Αυγά καγιανά με μυκονιάτικο ξινότυρο

Τα δικά μου καγιανά Facebook Twitter
Η συνταγή "τα σπάει" και πάω στοίχημα ότι θα γίνει η αγαπημένη σου καλοκαιρινή εμμονή.
0



ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑ να βαριέμαι τα αυγά, άρχισα να λατρεύω τα αυγά καγιανά. Φέτος τα απολαμβάνω ακόμα περισσότερο με μυκονιάτικο ξινοτύρι αντί για φέτα, όπως και με ντοματίνια βελανίδια αντί για ντομάτα.

Η συνταγή «τα σπάει» και πάω στοίχημα ότι θα γίνει η αγαπημένη σου καλοκαιρινή εμμονή, ένα γρήγορο και εύκολο φαγητό που με τα ξινά, γλυκά και αλμυρά γευστικά στοιχεία του, και το αγαπημένο σου ψωμί δίπλα, θα σε ικανοποιήσει απόλυτα όλες τις ώρες της μέρας και της νύχτας. (Με ξέρεις, δεν περιαυτολογώ, αλλά εδώ θα ρίξεις άγκυρα, εγγυημένα και χορταστικά.)

Καλό καλοκαίρι σε όλους! Οι μικρές απολαύσεις είναι αυτές που δίνουν κουράγιο, αισιοδοξία και χαρά και τα δικά μου αυγά καγιανά κάνουν αυτό ακριβώς!

Αυγά καγιανά με μυκονιάτικο ξινότυρο

Το μυκονιάτικο ξινότυρο είναι ένα παράγωγο της τυροβολιάς, του κατεξοχήν μυκονιάτικου τυριού με το οποίο φτιάχνουν τις περίφημες κρεμμυδόπιτες και μελόπιτές τους και προσθέτουν σε σαλάτες, π.χ. σε αυτήν με ρόκα και ντομάτα στο «Ο,τι απέμεινε», ένα σούπερ συμπαθητικό ταβερνάκι στην Άνω Μερά. Απλώς, η τυροβολιά στραγγίζει πιο πολύ, ωριμάζει και –πριν γίνει κοπανιστή, δηλαδή ο γευστικός δράκος των μυκονιάτικων τυριών, αλμυρή και υπέροχη πάνω στη μυκονιάτικη μόστρα– μεταλλάσσεται σε ξινότυρο. Δοκιμάστε το μυκονιάτικο ξινότυρο, έχει μια απίθανη φυσική ξινίλα που εξισορροπεί τα γλυκά ντοματίνια, τα οποία γίνονται ακόμα πιο γλυκά με την προσθήκη μόνο μιας πρέζας ζάχαρης (μην την παραλείψετε).

ΣΑΛΑΤΑ Facebook Twitter
Η νόστιμη σαλάτα με ρόκα, ντοματίνια και μυκονιάτικο ξινότυρο όπως τη σερβίρουν στο «Ό,τι απέμεινε» στην Άνω Μερά Μυκόνου.

Υλικά (για ένα μεσαίο τηγάνι και 3 άτομα)

Μια μεγάλη χούφτα ώριμα ντοματίνια (ψιλοκομμένα ή περασμένα 2-3 δευτερόλεπτα στο μούλτι, ίσα να σπάσουν, χωρίς να γίνουν πολτός ή, ακόμα χειρότερα, χυμός)

4 αυγά (ένας θα είναι ο πιο τυχερός, θα φάει δύο!)

1 μικρό κρεμμύδι πολύ ψιλοκομμένο

αλάτι, πιπέρι, πάπρικα, ρίγανη ή θυμάρι

1 μικρή καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)

το μισό από ένα κεφαλάκι ξινότυρο μυκονιάτικο

λίγο ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Ζεσταίνουμε καλά το τηγάνι, βάζουμε το ελαιόλαδο και μετά τα κρεμμύδια. Σε λίγα λεπτά προσθέτουμε τα ντοματίνια και τα σοτάρουμε και τα δύο σε δυνατή φωτιά μέχρι να στεγνώσει ο πάτος του τηγανιού. Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και τη ζάχαρη, χωρίς να ανακατεύουμε.

Μικροί κρατήρες ατμού θα δημιουργούνται σταδιακά στο τηγάνι, αυτό σημαίνει ότι το μείγμα στεγνώνει. Τότε είναι ώρα να ανοίξεις φωλίτσες ανάμεσα στα ντοματίνια και τα κρεμμύδια και προσεκτικά να σπάσεις σε καθεμιά ένα αυγό. (Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα κουτάλι ή το πίσω μέρος μιας ξύλινης κουτάλας για να δημιουργήσεις τις φωλιές.)

Σπάσε λίγο τα ασπράδια στο τηγάνι, δεν πειράζει αν απλώσουν,  αντίθετα το θες κάτι τέτοιο.

Δύο λεπτά μετά σπάσε με τα δάχτυλά σου το ξινότυρο και πρόσθεσε μπόλικο πάνω σε όλη την επιφάνεια του τηγανιού. Άσε τα αυγά να μαγειρευτούν για ένα λεπτό ακόμα και με τον κρόκο ακόμα κατά τι νερουλό φέρε το τηγάνι στο τραπέζι και πασπάλισε όλο το μείγμα με πάπρικα και ελάχιστη ρίγανη. Μια-δυο κουταλιές από το καλύτερό σου ελαιόλαδο, όταν σερβίρεις με σπάτουλα στο κάθε πιάτο, θα κάνουν αυτά τα αυγά καγιανά, εκτός από πεντανόστιμα, και ομορφότερα.

Ένα βαρύ ψωμί σίκαλης και, φυσικά, ένα προζυμένιο τούς ταιριάζει τέλεια. Μαζί με έναν παγωμένο καφέ σε ανασταίνουν. Σου δίνουν αισιοδοξία – ναι, το φαγητό το κάνει αυτό.

καγιανά Facebook Twitter
Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Το γλυκό της Αθήνας μετά την απελευθέρωση

Nothing Days / Το γλυκό της Αθήνας μετά την Απελευθέρωση

Από μισογκρεμισμένο τουρκοχώρι αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Αθήνα εξελίχθηκε σε μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, με τα ανάλογα γλυκά. Πώς από τον μπακλαβά και το λουκούμι του φούρνου φτάσαμε στα γαλλικά γλυκά και στα πολυτελή ζαχαροπλαστεία.
M. HULOT
Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Γεύση / Στην ταβέρνα του Σπανού το κρέας είναι καλύτερο από του χωριού σου

Για σαράντα πέντε χρόνια ένα λαϊκό στέκι-χρονοκάψουλα στα Κάτω Πατήσια αποτελεί τόπο συνάντησης όσων αγαπούν το κρέας, χάρη στα μοναδικά ψητά στα κάρβουνα και πιάτα φτιαγμένα με φροντίδα και αγάπη.
M. HULOT
Θεόδωρος Μανουσάκης: Από την αποκάλυψή του σκανδάλου του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Το κρασί με απλά λόγια / Θεόδωρος Μανουσάκης: Από το σκάνδαλο του Νίξον στην παραγωγή κρασιών

Στα 11 του χρόνια έφυγε για την Αμερική, για ένα καλύτερο αύριο, στα 30 του η εταιρεία του ξεσκέπασε το σκάνδαλο Νίξον, στα 50 έφτιαξε ένα από τα οινοποιεία-σταθμούς για την Κρήτη. Η ζωή του Ted (Θεόδωρου) Μανουσάκη είναι σαν βγαλμένη από ταινία.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
«Όσους ντολμάδες και να φάω, δεν τους χορταίνω ποτέ»

Οι γαστρονομικές απογνώσεις του Ρεμί / «Όσους ντολμάδες και να φάω, δεν τους χορταίνω»

Ο κύριος Ρεμί πιστεύει ότι τις βροχερές χειμωνιάτικες μέρες οι ωραίες αναμνήσεις, κατά προτίμηση oι γευστικές, φέρνουν τις αλκυονίδες. Αν όχι, λίγοι κεφτέδες μπορεί να βοηθήσουν.
ΡΕΜΙ
Από την Πάτρα στην Καλιφόρνια: Το συναρπαστικό ταξίδι της πρώτης Ελληνίδας Master of Wine

Το κρασί με απλά λόγια / Όλγα Crawford Καραπάνου: Η πρώτη Ελληνίδα Master of Wine

Μιλά στη LifO για τη διαδρομή ζωής και καριέρας που την οδήγησε από τα παιδικά της όνειρα στην Ελλάδα μέχρι την κορυφή του παγκόσμιου οινικού στερεώματος και καταθέτει τη δική της ματιά για το μέλλον του κρασιού σε έναν κόσμο που αλλάζει.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ - ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