Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Διαμάντια της ελληνικής ζωγραφικής από μια συλλογή της Ρόδου στην Αθήνα

Η συλλογή ζωγραφικής του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου που θα παρουσιαστεί στο Ίδρυμα Θεοχοράκη περιλαμβάνει έργα των Τσαρούχη, Μόραλη, Χατζηκυριάκου-Γκίκα, Παρθένη, Εγγονόπουλου και πολλών άλλων.

Μία από τις σημαντικότερες συλλογές έργων τέχνης της χώρας, αυτήν του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, θα φιλοξενήσει το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη στο πλαίσιο της έκθεσης «Πολύτιμα έργα ζωγραφικής από το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου», που εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2019, στις 20.00.

 

Η έκθεση, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 12 Μαΐου 2019, περιλαμβάνει περισσότερα από ενενήντα σημαντικά έργα ελληνικής ζωγραφικής, κυρίως του 20ού αιώνα.


Το Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, του οποίου οι συλλογές ζωγραφικής, γλυπτικής, σχεδίων και κατασκευών σήμερα στεγάζονται σε τέσσερα αυτόνομα κτίρια, ξεκίνησε το 1960 ως Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, τα επίσημα εγκαίνια της οποίας πραγματοποιήθηκαν το 1964.

 

Η έκθεση, η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 12 Μαΐου 2019, περιλαμβάνει περισσότερα από ενενήντα σημαντικά έργα ελληνικής ζωγραφικής, κυρίως του 20ου αιώνα. 


Εμπνευστής και ουσιαστικά δημιουργός της υπήρξε ο τότε νομάρχης Δωδεκανήσου, ο νομικός Ανδρέας Ιωάννου.

 

Ο Ιωάννου, πνευματική προσωπικότητα της εποχής, λογοτέχνης και μελετητής της νεοελληνικής ζωγραφικής, έθεσε ως βασική προτεραιότητά του την πνευματική ανάπτυξη της Ρόδου, ιδρύοντας κατά τη διάρκεια της θητείας του, εκτός από την Πινακοθήκη, και τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου.


Η Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου στεγάστηκε στον πρώτο όροφο του μεγάρου της Ιονικής Τράπεζας, στην Πλατεία Σύμης, και στόχος του Ανδρέα Ιωάννου ήταν η συλλογή να επικεντρωθεί στον εικοστό αιώνα και να γίνει πόλος έλξης για όσους ενδιαφέρονται για τη σύγχρονη νεοελληνική ζωγραφική – χαρακτηριστική της τόλμης του είναι η απόφασή να αφήσει πίσω του τη Σχολή του Μονάχου, παρότι οι εκπρόσωποί της στην Ελλάδα χαίρουν μεγάλης αναγνώρισης.

 

Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ), Αντάμωση Ερωτόκριτου και Αρετούσας
Θεόφιλος (Χατζημιχαήλ), Αντάμωση Ερωτόκριτου και Αρετούσας


Ο Ιωάννου διασφαλίζει, με ειδικό κυβερνητικό νόμο, ότι η Πινακοθήκη Ρόδου θα διαθέτει διοικητικό συμβούλιο και καλλιτεχνική επιτροπή, όργανα στα οποία έκτοτε συμμετείχαν αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες καθηγητές της ΑΣΚΤ της Αθήνας και έμπειροι τεχνοκριτικοί.

 

Τα πρώτα έργα που αποκτά η Πινακοθήκη χρηματοδοτούνται με κονδύλια της νομαρχίας Δωδεκανήσου, του δήμου Ρόδου και του υπουργείου Παιδείας, ενώ ακολουθούν σημαντικές δωρεές από εταιρείες και ιδιώτες.


Χρησιμοποιώντας τις γνώσεις αλλά και τις προσωπικές του γνωριμίες, ο Ανδρέας Ιωάννου κατορθώνει «να δημιουργήσει μια λαμπρή συλλογή, ώστε όχι μόνο να προβάλει τη φυσιογνωμία της νεοελληνικής τέχνης, αλλά να συμβάλει άμεσα και στην αισθητική διαπαιδαγώγηση του κοινού».


Στις 19 Ιουνίου 1964, ο Ιωάννου αναχωρεί από τη Ρόδο, καθώς τοποθετείται νομάρχης Κορινθίας, και η εφημερίδα Ροδιακή γράφει: «Δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο κ. Ιωάννου αφήνει και ένα μέγα έργον εις την Ρόδον, ένα έργον το οποίον θα διατηρηθή ανά τους αιώνας και θα επιβεβαιοί την δραστηριότητά του εις τον τομέαν που έκρινε ότι εχρειάζετο δραστηριότης: Πρόκειται περί της Πινακοθήκης».

 

Σπύρος Βασιλείου, Το τραπεζι της Καθαρής Δευτέρας,1950
Σπύρος Βασιλείου, Το τραπεζι της Καθαρής Δευτέρας,1950


Ο Ιωάννου θα συνεχίζει το έργο του σε άλλες νομαρχίες, δεν θα σταματήσει ποτέ όμως να παρακολουθεί την πορεία της Δημοτικής Πινακοθήκης Ρόδου, φροντίζοντας για τον εμπλουτισμό της.

 

Το 1971 διορίζεται διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης και δίνει αμέσως προτεραιότητα στην τέχνη του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Αλέξανδρος Ιόλας πραγματοποιεί μια σημαντική δωρεά έργων σύγχρονων, ξένων κυρίως, καλλιτεχνών.

 

Λίγους μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1972, ο Ανδρέας Ιωάννου πεθαίνει αιφνίδια από καρδιακό επεισόδιο. Η μνήμη του θα παραμείνει μέχρι σήμερα άρρηκτα συνδεδεμένη με την Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου.


Στους τρεις εκθεσιακούς ορόφους του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη θα παρουσιαστούν, από τη συλλογή του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, αντιπροσωπευτικοί πίνακες σπουδαίων καλλιτεχνών όπως οι Θεόφιλος, Κωνσταντίνος Παρθένης, Νικόλαος Λύτρας, Φώτης Κόντογλου, Γιάννης Τσαρούχης, Νίκος Εγγονόπουλος, Γιάννης Μόραλης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Σπύρος Βασιλείου, Γιώργος Μπουζιάνης, Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης, Βλάσης Κανιάρης, Νίκος Κεσσανλής, Αλέξης Ακριθάκης, Κώστας Τσόκλης, Παύλος, Δημήτρης Μυταράς, Αλέκος Φασιανός, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Σωτήρης Σόρογκας, Βασίλης Θεοχαράκης, Γιάννης Ψυχοπαίδης, Χρόνης Μπότσογλου, Όπυ Ζούνη, Παύλος Σάμιος, Χρήστος Μποκόρος, και πολλοί άλλοι σημαντικοί ζωγράφοι.

 

Αλέξης Ακριθάκης, Μπόσα Νόβα 1β΄, 1971
Αλέξης Ακριθάκης, Μπόσα Νόβα 1β΄, 1971

 

Νίκος Εγγονόπουλος, Ο Όρκος, 1952
Νίκος Εγγονόπουλος, Ο Όρκος, 1952

 

Τέτσης Παναγιώτης, Μπαλκόνια.
Τέτσης Παναγιώτης, Μπαλκόνια.

 

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Νεκρή Φύση, 1934
Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Νεκρή Φύση, 1934

 

Γιάννης Γαΐτης, Παρέλαση, 1974
Γιάννης Γαΐτης, Παρέλαση, 1974

 

Νίκος Εγγονόπουλος, Ορφέας, 1957.
Νίκος Εγγονόπουλος, Ορφέας, 1957.

 

Γιάννης Τσαρούχης, Αξιωματικός της Αεροπορίας Καταθέτων Στέφανον,1950-51
Γιάννης Τσαρούχης, Αξιωματικός της Αεροπορίας Καταθέτων Στέφανον,1950-51

 

Κωνσταντίνος Μαλέας, Η Ακρόπολη από την Πνύκα, 1914-1917.
Κωνσταντίνος Μαλέας, Η Ακρόπολη από την Πνύκα, 1914-1917.

 

Οικονόμου Μιχάλης, Σπίτια στην Αίγινα.
Οικονόμου Μιχάλης, Σπίτια στην Αίγινα.

 

Γιάννης Τσαρούχης, Παίκτης του Μπάσκετ, 1949.
Γιάννης Τσαρούχης, Παίκτης του Μπάσκετ, 1949.

 

Φώτης Κόντογλου, ο Αϊβαλιώτης Καπετάνιος, 1955
Φώτης Κόντογλου, ο Αϊβαλιώτης Καπετάνιος, 1955

 

Κωνσταντίνος Μαλέας, Παρθενώνας.
Κωνσταντίνος Μαλέας, Παρθενώνας.

 

Γιάννης Μόραλης, Καθισμένο Γυμνό, 1952.
Γιάννης Μόραλης, Καθισμένο Γυμνό, 1952.

 

Τριανταφυλλίδης Θεόφραστος, Μάσκες
Τριανταφυλλίδης Θεόφραστος, Μάσκες

 

Σπυρόπουλος Γιάννης, Παρελθόν.
Σπυρόπουλος Γιάννης, Παρελθόν.


Info

Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη

Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, 210 3611206

Διάρκεια έκθεσης: 11 Φεβρουαρίου – 12 Μαΐου 2019

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή: 10:00-18:00 / Πέμπτη: 10:00-20:00 

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στη Σαλαμίνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Γιάννης Μόραλης – το πορτρέτο ενός μεγάλου ζωγράφου
Σκιαγράφηση μίας από τις σημαντικότερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες του ελληνικού 20ού αιώνα μέσα από αφηγήσεις ανθρώπων που τον γνώρισαν προσωπικά και μελέτησαν το έργο του, με αφορμή την έκθεση που εγκαινιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη
Η Άνδρος υποδέχεται μια μεγάλη αναδρομική έκθεση στο έργο του Δημήτρη Μυταρά
Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Γουλανδρή διοργανώνει για το φετινό καλοκαίρι ένα αφιέρωμα στον πολυσχιδή καλλιτέχνη
Ο ρευστός, πάμφωτος κόσμος του Κωνσταντίνου Παρθένη
Σαν σήμερα γεννιέται ο σπουδαίος, κοσμοπολίτης δάσκαλος του Τσαρούχη και του Εγγονόπουλου: πολεμήθηκε, απομονώθηκε και η ζωή του παραμένει ακόμα και σήμερα τυλιγμένη με πέπλο μυστηρίου
Μπήκαμε στο σπίτι του Γιάννη Τσαρούχη που άνοιξε ξανά για το κοινό
Κάθε γωνιά της ιστορικής κατοικίας και εργαστηρίου στο Μαρούσι είναι διαποτισμένη από την αύρα του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου
Διαμαντής Διαμαντόπουλος: «Δεν είναι δυνατόν να φτιάχνω έργα για να στολίζουν τα σπίτια των εφοπλιστών...»
13 πίνακες του Διαμαντή Διαμαντόπουλου σε υψηλή ανάλυση
Ο Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας μέσα από τα έργα του
Αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα ζωγράφο που σαν σήμερα γεννήθηκε

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τakis στην Tate Modern: «Ξέρω να χρησιμοποιώ την ενέργειά μου. Γι’ αυτό κι εγώ είμαι πιο νέος από σένα»
Στην πλέον των 70 χρόνων καριέρα του, ο Takis δημιούργησε μερικές από τις πιο πρωτοποριακές τέχνες του 20ου αιώνα ενώ σε λίγο καιρό πρόκειται να παρουσιαστεί η μεγαλύτερη έκθεση του στην Tate Moden του Λονδίνου
O Thomas Bellinck και οι φωνές των κυνηγημένων
Ο Βέλγος καλλιτέχνης επιστρέφει στην Αθήνα με ένα έργο για το δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση του ατόμου.
Η γλύπτρια Ναταλία Μελά στο σπίτι της με την κόρη της Αλεξάνδρα και την εγγονή της Ναταλία
Φωτ. Σπύρος Στάβερης
Ο Στέλιος Καραμανώλης εμπνεύστηκε από τον Ζαρατούστρα για τη νέα του έκθεση
Ζωόμορφα πλάσματα που μοιάζουν να προέρχονται από κάποια μυθολογική αφήγηση θα βρεις στις παστέλ αφαιρετικές συνθέσεις του εικαστικού που παρουσιάζει τη νέα του δουλειά στη γκαλερί The Breeder
Γεράσιμος Πιτζαμάνος: ο άγνωστος ζωγράφος του 19ου αιώνα αποκαλύπτεται σε μία έκθεση στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο
Ισάξιος των κορυφαίων της ευρωπαϊκής σκηνής, ο επτανήσιος αρχιτέκτονας και ζωγράφος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Αθήνα
Μιλώντας με έναν Έλληνα ζωγράφο που ζει στα ανατολικά της μακρινής Μαδαγασκάρης
Ο εικαστικός καλλιτέχνης Μιχάλης Κιούσης έχει επιλέξει εδώ και δύο χρόνια για σπίτι του το απομακρυσμένο νησί της Ρεϋνιόν
Nικόλαος Βεντούρας εχάραξεν
Μια ανέκδοτη συνομιλία με τον κορυφαίο Έλληνα χαράκτη Νικόλαο Βεντούρα
Τα Ταρώ από το συρτάρι του Γιώργου Τζιλιάνου
Η Μικρή και η Μεγάλη Αρκάνα
«For ever more images?»: Χαρτογραφώντας την εικόνα τον 21ο αιώνα
Το πρότζεκτ της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση περιλαμβάνει μια διαδραστική έκθεση και ένα συμπόσιο που ερευνούν το διαρκώς μεταβαλλόμενο και συχνά απειλητικό σύμπαν των εικόνων γύρω μας.
H συναισθηματική δύναμη του κόκκινου χρώματος: στα όρια της εμμονής και της λαγνείας
Το «Κόκκινο» είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας που εξερευνά τη δύναμη των χρωμάτων
Τα manga καταλαμβάνουν το Βρετανικό Μουσείο
Η μεγαλύτερη έκθεση manga που έχει γίνει ποτέ εκτός Ιαπωνίας επιχειρεί να γνωρίσει το γιαπωνέζικο φαινόμενο που σαρώνει, σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ήταν μια άστεγη ζωγράφος και σήμερα τα έργα της πωλούνται για χιλιάδες δολάρια
Ζούσε στους δρόμους του Σικάγο και αυτοφωτογραφιζόταν σε αυτόματα μηχανήματα. Οι selfies και τα έργα της έχουν τεράστια καλλιτεχνική αξία μέχρι και σήμερα.
Αυτό το έργο αναπαριστά συγκλονιστικά το απύθμενο και πολλαπλώς τραυματικό χάσμα του Brexit
Ο γνωστός εικαστικός καλλιτέχνης Anish Cooper δημιούργησε για λογαριασμό του Guardian ένα έργο που συλλαμβάνει τη μακάβρια εμμονή με το βαθύ χάσμα του “no deal Brexit”
Η σαγήνη των όψιμων έργων του Πιερ Μπονάρ
Η ώριμη δουλειά του Γάλλου μετα-ιμπρεσιονιστή ζωγράφου σε μια έκθεση στην Tate Modern, από το 1912 που το χρώμα έγινε βασικό του μέλημα, μέχρι τον θάνατό του το 1947.
Nick Cave στη LIFO: «Με συναρπάζει η παράξενη, οραματική τέχνη του Στέφανου Ρόκου»
Ο Έλληνας ζωγράφος και ο Αυστραλός μουσικός μιλούν αποκλειστικά στη LiFO για τη συνεργασία τους στο πρωτότυπο πρότζεκτ εικαστικής προσέγγισης του δίσκου «No more shall we part» που εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή