ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ βρέθηκε το πτώμα της 17χρονης Νικολέτας Παπαδογιαννάκη στον ΒΟΑΚ, κοντά στα Μάλια, λίγο μετά τις σχολικές εξετάσεις. Το Σάββατο, ημέρα της κηδείας, ο μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου Γεράσιμος απέστειλε επιτηρητή, μέσω του οποίου απαγόρευσε να διαβαστεί το Ευαγγέλιο, καθώς υπήρχε η πιθανότητα η Νικολέτα να είναι αυτόχειρας. Συνεπώς, δεν επετράπη η είσοδος της σορού της στον ναό, μόνο διαβάστηκε στο νεκροταφείο η συγχωρητική ευχή στο τρισάγιο.
Η κοινωνία του Μοχού αντέδρασε στην παραπάνω απόφαση, σχολιάζοντας πως ο τοπικός μητροπολίτης είναι ανεπιθύμητος. Μάλιστα, η κ. Αλεξάνδρα Σπανάκη, δικηγόρος της οικογένειας, αναφέρει ότι δεν έχει εξαχθεί ακόμα τελικό πόρισμα για τον θάνατο της Νικολέτας, μια και πριν καν αποφανθούν οι αρμόδιες αρχές επίσημα για το αν ήταν αυτοκτονία ή όχι ο μητροπολίτης είχε πάρει ήδη την απόφασή του, μάλιστα έκανε ό,τι μπορούσε για να προλάβει την κηδεία της 17χρονης Νικολέτας.
Ενώ συχνά πλέον οι άνθρωποι τείνουν να διαχωρίζουν την πίστη από τη συμπεριφορά της Εκκλησίας, γιατί εκείνη επιμένει να γυρνάει την πλάτη σε όσους έχουν μεγαλώσει με χριστιανικές διδαχές και πιστεύουν, μόνο και μόνο επειδή δεν τηρούν γραφειοκρατικά διαδικασίες που περισσότερο θυμίζουν διεκπεραίωση ενός πρωτοκόλλου το οποίο έπεσε από τον ουρανό παρά οποιαδήποτε ουσιαστική αφιλοκερδή πράξη αλληλεγγύης και γενναιοδωρίας προς τον συνάνθρωπο που υποφέρει;
Όπως φαίνεται, δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος μητροπολίτης παραδίδει μαθήματα σκοταδισμού, στρεφόμενος ενάντια στους πιστούς της τοπικής κοινωνίας, αφού στο παρελθόν είχε προβεί σε κηρύγματα υπέρ του αντιεμβολιασμού, δίνοντας μάχη ώστε οι πιστοί να μη φοράνε μάσκα στην εκκλησία.
Σχετικά με τη Νικολέτα, ο μητροπολίτης ανέφερε μεταξύ άλλων: «Είναι πάγια η θέση της Εκκλησίας σε περίπτωση αυτοκτονίας να μην τελείται η εξόδιος. Αυτό δεν σημαίνει ότι το κάνουμε από εμπάθεια ή έλλειψη αγάπης. […] Η στέρηση της ακολουθίας είναι ένα μήνυμα προς όλα τα άλλα παιδιά που έχουν ίδιους λογισμούς και ίδιες συμπεριφορές και δεν μπορούμε να πούμε ότι τελούμε την ακολουθία σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Καμία σκληρότητα δεν υπήρχε, ο χρόνος προσευχής για το παιδί δόθηκε, η ευχή της Εκκλησίας διαβάστηκε».
Μετά τα παραπάνω, η οικογένειας της Νικολέτας ζητάει την απομάκρυνση του μητροπολίτη από τα καθήκοντά του, ενώ ταυτόχρονα φάνηκε πως η «πάγια» θέση της Εκκλησίας δεν είναι και τόσο πάγια, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Νέα Κρήτη», που δημοσίευσε πως τον αυτόχειρα καθηγητή της Πατριαρχικής Σχολής στο Ηράκλειο Κρήτης τον κήδεψαν και τον διάβασαν με όλο το προβλεπόμενο τυπικό της Εκκλησίας.
Ταυτόχρονα, ο Παναγιώτης Υφαντής, καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, μίλησε στην εκπομπή «Live News» για το ζήτημα της αυτοχειρίας και την αντιμετώπισή του από την Εκκλησία: «Η Εκκλησία κατά κανόνα το τελευταίο διάστημα εμπράκτως κηδεύει τους αυτόχειρες / Κηδεύω θα πει “φροντίζω”, εφόσον ο νεκρός δεν μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του / δεν μπορεί να ζητήσει κανείς από τον ασθενή ευθύνη». Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε και ο δρ. Θεολογίας και καθηγητής στο Πρότυπο Λύκειο Ηρακλείου, Παναγιώτης Ασημακόπουλος, αναφέροντας στο Radio Me: «Σπανίως ακούμε να μη δίνεται άδεια από κάποια μητρόπολη για την κηδεία αυτόχειρα». Συγκεκριμένα σχολίασε την πράξη του μητροπολίτη Γεράσιμου: «Αυστηρή, αχρείαστη και αδικαιολόγητη, που δεν προσφέρει τίποτα, ίσα-ίσα έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα και σκανδαλισμό στην τοπική κοινωνία. Είναι μια λάθος επιλογή του μητροπολίτη».
Μια άλλη είδηση που αφορά την Εκκλησία αυτές τις ημέρες είναι το σχόλιο του Μητροπολίτη Μεσογαίας που αποκάλεσε «τερατογραφήματα» τα έργα του σπουδαίου ζωγράφου Μυταρά στον ναό του Σουνίου, μάλιστα, ο μητροπολίτης Νικόλαος αφαίρεσε την άδεια λειτουργίας από την Παναγία Καταφυγιώτισσα (ειρωνικό δεν είναι ένας ναός με τέτοιο όνομα να σφραγίζεται;). Ο γιος του καλλιτέχνη, Αριστείδης, μίλησε για τους χαρακτηρισμούς του ιεράρχη: «Αυτό που με ενόχλησε σίγουρα είναι ο χαρακτηρισμός. Το χαρακτήρισε “τερατογράφημα”, το οποίο παραπέμπει σε κάτι τερατόμορφο, δηλαδή κάτι που προκαλεί αποστροφή με την ασχήμια του ουσιαστικά. Δεν είναι λέξη που αναφέρεται σε κάτι που φεύγει από την παράδοση, που είναι αυτό που έχουμε σίγουρα εδώ».
Αυτές τις ημέρες, κυκλοφορούν φωτογραφίες της Νικολέτας Παπαδογιαννάκη και στο πορτρέτο της που αναδημοσιεύεται φαίνεται να φοράει χριστιανικό σταυρό. Συμπληρωματικά, μέλη της οικογένειάς της έχουν μιλήσει για ένα κορίτσι με χριστιανική πίστη, που, όπως φαίνεται, είχε πέσει θύμα bullying. Ανάμεσα σε όσα έχει πει ο Μυταράς ο πρεσβύτερος ήταν και τα: «Πιστεύω ότι, αν υπάρχει Θεός, βρίσκεται εκεί (στο Σούνιο). Η φύση είναι ζωντανή, γεμάτη σκίνα και άγρια λουλούδια. Οι άνεμοι είναι καθημερινά γύρω σου και αισθάνεσαι την παρουσία τους. Τα πουλιά γεμίζουν τον ουρανό. Όλα αυτά τα ζωγράφισα μέσα στο εκκλησάκι. Το εκκλησάκι αυτό είναι μια προσευχή που πάντα χρωστούσα. Όταν σταθείς εκεί, θα αισθανθείς την επαφή του Θεού, καθώς φυσούν οι άνεμοι».
Από τις παραπάνω ειδήσεις των ημερών μπορεί και προκύψει το ερώτημα: γιατί η Εκκλησία αδυνατεί να κάνει χώρο, ακόμα και για τους πιστούς της; Ενώ συχνά πλέον οι άνθρωποι τείνουν να διαχωρίζουν την πίστη από τη συμπεριφορά της Εκκλησίας, γιατί εκείνη επιμένει να γυρνάει την πλάτη σε όσους έχουν μεγαλώσει με χριστιανικές διδαχές και πιστεύουν, μόνο και μόνο επειδή δεν τηρούν γραφειοκρατικά διαδικασίες που περισσότερο θυμίζουν διεκπεραίωση ενός πρωτοκόλλου το οποίο έπεσε από τον ουρανό παρά οποιαδήποτε ουσιαστική αφιλοκερδή πράξη αλληλεγγύης και γενναιοδωρίας προς τον συνάνθρωπο που υποφέρει;
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
