Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
15 ταινίες που δεν θα χάσουμε αυτό το φθινόπωρο
Σινεμά

15 ταινίες που δεν θα χάσουμε αυτό το φθινόπωρο

Το φθινόπωρο ξεκινά με δύο ταινίες που έκαναν πρεμιέρα με οσκαρικές ελπίδες στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Το φθινόπωρο ξεκινά με δύο ταινίες που έκαναν πρεμιέρα με οσκαρικές ελπίδες στο Φεστιβάλ Βενετίας, το τρίτο remake του Ένα αστέρι γεννιέται, όχημα της αποθεωμένης από τους Αμερικανούς κριτικούς Lady Gaga προς την κινηματογραφική δόξα, και τον Πρώτο Άνθρωπο, το εσωστρεφές, βραδυφλεγές, τεχνικά εντυπωσιακό πορτρέτο του αστροναύτη Νιλ Άρμστρονγκ από τον Ντέμιαν Σαζέλ του La La Land.

 

Ο τρόμος εκπροσωπείται από το ξαναμμένο Δύσκολες ώρες στο Ελ Ροαγιάλ αλλά και το πιο σύνθετο και φιλόδοξο remake του κλασικού horror Suspiria, από τον Λούκα Γκουαντανίνο. Οι Ιταλοί δείχνουν ποικιλία, καθώς επανέρχεται ο Ματέο Γκαρόνε με το βραβευμένο στις Κάννες Dogman, όπως και ο Πάολο Σορεντίνο (μετά την τηλεοπτική του παρένθεση) με τη δίτομη επίθεση στον Μπερλουσκόνι, στο Loro. Η φαντασία δεν θα λείψει από τις αίθουσες, με το Venom, τη νέμεση του Spiderman, και τη συνέχεια των Φανταστικών Ζώων.

 

Μη χάσετε το Βραβείο Σκηνοθεσίας των Καννών, τον Πάβελ Παβλικόφσκι και το ζοφερό, αισθηματικό του κομψοτέχνημα Ψυχρός Πόλεμος, την πολιτική κωμωδία του Σπάικ Λι Η Παρείσφρηση, το κύκνειο άσμα του Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο σινεμά και, στον αντίποδά του, το ψυχεδελικό σινε-τριπ του Γκασπάρ Νοέ με το Climax, σχεδόν μία δεκαετία μετά το Enter the void.

 

A star is born

του Μπράντλεϊ Κούπερ

 

 

 

O Μπράντλεϊ Κούπερ δοκιμάζει τις δυνάμεις του στη σκηνοθεσία, μεταφέροντας για τέταρτη φορά στον κινηματογράφο την ιστορία του έρωτα ανάμεσα σε αλκοολικό ξεπεσμένο αστέρα και ανερχόμενο ταλέντο. Μοιάζει συγγενέστερο με την εκδοχή του '76 με τους Κρις Κριστόφερσον και Μπάρμπρα Στρέιζαντ και, σύμφωνα με τις πρώτες κριτικές από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, πρόκειται για crowd-pleaser ολκής, στο οποίο γεννιούνται όχι ένα αλλά δύο αστέρια: ο Μπράντλεϊ Κούπερ πίσω από τον φακό και η Lady Gaga μπροστά από αυτόν.

Από 4 Οκτωβρίου

 

At War

του Στεφάν Μπριζέ

 

 

 

Με το ένα πόδι στους αδερφούς Νταρντέν και το άλλο στο Umberto D. του Ντε Σίκα, o Νόμος της Αγοράς του Στεφάν Μπριζέ ήταν ένα καθηλωτικό, με τον τρόπο του, καθημερινό «θρίλερ» με ήρωα έναν μεσήλικα που μένει άνεργος και παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του σε ένα αφιλόξενο, εργασιακό περιβάλλον. Εδώ ο Στεφάν Μπριζέ συνεργάζεται εκ νέου με τον Βενσάν Λιντόν (Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας στις Κάννες για τον Νόμο της Αγοράς) και καταγράφει τον άνισο αγώνα μιας ομάδας εργαζομένων απέναντι στους βιομηχάνους που αθέτησαν την υπόσχεσή τους και κλείνουν την επιχείρησή τους.

Από 15 Νοεμβρίου

 

Venom

του Ρούμπεν Φλάισερ

 

 

 

Δεν φτάνει που στις τρεις ταινίες με υπερήρωες παίρνουμε άλλες τέσσερις δώρο τα τελευταία χρόνια, τώρα αποκτούν δικές τους ταινίες και οι υπερ-κακοί των σχετικών κόμιξ. Ο Βένομ είναι η νέμεση του Σπάιντερ-Μαν, μια παρανοϊκή εκδοχή του ήρωα με ιδιαίτερα γαστρονομικά φετίχ, συνήθως τα κεφάλια όσων στέκονται εμπόδιο στο διάβα του. Στην ταινία τον υποδύεται ο Τομ Χάρντι, αυτός ο χαρισματικός (και ολίγον πειραγμένος) Βρετανός πρωταγωνιστής που πασχίζει να επαναφέρει το ρίσκο στα ερμηνευτικά κινηματογραφικά δρώμενα. Ως πηγή έμπνευσης για τον ρόλο του ο Χάρντι αναφέρει τους νευρωτικούς χαρακτήρες του Γούντι Άλεν και εξάπτει την περιέργεια.

Από 4 Οκτωβρίου

 

The οld man and the gun

του Ντέιβιντ Λόουερι

 

 

 

Πρόσφατα ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ ανακοίνωσε πως σχεδιάζει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και πως ετούτη είναι η τελευταία του παράσταση. Πρόκειται για τη γλυκόπικρη ιστορία ενός ηλικιωμένου, ευγενικού ληστή τραπεζών που φλερτάρει με ένα τελευταίο χτύπημα, προτού «συνταξιοδοτηθεί». Η αισθητική της ταινίας, όπως μαρτυρά το πρώτο τρέιλερ, παραπέμπει ταιριαστά στα '70s, δεκαετία κατά την οποία έλαμψε (και την οποία σε μεγάλο βαθμό καθόρισε) το άστρο του Ρέντφορντ. Και μόνο η δυνατότητα να δούμε για τελευταία φορά στη μεγάλη οθόνη αυτό το ακαταμάχητο και ακατάβλητο χαμόγελο καθιστά την προβολή της ταινίας «άχαστη».

Από 4 Οκτωβρίου

 

Climax

του Γκασπάρ Νοέ

 

 

 

Προβοκάτορας περιωπής, με μικρό, αλλά πιστό κοινό, ο Γκασπάρ Νοέ του «Μη Αναστρέψιμος» και του «Love» επιστρέφει στις αίθουσες φέτος το φθινόπωρο, παντρεύοντας, ως συνήθως, το σεξ με τη βία και αμπαλάροντας τα δρώμενα με τους ήχους του Giorgio Moroder, των Daft Punk και άλλων γνωστών (και μη) ονομάτων της ηλεκτρονικής σκηνής. Η ταινία εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου στο εσωτερικό μιας σχολής χορού κατά τη διάρκεια μιας νύχτας και χάρισε στον διαβόητο Γάλλο δημιουργό τις καλύτερες κριτικές της καριέρας του.

Από 4 Οκτωβρίου

 

First Man

του Ντέμιαν Σαζέλ

 

 

 

Αναγνωρίζω ψυχαγωγικές αρετές τόσο στο Whiplash όσο και στο La La Land, στο πρώτο όμως βλέπω μια υπέροχη(;) απολογία του νεοφιλελευθερισμού, στο δεύτερο μια προσπάθεια να βγει καταραμένο ρομάντζο με το στανιό. Κάτι χάνω στη μετάφραση μάλλον, καθώς ο Σαζέλ έχει αγκαλιαστεί τόσο από το κοινό όσο και από την οσκαρική Ακαδημία, η βιρτουοζιτέ του, δε, είναι αδιαμφισβήτητη. Η νέα του ταινία είναι μια βιογραφία του Νιλ Άρμστρονγκ, του πρώτου ανθρώπου που πάτησε στο φεγγάρι, και οι πρώτες κριτικές κάνουν λόγο για ένα παλιομοδίτικο, σε σημεία εντυπωσιακό δράμα, με στιβαρή ερμηνεία από τον Ράιαν Γκόσλινγκ.

Από 11 Οκτωβρίου

 

Loro

του Πάολο Σορεντίνο

 

 

 

Μετά τη φελινική αναζήτηση της Τέλειας Ομορφιάς και την ύστερη ανακάλυψη της Νιότης ‒αμφότερα βρίσκονται μπροστά κι ας έχουν το έρεισμά τους πίσω, σου λέει ο Σορεντίνο‒, ο Ιταλός μαέστρος του σελιλόιντ αντλεί έμπνευση από το πολιτικό σκηνικό των πατρογονικών του εδαφών, επιχειρώντας να επαναλάβει τον θρίαμβο του Ιl Divo, ενός λαβυρινθώδους πορτρέτου του Τζούλιο Αντρεότι και των μηχανισμών κατάκτησης και υπεράσπισης της εξουσίας. Αυτήν τη φορά θέτει υπό το μικροσκόπιό του έναν άλλο πρωθυπουργό, τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η διαφθορά, τα σκάνδαλα, οι καταδίκες και ο εξωφρενικός και ασύδοτος βίος του Μπερλουσκόνι αποτελούν κινηματογραφικό υλικό πρώτης διαλογής. Στην Ιταλία η ταινία προβλήθηκε σε δύο μέρη, στη χώρα μας, όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, θα προβληθεί μια ενιαία, συνεπτυγμένη εκδοχή της με διαφορετικό μοντάζ.

Από 11 Οκτωβρίου

 

Bad times at the El Royale

του Ντρου Γκόνταρντ

 

 

 

Ο Ντρου Γκόνταρντ μας συστήθηκε σκηνοθετικά με το Cabin in the Woods, ένα απολαυστικό, μεταμοντέρνο φιλμικό ανέκδοτο για την κατάρα που κουβαλά ο σκηνοθέτης τρόμου να πρέπει να θυσιάσει τη δημιουργικότητά του στον βωμό των κλισέ που απαιτεί να δει το κοινό του είδους. Το Bad times at the El Royale, η δεύτερη ταινία του, ενώνει επτά ξένους με αμαρτωλό παρελθόν σε ένα μοτέλ για μια επεισοδιακή νύχτα. Παρά τους διόλου πρωτότυπους, πια, ταραντινισμούς του τρέιλερ, το φιλμ φαίνεται να κρύβει αρκετές εκπλήξεις. Στο καστ συναντάμε, μεταξύ άλλων, τους Ντακότα Τζόνσον, Τζεφ Μπρίζες, Τζον Χαμ και Κρις Χέμσγουορθ.

Από 18 Οκτωβρίου

 

Cold War

του Πάβελ Παβλικόφσκι

 

 

 

Με ασπρόμαυρο φορμά και κάδρο 1.37:1, όπως και στην προηγούμενη ταινία του, την Ida, ο Πολωνός Πάβελ Παβλικόφσκι, από τους δημιουργούς που κρατούν ψηλά το λάβαρο του ευρωπαϊκού σινεμά τα τελευταία χρόνια, επιστρέφει για να αφηγηθεί τη μελαγχολική ιστορία ενός έρωτα που δοκιμάζεται μέσα στα χρόνια από τις ιστορικές συνθήκες αλλά και από προσωπικές ανασφάλειες. Bραβείο σκηνοθεσίας στο περασμένο Φεστιβάλ των Καννών και ταινία έναρξης του φετινού κινηματογραφικού φεστιβάλ Αθηνών «Νύχτες Πρεμιέρας». Οι αθεράπευτα ρομαντικοί εκεί έξω σημειώστε την ημερομηνία εξόδου της ταινίας στο καλαντάρι σας – για να είστε τέτοιοι, σίγουρα έχετε από αυτό και σίγουρα δεν είναι ηλεκτρονικό.

Από 25 Οκτωβρίου

 

Suspiria

του Λούκα Γκουαντανίνο

 

 

 

Ριμέικ της οπερατικής δημιουργίας τρόμου του Ντάριο Αρζέντο από τον Λούκα Γκουντανίνο, ο οποίος με το Call me by your name μας έδωσε μία από τις ωραιότερες ταινίες της περασμένης σεζόν. Το διαφημιστικό υλικό της ταινίας είναι γαργαλιστικότατο, ερωτηματικά όμως προκαλεί τόσο η μεγάλη διάρκεια (152 λεπτά), που αντιτίθεται στην οικονομία του είδους, όσο και η υποψία ότι ο Γκουαντανίνο επιχειρεί να δώσει σκελετό και να προσδώσει αφηγηματικότητα στο Suspiria, από μόνο του ύβρη για τους σκληροπυρηνικούς φαν του φιλμ. Τη μουσική της ταινίας υπογράφει ο frontman των Radiohead Τομ Γιορκ, ενώ σε έναν μικρό ρόλο εμφανίζεται η πρωταγωνίστρια του πρωτοτύπου Τζέσικα Χάρπερ.

Από 1 Νοεμβρίου

 

Fantastic Beasts: Τhe crimes of Grindelwald

του Ντέιβιντ Γιέιτς

 

 

 

Πολύς λόγος γίνεται για τους δύσκολους οπαδούς του Πολέμου των Άστρων, οι οπαδοί του Χάρι Πότερ όμως, αν και λιγότερο φωνακλάδες, μπορούν να γίνουν απείρως τρομακτικότεροι εάν εξαγριωθούν με την κινηματογραφική αντιμετώπιση του λογοτεχνικού τους ιερού δισκοπότηρου ‒ πιστέψτε με, έχοντας έναν τέτοιο στο πλευρό μου τα τελευταία χρόνια, σας μιλώ εκ πείρας. Ευτυχώς, έμειναν ευχαριστημένοι από τα Φανταστικά Ζώα, spin-off που εκτυλίσσεται αρκετά χρόνια πριν γεννηθεί ο διοπτροφόρος μάγος κι έτσι φέτος θα απολαύσουμε στην αίθουσα το sequel εκείνης της ταινίας, με all-star καστ και μερικά από τα πιο ευφάνταστα πλάσματα που γέννησε η πένα της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ να ζωντανεύουν επί της οθόνης.

Από 15 Nοεμβρίου

 

Creed II

του Στίβεν Κέιπλ Jr.

 

 

 

Ένας φίλος από τα παλιά επιστρέφει, έχει ακόμα «stuff in the basement», μας το έκανε ξεκάθαρο από το 2006 με το Rocky Balboa, το επικύρωσε εμφατικά πρόπερσι με το Creed. O λόγος για τον Ρόκι, τον καλόκαρδο πυγμάχο του Σιλβέστερ Σταλόνε, καλλιτεχνικό φυλαχτό του τελευταίου, καθώς αντανακλά το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η ζωή και η καριέρα του μέσα στα χρόνια.

Στο Creed II ο Ρόκι προπονεί εκ νέου τον Αdonis, γιο του Απόλλο Κριντ, ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος στο ρινγκ με τον γιο του Ιβάν Ντράγκο, αντίπαλο του Ρόκι και υπεύθυνο για τον θάνατο του πατέρα του Αdonis στο Ρόκι 4. Αναμένεται λαϊκό προσκύνημα, όταν βγει η ταινία στις αίθουσες.

