Η ΑΓΑΠΗ, έπειτα από πολλά χρόνια αναζήτησης, κατάφερε να αφήσει την Αθήνα μαζί με την οικογένειά της για μια διαφορετική ζωή στο Ναύπλιο. Έξι χρόνια αργότερα, δηλώνει απόλυτα δικαιωμένη από την απόφασή της και πιστεύει πως υπάρχουν πάρα πολλοί σαν κι αυτή, άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν στην επαρχία, με μια καθημερινότητα όπου ο χρόνος κυλά πιο αργά. Ακολουθεί η ιστορία της με τα δικά της λόγια.
«Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο πανέμορφο Ρέθυμνο, μια πόλη με μεγάλη παράδοση στη μουσική, τα γλέντια, μια κοινωνία με αγάπη για τον συνάνθρωπο, πιστή στα ήθη και στα έθιμά της. Όλες μας τις διακοπές τις περνούσαμε στα χωριά του μπαμπά και της μαμάς. Υπέροχα ανέμελα χρόνια, που μας έχουν δημιουργήσει τις ομορφότερες αναμνήσεις. Ως παιδί είχα φύγει όλες κι όλες δυο φορές από την Κρήτη.
Στα 19 έφυγα για σπουδές στη σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων της ΣΤΕ Αναβύσσου. Τελειώνοντας, και λόγω της φύσης του επαγγέλματος, ονειρευόμουν να βρίσκομαι κάθε χρόνο και σε διαφορετικό μέρος, ταξιδεύοντας στην Ελλάδα. Τελικά όμως, λόγω της γνωριμίας μου με τον σύζυγό μου, αλλάξανε τα πλάνα μου και παρέμεινα για εργασία στην Αθήνα, καταλήγοντας δυστυχώς να ζήσω εκεί για είκοσι χρόνια.
«Αυτή η ηρεμία που νιώθω κάθε πρωί που ξυπνάω είναι ανεκτίμητη. Δεν υπάρχει πλέον αυτό το στρες να τρέξουμε να τα προλάβουμε όλα».
Τα πρώτα χρόνια εργάστηκα σε τουριστικά γραφεία, αλλά μετά το 2004, καθώς υπήρχε μεγάλη πτώση στον κλάδο, αναγκάστηκα να αναζητήσω αλλού εργασία. Τυχαία, κατέληξα υπάλληλος εξυπηρέτησης πελατών σε εταιρεία τηλεπικοινωνιών. Στο διάστημα αυτό παντρεύτηκα, έκανα δύο παιδιά και ο απώτερος σκοπός, εμένα και του άντρα μου, ήταν να καταφέρουμε να φύγουμε από την Αθήνα, είτε για την Κρήτη είτε για το Ναύπλιο, τον τόπο καταγωγής του συζύγου. Θέλαμε τα παιδιά μας να μπορέσουν να μεγαλώσουν σε μια ήρεμη επαρχιακή πόλη, όπως εμείς.
Τα πρώτα χρόνια στην Αθήνα, χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, τα απολαμβάναμε διαφορετικά. Είχαμε τις δουλειές μας, την καθημερινότητά μας, χωρίς να κάνουμε και τίποτα το ιδιαίτερο. Το μόνο που έσωζε την κατάσταση ήταν ότι μπορούσαμε να φεύγουμε Σαββατοκύριακα και ερχόμασταν Ναύπλιο, στο πατρικό του άντρα μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πόσες Κυριακές βράδυ φεύγαμε και είχαμε μια μελαγχολία που επιστρέφαμε. Αυτός που δυσκολευόταν περισσότερο ήταν ο άντρας μου, που έπειτα από κάποια χρόνια ένιωθε ότι είχε χάσει τον εαυτό του στην Αθήνα, δεν άντεχε αυτήν την τρέλα και τη φασαρία της μεγαλούπολης, ένιωθε να συνθλίβεται μέσα σε αυτήν.
Μόλις γεννήθηκε το πρώτο μας παιδί, η επιθυμία μας να φύγουμε για την επαρχία έγινε ακόμα πιο έντονη και τότε άρχισε ο μεγάλος αγώνας αναζήτησης εργασίας εκτός Αθηνών, και των δυο, ο οποίος είχε επιτυχή κατάληξη έπειτα από περίπου έντεκα χρόνια. Αρχικά ψάξαμε για Κρήτη, για να έχω βοήθεια και κοντά την οικογένειά μου. Έγινε μια προσπάθεια, στείλαμε κάποια βιογραφικά σε εταιρείες εκεί, προσπαθήσαμε να πετύχουμε και κάποια εσωτερική μετακίνηση στην εταιρεία που εργαζόμαστε, αλλά δεν προέκυψε κάτι. Έπειτα από δύο χρόνια, έγκυος στο δεύτερο παιδί, ύστερα από αρκετή σκέψη ξανά και αναζήτηση, καταλήξαμε ότι θα ήταν καλύτερα να μετακομίσουμε στο Ναύπλιο, καθώς είναι μια μικρή επαρχιακή πόλη που παρέχει ένα αρκετά ασφαλές περιβάλλον για να μεγαλώσουν τα παιδιά μας. Υπήρχαν επίσης οι προϋποθέσεις για να φτιάξουμε το δικό μας σπίτι και ήταν πιο εύκολο να μετακινηθούμε από τις εργασίες μας, όπως και το καταφέραμε τελικά, με πολύ κόπο. Παρ’ όλα αυτά, εργαζόμαστε και οι δύο εκτός Ναυπλίου: εγώ έχω μετακινηθεί στο κατάστημα της εταιρείας τηλεπικοινωνιών στο Άργος και ο σύζυγός μου στη Νεμέα.
Οι φίλοι μας και η οικογένειά μας χάρηκαν ιδιαίτερα με αυτήν την απόφαση, καθώς το Ναύπλιο είναι μια πολύ όμορφη πόλη, ιδιαίτερα αγαπητή σε όλους. Πολλοί από τους φίλους μας εξέφρασαν την ανάγκη και την επιθυμία να καταφέρουν κι αυτοί να φύγουν στο μέλλον από την Αθήνα. Η μόνη ανησυχία των περισσοτέρων ήταν εάν θα καταφέρναμε να βρούμε εργασία εκεί.
Μετακομίσαμε στο Ναύπλιο το 2019. Η μετάβαση ήταν αρκετά ομαλή, γιατί ήταν ένα ιδιαίτερα οικείο περιβάλλον για εμάς και τα παιδιά μας και υπήρχε ήδη ένας κοινωνικός κύκλος. Γενικώς, η αντιμετώπιση από τους ντόπιους ήταν καλή. Περισσότερο τους εντυπωσίαζε το γεγονός ότι ήμουν από την Κρήτη και αναρωτιόντουσαν πώς δεν κατέληξα εκεί και ήρθα στο Ναύπλιο. Το ευτυχές ήταν ότι καταφέραμε να έρθουμε στο Ναύπλιο λίγο προτού ξεσπάσει ο κορωνοϊός. Στην αρχή τα παιδιά δυσκολεύτηκαν λίγο στο σχολείο, καθώς έχασαν τους φίλους τους και έπρεπε να φτιάξουν έναν κύκλο από την αρχή. Εμείς είχαμε ήδη κάποιες φιλίες και γνωριμίες και σιγά σιγά, μέσα από τη δουλειά μας και την καθημερινότητά μας, δημιουργήθηκαν νέοι και ισχυροί δεσμοί.
Η κοινωνία εδώ είναι αρκετά διαφορετική από αυτήν της Κρήτης όπου μεγάλωσα, με πολλές διαφορετικές νοοτροπίες. Κατάφερα όμως να προσαρμοστώ χωρίς να αλλοτριωθώ και οι ντόπιοι με αγάπησαν γι’ αυτό το διαφορετικό που ήμουνα. Το όνειρό μου, βέβαια, θα ήταν να επιστρέψω στον τόπο μου, στο Ρεθυμνάκι μου, αλλά ίσως αυτό θα παραμείνει επιθυμία…
Το Ναύπλιο είναι μια πόλη-μπιμπελό! Συνδυάζει τόσο αρμονικά τα πάντα γύρω της, έχει πανέμορφες διαδρομές μέσα στην πόλη και γύρω από αυτήν, περιπάτους δίπλα στη θάλασσα, που για μένα έχουν αξία ανεκτίμητη. Η καθημερινότητα σού δίνει ηρεμία και γαλήνη, ενώ τα Σαββατοκύριακα η πόλη ζωντανεύει από τους επισκέπτες. Είναι ένας δημοφιλής προορισμός χειμώνα καλοκαίρι και αυτό κρατάει την πόλη σε μια εγρήγορση όλο τον χρόνο. Παρόλο που είναι μια μικρή πόλη, σου δίνει επιλογές για κάποιες δραστηριότητες, έχει αρκετές υπηρεσίες και μια αρκετά καλή αγορά.
Οι αποστάσεις μέσα στην πόλη είναι πολύ μικρές και σχεδόν παντού μετακινούμαστε με τα πόδια. Τα παιδιά μας επίσης μετακινούνται μόνα τους, χωρίς να έχουμε αγωνία για τη μετάβασή τους ή για το πού βρίσκονται.
Χειμώνα καλοκαίρι, αγαπημένη συνήθεια είναι ο περίπατος δίπλα στη θάλασσα και οι βόλτες στα γραφικά σοκάκια της παλιάς πόλης, οι οποίες μου θυμίζουν πολύ και την πόλη μου. Έχω πλέον τον χρόνο και τη διάθεση να ασχολούμαι ενεργά με πράγματα που με γεμίζουν, όπως η εκμάθηση παραδοσιακών χορών. Η επιθυμία μου να υπάρχει ένας πυρήνας του τόπου μου εδώ στο Ναύπλιο μού δημιούργησε την ανάγκη να είμαι ενεργό μέλος της Ένωσης Κρητών Αργολίδας και είναι και από τις ασχολίες που με γεμίζουν περισσότερο.
Το μόνο πράγμα που έχει αρνητικό πρόσημο σε σχέση με τη ζωή στην Αθήνα είναι η δουλειά μου, καθώς εδώ εργάζομαι αρκετές ώρες λόγω της φύσης της δουλειάς.
Τα θετικά είναι τόσο πολλά που εάν υπάρχει κάτι αρνητικό, το παραβλέπουμε. Επίσης, βρισκόμαστε πάρα πολύ κοντά στην Αθήνα και μπορούμε εύκολα να καλύψουμε κάποια ανάγκη, π.χ. γιατρό, διασκέδαση, ένα ταξίδι με καράβι ή αεροπλάνο. Σημαντικό πλεονέκτημα είναι επίσης και η θέση της πόλης, αφού γρήγορα μπορείς να βρεθείς σε όμορφους προορισμούς της Πελοποννήσου, ορεινούς και μη.
Το μόνο που μου λείπει από την Αθήνα είναι οι φίλοι μου, καθώς έπειτα από τόσα χρόνια είχαν δημιουργηθεί σχέσεις ζωής. Ευτυχώς έχουμε καταφέρει να κρατάμε επαφές με αρκετούς.
Η καθημερινότητά μας, και η δική μας αλλά και των παιδιών μας, δικαιώνει συνεχώς αυτήν την απόφασή μας. Αυτή η ηρεμία που νιώθω κάθε πρωί που ξυπνάω είναι ανεκτίμητη. Δεν υπάρχει πλέον αυτό το στρες να τρέξουμε να τα προλάβουμε όλα. Ο χρόνος κυλάει διαφορετικά, συχνά νιώθω ότι κυλάει πιο αργά, σαν να ευχαριστιόμαστε περισσότερο και το κάθε λεπτό ακόμα.
Το Ναύπλιο είναι μια πόλη με άριστες προδιαγραφές για να προσελκύσει περισσότερο κόσμο να μετοικίσει σε αυτό. Αυτό που χρειάζεται η πόλη για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών αλλά και των επισκεπτών είναι μια δημοτική τοπική συγκοινωνία, περισσότεροι χώροι εκδηλώσεων και χώροι άθλησης και ψυχαγωγίας για τα παιδιά.
Θα συμβούλευα και θα παρότρυνα όσους ονειρεύονται να φύγουν από την Αθήνα να το ψάξουν, να βρουν τις σωστές προϋποθέσεις, να το τολμήσουν, να το κυνηγήσουν και να τα ζυγίσουν όλα, γιατί εμείς, παρόλο που είχαμε στην Αθήνα δύο “καλές” δουλειές, δεν χαιρόμασταν και δεν ευχαριστιόμασταν τίποτα. Μακάρι το κράτος μας να βάλει σε προτεραιότητα την αποκέντρωση και να δώσει την ευκαιρία σε τόσο κόσμο που θέλει να ζήσει στην επαρχία, ώστε να δημιουργηθεί ζωή και ανάπτυξη σε ολόκληρη τη χώρα».
Στείλτε τις προτάσεις σας για τη στήλη «Γειτονιές της Ελλάδας» στο [email protected]
