Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Λουίζ Μπουρζουά: Σαν σήμερα πεθαίνει η γλύπτρια που απεικόνισε μοναδικά το ανθρώπινο σώμα

Η Γαλλίδα καλλιτέχνις έγινε διάσημη στα 70 της και δημιούργησε σχολή με τα έργα της
ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΤΡΙΒΟΛΗ
Louise Bourgeois by Robert Mapplethorpe, 1982.

Η Λουίζ Μπουρζουά γεννήθηκε στο Παρίσι τα Χριστούγεννα του 1911. Παιδί ευκατάστατης οικογένειας, η Μπουρζουά μεγάλωσε μέσα στην οικογενειακή επιχείρηση: οι γονείς της είχαν μια γκαλερί με αντίκες που ειδικευόταν σε ταπισερί. Ενώ δεν είχε ιδιαίτερο ταλέντο στη ζωγραφική, βοηθούσε συχνά ζωγραφίζοντας τα κομμάτια που έλειπαν από τις ταπισερί. «Έγινα ειδική στο να ζωγραφίζω γάμπες και πόδια. Έτσι ξεκίνησε η τέχνη μου», είπε αργότερα η ίδια.

 

Tα παιδικά χρόνια της Μπουρζουά είχαν, κατά δική της παραδοχή, ιδιαίτερη επίδραση στο έργο της. Η φιγούρα του πάτερα της ήταν καθοριστική: o Λουί Μπουρζουά ήταν ένας μάλλον τυραννικός τύπος με εκρηκτικό χαρακτήρα. Η Μπουρζουά δεν του συγχώρεσε ποτέ τις εξωσυζυγικές του σχέσεις -η πιο σοβαρή, μάλιστα, με την Αγγλίδα γκουβερνάντα της, που έμενε στο σπίτι-, τις οποίες αντιλαμβανόταν ως προδοσία προς τη μητέρα της Τζοσεφίν.

 

Ένα από τα πιο γνωστά της έργα, η «Καταστροφή του πατέρα», που δημιούργησε το 1974, απεικονίζει μια εσοχή από την οποία εξέχουν απροσδιόριστα εξογκώματα, που θυμίζουν ανθρώπινα όργανα αλλά και φαγητό ταυτόχρονα. Η ίδια δήλωσε ότι το έργο αυτό βασιζόταν στην παιδική της φαντασίωση, όπου ο μισητός πατέρας καταβροχθίζεται ζωντανός από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του. Συχνά μιλούσε για τον πόνο και το φόβο ως θέμα της τέχνης της: «Δουλεύω πάνω στον πόνο. Δίνω νόημα και σχήμα στη ματαίωση και στα βάσανα. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την ύπαρξη του πόνου. Δεν προτείνω κάποια θεραπεία, ούτε κάποια δικαιολογία».

 

Πρέπει να είναι μια από τις λίγες καλλιτέχνιδες που βρήκε την αναγνώριση σε τόσο μεγάλη ηλικία - ήταν πλέον 70 ετών όταν έγινε η αναδρομική της.

 

Στα είκοσί της μπήκε στη Σορβόννη με σκοπό να σπουδάσει μαθηματικά και γεωμετρία («Βρήκα τη γαλήνη μόνο μέσα από μια σειρά κανόνων που δεν μπορούσε να αλλάξει κανείς», δήλωσε αργότερα). Μετά τον θάνατο της μητέρας της αρνήθηκε να ξανασχοληθεί με τα μαθηματικά κι άρχισε να πηγαίνει σε διάφορες σχολές Καλών Τεχνών στο Παρίσι, δουλεύοντας πάντα, για να συντηρεί τον εαυτό της. Η γνωριμία της με τον διάσημο Fernard Leger ήταν καθοριστική - εκείνος έστρεψε την προσοχή της προς τη γλυπτική.

 

Η Louise Bourgeois στη Νέα Υόρκη, 1998. Φωτο: Mathias Johansson
Η Louise Bourgeois στη Νέα Υόρκη, 1998. Φωτο: Mathias Johansson

 

Το 1938 γνώρισε τον Αμερικανό ιστορικό τέχνης Robert Goldwater κι έφυγαν μαζί για τη Νέα Υόρκη. Έκανε την πρώτη της ατομική έκθεση το 1945 στην γκαλερί Bertha Schaefer και μετά συμμετείχε σε δυο ομαδικές εκθέσεις, στο Μουσείο Whitney και στην γκαλερί Guggenheim. H μεγάλη αλλαγή στην καριέρα της, πάντως, έγινε το 1966 με τη συμμετοχή της στην έκθεση «Eccentric Abstraction» - κάπου εκεί άρχισε και η ενασχόληση της Λουίζ Μπουρζουά με το φεμινιστικό κίνημα.

 

Μετά τον θάνατο του συζύγου της άρχισε να διδάσκει σε διάφορα πανεπιστήμια και σχολές Καλών Τεχνών, ενώ η φήμη της άρχισε να μεγαλώνει όλο και περισσότερο - από το 1978 μέχρι το 1981 έκανε πέντε ατομικές εκθέσεις στη Νέα Υόρκη, ενώ μια μεγάλη αναδρομική έκθεση του έργου της έγινε στο Moυσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης το 1982.

 

Πρέπει να είναι μια από τις λίγες καλλιτέχνιδες που βρήκε την αναγνώριση σε τόσο μεγάλη ηλικία - ήταν πλέον 70 ετών όταν έγινε η αναδρομική της. Η φήμη της συνέχισε να μεγαλώνει στη δεκαετία του '90 που η Μπουρζουά ασχολήθηκε πολύ περισσότερο με το σώμα: αισθησιακό και απωθητικό, αντικείμενο ηδονής αλλά και πόνου, η απεικόνιση του σώματος ήταν πάντα σημαντική στο έργο της Μπουρζουά. Ένα έργο της το οποίο, μάλιστα, ονόμασε «Αυτοπροσωπογραφία» ήταν ένας διαστρεβλωμένος κορμός σώματος. Από αυτόν προεξείχαν σχήματα που έμοιαζαν με ανθρώπινα μέλη. Η ίδια είπε ότι έτσι ένιωθε για την εξωτερική της εμφάνιση και πως έτσι νιώθουν και οι περισσότερες γυναίκες, ακόμα κι όταν διαβάζουν τη «Vogue».

 

Η Louise Bourgeois το 1990 με το μαρμάρινο γλυπτό της Eye to Eye (1970)
Η Louise Bourgeois το 1990 με το μαρμάρινο γλυπτό της Eye to Eye (1970)
«Αυτοπροσωπογραφία», Torso, 1963-64
«Αυτοπροσωπογραφία», Torso, 1963-64

 

Το 1993 αντιπροσώπευσε την Αμερική στην Μπιενάλε της Βενετίας. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 η Μπουρζουά άρχισε να δουλεύει πολύ με την αράχνη. Μια πελώρια αράχνη της κάλυψε την πρόσοψη της γκαλερί Τate από το 1999 μέχρι το 2000, μια ακόμα την πλατεία Ροκφέλερ στη Νέα Υόρκη και σύντομα οι αράχνες της Μπουρζουά βρέθηκαν σε όλον τον κόσμο - από την Αβάνα μέχρι τη Σεούλ. Η Μπουρζουά υποστήριξε ότι οι αράχνες ήταν έργα αφιερωμένα στη μνήμη της μητέρας της. «Ήταν η καλύτερή μου φίλη. Οι αράχνες βοηθούν και προστατεύουν όπως ακριβώς και η μητέρα μου».

