ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ 9ης Ιούνιου και εφόσον όλες οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιωθούν και δείξουν ότι η Νέα Δημοκρατία έχει εξασφαλίσει ένα ποσοστό που κυμαίνεται πάνω από 30%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει κάθε λόγο να πάει ήσυχος για ύπνο. Ή τουλάχιστον για ένα ποτό με τους συνεργάτες του, για να γιορτάσουν μια ακόμα εκλογική νίκη. Όλα θα έχουν πάει εξαιρετικά καλά γι’ αυτόν, θα έχει επιβεβαιώσει την πολιτική κυριαρχία του, δεν θα υπάρχει κανείς που να τον απειλεί βάσιμα, από απόσταση αναπνοής, θα έχει τρία ολόκληρα χρόνια μπροστά του για να κυβερνήσει εντελώς ανενόχλητος, με σταθερή πλειοψηφία και χωρίς εσωτερικούς ή εξωτερικούς κραδασμούς. Μπορεί σε λιγότερο από έναν χρόνο να έχει χάσει μεγάλο μέρος της επιρροής του (από το 41% στις τελευταίες εθνικές εκλογές), ωστόσο και πάλι θα λέει ότι είναι ο νικητής. Τα μέσα που τον στηρίζουν θα συμφωνούν σε αυτό.
Το ίδιο βράδυ οι απέναντι, οι βασικοί του πολιτικοί αντίπαλοι, δεν θα έχουν λόγο να νιώθουν τόσο άνετα, είτε αυτό αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ είτε το ΠΑΣΟΚ. Ανεξάρτητα από το ποια θέση θα πάρουν (δεύτερη ή τρίτη) τα δυο κόμματα, είναι απογοητευτικό και μόνο το γεγονός ότι δεν διεκδικούν μια σημαντική θέση επιρροής, η οποία με την πάροδο του χρόνου θα τα μετατρέψει σε υπολογίσιμη δύναμη και θα τα φέρει κοντά σε τροχιά εξουσίας, αλλά ανταγωνίζονται για το ποιο θα καταφέρει να βρεθεί στη δεύτερη θέση. Αυτή είναι μια εξαιρετικά χαμηλή προσδοκία. Είτε στη δεύτερη θέση βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις, είτε το ΠΑΣΟΚ, αυτό ελάχιστη σημασία θα έχει για τον κόσμο που αναζητεί μια πειστική, σοβαρή και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας απέναντι σε αυτή της συντηρητικής κυβέρνησης και δεν τον απασχολούν προσωπικά οφίτσια και παιχνίδια.
Εδώ και καιρό στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ τα οποία βλέπουν την αδιέξοδη επόμενη ημέρα των εκλογών βρίσκονται σε επαφές και συζητήσεις που τελούν υπό σχετική μυστικότητα και στις οποίες αναζητούν σημεία επαφής.
Τα ποσοστά των δυο κομμάτων, εφόσον κινηθούν τόσο χαμηλά όσο δείχνουν όλες ανεξαιρέτως οι μετρήσεις, είναι κάτι που αφορά περισσότερο τους ίδιους τους επικεφαλής, τις παρέες τους και τους μηχανισμούς τους. Αυτούς πρέπει να προβληματίσουν. Νομίζω κανέναν άλλο. Ο Κασσελάκης, με όποιο ποσοστό (που οι μετρήσεις λένε πως θα κυμαίνεται μεταξύ 16-18%), θα προσπαθήσει να μεταφέρει την εικόνα του νικητή των εκλογών, έστω και αν αυτός ο νικητής δεν κατάφερε παρά να συγκεντρώσει ένα ποσοστό αντίστοιχο ή κοντινό σε εκείνο της ταπεινωτικής εκλογής ήττας των τελευταίων εθνικών εκλογών. Η επανάληψη μιας πανωλεθρίας από το ίδιο κόμμα τώρα δεν θα θεωρείται τέτοια, αλλά − όπως μας προϊδεάζει ο ίδιος και συνεργάτες του− θα είναι η αφετηρία ενός αγώνα που θα φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ κοντά στη νίκη.
Ο Ν. Ανδρουλάκης καιρό τώρα δείχνει την αδυναμία του να υπερβεί τις καταστάσεις που βαρύνουν το κόμμα του από το παρελθόν, να πετάξει βαρίδια και ενοχές, να εκφράσει έναν πειστικό, σύγχρονο λόγο και να δείξει ότι μπορεί να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε έναν φορέα ικανό να ηγηθεί της αντιπολίτευσης απέναντι στη δεξιά κυβέρνηση. Η πιο πιθανή εξέλιξη είναι πως, όποιο ποσοστό και να συγκεντρώσει, θα οχυρωθεί πίσω από αυτό και θα προσπαθεί να διαχειριστεί την πολιτική μιζέρια του.
Εδώ και καιρό στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, τα οποία βλέπουν την αδιέξοδη επόμενη ημέρα των εκλογών, βρίσκονται σε επαφές και συζητήσεις που τελούν υπό σχετική μυστικότητα και στις οποίες αναζητούν σημεία επαφής. Στόχος, να βρουν έναν κοινό βηματισμό αυτοί οι κομματικοί φορείς, να αγνοηθούν οι προσωπικές φιλοδοξίες των σημερινών αρχηγών και να βρεθεί η φόρμουλα ενός σχήματος που θα έχει μια προοπτική συνεργασίας, με στόχο την κοινή κάθοδο στις επόμενες εκλογές. Το παράδειγμα της εκλογής του Χάρη Δούκα στον δήμο της Αθήνας είναι αυτό επάνω στο οποίο πορεύονται. Όχι απαραίτητα με τον κ. Δούκα ως επικεφαλής, αλλά σίγουρα ως μοντέλο συνεργασίας το οποίο αποδείχτηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον και επιτυχημένο στον πρώτο δήμο της χώρας.
Οι διεργασίες δεν είναι καθόλου εύκολες, θα έχουν απέναντί τους τις ίδιες τις ηγεσίες τους, τους Κασσελάκη και Ανδρουλάκη δηλαδή, οι οποίοι εκ των πραγμάτων θα βρεθούν έξω από τις εξελίξεις εφόσον αυτές προχωρήσουν. Φρόντισαν οι ίδιοι άλλωστε να τορπιλίσουν τις προσωπικές τους σχέσεις (ιδιαίτερα ο πρώτος) και να κόψουν οποιεσδήποτε μελλοντικές γέφυρες. Αν τα σχέδια αυτά ευοδωθούν, μόνο ο χρόνος θα το δείξει, αλλά έχουμε ακόμα πολύ καιρό μέχρι τις επόμενες εθνικές εκλογές…
