ΤΟ ΓΙΝΑΤΙ ΒΓΑΖΕΙ ΜΑΤΙ

Οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα διεκδικήσει την προεδρία του ΚΙΝΑΛ, και πιθανόν θα ανακοινώσει την απόφασή του σήμερα, επέτειο της νίκης του ΠΑΣΟΚ το 1981.

 

Φαίνεται περίεργο ένας πρώην πρωθυπουργός, νυν πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, και πρόεδρος της μεγάλης μήτρας που γέννησε το ΚΙΝΑΛ να θελήσει να ανταγωνιστεί πρώην κομματικά «υφισταμένους» του, ορισμένοι εκ των οποίων μάλιστα έκαναν τα πρώτα κομματικά τους βήματα επί της προεδρίας του.

 

Φαίνεται ακόμη πιο περίεργο να θελήσει να διακινδυνεύσει με πιθανότητα x% ― βάλτε ό,τι θέλετε στο x, αλλά όχι μηδέν ― να χάσει ή, το ακόμη χειρότερο για το ΚΙΝΑΛ, να κερδίσει με μικρή διαφορά.

 

Και είναι εντελώς ανορθόδοξο να ξεκινά επαφές με τους ήδη υποψήφιους εν ονόματι της ενότητας, στο τέλος των οποίων θα δηλώσει ότι είναι υποψήφιος, δηλαδή ανταγωνιστής τους.

 

Λένε πως το γινάτι βγάζει μάτι. Δεν ξέρω αν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, αλλά αν τελικώς επιλέξει να είναι υποψήφιος πρόκειται για άσχημο ξεκίνημα.

 

papandreou
Οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα διεκδικήσει την προεδρία του ΚΙΝΑΛ, και πιθανόν θα ανακοινώσει την απόφασή του σήμερα, επέτειο της νίκης του ΠΑΣΟΚ το 1981. Φωτ.: Eurokinissi

 

• • •

 

ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΚΑΙ ΟΜΕΡΤΑ

Έπρεπε να περάσουν 51 χρόνια μέχρι ένας Γάλλος πρόεδρος, ο Φρανσουά Ολάντ, να αναγνωρίσει την «αιματηρή καταπίεση» της 17ης Οκτωβρίου 1961 στο Παρίσι.

 

Ύστερα από 60 χρόνια, το Σάββατο που μας πέρασε, ένας δεύτερος πρόεδρος, ο Εμ. Μακρόν, έκανε ένα βήμα παραπέρα, αναγνωρίζοντας ότι «τα διαπραχθέντα εγκλήματα εκείνη τη νύχτα από την εξουσία του Μωρίς Παπόν είναι ασυγχώρετα για τη Δημοκρατία».

 

Αυτά είναι τα γεγονότα. Τον Οκτώβριο του 1961 έχουν ήδη ξεκινήσει οι συζητήσεις για τον τερματισμό του πολέμου της Αλγερίας, οι οποίες ύστερα από 5 μήνες θα καταλήξουν στις Συμφωνίες του Εβιάν και την κατάπαυση του πυρός, που με τη σειρά τους θα οδηγήσουν στην ανεξαρτησία της Αλγερίας τον Ιούλιο. 

 

Ο επικεφαλής της αστυνομίας του Παρισιού, Μωρίς Παπόν, επιβάλλει στις 5 Οκτωβρίου απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 8μμ μέχρι 5:30πμ για τους μουσουλμάνους Αλγερινούς που ζουν στο Παρίσι. Ως αντίδραση, το γαλλικό σκέλος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (FLN) οργανώνει διαδήλωση διαμαρτυρίας στις 17 Οκτωβρίου.

 

Παρά τα αυστηρά μέτρα, κινητοποιούνται πάνω από 30.000 άτομα. Η αστυνομία συλλαμβάνει περί τα 11.000 άτομα ενώ προσέρχονταν στον τόπο συγκέντρωσης, τα οποία μεταφέρει σε στάδια και άλλους μεγάλους χώρους. Παρά ταύτα, κάπου 5.000 καταφέρνουν να διαδηλώσουν. Η αστυνομία ανοίγει πυρ και πολλοί πέφτουν νεκροί. Τις επόμενες μέρες, στους χώρους κράτησης επικρατεί εξωφρενική βία, βασανιστήρια και δολοφονίες, και πολλοί θανατώνονται με πνιγμό ή ρίχνονται ανήμπορα στο ποτάμι, ακόμη και στο κέντρο της πόλης. Πτώματα ξεβράζονται στις όχθες του Σηκουάνα. Αναμφισβήτητο πογκρόμ (Πιερ Βιντάλ-Νακέ): Ο επίσημος απολογισμός, ύστερα από δεκαετίες, κάνει λόγο για 120 νεκρούς, οι δε εκτιμήσεις για τουλάχιστον 200.

 

Πογκρόμ και τριπλή ομερτά. Καταρχάς, ομερτά των αρχών που τη στηρίζει η διάθεση μιας κοινωνίας να απωθήσει έναν εντελώς βρώμικο πόλεμο. Η αστυνομία ανακοινώνει 2 νεκρούς, η γκωλική κυβέρνηση δεν θα τιμωρήσει κανέναν, και ο Παπόν όχι μόνο θα παραμείνει στη θέση του μέχρι το 1967, αλλά θα γίνει υπουργός του ντ΄Εστέν την επόμενη δεκαετία. 

 

Ομερτά, επίσης, από το διχασμένο στο ζήτημα της Αλγερίας κομμουνιστικό κόμμα, που θα θάψει το μακελειό, αναδεικνύοντας τους 9 νεκρούς μιας δικής του διαδήλωσης τον επόμενο Φεβρουάριο. 

 

Ομερτά, τέλος, από τον πρώτο προσωρινό πρωθυπουργό της Αλγερίας, Μπεν Μπελά, που παρεμβαίνει στους Αλγερινούς του Παρισιού, τους οποίους θεωρούσε ως αντίθετους στην πολιτική τους, να μην εκδώσουν ένα σχετικό με τα γεγονότα βιβλίο.

 

Η ομερτά θριαμβεύει επί τρεις δεκαετίες. Η σιωπή σπάει χάρη στην «τρέλα» ενός ανθρώπου. Ο αυτοδίδακτος ιστορικός και μαοϊκός, Ζαν-Λυκ Ινωντί, δημοσιεύει το 1991 το βιβλίο «Η μάχη του Παρισιού: 17 Οκτωβρίου 1961», βασισμένο σε μαρτυρίες ατόμων και από τις δύο μεριές που είχαν εμπλακεί στα γεγονότα, αλλά όχι και σε αρχειακό υλικό στο οποίο δεν είχε πρόσβαση. Δεν τελειώνει με το βιβλίο ο αγώνας του Ινωντί.

 

Στέλεχος της διοίκησης του καθεστώτος Βισύ, ο Παπόν καταδικάστηκε το 1998 για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ― τη σύλληψη και τον εκτοπισμό 1.560 Εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας. Λίγες μέρες μετά, ο Ινωντί με άρθρο του στη «Le Monde» τον κατηγορεί ως υπεύθυνο του μακελειού τού 1961, και ο Παπόν τον μηνύει για συκοφαντική δυσφήμηση.

 

Ο Ινωντί καλεί ως μάρτυρες δύο αρχειοφύλακες από τα αρχεία του Παρισιού, οι οποίοι παρουσιάζουν στο δικαστήριο τα ονόματα των θυμάτων και τις συνθήκες θανάτου τους. Οι δικαστές απαλλάσσουν τον Ινωντί, αναγνωρίζοντας το μακελειό, ύστερα από 40 χρόνια... 

 

Αναμφισβήτητα, ο Εμ. Μακρόν έκανε ένα σημαντικό βήμα το Σάββατο, και σίγουρα είναι ο Γάλλος πρόεδρος που «έκανε σε έξι μήνες όσα έκαναν οι προκάτοχοί του σε 60 χρόνια».

 

Ωστόσο, η εστίαση των ευθυνών σε ένα μόνον πρόσωπο από τον Εμ. Μακρόν δεν είναι πειστική. Είναι λογικά αδύνατον, τόσες μαζικές δολοφονίες μέσα στην πρωτεύουσα να μην είχαν τη συγκατάθεση του τότε πρωθυπουργού, Μισέλ Ντεμπρέ, και του τότε υπουργού Εσωτερικών, Ροζέ Φρε, και ο Παπόν να έδρασε ανεξάρτητα. Απόρροια αυτών ήταν το αίτημα της χθεσινής διαδήλωσης στο Παρίσι, στην οποία δέσποσε το σύνθημα «17 Οκτωβρίου, κρατικό έγκλημα». 

 

Πηγή: Le Monde, France Culture, France24

 

Εδώ πνίγουμε τους Αλγερινούς
«Εδώ πνίγουμε τους Αλγερινούς», σύνθημα στη γέφυρα του Σηκουάνα Σεν Μισέλ, λίγες μέρες μετά το μακελειό της 17ης Οκτωβρίου 1961. (Φωτ.: Archives départementales de la Seine-Saint-Denis)

 

• • •

 

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΚΟΥΡΤΣ

Σήμερα θα παρελάσουν από δικαστήριο του Παρισιού, συνεργάτες του Νικολά Σαρκοζύ για την υπόθεση «δημοσκοπήσεις του Ελυζέ».

 

Στα πέντε έτη της θητείας του Σαρκοζύ (2007-2012), η προεδρία ανέθεσε δημοσκοπήσεις σε φιλικές εταιρείες, δίχως μεγάλη σχέση με τη λειτουργία του κράτους και δίχως κατάθεση προσφορών. Επί παραδείγματι, τη διετία 2007-2009 πραγματοποιήθηκαν απευθείας αναθέσεις ύψους 1,5 εκατομμυρίου ευρώ σε μια εταιρεία, τη οποίας επικεφαλής είναι ένας πολιτολόγος με ρίζες στην ακροδεξιά.

 

Φαίνεται πως οι στημένες δημοσκοπήσεις είναι λίαν αγαπητές στην πολιτική εξουσία, και επίσης φαίνεται ότι το σύνδρομο Σεμπάστιαν Κουρτς δεν περιορίζεται στην όμορφη Αυστρία. 

 

Πηγή: Le Monde 

 

• • •

 

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ

O 37χρονος Δανός «τοξοβόλος», Espen Andersen Brathen, που δολοφόνησε πέντε ανθρώπους στο Κόνγκσμπεργκ της Νορβηγίας, διέγειρε τα γνωστά ανακλαστικά «μουσουλμάνος, άρα τρομοκράτης», όταν η αστυνομία ανακοίνωσε ότι ο δράστης είχε ασπαστεί το Ισλάμ. 

 

Οι αντιδράσεις ήταν πάντως περιορισμένες, εξαιτίας κυρίως του ιστορικού της παραβατικότητας και εγκληματικότητας που σχετίζονται με ναρκωτικά και του απροσάρμοστου χαρακτήρα του.  

 

Ήταν επίσης και βραχύβιες. Το περασμένο Σάββατο σε συνέντευξη τύπου, ο εκπρόσωπος της νορβηγικής αστυνομίας, επιθεωρητής Per Thomas Omholt, αμφισβήτησε ότι ο δράστης υπήρξε σοβαρός προσήλυτος στο Ισλάμ: «Η γνώμη μας είναι ότι δεν πήρε τον προσηλυτισμό πολύ σοβαρά. Με αυτό εννοούμε ότι δεν ακολούθησε ή εφάρμοσε τις συνήθεις παραδόσεις σε αυτή την κουλτούρα και θρησκεία».

 

Επιπλέον, πρόσθεσε, ο Brathen κρατείται σε ψυχιατρείο για να αξιολογηθεί η ψυχική του υγεία.

 

Η σχέση του ριζοσπαστικού ισλάμ με την τρομοκρατία δεν αμφισβητείται. Ωστόσο, τα βιαστικά συμπεράσματα προδίδουν μάλλον ιδεολογική φόρτιση εναντίον γενικά των μουσουλμάνων ή/και προσπάθεια αναζωπύρωσής της.

 

Πηγή: The Local Norway

 

Per Thomas Omholt
Ο εκπρόσωπος της νορβηγικής αστυνομίας, επιθεωρητής Per Thomas Omholt, στη συνέντευξη Τύπου το περασμένο Σάββατο.

 

• • •

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΕΛΑΗΔΗΜΑΤΟΣ

Η ερασιτέχνης φωτογράφος, Κάθριν Σβόμποντα, κατόρθωσε να φωτογραφίσει τα «δακτυλίδια καπνού», που δημιουργούσε ένα μαυροπούλι με κόκκινα φτερά, καθώς κελαηδούσε ένα ψυχρό πρωινό καλώντας σε ζευγάρωμα.

 

Μαυροπούλι με κόκκινα φτερά
Κάθριν Σβόμποντα, «Μαυροπούλι με κόκκινα φτερά», Μεγάλο βραβείο, Audubon Photography Awards 2019.

 

• • •

 

ΤΟ ΡΗΤΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

«Ο καφές κατεβαίνει στο στομάχι σου... και αμέσως όλα κινούνται».

― Μπαλζάκ

 

Φελίξ Βαλοτόν, Σερβίτσιο στην καφετέρια, 1887.
Φελίξ Βαλοτόν, Σερβίτσιο στην καφετέρια, 1887.