 

Τα τελευταία είκοσι χρόνια η Μπουρζουά μάζεψε όσα βραβεία δεν είχε μαζέψει σε όλη της τη ζωή. Αναδρομικές εκθέσεις του έργου της διοργάνωσαν το Μουσείο Ερμιτάζ στην Αγία Πετρούπολη και η Reina Sofia στη Μαδρίτη. Ανακηρύχθηκε Ιππότης των Γραμμάτων και των Τεχνών από τη γαλλική κυβέρνηση, έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Γλυπτικής το 1991, ενώ κέρδισε επίσης το National Medal of Arts, ένα βραβείο για το έργο της ζωής της από το Διεθνές Κέντρο Γλυπτικής στην Ουάσινγκτον, και εκλέχτηκε μέλος στην Aμερικανική Ακαδημία Τεχνών κι Επιστημών. Πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 98 ετών. Άφησε πίσω της δυο γιους, τον Jean-Louis και τον Alain.

 

Δείτε 10 διάσημα γλυπτά της Λουίζ Μπουρζουά

Louise Bourgeois, Arch of Hysteria. 1993
Louise Bourgeois, Arch of Hysteria. 1993
Louise Bourgeois, Eyes, 1982
Louise Bourgeois, Eyes, 1982
Louise Bourgeois, The Couple. Photo Credit: LivinCool
Louise Bourgeois, The Couple. Photo Credit: LivinCool
Fillette, 1968, The Museum of Modern Art, New York
Fillette, 1968, The Museum of Modern Art, New York
Spider
Spider
Together, 2005
Together, 2005
Louise Bourgeois, Single III, 1996. Photo Attilio Maranzano. Courtesy Fondazione Prada
Louise Bourgeois, Single III, 1996. Photo Attilio Maranzano. Courtesy Fondazione Prada
Louise Bourgeois, Untitled, 1996, cloth, thread, steel, bone, and rubber, 2,82 × 2,15 × 2,10 m. Courtesy: Collection Louise Bourgeois Trust.
Louise Bourgeois, Untitled, 1996, cloth, thread, steel, bone, and rubber, 2,82 × 2,15 × 2,10 m. Courtesy: Collection Louise Bourgeois Trust.
Maman, 1999
Maman, 1999
Domestic Incidents, Tate Modern Turbine Hall, 2006
Domestic Incidents, Tate Modern Turbine Hall, 2006

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τα εξομολογητικά, σπαρακτικά ποιήματα της Λουίζ Μπουρζουά εκδίδονται για πρώτη φορά - Διαβάστε ένα.
Τα χειρόγραφα της σπουδαίας γλύπτριας έρχονται για πρώτη φορά στο φως
Τα δέκα ωραιότερα γλυπτά της Αθήνας
Ιστορίες γνωστών και άγνωστων αγαλμάτων στο κέντρο της πόλης.
Σάιτ αφιερωμένο στο έργο της Λουίζ Μπουρζουά
Τα χαρακτικά της εμβληματικής και τολμηρής, από το MoMA

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η τέχνη του Taxis: Αληθινές ιστορίες σε κτίρια όλου του κόσμου
Ένας από τους πιο δυνατούς Έλληνες εικαστικούς τη νέας γενιάς αλλάζει παλέτα και ταξιδεύει παντού με την τέχνη του.
Δύο έργα του Ελ Γκρέκο ταξιδεύουν από το Μουσείο Μπενάκη στο Grand Palais - Όλο το χρονικό της μεταφοράς
Οι εικόνες «Ο Λουκάς ζωγραφίζει τη Παναγία» και «Η Προσκύνηση των Μάγων» από την πρώιμη περίοδο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου συμμετέχουν στη μεγάλη αναδρομική έκθεση «Greco» που ανοίγει στο Παρίσι.
Η πολύχρωμη street art των ΚΑΦΑΟ της Αθήνας
83 καλλιτέχνες γέμισαν με τέχνη τα κουτιά του ΟΤΕ στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας και τα μετέτρεψαν στα πιο instagram friendly σημεία του κέντρου.
Τα ζωγραφικά έργα του Νίκου Κούνδουρου στο 60ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει το σύνολο του ζωγραφικού έργου του Νίκου Κούνδουρου, καλύπτοντας μια περίοδο 75 χρόνων, από τα πρωτόλεια σχέδια μέχρι τα τελευταία του σκιαγραφήματα με μολύβι.
H εκρηκτική συνάντηση του Francis Bacon με τον Peter Beard
Ο Βασίλης Κιμούλης μεταφράζει αποκλειστικά για το LIFO.gr αποσπάσματα από τις συνομιλίες του μεγάλου ζωγράφου με τον γοητευτικό ταξιδευτή και φωτογράφο
Επιτέλους, η πρώτη ατομική έκθεση της Ariana Papademetropoulos στην Αθήνα
Η ελληνικής καταγωγής νεράιδα της ζωγραφικής έρχεται από το Λος Άντζελες με τα ονειρώδη έργα της για μια ατομική έκθεση στην γκαλερί The Breeder
Φράνσις Μπέηκον: «Πάντα ήθελα να ζωγραφίσω το στόμα όπως ο Μονέ ζωγράφιζε το ηλιοβασίλεμα»
Δείτε το σημαντικότερο ντοκουμέντο της μεγαλοφυίας του Φράνσις Μπέηκον, στο BBC το 1963, που επηρέασε όσο ελάχιστα την τέχνη του εικοστού αιώνα. Ο μεγάλος ζωγράφος μιλά στον Ντέιβιντ Σιλβεστερ με ορμητική ειλικρίνεια, διαύγεια και ... κέφι!
Ο William Blake στην Tate Britain. Μία από τις σημαντικότερες εκθέσεις του φθινοπώρου.
Το μουσείο στο οποίο στεγάζεται το εθνικό πάνθεον της βρετανικής τέχνης παρουσιάζει μία μεγάλη αναδρομική έκθεση για έναν καλλιτέχνη που υπήρξε οραματιστής και ριζοσπαστικός όσο κανείς άλλος, για έναν μυθικό ζωγράφο μυθικών σκηνών και επικό ποιητή.
18 αριστουργήματα του Ρέμπραντ από τη συλλογή του Rijksmuseum
Ένα από τα σημαντικότερα μουσεία στον κόσμο βρίσκεται στην πόλη του Άμστερνταμ και φιλοξενεί μερικά από τα σημαντικότερα έργα του σπουδαίου ζωγράφου
Σταύρος Ιωάννου: μια έκθεση του σημαντικού Έλληνα εξπρεσιονιστή ανοίγει απόψε στην Evripides Art Gallery
Στην πρώτη έκθεση μετά τον θάνατό του το 2009, αναφαίνεται δυνατότερη η ανήσυχη, βαθιά συναισθηματική και απελευθερωτική φύση των έργων του.
Στη Σύρο βρίσκεται ένας από τους πρώτους και μέχρι πρότινος άγνωστους πίνακες του Ελ Γκρέκο
Η «Κοίμηση της Θεοτόκου» είναι ένα από τα τρία βεβαιωμένα έργα της πρώιμης περιόδου του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου
Δομήνικος Θεοτοκόπουλος: ο ζωγράφος που ο Πικάσο αποκαλούσε «πατέρα»
Σαν σήμερα το 1541 γεννήθηκε στον Χάνδακα, το σημερινό Ηράκλειο Κρήτης
Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς επιστρέφει μετά από μισό αιώνα στο Βελιγράδι και σκέφτεται να εγκαταστήσει μόνιμα το αρχείο της στην Αθήνα
Η διάσημη «προβοκατόρισσα» του performance art επέστρεψε αυτές τις μέρες στην πατρίδα της με τη μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση της καριέρας της και δηλώνει στα 73 της ότι «θα πεθάνει δουλεύοντας».
Ο Παναγιώτης Πανταζής (Pan Pan) κατάφερε να «πληρώνει τους λογαριασμούς του» από τα κόμικς που σχεδιάζει
Comic artist, illustrator, μουσικός. Γεννήθηκε και ζει στο Πολύγωνο. Μικρός ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής.
Οι ιστορίες των μουσικών του Street Mode Festival έγιναν κόμικς
Επτά δημιουργοί κόμικς έρχονται αντιμέτωποι με επτά μουσικούς, φιλοξενούμενους του Street Mode Festival, στην έκδοση «Song Stories»
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή