Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ελλάδα

Η εργασία για τα άτομα με νοητικές διαταραχές δεν είναι πια ταμπού

Το Ίδρυμα «Η Θεοτόκος» καταρτίζει επαγγελματικά και στη συνέχεια αποκαθιστά άτομα με νοητικές διαταραχές και διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού.

Η ώρα είναι περίπου 10 το πρωί και ο καιρός στο Πάρκο Τρίτση, παρά τις αρχικές προβλέψεις, είναι ηλιόλουστος. Η ατμόσφαιρα δεν θυμίζει σε τίποτα πως απέχουμε μόλις μισή ώρα από το κέντρο της πόλης. Πράσινο παντού και ησυχία, η οποία σπάει μόνο από τους θορύβους των ανθρώπων που εργάζονται στον χώρο.

 

Βρισκόμαστε εντός του Ιδρύματος «Η Θεοτόκος» το οποίο καταρτίζει επαγγελματικά και αποκαθιστά, εν συνεχεία, άτομα με νοητικές διαταραχές και διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού.

 

Σε μια έκταση περίπου 7.500 τετραγωνικών μέτρων μέσα στην εξοχή εκτείνονται 22 εργαστήρια. Εργαστήρια ξυλουργικής, κεραμικής, γραφιστικής, ραπτικής ακόμη και πλυντηρίου αυτοκινήτων.

 

Ένα από αυτά είναι και το εργαστήρι μαγειρικής, το οποίο επισκεπτόμαστε από την αρχή. Ενώ έξω από αυτό επικρατεί τρομερή ησυχία, καθώς όλοι οι νέοι βρίσκονται στις αίθουσες εργασίας τους, στην κουζίνα υπάρχει αναβρασμός. Άλλοι ετοιμάζουν πίτσες, άλλοι κριτσίνια και άλλοι κουλούρια.

 

Οι νέοι αυτοί μπορούν να εργαστούν. Υπάρχει περίπτωση να έχουν ικανότητες σε συγκεκριμένους τομείς που μπορεί να είναι ακόμη και καλύτερες από εκείνες του τυπικού πληθυσμού. Έχουμε εδώ μέσα ανθρώπους οι οποίοι είναι «χάκερ». Αυτούς αν τους εκπαιδεύσεις και τους κάνεις να εκμεταλλευτούν τη δεξιότητά τους μπορούν να διαπρέψουν.

 

Από μια μεριά βρίσκεται ο Γιάννης Δεληγιάννης, ο σεφ που έχει αναλάβει τη διαχείριση της κουζίνας του ιδρύματος. Ο ίδιος δούλευε για χρόνια σε εστιατόρια και ξενοδοχεία της χώρας, ωστόσο, όταν ενημερώθηκε για την πρόταση από τη «Θεοτόκο» δέχθηκε αμέσως. «Δεν το σκέφτηκα καθόλου να κυνηγήσω καριέρα έξω, μπροστά στην ευκαιρία που είχα να δουλέψω εδώ. Τελικά δεν έχασα» λέει.

 

Ο Γιάννης Δεληγιάννης επιβλέπει και βοηθά τους νέους που έχουν έφεση στην μαγειρική. Ο καθένας έχει το δικό του πόστο, πάνω από το οποίο εργάζεται μέχρι τη 1 το μεσημέρι, για να ξεκινήσει πάλι την επομένη.

 

Ο Γιάννης Δεληγιάννης (δεξιά) επιβλέπει και βοηθά τους νέους που έχουν έφεση στην μαγειρική. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Ο Γιάννης Δεληγιάννης (δεξιά) επιβλέπει και βοηθά τους νέους που έχουν έφεση στην μαγειρική. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Ένας από αυτούς ο Μιχάλης ο οποίος όταν μιλάμε αρχίζει να μου παρουσιάζει με κάθε λεπτομέρεια τη διαδικασία παρασκευής πίτσας. Νιώθει τόσο ενθουσιασμένος που μπορείς να το καταλάβεις στα μάτια του.

