Το Greek yoghurt κατακτά την Αμερική

Facebook Twitter
1

Κι όμως, υπάρχουν και κάποιοι που κάνουν εξαγωγές προς Κίνα

Η Κίνα, με πληθυσμό 1.3 δις και πολλά στόματα να θρέψει, χρειάζεται περισσότερα τσοπ στικς από όσα παράγει η ίδια. Για να λύσει το πρόβλημα, πήγε κατευθείαν στην πηγή, εκεί όπου τα κατάλληλα δέντρα γι’αυτή τη δουλειά (sweet gum tree, poplar tree, όποιος ξέρει τις ελληνικές ονομασίες ας ενημερώσει) φυτρώνουν σαν αγριόχορτα. Έτσι δημιουργήθηκε η εταιρία Georgia Chopstick, η οποία λειτουργεί από τον περασμένο Μάιο. Το εργοστάσιο είναι ανοιχτό 24 ώρες την ημέρα, 6 μέρες την εβδομάδα και κατασκευάζει δύο εκατομμύρια τσοπ στικς την ημέρα, τα οποία αποστέλλονται στην Κίνα, στην Ιαπωνία και στην Κορέα. Όχι μόνο αυτό αλλά η ζήτηση αυξάνεται συνεχώς.

Μέχρι το τέλος της χρονιάς το εργοστάσιο σκοπεύει να παράγει δέκα εκατομμύρια τσοπ στικς την ημέρα. Να δούμε για πόσο θα φυτρώνουν αυτά τα δέντρα σαν αγριόχορτα ακόμα. Κι επίσης: μόνο τσοπ στικς μίας χρήσης υπάρχουν;

Στο βίντεο, η αλόγιστη σπατάλη με κάνει να σκέφτομαι τις δικές μας χαρτοπετσέτες.

Θέλετε να εντυπωσιάσετε το ανιψάκι σας;

Θυμόσαστε τότε που όλοι έλεγαν ότι αν βάλεις mentos σε κόκα κόλα το μπουκάλι θα ανατιναχτεί; (Εγώ το δοκίμασα, και ισχύει). Ελπίζω να ξεκινήσω νέο τρεντ με το εξής βίντεο: γάλα, μπογιά και υγρό πιάτων δημιουργούν ένα καλειδοσκόπιο που τον 16ο αιώνα θα ήταν αρκετό για να σας κάψουν ως μάγισσες.

Αύξηση πωλήσεων κατά 2500% του στραγγιστού (ελληνικού) γιαουρτιού στην Αμερική

Τελικά ισχύει: έξω πάμε καλά. Το «ελληνικό» γιαούρτι κάνει πάταγο επειδή είναι θρεπτικό, διατίθεται και με χαμηλά λιπαρά ενώ φαίνεται κρεμώδες και πλούσιο-ταυτόχρονα, έχει και καλή γεύση. Υπάρχουν πολλές εταιρίες που πουλάνε Greek yoghurt κι ευτυχώς, κάποιες από αυτές είναι ελληνικές. Οι πωλήσεις διπλασιάζονται κάθε χρόνο και φαίνεται ότι πρόκειται για μοναδικό φαινόμενο το οποίο έχει αναφερθεί και στους New York Times. Μιλάμε για κέρδη 1.5 δις δολαρίων το χρόνο, και μιλάμε για την χειρότερη πενταετία οικονομικά εδώ και πάρα πολύ καιρό.

Δεν φαίνεται να υπάρχει άλλη χώρα που διεκδικεί το προϊόν (που να το φανταστούν άλλωστε) και o χαρακτηρισμός «Greek» φαίνεται ότι θα μείνει. Αυτό σημαίνει πολλές διαφημίσεις με κλισέ. Ακολουθεί μία με τον John Stamos, ο οποίος αντί να φέρει κρασί σε δείπνο διαλέγει κάτι ακόμα πιο αισθησιακό, μαντέψτε τι:

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT
Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Γεύση / Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Για σαράντα πέντε χρόνια ένα λαϊκό στέκι-χρονοκάψουλα στα Κάτω Πατήσια αποτελεί τόπο συνάντησης όσων αγαπούν το κρέας, χάρη στα μοναδικά ψητά στα κάρβουνα και πιάτα φτιαγμένα με φροντίδα και αγάπη.
M. HULOT
Θεόδωρος Μανουσάκης: Από την αποκάλυψή του σκανδάλου του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Το κρασί με απλά λόγια / Θεόδωρος Μανουσάκης: Από το σκάνδαλο του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Στα 11 του χρόνια έφυγε για την Αμερική, για ένα καλύτερο αύριο, στα 30 του η εταιρεία του ξεσκέπασε το σκάνδαλο Νίξον, στα 50 έφτιαξε ένα από τα οινοποιεία-σταθμούς για την Κρήτη. Η ζωή του Ted (Θεόδωρου) Μανουσάκη είναι σαν βγαλμένη από ταινία.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια