ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ μόνο άπερολ, πλοίο και βουτιές. Μόλις ο καιρός ανοίγει, για πολλές γυναίκες αρχίζει ένα αίσθημα υποχρέωσης. Τέρμα η ευκολία του χειμωνιάτικου που κρύβει ό,τι θεωρείται πως πρέπει να κρυφτεί. Τέρμα τα κλειστά παπούτσια, τα απεριποίητα πέλματα, τα τριχωτά πόδια και η ανοχή στην κουρασμένη όψη. Η χαλαρότητα του καλοκαιριού τρέχει παράλληλα με μια νοερή λίστα υποχρεώσεων για όσα ραντεβού πρέπει να πραγματοποιηθούν, προϊόντα ν’ αγοραστούν και αλλαγές να υλοποιηθούν ώστε να μεταμορφωθούν σε κάτι πιο «ευπαρουσίαστο», κάτι που μπορεί ν’ αντέξει την ενδυματολογική ελαφρότητα του καύσωνα χωρίς υψηλό αντίτιμο για την ψυχική υγεία.
Πρώτα απευθύνθηκα για το ζήτημα αυτό τη φίλη μου τη Ναταλία, που ξέρω ότι έχει πολλά να πει σχετικά. Η ερώτησή μου ήταν αν τον Αύγουστο νιώθει ότι χρωστάει να «βελτιωθεί». «Σίγουρα ναι. Δεν έχω την τυπική ρουτίνα σουλουπώματος της μέσης γυναίκας, είμαι πολύ πιο χαλαρή. Αλλά πάντοτε σκέφτομαι μία-μία τις φορές που δεν πήγα γυμναστήριο, τις φορές που θα μπορούσα να έχω προσέξει τη διατροφή μου για να είμαι πιο αδύνατη. Πάω στην παραλία με ρούχα, φανελάκι και σορτς, και μερικά βλέμματα τα νιώθω ακόμη ενώ δεν έχω βγάλει τα ρούχα της παραλίας. Δηλαδή, βλέπω κόσμο να κοιτάει την κοιλιά μου και είμαι σίγουρη ότι αναλογίζονται τι έκτρωμα κρύβεται από κάτω. Μπορεί και να μη σκέφτεται αυτό, δεν ξέρω. Όταν όμως ακούς τόσο συχνά ανθρώπους να σχολιάζουν το σώμα άλλων ανθρώπων, ε τότε σκέφτομαι ότι δεν γίνεται να μην το κάνουν και μ’ εσένα. Εγώ βέβαια έχω το πανοπτικό, γιατί η μάνα μου έχει πρόσωπο με υπότιτλους. Επιμένει κάθε καλοκαίρι να πάρω ολόσωμο μαγιό. Θεωρεί ότι κρύβει και μαζεύει την κοιλιά. Της έχω εξηγήσει ότι δεν μπορώ να έχω τόσο βρεγμένο ύφασμα πάνω μου αλλά δεν πτοείται. Κάθε φορά που έρχεται το καλοκαίρι, σκέφτομαι το ύφος της μάνας μου που θα μου πει ότι πάχυνα και το βλέμμα της όταν βγαίνουμε μαζί στην παραλία».
«Κάθε Αύγουστο πάω διακοπές σε κάποιο νησί. Και κάθε Αύγουστο, κοιτάζομαι στον καθρέφτη κι αναρωτιέμαι γιατί δεν τήρησα την υπόσχεση που είχα δώσει την Πρωτοχρονιά, να χάσω επιτέλους τα ρημαδοκιλά».
Η Ελένη, όταν της απηύθυνα την ίδια ερώτηση, μου είπε: «Με πετυχαίνεις στην τελευταία βδομάδα πριν από την άδειά μου. Τρέχω σαν τρελή να τελειώσω τ’ απαραίτητα πριν φύγω, μεταξύ των οποίων ήταν να φάω το μισό απόγευμα χθες για να πάω σ’ αισθητικό να μου χτυπήσει ΜΙΑ τρίχα στο πιγούνι. Επίσης, έχω ήδη βρει γυμναστήριο για Σεπτέμβρη και νιώθω τύψεις που δεν έκανα τίποτα όλη τη χρονιά. Για μένα υπάρχει το «summer ready» και το ορίζω ως ό,τι πιο κοντινό μπορούμε να καταφέρουμε για να φτάσουμε το γυναικείο πρότυπο ομορφιάς. Για μένα η ανησυχία ξεκινάει από αρχές καλοκαιριού και έχει κορύφωση τώρα, τον Αύγουστο». Και το κόστος; «Α, καλά. Εννοείται πως κάνω λέιζερ, ξεκίνησα πρόσφατα, 80 ευρώ τα πόδια αλλά θα το πάω total body, 140 ευρώ επί 8 συν τις επαναλήψεις μετά, ανάλογα με την τρίχα. Μετά, βάλε και το κόστος της ηλεκτρόλυσης και ένα 50άρι-70άρι για καινούργιο μαγιό που μου κάνει ωραίο κώλο. Το περσινό, όσο τέλειο και να ήταν, ποτέ δεν κάθεται καλά γιατί το σώμα αλλάζει. Και δεν φτάνει που το καλοκαίρι πρέπει να ’μαι μια θεά, πρέπει και με την επιστροφή από τις διακοπές να λάμπω εξίσου. Άρα βάλε 100 ευρώ τον Σεπτέμβρη μόλις γυρίσω για καθαρισμό, να φύγουν οι ρύποι το καλοκαιριού, μην υποδεχτώ τη νέα σεζόν με μπαγιάτικη όψη. Πέρσι το καλοκαίρι που δεν πρόλαβα να κάνω τίποτ’ απ’ αυτά, έφτασαν αρχές Μαρτίου για να αισθανθώ ότι είμαι λίγο κανονική και δεν είμαι κακάσχημη».
Η Χρυσή είναι μια καθόλα λεπτή γυναίκα. Με κάθε μέτρο. «Δεν είμαι ακριβώς λεπτή. Είμαι skinny fat. Τυπικά είμαι αδύνατη, αλλά χαλαρή. Χρειάζομαι σφίξιμο και χάσιμο. Κάθε Αύγουστο πάω διακοπές σε κάποιο νησί. Και κάθε Αύγουστο κοιτάζομαι στον καθρέφτη κι αναρωτιέμαι γιατί δεν τήρησα την υπόσχεση που είχα δώσει την Πρωτοχρονιά, να χάσω επιτέλους τα ρημαδοκιλά. Και δεν είναι πολλά, με πέντε θα ’μουν τέλεια. Πέντε και λίγο περπάτημα ή λίγα βάρη. Ξέρω ότι η κυτταρίτιδα οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες αλλά το κάνω χειρότερα γιατί πίνω πολλές κόκα κόλες. Το μπούτι μου είναι σαν να ’χει περάσει ακμή. Είναι τεμπελιά στη δική μου περίπτωση, είμαι πιο τεμπέλα απ’ τη μέση γυναίκα. Πιστεύω ότι με δύο μήνες συστηματική άσκηση θα ’μουν τέλεια. Αυτό το πιστεύω απ’ τα 13 μου. Δηλαδή, και που είμαι αδύνατη, τι; Άλλο το “αδύνατη με λίπος” κι άλλο το “αδύνατη με μυς”. Καμία σχέση. Έχω δει γυναίκες με είκοσι κιλά περισσότερα από μένα που, όμως, πάνε γυμναστήριο και είναι θεές».
Μια που το γυμναστήριο παίζει τόσο στις απαντήσεις, μίλησα με μια γυναίκα που είναι γυμναστήριο έξι φορές την εβδομάδα για crossfit, trx, circuit και τρέξιμο. Και φαίνεται. Η Νιόβη είναι ανθρωπολόγος αλλά όποτε έχω βγει μαζί της, σταματάει κόσμος στον δρόμο να τη ρωτήσει αν είναι αθλήτρια, μοντέλο ή χορεύτρια. Επομένως, ίσως δεν έχει άγχος το καλοκαίρι; «Καλέ, τι λες; Εννοείται πως έχω. Δεν έχεις καταλάβει ότι ναι μεν κάνεις γυμναστική για να είσαι υγιής αλλά από το Πάσχα και μετά, κάνεις γυμναστική για να είσαι σωστή. Για να είμαι το καλοκαίρι εντάξει. Και στα τέλεια κιλά να είσαι, κάθε καλοκαίρι υπάρχει ένας νέος στόχος. Ακόμη κι αν βλέπεις το σώμα και τους μυς και τους τετρακέφαλους και λες “μπράβο μου”, ο στόχος ξαναεμφανίζεται, ακόμη κι αν τον έχεις ήδη πετύχει. Πιο πολύ μετράει η στοχοθεσία παρά ο ίδιος ο στόχος. Είναι μια λούπα. Επίσης, επειδή έκανα άθλημα νερού, έχω τεράστια ανασφάλεια με τις πλάτες μου. Όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω πρωταθλητισμό, αρνήθηκα γιατί φοβήθηκα ότι θα γίνω τεράστια. Επομένως, τον Απρίλιο μειώνω τη γυμναστική στα χέρια και αρχίζω cardio και πόδια μπας και πέσει λίγο η πλάτη μέχρι τον Αύγουστο. Επιπλέον, θέλω να πιάνω τα μαλλιά μου πάνω, και δεν μ’ αρέσει να το κάνω γιατί έχω μεγάλα αυτιά. Γι’ αυτό αγοράζω μπαντάνες και κορδέλες για summer looks αλλά έχω μόνιμο άγχος ότι θα φανούν τ’ αυτιά μου όταν κάνω χαμηλές σινιόν».
Η κόρη της Ήβης έγινε φέτος 9 ετών και αυτό επηρεάζει την απάντησή της. «Φέτος μου ζήτησε να κάνει μαζί μου αποτρίχωση και δίαιτα. Την κοίταξα καλά καλά και μου είπε “για το καλοκαίρι”. Εκεί είπα ότι κάνω κάτι πολύ λάθος. Πάντα μιλάω με body positive τρόπο για το σώμα της αλλά, προφανώς, δεν μιλάω με τον ίδιο τρόπο για το δικό μου. Η δική μου προετοιμασία για το καλοκαίρι έχει να κάνει με την περιποίηση των ποδιών, γιατί δουλεύω ορθοστασία και τα πόδια μου είναι γεμάτα σκληρούς κάλους και το δέρμα μου είναι σαν πέτσινο. Τον Ιούλιο είδα την κόρη μου στο μπάνιο με τη λίμα ποδιών να λιμάρει το δερματάκι της. Φοβάμαι ότι της έχω κάνει ζημιά. Η δίαιτα πριν από τις διακοπές είναι απλώς κομμάτι της ζωής μου αλλά δεν έχω καμία απολύτως επιθυμία να γίνει κομμάτι και της δικής της ζωής. Επειδή αυτό μόλις συνέβη, δεν έχω αποφασίσει ακόμη πώς θα το διαχειριστώ. Σκέφτομαι μόνο ότι αυτό που με ρωτάς, η αίσθηση υποχρέωσης για την καλοκαιρινή προετοιμασία, θα έρθει σε δεύτερη θέση μπροστά στην υποχρέωση που έχω να μην κάνω την κόρη μου σαν τα μούτρα μου».