 

Tα προϊόντα της κουζίνας τα παραχωρούν τόσο στην καντίνα του ιδρύματος προς κατανάλωση από τους συνολικά 360 νέους που έρχονται κάθε μέρα στο ίδρυμα, όσο και στο Μουσείο Μπενάκη, στο οποίο δίνουν καθημερινά κριτσίνια και κουλούρια.

 

Μεταξύ των παιδιών του ιδρύματος είναι και εκείνα του προσχολικού τμήματός του το οποίο αποτελείται από συνολικά 22 νήπια ακόμη και 2 ετών που έχουν εμφανίσει αποκλίνουσα συμπεριφορά. 

 

«Αν δουλέψουμε πάνω σ΄αυτά από την πρώιμη ηλικία θα παρουσιάσουν βελτίωση στην ενήλικη ζωή τους. Βοηθάει πάρα πολύ γιατί εκμεταλλευόμαστε την πλαστικότητα του εγκεφάλου σε εκείνες τις ηλικίες, η οποία στα 3 πρώτα χρόνια της ζωής τους είναι πολύ πιο μεγάλη, απ' αυτήν στα 6 και 7» εξηγεί ο Ιωάννης Παπακωνσταντίνου, διευθυντής του ιδρύματος.

 

Τα προγράμματα για κείνα σταματούν μέχρι τη στιγμή που ξεκινούν το δημοτικό. «Και κει, όμως, στέλνουμε άνθρωπο ο οποίος τα συνοδεύει στο δημοτικό προκειμένου να γίνει ομαλή η μετάβαση στο σχολικό περιβάλλον. Με την ίδια λογική δουλεύουμε και με τους ενήλικες».

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

«Οι νέοι αυτοί μπορούν να εργαστούν. Υπάρχει περίπτωση να έχουν ικανότητες σε συγκεκριμένους τομείς που μπορεί να είναι ακόμη και καλύτερες από εκείνες του τυπικού πληθυσμού. Έχουμε εδώ μέσα ανθρώπους οι οποίοι είναι "χάκερ". Αυτούς αν τους εκπαιδεύσεις και τους κάνεις να εκμεταλλευτούν τη δεξιότητά τους μπορούν να διαπρέψουν» συμπληρώνει.

 

Η «Θεοτόκος» πέραν της εκπαίδευσης, συνεργάζεται μ' ένα δίκτυο εταιρειών οι οποίες προσλαμβάνουν νέους με νοητικές διαταραχές στους εργασιακούς τους χώρους. Αυτήν τη στιγμή, λοιπόν, σε εργασία βρίσκονται 80 άτομα, μεταξύ των οποίων βιβλιοθηκάριοι στην Εθνική Βιβλιοθήκη και σ' εκείνη της Βουλής.

 

Η διαδικασία έχει ως εξής: οι νέοι εκπαιδεύονται, προσλαμβάνονται από την εταιρεία και στη συνέχεια υπάρχει μια συνεχής εποπτεία από εκπαιδευτικούς του ιδρύματος επί τόπου στους εργασιακούς χώρους, ώστε να λύνονται οποιαδήποτε θέματα μπορούν να προκύψουν μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη.

 

«Δεν είναι εύκολο γιατί όλος αυτός ο πληθυσμός έχει μάθει να ενεργεί μ' έναν εκπαιδευτή δίπλα του. Τώρα καλείται τα να ξεκινήσει χωρίς μια υποβοήθηση και να συναγωνιστεί ισότιμα και ισάξια όλο τον υπόλοιπο πληθυσμό» σημειώνει ο Γεράσιμος Ρούσσος, υπεύθυνος των εργαστηρίων κατάρτισης των ατόμων με νοητικές διαταραχές.