Από 29 Νοεμβρίου

 

Dogman

του Ματέο Γκαρόνε

 

 

 

Ένας κομμωτής σκύλων, φιλήσυχος, καλός μπαμπάς, ανθρωπάκι βγαλμένο από άλλες, πιο νεορεαλιστικές εποχές, βρίσκει μεγάλο μπελά όταν δοκιμάζεται η μπέσα του στην πρόκληση πίστης και αφοσίωσης που δέχεται από τον αδιόρθωτο νταή της φτωχογειτονιάς της Ρώμης. Ο Ματέο Γκαρόνε του Gomorrah ξαναβρίσκει τη φόρμα του με ένα άψογο πορτρέτο για την προσωπική αξιοπρέπεια και τους κοινωνικούς κώδικες στο επίπεδο του δρόμου και του ενστίκτου. Ο πρωταγωνιστής Μαρτσέλο Φόντε (τι ανακάλυψη!) δίκαια τιμήθηκε με το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών. Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

Από 15 Νοεμβρίου

 

BlacKkK lansman

του Σπαϊκ Λι

 

 

 

Βασισμένη σε μια απίστευτη πραγματική ιστορία, η Παρείσφρηση είναι μια αστυνομική περιπέτεια, χιουμοριστική και διαφωτιστική, πολύ '70s και ακόμα περισσότερο εφαπτόμενη στην επικαιρότητα. Ο Σπάικ Λι κεντάει την πλοκή με τα γνώριμα υλικά του, τον διάλογο κλιμακούμενης έντασης και τον πανέξυπνα αφοπλιστικό σχολιασμό του στα μούτρα του συνεχιζόμενου ρατσισμού. Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

Από 27 Σεπτεμβρίου

 

Οίκτος

του Μπάμπη Μακρίδη

 

 

 

Ο Μπάμπης Μακρίδης δεν ντύνει απλώς αλλά ενισχύει σκηνοθετικά ένα ακόμη κεφάλαιο στην ανατομία του ανθρώπινου συναισθήματος που υπογράφει ο Ευθύμης Φιλίππου. Ο ήρωας είναι ένας άνδρας που κάνει τα πάντα για να παραμείνει θλιμμένος όταν η γυναίκα του πέφτει σε κώμα κι εκείνος εθίζεται στη συμπόνια και τον οίκτο των άλλων. Η ταινία διαγωνίστηκε στο Sundance και διακρίθηκε σε πολλά φεστιβάλ, ενώ ο Γιάννης Δρακόπουλος κάνει μια θεαματική στροφή 180 μοιρών στην καριέρα του, σε έναν λακωνικό, υπαρξιακό, εντελώς «φιλιππικό» ρόλο. Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος

Από 27 Σεπτεμβρίου

 

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ματ Ντέιμον και Κρίστιαν Μπέιλ: Μια φιλία που άλλαξε την Ιστορία, «Κόντρα σε όλα»
Οι βραβευμένοι με Όσκαρ Ματ Ντέιμον και Κρίστιαν Μπέιλ πρωταγωνιστούν στο «Κόντρα σε όλα» που είναι βασισμένο στην αληθινή ιστορία του οραματιστή Αμερικανού σχεδιαστή αυτοκινήτων Κάρολ Σέλμπι και του ατρόμητου Βρετανού οδηγού Κεν Μάιλς.
Από το Τέξας στον ISIS: Ένα 20λεπτο υποβλητικό ντοκιμαντέρ στο Netflix λέει πολλά για την απομόνωση, τη φιλία και τα πολιτισμικά στερεότυπα
Η βραβευμένη στο Sundance μικρού μήκους ταινία “Ghosts of Sugar Land” ξετυλίγει το προσωπικό δράμα μιας παρέας φίλων από το Χιούστον του Τέξας προσδίδοντάς του συγχρόνως μια γεωπολιτική εμβέλεια
Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο γίνεται σήμερα 45 και θυμόμαστε 10+1 αγαπημένες ερμηνείες του
Από την προ «Τιτανικού» εποχή μέχρι το (καθυστερημένο) Όσκαρ για το «The Revenant», αυτά είναι τα highlights μιας υπέροχης καριέρας που έχει ακόμα πολλά να δώσει.
Τα 5 πιο εμβληματικά αυτοκίνητα σε ταινίες της τελευταίας δεκαετίας
Τι κοινό έχουν τα «Transformers» με τη σειρά ταινιών «Fast and Furious», το «Mad Max» και την τριλογία του «Σκοτεινού Ιππότη»;
Στίβεν Κινγκ: Ο συγγραφέας που ξέρει και τον πιο κρυφό μας φόβο
O πολυγραφότατος συγγραφέας που αντλεί εδώ και μισό αιώνα υλικό από πιθανή και απίθανη πηγή τρόμου ξαναζεί μέρες δόξας χάρη στην επιτυχία των δύο «It» και του «Doctor Sleep», της συνέχειας της θρυλικής «Λάμψης»
Κατρίν Ντενέβ: Το πιο όμορφο πράγμα της μέρας
Το πρώτο όμορφο πράγμα της Παρασκευής 8 Νοεμβρίου 2019
Το It's the end of the f***ing world επέστρεψε και είναι ακόμα καλύτερο
Η δεύτερη σεζόν της θρυλικής σειράς του Channel 4 επιστρέφει στο Netflix με νέους χαρακτήρες και στιγμές ενήλικου πόνου.
Η Σίρλεϊ ΜακΛέιν στα 85: «Ήμουν πάντα ισότιμο μέλος της αντροπαρέας, οπότε κανείς δεν μου την έπεφτε χοντρά»
«Δεν μου έκανε αυτά που άκουσα μετά ότι έκανε σε άλλες γυναίκες ο Χίτσκοκ, ίσως επειδή εγώ δεν ήμουν ξανθιά και λεπτή και αιθέρια», λέει σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις της η θρυλική σταρ και ένας από τους τελευταίους ζωντανούς συνδέσμους με το παλιό Χόλιγουντ.
Σεφερλής, Χειλουδάκη, Τζάστιν Μπίμπερ: Όσα είπε χτες βράδυ ο John Waters στο stand-up του στη Θεσσαλονίκη
Ο σκηνοθέτης, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, μας σφυροκόπησε απ' τη σκηνή του Ολύμπιον με το καλόκαρδα βρόμικο σόου του
«Ήταν ευλογία αυτές οι ταινίες»: Ο Ίθαν Χοκ και η Ζιλί Ντελπί θυμούνται την πολυαγαπημένη «Before» τριλογία
«Δεν είναι μόνο για την Generation X, είναι για όλους, από την εφηβεία ως το τέλος της ζωής» δηλώνουν οι δύο σταρ της περίφημης ρομαντικής τριλογίας, μιλώντας για τον τρόπο που έγραψαν και βίωσαν τους ρόλους του Τζέσι και της Σελίν μέσα στα χρόνια
«Έχει χαθεί το όραμα και το ρίσκο»: Ο Μάρτιν Σκορσέζε έγραψε ένα μανιφέστο κατά των ταινιών “franchise” στους New York Times
Λίγo μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της νέας πολυαναμενόμενης ταινίας του, ο μεγάλος σκηνοθέτης επιστρέφει δριμύτερος με κείμενό του στο ζήτημα που ο ίδιος ανακίνησε δηλώνοντας ότι ταινίες σαν αυτές με τους ήρωες της Marvel, δεν είναι σινεμά
Από τον Μπρους ΛαΜπρούς μέχρι το «Blair Witch Project»: Οι παράπλευρες προβολές του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Μια μικρή ματιά στις πιο ιδιαίτερες στιγμές στα «διεθνή» χρόνια του θεσμού.
Οι 10 ταινίες που επέλεξε ο Τζον Γουότερς για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Δέκα αγαπημένες του ταινίες επιλέγει ο πάπας του trash για το 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κι εμείς αναζητούμε συσχετισμούς με δέκα δικές του ανορθόδοξες δημιουργίες.
60 χρόνια Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: η ιστορία, οι σταρ, οι μεγάλες στιγμές σε ένα συναρπαστικό timeline
Όλες οι κομβικές στιγμές του θεσμού που έμελλε να γίνει βασικό συστατικό του DNA της πόλης
Στο σύμπαν του Godzilla
Η Criterion πρόκειται να κυκλοφορήσει ένα εξαντλητικό box set με όλα τα φιλμ του διαβόητου Godzilla
4 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Double Helix Double Helix 19.9.2018 | 14:48
"Αναγνωρίζω ψυχαγωγικές αρετές τόσο στο Whiplash όσο και στο La La Land, στο πρώτο όμως βλέπω μια υπέροχη(;) απολογία του νεοφιλελευθερισμού Πηγή: www.lifo.gr"

κ. Βασιλείου ποιό είναι το κακό αν το Whiplash είναι "απολογία του νεοφιλελευθερισμού", εκτός και αν τα έργα αναγνωρίζονται από την πολιτική τους ατζέντα.

Την οποία προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το "First man" δημιουργώντας θόρυβο γύρω στην περίφημη σκηνή με την σημαία: https://www.space.com/41715-first-man-movie-buzz-aldrin-controversy.html

Εδώ θα έχουμε "απολογία της πολιτικής ορθότητας";
avatar wbd1993 24.9.2018 | 18:34
''Αναγνωρίζω ψυχαγωγικές αρετές τόσο στο Whiplash όσο και στο La La Land, στο πρώτο όμως βλέπω μια υπέροχη(;) απολογία του νεοφιλελευθερισμού''
Συμφωνώ στο ότι τέχνη και πολιτική συνδέονται αλλά μπορώ να σου βρω πολιτικό μήνυμα μέχρι και στο transformers... αρκεί να διυλίσω τον κώνωπα... Και έτσι μετατρέπεις κάθε ταινία σε όχημα ''προπαγάνδας'' (εννοώ την προώθηση προσωπικών πολιτικών απόψεων). 'Η μπορεί να ισχύει και το άλλο, να μη συμφωνείς καθόλου με μία από τις πολλές αναγνώσεις της ταινίας και να σου μπήκε στο μυαλό ότι ο σκηνοθέτης προσπαθεί να στην επιβάλει. Δλδ ιδεοληψία. Μπορεί, δε λέω ότι σίγουρα...
Πάντως σκεπτόμενος εντελώς απλοικά, ακόμα προσπαθώ να σκεφτώ κάποιον δάσκαλο που δε θα έβαζε σε δοκιμασία/ες έναν μαθητή του για να τον ''ψήσει'' (στην ταινία η υπερβολή μπορεί να χρησιμοποιείται συμβολικά ή και όχι, αλλά πάλι δεν με ξινίζει).
avatar Clara Sax 25.9.2018 | 11:50
κάτω από τους τίτλους
ακολουθεί μια κόκκινη γραμμη
που ξεκινά με την αντωνυμία
"του"
ποτέ με
"της"

κρίμα
avatar wbd1993 25.9.2018 | 17:40
Το πρόβλημα περισσότερο είναι ότι δε γυρίζονται πολλές ταινίες από γυναίκες, επομένως οι λίγες αυτές ταινίες είναι δυσκολότερο να έχουν την ίδια απήχηση... Άσε που κάποιες από τις παραπάνω είναι μπλοκμπάστερς, κατηγορία στην οποία δεν επιλέγονται σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό...
Τέσπα, πιστεύω είναι ένα θέμα που δε μπορεί να λυθεί σε στήλη σχολίων σε ένα άρθρο της lifo...
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή