Απεργία της ΓΣΕΕ

Οι καιροί άλλαξαν, και το φαγητό επίσης

Οι καιροί άλλαξαν, και το φαγητό επίσης Facebook Twitter
0



ΠΑΡΑΤΗΡΩ «ΤΙ ΠΑΙΖΕΙ»
στο φαγητό τα τελευταία χρόνια και αυτό που βλέπω δεν μπορώ να πω ότι με γεμίζει αισιοδοξία.  

Ουσιαστικά αναρωτιέμαι γιατί στα site και τα περιοδικά γεύσης παγκοσμίως ακόμα κυριαρχεί ένα ανέμελο συνταγολόγιο του στυλ «όλα καλά, παιδιά, να δέσει η σως σωστά και να είναι όμορφο και ευρηματικό το πιάτο για να πάει καλά στο Instagram, αυτό είναι το σημαντικό».  

Η γραφή είναι από γραφική ως λυρική (ποιος μιλάει, να μου πείτε…) και τον δύσκολο φακό της πολιτικής της τροφής, αν και το περιβάλλον το κράζει επιτακτικά πλέον, λίγοι τον ανάβουν, λίγοι τολμούμε να γράψουμε κείμενα με στοιχεία που απαιτούν γνώσεις, έρευνα και μια κάποια πολιτική τοποθέτηση απέναντι στο μεγα-θέμα του περιβάλλοντος και του κλίματος. 

Παραδεκτό, είναι ευκολότερο να γράψεις μια συνταγή και να την ποστάρεις με μια ουάου φωτογραφία. Να κάνεις δηλαδή τη δουλειά σου ως συντάκτης γεύσης, ακολουθώντας την πεπατημένη των αρχαίων ημών δημοσιογράφων γεύσης που πολύ καλά έπρατταν πριν λίγες δεκαετίες και επέκριναν ένα πιάτο επειδή ήταν λύσσα στο αλάτι ή έναν σεφ επειδή δεν τα κατάφερε να συγκινήσει τον απαιτητικό ουρανίσκο της πελατείας του. 

Οι καιροί άλλαξαν, και το φαγητό επίσης Facebook Twitter

Ο Στέφανος Βαλλής, του υποδειγματικού Αγροτικού Ελαιοπαραγωγικού Συνεταιρισμού των Ροβιών στην Εύβοια που έβγαζε τις καλύτερες ελιές σε έναν παρθένο συνεταιριστικό ελαιώνα 3.000 στρεμμάτων και τις έστελνε στο Harrod’s και αλλού ως ελληνικό ντελικατέσεν, πάει, τις έχασε τις ελιές του στις τελευταίες φωτιές, και να ’ταν το μόνο...

Τότε, θέλω να πω, αυτό αρκούσε, τώρα όμως; Μήπως στα ετήσια βραβεία γεύσης πρέπει να βραβεύονται και σεφ που επιδεικνύουν μια περιβαλλοντική ευαισθησία στα εστιατόριά τους, προτιμώντας πρώτες ύλες χαμηλού περιβαλλοντικού αποτυπώματος, εποχικές τροφές και σωστά μεγαλωμένα ζωντανά; Μήπως στις στήλες του φαγητού αξίζει να προβάλλονται και οργανισμοί που υποστηρίζουν τις καλλιέργειες μικρής κλίμακας και τους αγρότες της βιολογικής ή βιοδυναμικής πρακτικής; 

Οι καιροί άλλαξαν, και το φαγητό επίσης. Δραματικά. Παγκόσμια. Προς το χειρότερο. Μήπως πρέπει να αλλάξουμε και εμείς τον τρόπο που αναφερόμαστε στο φαγητό και την προετοιμασία του; 

Αυτά τα γράφω ενώ μαγειρεύω και σερβίρω νόστιμα γεμιστά και τραγανά τηγανητά κολοκύθια, μπριάμ μελωμένα και κατσικάκια με πολλά σκόρδα και αλάτι θαλασσινό στο σερβίρισμα, ενώ παράλληλα αναρωτιέμαι, ω Θεοί, λες να έχει μικροπλαστικά μέσα το αλάτι; Λες να έχει ψεκάσει τις ντομάτες ο Μίλτος; Σαν υπερφυσικά μεγάλες μου φαίνονται οι μελιτζάνες από το γειτονικό νησάκι, λες; 

Γι’ αυτό τα γράφω αυτά, γιατί o Στέφανος Βαλλής, του υποδειγματικού Αγροτικού Ελαιοπαραγωγικού Συνεταιρισμού των Ροβιών στην Εύβοια που έβγαζε τις καλύτερες ελιές σε έναν παρθένο συνεταιριστικό ελαιώνα 3.000 στρεμμάτων και τις έστελνε στο Harrod’s και αλλού ως ελληνικό ντελικατέσεν, πάει, τις έχασε τις ελιές του στις τελευταίες φωτιές, και να ’ταν το μόνο, πάνε και οι μέλισσες, πριν λίγα χρόνια τα μαστιχόδενδρα, τα δάση και η άγρια πανίδα, μολύνθηκαν τα ποτάμια, οι λίμνες, οι θάλασσες, τα μοσχαράκια, τα κοτάκια, και τα ψάρια στις ιχθυοκαλλιέργειες δεν ζουν, ούτε θρέφονται, ούτε θανατώνονται όπως θα έπρεπε, και εγώ νιώθω ένοχη που γράφω, ψωνίζω και μαγειρεύω σαχλαμάρες. Ακόμα. Ενώ το παρόν επιτάσσει κάτι άλλο, ένα είδος γραφής -και μαγειρικής- διαφορετικό. Πολιτικό. 

Τα πιο εύκολα πιτάκια είναι της Μαρίνας Βαλλή

Λίγα χρόνια πριν ζήτησα από τη Μαρίνα Βαλλή να μου δώσει μια συνταγή για το μπλογκ μου με συστατικά από τον Αγροτικό Ελαιοπαραγωγικό Συνεταιρισμό Ροβιών. Μου έστειλε ένα «διαμαντάκι» που μοιράζομαι μαζί σας αυτές τις μέρες της ανυπολόγιστης οικολογικής καταστροφής στην Εύβοια. Θυμίζω ότι ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ροβιών Εύβοιας ιδρύθηκε το 1978 με έδρα τις Ροβιές Εύβοιας. Είναι ένας από τους λίγους επιτυχημένους αγροτικούς συνεταιρισμούς στην Ελλάδα και σήμερα αριθμεί 150 ενεργά μέλη. Οι βρώσιμες ελιές διατίθενται ως επί το πλείστον (σε ποσοστό 75-80%) στο εξωτερικό (Ηνωμένο Βασίλειο, Ισραήλ, ΗΠΑ, Ελβετία και σε άλλες χώρες της Ε.Ε.), ενώ μικρότερο ποσοστό (20-25%) διατίθεται στην εγχώρια αγορά (σε σουπερμάρκετ και σε εταιρείες μεταπώλησης, οι οποίες με τη σειρά τους διαθέτουν το προϊόν στο εξωτερικό)...

Η Μαρίνα Παπαθανασίου και ο ελαιοπαραγωγός Στέφανος Βαλλής μου έστειλαν αυτήν τη νοστιμιά που τη σερβίρουν με ουζάκι το απόγευμα στους πελάτες του ξενοδοχείου τους και σας τη μεταφέρω για ένα νόστιμο μεζεδάκι.

«Πανευκολάκια» με πατέ ελιάς

Οι καιροί άλλαξαν, και το φαγητό επίσης Facebook Twitter

Υλικά

1 ποτήρι του νερού χυμό πορτοκάλι

1 ποτήρι του νερού λάδι

4 φλιτζάνια τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις

2 ½ κ. γλυκού μπέικιν πάουντερ

αρκετό πατέ ελιάς (πατέ και λάδι από τον συνεταιρισμό Ροβιών)

Εκτέλεση

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά εκτός του πατέ ελιάς.

Παίρνουμε μικρά μπαλάκια ζύμης και τα ανοίγουμε στο χέρι.

Βάζουμε λίγη γέμιση (στη μύτη του κουταλιού) και τα κλείνουμε σε μισοφέγγαρα.

Ψήνουμε περίπου 10 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν.



 

Γεύση
0

Απεργία της ΓΣΕΕ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Madame Ginger προτείνει Πασχαλινό μενού χωρίς κρέας – Και με ποια κρασιά θα το συνοδεύσετε

Το κρασί με απλά λόγια / Η Madame Ginger προτείνει ένα πασχαλινό μενού χωρίς κρέας και μερικά ταιριαστά κρασιά

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης συζητούν με την food blogger Μαριλού Παντάκη για τη σχέση της με το κρασί και για όλες εκείνες τις συνταγές της που προτείνει για ένα πεντανόστιμο πασχαλινό τραπέζι δίχως κρέας – εννοείται ότι υπάρχουν προτάσεις σε κρασιά προκειμένου να τις συνοδεύσετε.
THE LIFO TEAM
Με τα δάχτυλα και στη μέση

Γεύση / Πιάτα που μπαίνουν στη μέση και τρώγονται με τα χέρια

Ο σεφ Κώστας Παλυβός μοιράζεται τις συνταγές του για τις κροκέτες μουσακά, το πιτόγυρο παστιτσάδα και άλλα πιάτα του που είναι για να μοιράζονται, που μας δίνουν τη χαρά του να τσιμπολογάμε με τα χέρια μέσα από το πιάτο, και ας λαδωθούμε λίγο.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Στο Αφαία στο Θησείο

Γεύση / Για μπίρα, κρασί χύμα και μακαρόνια με κιμά στο Αφαία στο Θησείο

Αν αναρωτιέστε «πού βγαίνει η μισή Αθήνα τώρα;», αυτοί που ψάχνουν ό,τι νέο ανοίγει και το επισκέπτονται πρώτοι, τότε να ξέρετε πως πάνε σε ένα μοντέρνο καφενείο, σε ένα χαλαρό μαγαζί που τα κάνει όλα προσεγμένα και από τα τραπέζια του βλέπουμε τα τρένα να περνούν.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Τα αντισυμβατικά μαθήματα μαγειρικής που παραδίδονται τώρα στην Αθήνα

Γεύση / Μαθήματα «αυθόρμητης μαγειρικής» στην Αθήνα

Κάποιοι πάνε στο μάθημα με ένα υλικό που έχουν σπίτι τους και δεν ξέρουν πώς να το αξιοποιήσουν, άλλοι γεμίζουν με γυάλινα βαζάκια τους πάγκους της κουζίνας τους ενώ μαθαίνουν πώς να βάλουν τις ζυμωμένες τροφές στην καθημερινή τους διατροφή. Αυτήν τη στιγμή στην πόλη παραδίδονται αυθόρμητα μαθήματα μαγειρικής, που ενισχύουν τη φαντασία και δεν υπακούν σε συνταγές και γραμμάρια.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
«Σε όλα τα σπίτια μού ζητούσαν να φτιάχνω μόνο τα φαγητά που ήξερα»: Μια Ανδριώτισσα μαγείρισσα αφηγείται

Nothing Days / «Σε όλα τα σπίτια μού ζητούσαν να φτιάχνω μόνο τα φαγητά που ήξερα»: Μια Ανδριώτισσα μαγείρισσα αφηγείται

Η Χαρίκλεια Δανιόλου μαγειρεύει από μικρό παιδί. Μαγείρεψε στη θρυλική ταβέρνα του Περτέση στις Στραπουριές και σε σπίτια πλουσίων, ενώ σήμερα μαγειρεύει στην ταβέρνα της, τα Σκαλάκια, στη Χώρα της Άνδρου. Το ανδριώτικο φαγητό ήταν η αφορμή για να μας αφηγηθεί όλη της τη ζωή.
M. HULOT
Koutsou & Co: Ένα μαγειρείο όπου θα τρώμε τα «κλεμμένα» και τα «βρώμικα»

Γεύση / Ένα νέο μαγειρείο σε μια στοά στο Σύνταγμα θα σερβίρει τα «κλεμμένα» και τα «βρόμικα»

Η Αργυρώ Κουτσού το έχει βάλει σκοπό να μας σερβίρει κομμάτια από τα ψάρια και τα κρέατα που δεν φτιάχνονται συνήθως στα μαγειρεία, συνταγές του Ιονίου και πολίτικα φαγητά, ενώ θα τηγανίζει και τέλεια κεφτεδάκια με πατάτες στο Koutsou & Co.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Πεθαίνετε για κρητική στάκα; Μπορείτε να τη φτιάξετε σπίτι σας

Γεύση / Πεθαίνετε για κρητική στάκα; Μπορείτε να τη φτιάξετε σπίτι σας

Λένε ότι η υπομονή είναι αρετή και η αλήθεια είναι πως η στάκα τη χρειάζεται. Ο Κρητικός σεφ Μιχάλης Χάσικος αποκαλύπτει τα μυστικά για να πετύχουμε τη δυναμωτική τροφή των βοσκών και να την απολαύσουμε πάνω σε ζυμωτό ψωμί, με αυγά μάτια και τηγανητές πατάτες, για να απογειώσουμε με αυτή ψητά λαχανικά, χόρτα και ζυμαρικά.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Ergon Bakehouse:

Γεύση / Η πιο ελαφριά και αφράτη πίτσα της πόλης σερβίρεται στο Ergon Bakehouse

Στο νέο πολυεπίπεδο πρότζεκτ Ergon Bakehouse Athens όλα μυρίζουν ζυμάρι. Εδώ θα βρείτε έναν φούρνο με πολύχρωμα ψωμιά, όσα χρειάζεστε για τα δικά σας ξεφουρνίσματα στο σπίτι, αλλά και ένα χαλαρό μέρος για να φάτε κάτι εύκολο και νόστιμο στο κέντρο, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Και έρχονται και άλλα.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Δέκα διευθύνσεις για λαχταριστό μπακαλιάρο με σκορδαλιά

Γεύση / Εννέα μέρη για λαχταριστό μπακαλιάρο με σκορδαλιά

Η 25η Μαρτίου είναι μία από τις τρεις μέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής που επιτρέπεται το ψάρι, το λάδι και το κρασί. Δεν ξέρω πόσο μεγάλη είναι η πίστη σας, ξέρω μόνο πόσο ευλαβικά αγαπάμε όλοι τον μπακαλιάρο σκορδαλιά και πόσο καλά ξέρουμε να τιμούμε τις γαστρονομικές παραδόσεις.
ΔΩΡΑ ΜΑΣΤΟΡΑ
Δεν τους προλαβαίνουμε με τα νέα bakeries της Αθήνας

Γεύση / Δεν τους προλαβαίνουμε με τα νέα bakeries της Αθήνας

Αυτήν τη στιγμή ξεφουρνίζονται στην πόλη cinnamon rolls σε πολλές διαφορετικές εκδοχές, ψωμιά με μάραθο και κουρκουμά και πολύσπορα με μέλι, vanilla buns, ηπειρώτικες χορτόπιτες και empanadas σαν σπανακόπιτα. Κάποιοι κάνουν υπομονή μέχρι να ωριμάσουν τα ζυμάρια τους για να βάλουν στη βιτρίνα τους πράγματα που μας φτιάχνουν τη μέρα.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Νίκος Μάνεσης: «Καλό κρασί φτιάχνουν οι οινοποιοί που όταν τους παίρνεις τηλέφωνο τούς βρίσκεις στο αμπέλι»

Το κρασί με απλά λόγια / «Καλό κρασί φτιάχνουν οι οινοποιοί που όταν τους παίρνεις τηλέφωνο, βρίσκονται στο αμπέλι»

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης συνομιλούν με τον Νίκο Μάνεση, έναν από τους πρωτοπόρους οινογράφους της χώρας μας, για το παρόν και το μέλλον του ελληνικού αμπελώνα.
THE LIFO TEAM