 

Η νομοθεσία άλλαξε πέρυσι και από δω και πέρα όλοι οι νέοι με αναπηρία μπορούν να εργάζονται και να συνεχίζουν να λαμβάνουν κανονικά το μηνιαίο επίδομά τους. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Η νομοθεσία άλλαξε πέρυσι και από δω και πέρα όλοι οι νέοι με αναπηρία μπορούν να εργάζονται και να συνεχίζουν να λαμβάνουν κανονικά το μηνιαίο επίδομά τους. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

«Στόχος μας είναι να δημιουργηθούν μεικτοί εργασιακοί χώροι μεταξύ του τυπικού πληθυσμού και ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες. Πρέπει να μάθουν να αυτοεξυπηρετούνται, να είναι αυτόνομοι, ανεξάρτητοι. Το μεγάλο άγχος των γονιών, ξέρετε, είναι τι θα γίνουν αν πεθάνουν εκείνοι, ποιος θα τους φροντίζει. Ε, σκοπός μας είναι λοιπόν να γίνουν όσο το δυνατόν πιο λειτουργικοί για να μην υπάρχει αυτή η ανησυχία» συμπληρώνει ο κ. Παπακωνσταντίνου.

 

Το ζήτημα της ανεργίας των ατόμων με νοητικές διαταραχές και συνολικά των ατόμων με αναπηρία στη χώρα είναι πολύ μεγάλο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης της ΕΛΣΤΑΤ του 2017, το ποσοστό των νέων 25-29 ετών με σοβαρή αναπηρία που είναι άνεργοι αγγίζει το 60%, ενώ την ίδια ώρα 9 στους 10 νέους ηλικίας 20-24 ετών δεν έχουν καμιά εργασιακή εμπειρία.

 

Στην Ελλάδα υπάρχει νομοθεσία στήριξης της εργασίας των ΑμεΑ, που παρέχει ωφέλειες στις εταιρείες οι οποίες θα τους προσλάβουν, συνήθως με την απαλλαγή από την καταβολή των ασφαλιστικών τους εισφορών στο κράτος.

 

Ωστόσο, μέχρι πρότινος, υπήρχε τροχοπέδη στην μείωση της ανεργίας και είχε να κάνει με τη διάταξη του νόμου 26/43 του 1998, σύμφωνα με την οποία, εάν ένας νέος ξεκινούσε να δουλεύει, διακόπτονταν η καταβολή του επιδόματος αναπηρίας του.

 

Οι γονείς τους ήταν εκείνοι, σχεδόν πάντα, που ήταν αρνητικοί στην εύρεση εργασίας των παιδιών τους και δικαιολογημένα, σύμφωνα με τον Ιωάννη Παπακωνσταντίνου. «Σου έλεγε "θα βάλω το παιδί μου να εργαστεί και θα χάσουμε το επίδομα". Κι αν έφευγε απ' τη δουλειά; Έπρεπε να μπει και πάλι σε μια γραφειοκρατία, να περάσει από επιτροπές για να το ξαναπάρει» σημειώνει ο ίδιος.

 

Το συγκεκριμένο μελανό σημείο, ωστόσο, άλλαξε πέρυσι και από δω και πέρα όλοι οι νέοι με αναπηρία μπορούν να εργάζονται και να συνεχίζουν να λαμβάνουν κανονικά το μηνιαίο επίδομά τους.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Και ενώ η νομοθεσία φαίνεται να βελτιώνεται όλο και περισσότερο, τα ταμπού γύρω από την εργασία ατόμων με νοητικές διαταραχές και στο φάσμα του αυτισμού συνεχίζουν να υφίστανται.

 

Bullying στα μέσα μεταφοράς, στους δημόσιους χώρους ακόμη και στα social media. «Δεν ξέρω τι είναι ακριβώς. Φόβος υπαρξιακός, ότι δεν μπορώ να βλέπω τα άτομα τα οποία θεωρώ πως είναι ανεπαρκή, ότι θα μπορούσα να είχα πάθει κι εγώ κάτι παρόμοιο; Δεν μπορώ να γνωρίζω...».

 

Ο διευθυντής του ιδρύματος θυμάται σαν τώρα την περίπτωση του σχολείου το οποίο βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη «Θεοτόκο». «Ανάμεσα σε μας και αυτό υπάρχει μόνο ένας τοίχος που μας χωρίζει. Δίπλα σε εκείνο, έχουμε ένα εργαστήριο, ένα πλυντήριο αυτοκινήτων. Στα διαλείμματα οι έφηβοι από το Γυμνάσιο ενοχλούσαν πάρα πολύ τους εκπαιδευόμενους, τους προσέβαλαν, τους έβριζαν, τους πετούσαν κουκουνάρια.

 

Αναρωτήθηκα, λοιπόν, αν το σχολείο έχει ρθει ποτέ ως επίσκεψη εδώ και αποκάλυψα πως δεν είχε συμβεί ούτε μία φορά από το 1963 που ιδρύθηκε το ίδρυμα. Υπήρχε η άποψη να ψηλώσουμε τον τοίχο, ούτως ώστε να μην μπορούν να πετούν κουκουνάρια, αλλά είπαμε πως αυτό είναι μια επιπόλαια κίνηση και στο κάτω-κάτω αυτό θα ενίσχυε και το ταμπού.

 

Σε συνεργασία με το σχολείο ανταλλάξαμε επισκέψεις, μελετήσαμε από κοινού την Οδύσσεια και τους παρουσιάσαμε ένα θεατρικό σκετς σχετικά με το διαδικτυακό bullying. Ε, τα περιστατικά σταμάτησαν και όλα λειτουργούν πια άψογα».

 

«Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα έξω από δω, καθώς ακόμη και άνθρωποι δικοί τους πιστεύουν πως δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτα» καταλήγει ο σεφ κ. Δεληγιάννης.

 

«Κάποιοι λένε πως δίνουν το 100% των δυνάμεών τους. Εμείς, λοιπόν, παίρνουμε το 120% από αυτά τα παιδιά. Και για κείνα και για μας κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα. Πάμε για δουλειά και δεν βαρυγκωμάμε. Αυτό είναι το πιο σημαντικό, πιστεύω, εδώ μέσα».

 

«Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα έξω από δω, καθώς ακόμη και άνθρωποι δικοί τους πιστεύουν πως δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτα». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
«Είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα έξω από δω, καθώς ακόμη και άνθρωποι δικοί τους πιστεύουν πως δεν μπορούν να κάνουν απολύτως τίποτα». Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Σπουδάζει Επικοινωνία και ΜΜΕ στο ΕΚΠΑ και του αρέσει να γράφει για την Αθήνα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Γιώργος Ευγενειάδης διδάσκει σε παιδιά με αναπηρία να φτιάχνουν τα πιο τέλεια γλυκά
Πώς η δουλειά ενός τεχνολόγου τροφίμων που επέλεξε να ασχοληθεί με την ειδική εκπαίδευση μπορεί να αποτελέσει αναπάντεχο κίνητρο για όλους μας
Τεύχος ορόσημο: Το Teen Vogue κυκλοφορεί με τρία εξώφυλλα όπου ποζάρουν μοντέλα με αναπηρία
Στο τεύχος Σεπτεμβρίου παρουσιάζονται οι ιστορίες τριών γυναικών με ειδικές ανάγκες- της Jillian Mercado, Mama Cax και της Chelsea Werner
Δύο άνδρες με σύνδρομο Down ερωτεύονται
Το βραβευμένο μικρού μήκους animation «John και Michael» της Καναδής σκηνοθέτιδας Shira Avni που έχει γεννηθεί στο Ισραήλ αφηγείται μια συγκινητική ερωτική ιστορία

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ράγκμπι γυναικών: Ένα απόγευμα με τη νεοσύστατη Εθνική Ελλάδος
Ένταση, ενθουσιασμός και τραυματισμοί σε ένα άθλημα που τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα στην Ελλάδα.
Οι Έλληνες διπλασίασαν τα έξοδα για τα κατοικίδιά τους την τελευταία δεκαετία, παρά την οικονομική κρίση
Ξοδεύουμε 198 εκατ. ευρώ ετησίως για τις τροφές των κατοικίδιών μας
To φαινόμενο της «οικογενειοκρατίας» στη Βουλή από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα
Μια αποκαλυπτική έρευνα του Vouliwatch για τον αριθμό των βουλευτών που έχουν συγγενικές σχέσεις με βουλευτές ή υπουργούς του παρελθόντος.
Ένα ταξίδι στην Αστυπάλαια, το πρώτο αντικαπνιστικό νησί παγκοσμίως
Η κίνηση για μια «Αστυπάλαια χωρίς τσιγάρο» διανύει ήδη τον πρώτο επιτυχημένο της χρόνο και επαναπροσδιορίζει την ταυτότητα του νησιού, τοποθετώντας στον πυρήνα του την ευεξία και την ανώτερη ποιότητα ζωής
Πεθαίνοντας το 2019 μέσα σε ένα ασθενοφόρο
Με αφορμή τον θάνατο της καθηγήτριας του ΠΑΜΑΚ κατά τη διάρκεια της διακομιδής της από τον Πύργο στα Γιάννενα, μιλούν στη LiFO ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης και η διοικήτρια του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών Γιούλη Μαμμή
Προσφυγικό εξωτερικής, μεταναστευτικό εσωτερικής κατανάλωσης
Αν δεν πρυτανεύσουν η σωφροσύνη και ο περιορισμός της ξενοφοβικής ρητορικής, τότε μπαίνουμε σε δύσκολες θάλασσες.
Πώς ο τουρισμός μεταμόρφωσε την Αθήνα
Με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ «Push» στο φετινό CineDoc εξετάζουμε το φαινόμενο της στεγαστικής κρίσης που πλήττει πολλές περιοχές της Αθήνας, καθώς και το πώς έχουν αλλάξει σημαντικά οι ισορροπίες στην αγορά κατοικίας.
 Πόσο αγαπάς το κατοικίδιό σου;
Ένας μικρός οδηγός με προτάσεις για να ζείτε καλύτερα με τους τετράποδους φίλους σας.
«Δεν βρίσκω να νοικιάσω…»: Airbnb και real estate στην Αθήνα
Η ραγδαία ανάπτυξη του Airbnb και του real estate στην Αθήνα απογείωσε τις τιμές, φέρνοντας τα πάνω-κάτω στις ενοικιάσεις και αγορές σπιτιών και αναστατώνοντας τη ζωή της πόλης.
14 μέρη που ξέρουν από καλό καφέ
Ξεχωριστά χαρμάνια, έμπειροι baristas και υπέροχα μέρη στην Αθήνα και τον Πειραιά για αληθινό καφέ
Η Teleperformance Greece επενδύει στη διαφορετικότητα εδώ και 30 χρόνια
Φύλο, ηλικία, εθνικότητα, θρησκεία, κουλτούρα: Η διαφορετικότητά μας είναι αυτή που μας κάνει να μαθαίνουμε, να εξελισσόμαστε και να αποκτούμε συναίσθημα και σεβασμό για τους άλλους.
8 τάσεις που θα καθορίσουν τον τουρισμό τα επόμενα χρόνια
Πιο εξειδικευμένα γούστα, περισσότερο αυθεντικές εμπειρίες, υγεία και περιβάλλον διαμορφώνουν τις καινούργιες «φυλές» στην ψυχαγωγία.
Τσιγγάνικος γάμος στην Σαρανταπόρου
Φωτογραφίες: Γωγώ Γαλανοπούλου
Πόσο εύκολο είναι να λυθεί ο σύγχρονος «γρίφος» των Εξαρχείων;
Ένας μικρός απολογισμός με αφορμή την πορεία του προηγούμενου Σαββάτου για τα Εξάρχεια, «ενάντια στις μαφίες και την κρατική καταστολή»
Δολοφονία Ζακ Κωστόπουλου: Έναν χρόνο μετά η οικογένειά του σχολιάζει τις εξελίξεις της υπόθεσης
Ενώ η δικαιοσύνη ολιγωρεί, γιγαντώνονται η θλίψη και η οργή. Μιλούν στη LIFO η μητέρα του, ο αδελφός του, μια εκ των δικηγόρων του και η υπεύθυνη εκστρατειών της Διεθνούς Αμνηστίας.
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Anonymous Guest Anonymous Guest 29.3.2019 | 03:16
Πολύ όμορφο άρθρο και αισιόδοξο. Μακρυα απ την γνωστή κλάψα του τίποτα δεν αλλάζει (βλέπε το περιστατικό με το γειτονικό σχολείο). Μπράβο στο Ίδρυμα αυτό (που είναι και πολύ προσεγμένο βλέπω στις εικόνες) για το σπουδαίο κοινωνικό και εκπαιδευτικό έργο που επιτελεί, ένα θείο έργο. Μπράβο στην διοίκηση του και τους εκπαιδευτές που στέκονται δίπλα σαυτά τα ιδιαίτερα άτομα. Αυτισμό έχουν, πιο πολύ έντονα ιδιόρρυθμοι είναι, δεν είναι ακριβώς ανάπηροι νοητικά ή σωματικά που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, μπορούν να εστιάζουν σε κάποια πράγματα. Το μόνο "μειονέκτημα" είναι πως χρειάζονται συνεχή καθοδήγηση ώστε να μην νιώσουν μόνοι σε κάποιο πρόβλημα (ακόμα και τύπου κόλλησε το μηχάνημα), εξ ου και η ανάγκη παρουσίας εκπαιδευτή ακόμα και στην εταιρία που δουλεύουν (κάτι σαν τους μαθητές σε γενικά σχολεία που έχουν δίπλα τους διαρκώς δάσκαλο, παράλληλη στήριξη λέγεται εκεί). Μπράβο και στους εργοδότες που τους δέχονται, έστω και αν δεν είναι πολλοί ακόμα. Αν όμως έχουν κίνητρα και εκπαιδευτή μαζί να προσέχει δεν βλέπω λόγο να μην αυξηθούν. Και εδώ μακρυά από γνωστές επικρίσεις προς το κράτος, ένα μπράβο και στην ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας που προσφέρει απαλλαγή εισφορών και το κυριότερο, διατήρηση του σχετικά μικρού επιδόματος παράλληλα με την καταβολή μισθού απ την δουλειά, προσφέροντας έτσι μια αξιοπρεπή διαβίωση. Ίσως και καλύτερη και πιο εγγυημένη απο τους υπόλοιπους πολίτες. Αναγκαίο ώστε μετά τον χαμό των γονέων να μην πάνε στο βρόντο και αυτοί.

Μπράβο και στους νεαρούς αυτούς για την προσπάθεια τους. Είναι ευχάριστο να βλέπεις τις φωτογραφίες αυτές. Δείτε με πόση χαρά, ικανοποίηση, ενθουσιασμό και αφοσίωση δουλεύουν - μόνο σε τέτοια άτομα το βλέπεις συνήθως αυτό (διεθνώς κιόλας). Το χαίρονται πραγματικά, αισθάνονται χρήσιμοι και τους αξίζει απόλυτα. Θα μπορούσαμε μάλιστα δε, να τους μιμηθούμε και λίγο ώστε να μην πλήττουμε στην δουλειά.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή