Τι τρώνε στο Facebook;

Facebook Twitter
1

 

Το δωρεάν φαγητό για τους υπαλλήλους της Facebook είναι γνωστό θέμα, αλλά τι τρώνε;

O σεφ στο εστιατόριο των κεντρικών γραφείων στο Palo Alto ήταν sous chef στη Google, (πριν από αυτό ήταν ο σεφ του Café de la Presse του San Francisc), ο οποίος φεύγοντας πήρε μαζί του άλλους έξι sous chef. Και στις δύο περιπτώσεις ήταν υπεύθυνος για το σχεδιασμό του μενού. H ποιότητα είναι πολύ υψηλή και ανταγωνίζεται τα καλά εστιατόρια της περιοχής. Οι συνεντεύξεις των υποψήφιων εργαζομένων γίνονται στο μεσημεριανό φαγητό γιατί η εταιρία ξέρει ότι αυτό είναι ένα από τα πολύ βασικά τους χαρτιά προκειμένου να δελεάσουν τους καλύτερους.

 

Ποτέ δεν σερβίρεται ακριβώς το ίδιο μενού. Το φαγητό είναι σχεδιασμένο γύρω από παγκόσμια θέματα και δεν αλλάζει μόνο καθημερινά, αλλά και στη διάρκεια της ημέρας. Δεν υπάρχουν πλαστικά και χάρτινα πιάτα και ποτήρια. Κάθε μέρα σερβίρονται 2.300 γεύματα για 800 ανθρώπους σε εφτά καφετέριες και εστιατόρια. Εκτός από πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό, προσφέρονται σνακ χωρίς περιορισμό. Στις τουαλέτες υπάρχουν οδοντόβουρτσες και οδοντόπαστες και οι υπάλληλοι μπορούν να φέρουν και τους φίλους τους για φαγητό.

Το απόγευμα κάθε Παρασκευής υπάρχει happy hour με καρσί και μπίρα. Τις Πέμπτες συνεχίζεται μια παράδοση με νάτσος, η οποία ξεκίνησε από τους πρώτους υπαλλήλους του Facebook, μόνο που τότε ήταν απλώς νάτσος με τυρί. Τώρα είναι με κρέας, ή υποκατάστατα κρέατος, με φρέσκιες σάλτσες και γουακαμόλε.

Μεταξύ των δημοφιλών πιάτων είναι γαρίδες με μέλι και καρύδια, ινδικό κοτόπουλο με βούτυρο, μπουρίτος και σούσι. Ο Desimone λέει ότι οι υπάλληλοι του Facebook είναι πιο περιπετειώδεις από αυτούς της Google, και έχει καταφέρει να τους πείσει να φάνε αλιγάτορα και αγριογούρουνο. Επίσης, είναι πολύ τακτικοί: καθαρίζουν και μαζεύουν μόνοι τους την καφετέρια, χωρίς να παρατάνε ούτε μία χαρτοπετσέτα.

Και τέλος, υπάρχουν και τα βραβεία. Μερικοί τυχεροί κερδίζουν εξειδικευμένο γεύμα για δέκα άτομα. Ο τυχερός παίρνει αρχικά μια κάρτα και μπαλόνια, μετά λέει στον σεφ τι του αρέσει και τι όχι και μετά μαζί με άλλους εννιά απολαμβάνει ένα βραδινό με λινά τραπεζομάντηλα, καλά σερβίτσια, σερβιτόρους, ακόμα και amuse bouches.

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Ιστορία μιας πόλης / Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Αυτή ειναι η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Η αθηναϊκή κουζίνα αλλάζει καθημερινά, ανάλογα με τις ορέξεις και τα γούστα των κατοίκων της. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτισμικής εξέλιξης της πόλης. Στο νέο του βιβλίο, ο Παναγής Παναγιωτόπουλος, καταγράφει αυτήν τη συναρπαστική ιστορία.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
CHECK Milos

Γεύση / Milos: Εκεί που η ελληνική πρώτη ύλη γίνεται τέχνη

Στο εστιατόριό του στο κέντρο της Αθήνας ο Κώστας Σπηλιάδης διατηρεί όλα όσα τον έφεραν στην κορυφή της παγκόσμιας εστίασης, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία με καθαρές γεύσεις και άριστες πρώτες ύλες, συνδυάζοντας παράδοση και εκλεπτυσμένη αισθητική.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
«Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε καν αγορά για κρασί»

Το κρασί με απλά λόγια / «Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε αγορά για κρασί»

Σε μια γωνιά της Ελλάδας που δεν είχε ούτε παράδοση σύγχρονης οινοποίησης ούτε αγορά για να τη στηρίξει, μια γυναίκα αποφάσισε να ξεκινήσει από το μηδέν. Η Μελίνα Τάσσου δημιούργησε ουσιαστικά το πρώτο σύγχρονο οινοποιείο στη Θράκη και παραμένει η μοναδική οινολόγος της περιοχής.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια
Δεν καταλαβαίνω το επιχείρημα "στην Ελλάδα δλδ είναι καλύτερα?" ή "όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια" που προτάσσουν κάποιοι σε όσους είναι (πραγματικά) κριτικοί απέναντι σε αυτό το μοντέλο εργασιακού χώρου. Αυτή η λογική είναι τελείως μίζερη. Πολύ ωραίες οι παροχές και κανείς δε λέει όχι. Και εμείς στο γραφείο έχουμε λιχουδιές, δωρεάν καφέδες κλπ. Πολύ φοβάμαι όμως οτι οι παροχές που έχεις σε αυτές τις μεγάλες εταιρίες δεν έρχονται "δωρεάν". Προφανώς και η λογική είναι να περνάς όλο και περισσότερες ώρες στη δουλειά. Ά και ένα πολύ ενδιαφέρον quora:http://www.quora.com/Working-at-Google-1/Whats-the-worst-part-about-working-at-Google