Πώς οι αθηναϊκές ταβέρνες πήραν ξανά τα πάνω τους

Πώς οι αθηναϊκές ταβέρνες πήραν ξανά τα πάνω τους Facebook Twitter
Είναι το φαγητό της μαμάς παράδοσης, είναι ο κεφτές με τον δυόσμο, η αληθινή πατάτα και το σουτζουκάκι, είναι η μνήμη του οικογενειακού φαγητού από τον τόπο σου που σε γυρίζει στη μητρική φροντίδα
1

Τις εποχές που ανθούσε αυτό που λέμε lifestyle γεννιούνταν το bar-restaurant και η λευκή νεο-ταβέρνα, η δημιουργική κουζίνα και το σούσι ήταν στα σπάργανα, οι πλούσιοι και οι in (όπως τους λέγαμε τότε) θεωρούσαν ντροπή μεγάλη να πουν ότι πού και πού πήγαιναν για κανένα παϊδάκι σε κάποιο εξοχικό ταβερνείο, με όρκο σιωπής και φόβο μην τους δει κανένα μάτι.

Τότε όλοι πιστεύαμε ότι η αθηναϊκή ταβέρνα είχε κοιμηθεί διά παντός μαζί με τους ιδιοκτήτες της, ένα είδος προς μελέτη για τους κοινωνιολόγους του μέλλοντος.

Τα νέα ήθη την ξέθαψαν από τη λήθη της, την έφεραν στο καθημερινό προσκήνιο, χίπστερ και μικρότερες ηλικίες αντιμετωπίζουν σαν κυνήγι του χαμένου θησαυρού το να βρουν το πιο χαμένο στη συνοικιακή λήθη κουτούκι, το πιο underground ταβερνάκι.

Τα νέα ήθη την ξέθαψαν από τη λήθη της, την έφεραν στο καθημερινό προσκήνιο, χίπστερ και μικρότερες ηλικίες αντιμετωπίζουν σαν κυνήγι του χαμένου θησαυρού το να βρουν το πιο χαμένο στη συνοικιακή λήθη κουτούκι, το πιο underground ταβερνάκι.

Ξαφνικά γύρω μας κυκλοφορεί μια εντυπωσιακή ταβερνολογία και είναι να απορείς πόσες ταβέρνες κατάφεραν να καβαντζάρουν τα κύματα του χρόνου και να επιβιώσουν.

Η ταβέρνα είναι μια εύκολη και φτηνή έξοδος, αλλά δεν είναι μόνο το πορτοφόλι που αποφάσισε το τέλος του δικού της Μεσαίωνα. Είναι το φαγητό της μαμάς παράδοσης, είναι ο κεφτές με τον δυόσμο, η αληθινή πατάτα και το σουτζουκάκι, είναι η μνήμη του οικογενειακού φαγητού από τον τόπο σου που σε γυρίζει στη μητρική φροντίδα, σε εποχές ασφαλείς, χωρίς χρέη και ανασφάλεια.

Το στοργικό φαγητό μαγειρεύεται απαράλλαχτο όπως παλιά, ξέρεις τη γεύση του πριν τη δοκιμάσεις, δεν πειραματίζεσαι όταν δεν το έχεις καθόλου όρεξη.

Επιπλέον, η ταβέρνα είναι σχεδόν πάντα μια οικογένεια. Έχει πρόσωπο και μπέσα, επιλέγοντας πάντα την καλύτερη πρώτη ύλη για να μην εκτεθεί στον μόνιμο θαμώνα, έχει αφεντικό με ονοματεπώνυμο που θα σε υποδεχτεί προσωπικά, ενίοτε κάνει ακόμη μόνη της το σπάνιο είδος βαρελίσιας ρετσίνας, μπορεί να συνδυάσει με επιτυχία στο ίδιο τραπέζι όλες τις γενιές, είναι χαλαρή και άμα πιάσει και το μπουζούκι εξελίσσεται σε ολοκληρωμένο γλέντι στη φιλικότερη τιμή.

Γεύση
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Θεόδωρος Μανουσάκης: Από την αποκάλυψή του σκανδάλου του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Το κρασί με απλά λόγια / Θεόδωρος Μανουσάκης: Από το σκάνδαλο του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Στα 11 του χρόνια έφυγε για την Αμερική, για ένα καλύτερο αύριο, στα 30 του η εταιρεία του ξεσκέπασε το σκάνδαλο Νίξον, στα 50 έφτιαξε ένα από τα οινοποιεία-σταθμούς για την Κρήτη. Η ζωή του Ted (Θεόδωρου) Μανουσάκη είναι σαν βγαλμένη από ταινία.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
«Όσους ντολμάδες και να φάω, δεν τους χορταίνω ποτέ»

Οι γαστρονομικές απογνώσεις του Ρεμί / «Όσους ντολμάδες και να φάω, δεν τους χορταίνω»

Ο κύριος Ρεμί πιστεύει ότι τις βροχερές χειμωνιάτικες μέρες οι ωραίες αναμνήσεις, κατά προτίμηση oι γευστικές, φέρνουν τις αλκυονίδες. Αν όχι, λίγοι κεφτέδες μπορεί να βοηθήσουν.
ΡΕΜΙ
Από την Πάτρα στην Καλιφόρνια: Το συναρπαστικό ταξίδι της πρώτης Ελληνίδας Master of Wine

Το κρασί με απλά λόγια / Όλγα Crawford Καραπάνου: Η πρώτη Ελληνίδα Master of Wine

Μιλά στη LifO για τη διαδρομή ζωής και καριέρας που την οδήγησε από τα παιδικά της όνειρα στην Ελλάδα μέχρι την κορυφή του παγκόσμιου οινικού στερεώματος και καταθέτει τη δική της ματιά για το μέλλον του κρασιού σε έναν κόσμο που αλλάζει.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Souvlakination: Ένας Ελληνοκύπριος που αγαπάει πολύ το σουβλάκι

Γεύση / Souvlakination: Ένας Ελληνοκύπριος που αγαπάει πολύ το σουβλάκι

Ο Αλέξανδρος Μυλωνάς στο δημοφιλές προφίλ του στο Instagram έχει στόχο να καταγράψει το ελληνικό σουβλάκι σε κάθε μέρος της γης, διασώζοντας μέρος της γαστρονομικής ιστορίας στην Ελλάδα, στο Λονδίνο και όπου ζουν Έλληνες.
M. HULOT