Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Ποιος φοβάται τον Στηβ Γιανάκο;

Ο Στηβ Γιανάκος, μάλλον αφανής πρωτοπόρος της ποπ αρτ, μιλά στη LIFO και την Μαρίνα Φωκίδη σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις του σε ελληνικό μέσο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΝΑ ΦΩΚΙΔΗ

Ο Στηβ Γιανάκος δεν χρειάζεται συστάσεις ή μάλλον χρειάζεται - δυστυχώς ακόμη και τώρα, ύστερα από περίπου 40 χρόνια πορείας στον διεθνή χώρο της συγχρονης τέχνης. Από τη μια έχει υπάρξει μια αρκετά διακριτική προσωπικότητα και, ενώ παίρνει τη δουλειά του στα σοβαρά, έχει το θάρρος να μην παίρνει πάντα τον εαυτό του τόσο στα σοβαρά. Βέβαια, από την άλλη, έχει να κάνει και με την κατάσταση της τέχνης στην Ελλάδα: ένας χώρος που δεν έδινε μέχρι τώρα σημασία στη νεότερη ιστορία του σε καλλιτέχνες που ιστορικά διαμόρφωσαν το κλίμα της έκφρασης τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Μάτια ερμητικά κλειστά προς αυτούς τους Ελληνες (ή Ελληνοαμερικάνους) καλλιτέχνες που «έκαναν πραγματική διαφορά» στη διεθνή σύγχρονη εικαστική έκφραση και έδειχναν προσοχή μόνο σ' ένα στενά επαρχιώτικο κλίμα της εγχώριας σκηνής ήταν η τέλεια συνταγή πάνω στην οποία μπορούσαν, μέχρι πρότινος, να δημιουργηθούν «λαϊκοί εγχώριοι ήρωες».

 

Ευτυχώς, τέτοιου είδους συνταγές δεν έχουν ποτέ μόνιμη υπόσταση. Γεννημένος το 1938 στη Νέα Υόρκη, ο Στηβ Γιανάκος άρχισε να εκθέτει το 1966 πάνω στη γέννηση και την ανάπτυξη της ποπ αρτ. Στη Νέα Υόρκη έχει κάνει πάνω απο εικοσιεπτά εκθέσεις παγκοσμίως σε γνωστές γκαλερί, μουσεία και ιδρύματα τέχνης όπως το Guggenheim και το PS1, την γκαλερί της Barbara Gladstone, και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές με άλλους σημαντικούς αμερικανούς καλλιτέχνες. Γι' αυτόν έχει γράψει, το Σεπτέμβριο του 2004, ένας από τους πιο σημαντικούς ιστορικούς της σύγχρονης τέχνης, ο Robert Rosenblum, ότι: «Εδώ και τρεις δεκαετίες έχει, όπως ο Mel Brooks, σπρώξει στα όριά τους τις προκαταλήψεις μας. Οι εικόνες του αποτελούν εξέλιξη του δέντρου που φυτεύτηκε από τον Roy Lichtenstein, που, ας σημειωθεί, υπήρξε μεγάλος θαυμαστής της δουλειάς του Γιανάκου».

 

Αγαπώ την ποπ, αλλά δεν ένιωσα ποτέ ότι ήταν αυτό που έκανα. Η ποπ δεν εμπεριέχει «ζόρια» και εμένα μου αρέσουν οι «αλητείες».

  

Αν υποθέσουμε πως κάποιος νεότερος καλλιτέχνης -και η αλήθεια είναι πως όσο νεότεροι είναι οι καλλιτέχνες τόσο περισσότερο επικοινωνούν με την δουλειά του Γιανάκου- θα έπρεπε να έρθει σε επαφή με το έργο του, ή θα έπρεπε να έχει πρόσβαση στα ιδρύματα και στις βιβλιοθήκες της Νέας Υόρκης ή να τον συναντήσει τυχαία στα Χανιά, όπου ο καλλιτέχνης μοιράζει τον χρόνο του με την Νέα Υόρκη, ή να προλάβει να πληροφορηθεί για τις αθηναϊκές γκαλερί και να έχει καταφέρει να δει έκθεση του Γιανάκου στην ΑΔ.

 

Θα μπορούσε να πιστέψει κανείς ότι ανάμεσα στις είκοσι επτά εκθέσεις του Γιανάκου ζήτημα να υπάρχει μια αναδρομική σε ένα σημαντικό μουσείο της Ελλάδας ή μια μονογραφία του καλλιτέχνη στα ελληνικά; Γεγονός που πρέπει να μας κάνει να ντρεπόμαστε όλοι εμείς, στον χώρο της τέχνης, στην Ελλάδα. Φυσικά, υπάρχουν εξαιρέσεις. Η γκαλερί ΑΔ υποστηρίζει σθεναρά το έργο του Γιανάκου τα τελευταία χρόνια, ενώ ο Θανάσης Μουτσόπουλος έχει κάνει εκτενή αναφορά στο έργο του στην έκδοση Ποπ Αλλόκοτο.

 

Ο Στηβ Γιανάκος κατασκευάζει προκλητικές εικόνες στις οποίες η αφήγηση παραπέμπει στην εποχή της «αθωότητας» και σε ένα ερωτικό παιχνίδι από το οποίο, όμως, απουσιάζει η πραγματική βία, αλλά ταυτόχρονα δοκιμάζονται τα όρια της «οικογενειακής γαλήνης». Δανείζεται τη γλώσσα και τα σύμβολα της «κλασικής» εικονογράφησης, προσβάλλοντας το «σημαινόμενό» τους και αποδομώντας κάθε έννοια εμπιστοσύνης στο συλλεκτικό φαντασιακό. Οικειοποιείται εικόνες γνωστές σε όλους, τις οποίες με καυστικό χιουμορ και διαβολική ευφυΐα στέλνει στα άκρα. Κανείς βλέπει μπροστά του ό,τι μπορεί να έχει φανταστει στην πιο «αμαρτωλή στιγμή», σύμφωνα με τη συμβατική εκδοχή της σημερινής κοινωνίας. Δεν υπάρχει, όμως, καμία έννοια «πρόστυχου» ή φτηνού «προκλητικού εντυπωσιασμού». Οι τίτλοι των έργων αποτελούν συστατικό στοιχείο της δουλειάς του Γιανάκου. Είτε ενσωματώνονται στη ζωγραφική επιφάνεια είτε συνοδεύουν το έργο και πάντα με τον ίδιο κυνικό χαρακτηρα, όπως αυτός της εικόνας, καταστρέφουν ολοκληρωτικά οποιουδήποτε είδους στερόετυπο. Ο Στηβ Γιανάκος βρίσκεται αυτές τις μέρες στα Χανιά, και είχαμε την τιμή να πάρουμε απαντήσεις του σε ορισμένες ερωτήσεις μας. Απαντήσεις που συνάδουν απόλυτα με τον χαρακτήρα του έργου του και μας θυμίζουν ότι όπου υπάρχει σοβαρή και στιβαρή πράξη τα πολλά λόγια περιττεύουν...


 © S. Gianakos, It was then inevitably followed by a brief lecture, 2010
© S. Gianakos, It was then inevitably followed by a brief lecture, 2010



Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

―Πόσο επηρέασε το οικογενειακό περιβάλλον σου τον επαγγελματικό προσανατολισμό σου;

Ο αδελφός μου και εγώ μεγαλώσαμε στη Νέα Υόρκη. Οι γονείς μας θέλανε να γίνουμε δικηγόρος και γιατρός. Ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια, όταν γνωρίζομαι με κάποιον σε ένα μπαρ, συστήνομαι ως χειρουργός.

 

― Τι «πράγματα» σου έδωσε η αμερικάνικη και τι η ελληνική κουλτούρα;

(Γέλια) Το τι πήρα από την αμερικανική κουλτούρα είναι το πιο ορατό πράγμα στη δουλειά μου. Στην Ελλάδα έμαθα τα περισσότερα για την ιδιωτική μου ζωή, ξοδεύοντας χρόνο στο καφενείο με τους μάγκες.

 

― Τι διάβαζες στην εφηβεία;

Στα δεκατρία μου ανακάλυψα τον Χένρι Μίλερ και βρέθηκα στον παράδεισο.

 

― Πότε νομίζεις ότι ένας άνθρωπος φτάνει στη ενηλικίωση, αν το καταφέρνει ποτέ;

Δεν ξέρω, γιατί δεν μου έχει τύχει ακόμη!

 

― Ο RoyLichtenstein έχει υπάρξει θερμός θαυμαστής της δουλειάς σου. Ποια ήταν η σχέση σας;

Ο Roy υπήρξε ένας θαυμάσιος και πολύ γενναιόδωρος φίλος. Είχε τρομερό χιούμορ και άρεσε και στους δυο να ζωγραφίζουμε γυναίκες, αλλά με διαφορετικό τρόπο... ( γέλια)

 

― Άρχισες να εκθέτεις στο αποκορύφωμα της ποπ αρτ. Νιώθεις ένας από τους συνδημιουργούς της;

Αγαπώ την ποπ, αλλά δεν ένιωσα ποτέ ότι ήταν αυτό που έκανα. Η ποπ δεν εμπεριέχει «ζόρια» και εμένα μου αρέσουν οι «αλητείες».

 

― Πιστεύεις ότι το χιούμορ είναι κάποιου είδους επανάσταση; Πιστεύεις στην «εξουσία» του γέλιου;

Είναι το καλύτερο κομμάτι μιας στιγμής στην καθημερινή μας ζωή.

 

― Τι σε ενοχλεί στο σύστημα των «οικογενειακών αξιών»;

Αυτήν τη στιγμή είμαι σ' ένα παραλιακό καφέ στην Κρήτη και ακούω μια «μανουλίτσα» να λέει στο παιδί της δυνατά: «Φάε, φάε φάε!».

 

 © S. Gianakos, She could evoke strong reactions, 2014
© S. Gianakos, She could evoke strong reactions, 2014
 © Steve Gianakos. It was business as usual with no strings attached. 2009
© Steve Gianakos. It was business as usual with no strings attached. 2009

 

― Σκέφτηκες ποτέ τη δουλειά σου ως σεξουαλικά ερεθιστική;

Όχι, ποτέ!

 

― Νιώθεις την Ελλάδα πατρίδα σου;

Κάθε μέρος της με τρελαίνει.

 

― Υπάρχει κάποια ανέκδοτη ιστορία, στην οικογένειά σου η στην παιδική σου ηλικία, που υπήρξε έναυσμα για τα έργα σου;

Όταν ήμουν πολύ μικρός, θυμάμαι τον πατέρα μου να με βάζει σε μια τεράστια κατσαρόλα στο εστιατόριο που δουλεύει και να τον ακούω να γελάει πολύ δυνατά.

 

― Τι μισείς περισσότερο στην Ελλάδα;

Τους χοντρούς και άσχημους τουρίστες.

 

― Πώς σου φαίνεται ο χώρος της σύγχρονης τέχνης σήμερα και ο τρόπος με τον οποίο εξελίσσεται;

Προσπαθώ να μην αφήνω το μυαλό μου να ενδιαφέρεται για ό,τι δεν με απασχολεί.

 

― Εάν ήταν να γίνει μια τεράστια παγκόσμια καταστροφή και μπορούσες να σώσεις ένα μόνο έργο τέχνης, ποιο θα ήταν;

Μάλλον ένα πολύ σέξι έργο από έναν πολύ καλό καλλιτέχνη.

 

― Αν σου ζητούσαν να δώσεις μια συμβουλή σ' έναν πολύ νέο καλλιτέχνη, ποια θα ήταν;

Δίνω συμβουλές μόνο όταν μπορώ να πάρω και εγώ μια σε αντάλλαγμα.

______

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην έντυπη LIFO, στις 14.7.2010

 

 © S. Gianakos, Ugly girl with big tits, 2002
© S. Gianakos, Ugly girl with big tits, 2002


 © S. Gianakos, Dining without music was unforgivable, 2007
© S. Gianakos, Dining without music was unforgivable, 2007


 © S. Gianakos, Untitled, 1996
© S. Gianakos, Untitled, 1996

 

 © Steve Gianakos: Her knees shook like castanets, 2012
© Steve Gianakos: Her knees shook like castanets, 2012

 

 © S. Gianakos, Chubby Boys and Chubby Girls
© S. Gianakos, Chubby Boys and Chubby Girls
 © S. Gianakos, Chubby Boys and Chubby Girls
© S. Gianakos, Chubby Boys and Chubby Girls

 

 © Steve Gianakos: She Could Hardly Wait
© Steve Gianakos: She Could Hardly Wait

 

 © Steve Gianakos: Bird Brain #1, 1984
© Steve Gianakos: Bird Brain #1, 1984

 

 © Steve Gianakos: Two bird brains, 1984
© Steve Gianakos: Two bird brains, 1984

 

 © Steve Gianakos: An incurable longing, 2006
© Steve Gianakos: An incurable longing, 2006
 © Steve Gianakos: She was the center of excitement and affordability, 2002
© Steve Gianakos: She was the center of excitement and affordability, 2002

 

 © Steve Gianakos: Her appetite was irrelevant, 1995
© Steve Gianakos: Her appetite was irrelevant, 1995

 

 © Steve Gianakos: Pied à terre, 1998 - 2001
© Steve Gianakos: Pied à terre, 1998 - 2001

 

 © Steve Gianakos: The cheery service offered ample compensation, 2000
© Steve Gianakos: The cheery service offered ample compensation, 2000

 

 © Steve Gianakos: Around midnight, the bass tartare had been eaten, 2003
© Steve Gianakos: Around midnight, the bass tartare had been eaten, 2003

 

 © Steve Gianakos: She sang to rare reggae, 2005
© Steve Gianakos: She sang to rare reggae, 2005

 

 © Steve Gianakos: Mother and child, 2012
© Steve Gianakos: Mother and child, 2012
 © Steve Gianakos: She blew the job interview with her arrogance, 1998
© Steve Gianakos: She blew the job interview with her arrogance, 1998

 

 © Steve Gianakos: Mother and child, 1999
© Steve Gianakos: Mother and child, 1999

 

 © Steve Gianakos: Untitled, 2000
© Steve Gianakos: Untitled, 2000

 

 © Steve Gianakos: Untitled, 2002
© Steve Gianakos: Untitled, 2002

 

© Steve Gianakos: They were smart and cunning but accessible and entertaining, 2002
© Steve Gianakos: They were smart and cunning but accessible and entertaining, 2002

 

 © Steve Gianakos: The meat and potatoes night out, 1999
© Steve Gianakos: The meat and potatoes night out, 1999

 

 © Steve Gianakos: Jesus with nose, 1980
© Steve Gianakos: Jesus with nose, 1980
 © Steve Gianakos: Scuba Hitler, 1980
© Steve Gianakos: Scuba Hitler, 1980

 

 © Steve Gianakos: Ridiculous accusations, 2013
© Steve Gianakos: Ridiculous accusations, 2013

 

 © Steve Gianakos: She was best viewed from a distance, 2006
© Steve Gianakos: She was best viewed from a distance, 2006

 

 © Steve Gianakos: Smoldering eyes, sulky smile and beauty, 2008
© Steve Gianakos: Smoldering eyes, sulky smile and beauty, 2008

 

 © Steve Gianakos:  Τwo greek boys museum piece
© Steve Gianakos: Τwo greek boys museum piece
 © Steve Gianakos: Suddenly She Started Singing Her Song, 2011
© Steve Gianakos: Suddenly She Started Singing Her Song, 2011

 

 

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το μυστικό του τελευταίου πίνακα του Βαν Γκογκ
Μετά από 130 χρόνια, μία παλιά καρτ ποστάλ λύνει το μυστήριο
Αιμιλία Μπαλάσκα: «Για πάρα πολλά χρόνια έθαβα το δικό μου το πτώμα κάτω απ’ το χαλί»
Παρενοχλήθηκε ως παιδί από τον παππού της και μεγάλωσε σε μια σέχτα Πεντηκοστιανών στην Αθήνα. Η ιδιαίτερη συνέντευξη μιας εξαιρετικής καλλιτέχνιδας
22 πολιτιστικά events που αξίζει να δούμε τον Αύγουστο
Συναυλίες, εκθέσεις και παραστάσεις σε Αθήνα και Επίδαυρο.
Sleeping with a tiger από την K-Gold Temporary Gallery
Η σχέση μεταξύ των κοινωνιών που δημιουργούν άνθρωποι και ζώα αναδεικνύεται σε μια εξαιρετική έκθεση.
Οι αλλόκοτες δημιουργίες της Pottati Pottato
Μια Ελληνίδα καλλιτέχνις φτιάχνει σε κεραμικά μορφές της καθημερινότητάς, με τρόπο εντελώς ανατρεπτικό και παιγνιώδη, και τις παρουσιάζει σε έκθεση στη Μύκονο.
10 εκθέσεις εικαστικών στην Αθήνα που μένουν ανοικτές όλο το καλοκαίρι
Ευκαιρία να τις επισκεφθούμε.
Ο ρευστός, πάμφωτος κόσμος του Κωνσταντίνου Παρθένη
Σαν σήμερα πεθαίνει το 1967 ο σπουδαίος, κοσμοπολίτης δάσκαλος του Τσαρούχη και του Εγγονόπουλου: πολεμήθηκε, απομονώθηκε και η ζωή του παραμένει ακόμα και σήμερα τυλιγμένη με πέπλο μυστηρίου
Στην Άνδρο θα δεις φέτος έργα από Takis, Chryssa, Κουνέλλη, Λουκά Σαμαρά και άλλους μεγάλους καλλιτέχνες
«Αφαιρετικές προσεγγίσεις Ελλήνων καλλιτεχνών της διασποράς»: Εντυπώσεις από τη νέα καλοκαιρινή έκθεση του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.
Ο Πάνος Χαραλάμπους μάς καλεί να περπατήσουμε πάνω σε 20.000 ποτήρια, αυτό το Σ/Κ στο Ρομάντσο
«Άφοβο Σώμα»: Μια διαδραστική οπτικοακουστική εγκατάσταση και περφόρμανς στο πλαίσιο του φεστιβάλ Χλωροκίνη,
Ο Photoharrie ζωγραφίζει ακουαρέλες και ζει με ένα φίδι στο Μεταξουργείο
Περίεργοι μύκητες που γίνονται εναλλακτική μόδα, σύγχρονοι βοσκοί, νύχτα, μπαρ, καπνοί, γυμνοί άνθρωποι: η λίστα των αναφορών του Photoharrie είναι ατελείωτη.
Γιατί όλοι λατρεύουν τη Φρίντα Κάλο;
Σαν σήμερα γεννιέται στην πόλη του Μεξικού η πιο διάσημη γυναίκα ζωγράφος του 20ού αιώνα.
«Καλή μου, συναντιόμαστε ξανά»: Δίπτυχο ζευγαριού του 16ου αιώνα ενώνεται ξανά μετά από 150 χρόνια
Η ιστορία ενός δίπτυχου που χωρίστηκε, μέσω δημοπρασιών και άλλων ατυχών γεγονότων, αποκαλύπτεται με ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.
Ο Αλέξανδρος λείπει διακοπές
'Ενα έργο του βούλγαρου καλλιτέχνη Luchezar Boyadjiev στο MOMus - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Θεσσαλονίκης)
«The Athenian Long Walk as a State of a Troubled Mind»
Η Αθήνα ως τουριστικό «τσίρκο» σε μια χιουμοριστική σειρά από ψηφιακές συνθέσεις του Ανέστη Ανέστη.
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου
Η νέα δουλειά του καλλιτέχνη είναι μια πυκνή και οξυδερκής διακωμώδηση των ρηχών δραμάτων της σημερινής ανθρώπινης κατάστασης.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή