Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Η κόλαση στα μάτια του Ρασπούτιν

Ο πιο διάσημος μουζίκος της Ρωσίας, που αγαπήθηκε με πάθος από τους βασιλείς και την αριστοκρατία στα χρόνια του λυκόφωτος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας
THE LIFO TEAM

 

Στις αρχές του 20ου αιώνα ένας αμόρφωτος χωρικός από τη Σιβηρία έγινε ο άνθρωπος που βρισκόταν πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλον στον ηγέτη του ενός έκτου της γης, του Νικόλαου του Β' της Ρωσίας και της οικογένειάς του. Ο Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν ήταν πολύ πιο επιδραστικός από την αριστοκρατική ελίτ, πολύ πιο συναρπαστικός από εμπόλεμες καταστάσεις ή τους επισκέπτες ξένων βασιλικών οίκων και πολύ πιο ενδιαφέρων από τις αυλικές κοινωνικές εκδηλώσεις. Ήταν ένας απλός μουζίκος που έγινε αντικείμενο έλξης για τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της εποχής του. Με έναν μυστηριώδη τρόπο προέβλεψε το θάνατο της βασιλικής οικογένειας και την πτώση της ρωσικής αυτοκρατορίας. Λίγο πριν από το θάνατό του, είπε στην αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα: «Σύντομα μετά το θάνατό μου, θα φύγετε κι εσείς»

 

 Ο Ρασπούτιν έμοιαζε με έναν οποιονδήποτε Ρώσο μουζίκο. Γεννήθηκε στη Σιβηρία -γιος χωρικών- και παρόλο που πήγε σχολείο παρέμεινε αμόρφωτος― δεν ήξερε καν να γράφει. Οι πνευματικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν 18 ετών σε μοναστήρι, όπου μυήθηκε στη διδασκαλία των «Μαστιγουμένων», μίας αίρεσης, τα μέλη της οποίας μαστιγώνονταν για λόγους μετανοίας και εξιλασμού. Αλλοίωσε τα κηρύγματα της αίρεσης και διατύπωσε το δικό του δόγμα, σύμφωνα με το οποίο η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φθάσει ο πιστός στην κατάσταση της «θείας αταραξίας» και να βρεθεί πιο κοντά στον Θεό. Ο Ρασπούτιν δεν έγινε ποτέ μοναχός· εγκατέλειψε το μοναστήρι, επέστρεψε στο χωριό του όπου παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Το 1901 όμως αποφάσισε να γίνει προσκυνητής και πέρασε μεγάλο διάστημα περιπλανώμενος φτάνοντας μέχρι το Άγιο Όρος και τα Ιεροσόλυμα έως ότου επιστρέψει στην Αγία Πετρούπολη.

 

Αν τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής τότε τα μάτια του Ρασπούτιν καθρέφτιζαν την κόλαση... Με την κόρη του Μαρία  (δεξιά) το 1914.
Αν τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής τότε τα μάτια του Ρασπούτιν καθρέφτιζαν την κόλαση... Με την κόρη του Μαρία (δεξιά) το 1914.
 

 

Οι πνευματικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν 18 ετών σε μοναστήρι, όπου μυήθηκε στη διδασκαλία των «Μαστιγουμένων», μίας αίρεσης, τα μέλη της οποίας μαστιγώνονταν για λόγους μετανοίας και εξιλασμού. Αλλοίωσε τα κηρύγματα της αίρεσης και διατύπωσε το δικό του δόγμα, σύμφωνα με το οποίο η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φθάσει ο πιστός στην κατάσταση της «θείας αταραξίας» και να βρεθεί πιο κοντά στον Θεό.

 

Με τις υποτιθέμενες θεραπευτικές του δυνάμεις (και την διαβόητη σεξουαλική συμπεριφορά του) σε συνδυασμό με την μανία της υψηλής κοινωνίας για τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό κατάφερε να αποκτήσει φήμη στους ανώτερους κοινωνικούς κύκλους της Αγίας Πετρούπολης και να αποκτήσει οικονομική δύναμη από τις δωρεές των πλούσιων οπαδών του. Ποτέ όμως δεν απέκτησε κάτι αριστοκρατικό ούτε στους τρόπους ούτε στην εμφάνισή του. Είχε μια μακριά γενειάδα και στιλπνά μαλλιά χωρισμένα στη μέση. Κοιτώντας όμως τις φωτογραφίες του κάποιος σίγουρα ξεχωρίζει το βλέμμα του. Αν τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής τότε τα μάτια του Ρασπούτιν καθρέφτιζαν την κόλαση. 

 

Η αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φεντοροβόνα με τον διάδοχο Αλεξέι Νικολάγεβιτς. Πίστευε στις αποξρυφιστικές δυνάμεις του Ρασπούτιν και έγινε υποχείριό του.
Η αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φεντοροβόνα με τον διάδοχο Αλεξέι Νικολάγεβιτς. Πίστευε στις αποξρυφιστικές δυνάμεις του Ρασπούτιν και έγινε υποχείριό του.

 

Η φήμη του προσέλκυσε πολλούς σημαντικούς ανθρώπους της εποχής. Μεταξύ αυτών ήταν οι πριγκίπισσες Μηλικία και Στάνα (Αναστασία) του Μαυροβουνίου, οι οποίες είχαν έντονο ενδιαφέρον για τον αποκρυφισμό και πίστευαν ότι είχαν και οι ίδιες αποκρυφιστικές δυνάμεις. Οι δύο πριγκίπισσες ήταν πολύ κοντά στην αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα -μια βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα- και την έφεραν σε επαφή με τον Ρασπούτιν κατά τη διάρκεια ενός βασιλικού πικνίκ. Ο ίδιος παρουσιάστηκε στην τσαρίνα ως «άγιος» άνθρωπος. Η Αλεξάνδρα Φιοντόροβνα τρομερά θορυβημένη για την υγεία του γιού της και διάδοχου του θρόνου, πρίγκηπα Αλεξέι που γεννήθηκε με την «νόσο των αριστοκρατών» της Ευρώπης, την αιμοφιλία -ανίατη εκείνη την εποχή- πίστεψε στις θεραπευτικές δυνάμεις του Ρασπούτιν. Είδε στο πρόσωπό του αυτόν που θα μπορούσε να σώσει το παιδί της.

 

ΠΡΙΓΚΙΨ ΓΙΟΥΣΟΥΠΟΦ, Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ: Ο πρίγκιπας Φέλιξ Γιουσούποφ, κόμης Σουμαρόκοφ–Ελστον (1887-1967) ήταν ο επιφανέστερος της καραταιάς δυναστείας Γιουσούποφ που ήταν πλουσιότερη ακόμη κι από την δυναστεία των Ρομανόφ. Ο πριγκιψ υπήρξε έντονα θηλυπρεπής και η μητέρα του τον έντυνε με κοριτσίστικα ρούχα. Μερικές φορές ο μικρός Φέλιξ κοιτώντας έξω από το παράθυρο φώναζε στους περαστικούς: «Κοιτάξτε πόσο όμορφη είμαι!». Ωστόσο, το 1914 παντρεύτηκε την Μεγάλη Δούκισσα Ιρίνα, ανιψιά του Τσάρου Νικολάου Β’ (φωτ. δεξιά). Τον Δεκέμβρη του 1916 ο Φέλιξ οργάνωσε μια συνωμοσία που κατέληξε στη δολοφονία του Γκριγκόρι Ρασπούτιν στο αρχοντικό της οικογένειας του επί της οδού Μόικα, στην Αγία Πετρούπολη.
ΠΡΙΓΚΙΨ ΓΙΟΥΣΟΥΠΟΦ, Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΤΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ: Ο πρίγκιπας Φέλιξ Γιουσούποφ, κόμης Σουμαρόκοφ–Ελστον (1887-1967) ήταν ο επιφανέστερος της καραταιάς δυναστείας Γιουσούποφ που ήταν πλουσιότερη ακόμη κι από την δυναστεία των Ρομανόφ. Ο πριγκιψ υπήρξε έντονα θηλυπρεπής και η μητέρα του τον έντυνε με κοριτσίστικα ρούχα. Μερικές φορές ο μικρός Φέλιξ κοιτώντας έξω από το παράθυρο φώναζε στους περαστικούς: «Κοιτάξτε πόσο όμορφη είμαι!». Ωστόσο, το 1914 παντρεύτηκε την Μεγάλη Δούκισσα Ιρίνα, ανιψιά του Τσάρου Νικολάου Β’ (φωτ. δεξιά). Τον Δεκέμβρη του 1916 ο Φέλιξ οργάνωσε μια συνωμοσία που κατέληξε στη δολοφονία του Γκριγκόρι Ρασπούτιν στο αρχοντικό της οικογένειας του επί της οδού Μόικα, στην Αγία Πετρούπολη.

 

Ο Ρασπούτιν επέβαλλε σε ύπνωση τον νεαρό πρίγκιπα, και του έδωσε χωρίς να έχει καθόλου ιατρικές γνώσεις τα δικά του ελιξήρια. Το γεγονός ότι ο Αλέξιος παρουσίασε σημάδια βελτίωσης του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες του παλατιού.  Η τσαρίνα τον επέβαλλε στην αυτοκρατορική αυλή και στην οικογένειά της και ήταν κάτω από την τρομερή επιρροή του. Ο μόνος που τον αντιμετώπιζε με καχυποψία ήταν ο τσάρος Νικόλαος ο οποίος είχε πληροφορίες για την υπεραναπτυγμένη λίμπιντο και την άσωτη ζωή του.

 

Η δύναμη του Ρασπούτιν έφτασε στο απόγειό της μετά το 1915, όταν ο Νικόλαος έφυγε στο μέτωπο κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο τσάρος Νικόλαος ανέλαβε προσωπικά την ηγεσία του στρατού επειδή ο Ρασπούτιν ισχυρίστηκε ότι είδε σε όραμα, ότι σε αντίθετη περίπτωση θα χανόταν ο πόλεμος. Με την απουσία του Νικολάου, η αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα διαδραμάτισε έναν πιο ενεργό ρόλο στη διακυβέρνηση και έτσι ο Ρασπούτιν κατάφερε χειραγωγώντας την να ασκήσει σημαντική επιρροή διορίζοντας και παύοντας το προσωπικό του κράτους κατά τις επιθυμίες του.

 

Το πυροβολημένο σώμα του ρίχτηκε στα παγωμένα νερά του ποταμού Νέβα. Όταν το σώμα του βρέθηκε την επόμενη στον ποταμό, το ένα χέρι του είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά του και οι πνεύμονες του ήταν γεμάτοι με νερό.
Το πυροβολημένο σώμα του ρίχτηκε στα παγωμένα νερά του ποταμού Νέβα. Όταν το σώμα του βρέθηκε την επόμενη στον ποταμό, το ένα χέρι του είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά του και οι πνεύμονες του ήταν γεμάτοι με νερό.

 

Η τεράστια δύναμή του είχε σαν  αποτέλεσμα τη δημιουργία ορκισμένων και φανατικών εχθρών και αρκετές απόπειρες δολοφονίας του. Με κάποιο μαγικό τρόπο ο Ρασπούτιν πάντα κατάφερνε να επιβιώσει, μέχρι το Δεκέμβριο του 1916, όταν ο θηλυπρεπής σύζυγος της ανιψιάς του Τσάρου, Γιουσούποφ, προσκάλεσε τον Ρασπούτιν στο σπίτι του και του προσέφερε δηλητηριασμένο κρασί και γλυκό. 

 

Το τέλος του Ρασπούτιν όμως ήταν εξίσου επεισοδιακό με τη ζωή του. Ενώ ήπιε το δηλητηριασμένο κρασί και έτρωγε τα γλυκά, δεν έδειχνε κανένα ίχνος αδιαθεσίας. Τότε ο Γιουσούποφ τον πυροβόλησε στην καρδιά. Ο Ρασπούτιν καταφέρνει να συρθεί μέχρι την αυλή, όπου τον κυνήγησαν και άδειασαν πάνω του ολόκληρο γεμιστήρα. Στη συνέχεια τύλιξαν το σώμα του μέσα σε μια κουβέρτα, του έδεσαν ένα βαρίδι και το έριξαν στα παγωμένα νερά του ποταμού Νέβα. Όταν το σώμα του βρέθηκε την επόμενη στον ποταμό, το ένα χέρι του είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά του και οι πνεύμονες του ήταν γεμάτοι με νερό. Φαίνεται ότι αυτός ο άνθρωπος είχε μια φανταστική δύναμη και θέληση να ζήσει και συνέχισε να αγωνίζεται για τη ζωή του ακόμα και μετά τη βύθισή του στο παγωμένο νερό. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η αχανής Ρωσία πριν την Οκτωβριανή επανάσταση
Οι έγχρωμες φωτογραφίες του Prokudin-Gorskii καταγράφουν τις τελευταίες μέρες της Ρωσικής αυτοκρατορίας
Πώς να φτιάξετε την αγαπημένη μακαρονάδα του Τολστόι
Μία συνταγή από το The Cookbook, το βιβλίο συνταγών της οικογένειας Τολστόι
Αγία Πετρούπολη: Η πρωτεύουσα της διασκέδασης και των τεχνών
Δεν έχεις κανένα λόγο για να χάσεις αυτό το ταξίδι
Φωτογραφίες από την εντυπωσιακή παρέλαση στη Μόσχα για την 72η επέτειο από τη νίκη επί του ναζισμού
Περισσότεροι από 10.000 ένστολοι, τεθωρακισμένα οχήματα, τανκς και αντιαεροπορικά συστήματα παρέλασαν στην Κόκκινη Πλατεία
Για την Άννα Αχμάτοβα
Και το «Φως του προβολέα»
Ανακαλύπτοντας μετά από χρόνια  τι έκρυβε ένα σπάνιο αυγό Φαμπερζέ στο εσωτερικό του
Το πανάκριβο δώρο του Τσάρου Αλέξανδρου προς τη σύζυγο του εκτίθεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Χιούστον και τα δύο μέρη του ενώνονται μετά από χρόνια, προκαλώντας ενθουσιασμό σε ειδικούς και επισκέπτες
Οι ταριχευτές του Λένιν
Η ιστορία του Μαυσωλείου από τα μέσα

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ακούστε το Παρίσι του 18ου αιώνα
'Ενας ηχητικός περίπατος στους δρόμους του Παρισιού της εποχής
Πώς ανακαλύφθηκε ο τάφος του Τουταγχαμών
Όταν τα Μέσα Ενημέρωσης της εποχής, ανέσυραν την περίφημη «κατάρα της Μούμιας»
Δύο άγνωστες φωτογραφίες του Ρεμπό από τη γαλλική Κομμούνα
Σαν σήμερα πεθαίνει το 1891 ο Αρθούρος Ρεμπό. Ο ποιητής, μουσικός και μπλόγκερ Aidan Andrew Dun έπεσε τυχαία σε δύο εντελώς άγνωστες φωτογραφίες, βγαλμένες στην Place Vendôme, και βρέθηκε μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη: ο έφηβος Αρτίρ Ρεμπό, όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί.
Podcast/ Μαρτυρίες Εβραίων της Θεσσαλονίκης: Η Ανριέτα Μόλχο στο Άουσβιτς
Ένας κύκλος με προφορικές μαρτυρίες Εβραίων της Θεσσαλονίκης στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Διαβάζει η Αγλαΐα Παππά.
Μανόλης Κορρές: Ο άνθρωπος που αφιέρωσε όλη τη ζωή του στην Ακρόπολη μιλά στη LIFO
Αρχιτέκτονας. Γεννήθηκε στην Κυψέλη, κατοικεί στα Μελίσσια. Πάντα παρατηρούσε την πόλη από ψηλά. Και η πόλη δεν ήταν ποτέ ακίνητη.
Η ποπ αρχαιολογία του archaeostoryteller έρχεται στο Instagram της LiFO
Ο Θόδωρος Παπακώστας, διαχειριστής ενός από τους πιο δημοφιλείς λογαριασμούς εκλαϊκευμένης επιστήμης στο Instagram, μιλά για τις εθιστικές «αρχαιοϊστορίες» του λίγο πριν ξεκινήσει τη συνεργασία του με τη LIFO.
1943: Η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση γιορτάζει την επέτειο του «Όχι» στο Κάιρο
Αναδρομή μέσα από τις σελίδες της αιγυπτιώτικης εφημερίδας «Φως»
Το Ξυπόλυτο Τάγμα: Μια διαχρονική ιστορία για το παιδί, το τραύμα, την αλληλεγγύη
Η ιστορία του Ξυπόλυτου Τάγματος της Κατοχής, ελάχιστα ερευνημένη και μελετημένη, είναι μια αφορμή να σκεφτούμε πάνω στο τραύμα των παιδιών, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη στον σύγχρονο κόσμο.
Σοφία Σλήμαν: Η ζωή και η δράση της συζύγου του Ερρίκου Σλήμαν
Η δεύτερη σύζυγος του αρχαιολόγου που ανακάλυψε την Τροία και τις Μυκήνες βρέθηκε στο πλάι του από πολύ μικρή ηλικία και μετά τον θάνατό του συνέχισε να προβάλλει το έργο του. Πέθανε σαν σήμερα, το 1932.
Καθημερινές ιστορίες δούλων στην αρχαία Ελλάδα
Μία κουβέντα με τον καθηγητή Κώστα Βλασόπουλο με αφορμή το βιβλίο «Η Ζωή μου όλη», με 36 ιστορίες δούλων, ερωτύλων έως ευνούχων, από όλο το φάσμα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.
Τα στοιχειά του δάσους
Πριν από τον πόλεμο, στα βουνά της Ρούμελης επιβίωναν τα θαυμαστά απομεινάρια των κλεφτών του '21.
Χάρης Εξερτζόγλου: «Στην Ελλάδα καταναλώνουμε περισσότερο παρελθόν απ' ό,τι μπορούμε να χωνέψουμε»
Μια επίκαιρη συζήτηση για τη δημόσια ιστορία, τις κατασκευές, τις προσλήψεις της και τη σχέση της με την ακαδημαϊκή της εκδοχή με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Η δημόσια ιστορία – μια εισαγωγή» (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου) του καθηγητή Χάρη Εξερτζόγλου.
Η Ελλάδα ως αγγλικό τσιφλίκι
Η αγγλική παρουσία στην κατεχόμενη Ελλάδα συνιστά μια απροσχημάτιστη, ωμή αποικιοκρατική επιχείρηση που οδήγησε στις συγκρούσεις μεταξύ αντιστασιακών οργανώσεων, στα Δεκεμβριανά και, τέλος, σε αυτό που είχαν οι ίδιοι από το 1943 προεξοφλήσει, τον ελληνικό Εμφύλιο (1946-1949).
Η ζωή στα υποσιτισμένα χωριά της Ηπείρου το '40
Καθημερινές στιγμές των ταλαιπωρημένων Ελλήνων στα απομακρυσμένα ορεινά χωριά της Ηπείρου
Εκτελεστής, θύμα ή δωσίλογος; Θα μας πει ο αλγόριθμος.
Οι βυθιστικές τεχνολογίες θα αναστήσουν πιστά το βίωμα της σφαγής του Μπάμπι Γιαρ, προσφέροντας απολύτως προσωποποιημένες εμπειρίες σε κάθε επισκέπτη.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή