ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ την ανακοίνωση του 79χρονου Ρόμπερτ Ντε Νίρο ότι θα γίνει πατέρας (για έβδομη φορά), ο αιώνιος «ανταγωνιστής» του Αλ Πατσίνο δήλωσε κι αυτός με τη σειρά του ότι στα 83 του θα γίνει κι αυτός σύντομα μπαμπάς (για τέταρτη φορά).
Οι δύο ηθοποιοί αποτελούν μόνο τα πιο πρόσφατα παραδείγματα διάσημων ηλικιωμένων ανδρών που αποκτούν παιδιά με νεότερες συντρόφους. Και ενώ στο διαδίκτυο γίνεται μεγάλη συζήτηση για την ηθική διάσταση της σύλληψης ενός παιδιού τόσο αργά στη ζωή, οι ηλικίες τους και οι ηλικιακές διαφορές με τις συντρόφους τους υπογραμμίζουν μια οικουμενική αλήθεια: Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν ένα βιολογικό ρολόι που χτυπάει συνεχώς και επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής τους, ενώ οι άνδρες, πολύ απλά, όχι. Αυτή η ανισότητα δεν μπορεί να αγνοηθεί, όπως σημειώνουν οι ειδικοί.
«Για τις γυναίκες (που επιθυμούν να γίνουν μητέρες), υπάρχει πάντα αυτή η πίεση να ξέρουν νωρίτερα τι θέλουν (στη ζωή), σε σύγκριση με τους άνδρες που έχουν περισσότερο χρόνο να εξερευνήσουν τον εαυτό τους ή να καταλάβουν τι είναι αυτό που θέλουν», λέει η Meghan Gillen, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Penn State.
Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να μείνουν έγκυες όλες οι γυναίκες. Αλλά για εκείνες που το κάνουν, υπάρχει συχνά αυτή η αίσθηση ότι παίρνουν μέρος σ’ έναν αγώνα δρόμου ενάντια στο χρόνο ή ότι ισορροπούν σ’ ένα τεντωμένο σκοινί προσπαθώντας να διατηρήσουν επιτυχημένες καριέρες και συγχρόνως να καταλάβουν τι θέλουν στη ζωή πριν νιώσουν αρκετά υπεύθυνες για ένα παιδί.
Δεν μπορούν ή δεν θέλουν να μείνουν έγκυες όλες οι γυναίκες. Αλλά για εκείνες που το κάνουν, υπάρχει συχνά αυτή η αίσθηση ότι παίρνουν μέρος σ’ έναν αγώνα δρόμου ενάντια στο χρόνο ή ότι ισορροπούν σ’ ένα τεντωμένο σκοινί προσπαθώντας να διατηρήσουν επιτυχημένες καριέρες και συγχρόνως να καταλάβουν τι θέλουν στη ζωή πριν νιώσουν αρκετά υπεύθυνες για ένα παιδί.
«Στις μέρες μας υπάρχει μεγαλύτερη πίεση στις γυναίκες να τα έχουν όλα», λέει η Gillen. «Δεν υπάρχει μόνο πίεση να κάνουν παιδιά και οικογένεια, αλλά και καριέρα. Και η περίοδος της ζωής που προσπαθούν για την καριέρα τους συμπίπτει με μια περίοδο της ζωής τους όπου μπορεί επίσης να θέλουν και να μπορούν να κάνουν παιδιά».
Η γονιμότητα μιας γυναίκας αρχίζει να μειώνεται γύρω στην ηλικία των 32 ετών και μειώνεται ταχύτερα μετά την ηλικία των 37 ετών, σύμφωνα με μελέτη της Επιτροπής Γυναικολογικής Πρακτικής του Αμερικανικού Κολλεγίου Μαιευτήρων και Γυναικολόγων. Φτάνοντας στα 45, το 87% των γυναικών θεωρούνται υπογόνιμες, σύμφωνα με μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Ντένβερ.
Ενώ αντίστοιχες μελέτες δείχνουν ότι και η γονιμότητα των ανδρών μειώνεται με την ηλικία, η μείωση είναι πολύ πιο αργή, ιδίως επειδή ο αριθμός των σπερματοζωαρίων ανανεώνεται, ενώ ο αριθμός των ωαρίων είναι πεπερασμένος. Και ακόμη και όταν αποφασίζουν να κάνουν παιδιά, συχνά οι άνδρες δεν είναι υποχρεωμένοι να κάνουν τις ίδιες θυσίες με τις συντρόφους τους.
Παρότι φυσικά κανένας γονέας δεν έχει εγγυημένη μακροζωία, ένα άτομο που αποκτά παιδί στα 70 ή στα 80 του πιθανώς δεν θα ζήσει πολύ περισσότερο από τα 20 χρόνια του παιδιού, αφήνοντας τον επιζώντα γονέα μόνο του.
Η Δρ. Jane Frederick, ειδικός σε θέματα αναπαραγωγικής ενδοκρινολογίας και υπογονιμότητας και ιατρική διευθύντρια του ινστιτούτου HRC Fertility, παροτρύνει τα ζευγάρια με μεγάλες ηλικιακές διαφορές να κάνουν τις δύσκολες συζητήσεις πριν προσπαθήσουν να συλλάβουν.
«Θα είναι δύσκολο για (τον πατέρα) να μάθει σε έναν έφηβο πώς να οδηγεί αυτοκίνητο όταν ο ίδιος είναι στα 90 του», λέει η Frederick. «Υποθέτω ότι κάθε ζευγάρι που έχει μια τέτοια διαφορά ηλικίας έχει ήδη μιλήσει για το τι θα γίνει αν... Ποιος όμως μπορεί να πει με σιγουριά αν είναι καλύτερος μπαμπάς κάποιος στα 20 του ή κάποιος στα 80 του που έχει ζήσει τη ζωή του και έχει κατά κανόνα περισσότερη εμπειρία και χρήματα να δώσει στο παιδί του;»
«Υπάρχουν πολλές μορφές που μπορεί να έχει μια ιδανική οικογένεια», δηλώνει η ψυχοθεραπεύτρια Melissa Dowd, ειδικευμένη σε ζητήματα γάμου και οικογένειας, ενώ η Sarah Wright, κλινική κοινωνική λειτουργός, υπενθυμίζει: «Η κοινωνική επιστημονική έρευνα εξακολουθεί να δείχνει αρκετά ξεκάθαρα ότι η οικογενειακή σταθερότητα είναι πιο σημαντική από τη δομή της οικογένειας».
Με στοιχεία από την USA TODAY
