Η «ΚΟΥΡΣΑ» ΤΩΝ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ που απαιτούνται για την έγκυρη κατάθεση των υποψηφιοτήτων ολοκληρώθηκε χθες, καθώς για να πληροί τις προϋποθέσεις και να γίνει αποδεκτή μια υποψηφιότητα στο ΠΑΣΟΚ χρειάζεται υπογραφές 5.000 απλών μελών ή του 15% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Χθες κατατέθηκαν περισσότερες από 62.000 υπογραφές μελών που συγκέντρωσαν συνολικά οι υποψήφιοι και 270 υπογραφές μελών της Κεντρικής Επιτροπής, γεγονός που δείχνει το αυξημένο ενδιαφέρον για τις εκλογές ανάδειξης προέδρου του ΠΑΣΟΚ στις 6 Οκτωβρίου.
Η συγκέντρωση των υπογραφών ήταν κατά κάποιον τρόπο το πρελούδιο της αναμέτρησης και παρότι ουσιαστικά δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα, αποτελεί μέρος της μάχης των εντυπώσεων και για κάποιους και επίδειξη δύναμης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης κατάθεσε 171 υπογραφές μελών της Κεντρικής Επιτροπής και 24.810 υπογραφές μελών. Στις προηγούμενες εσωκομματικές εκλογές του 2021 είχε καταθέσει 19.868 υπογραφές μελών του κόμματος και 110 υπογραφές μελών της Κεντρικής Επιτροπής.
Μέχρι τώρα τα πράγματα έχουν κυλήσει αρκετά ομαλά και πολιτισμένα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά όσο η μάχη θα κορυφώνεται, τα πράγματα θα ζορίζουν και η διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου θα γίνεται πιο δύσκολη.
Ο Χάρης Δούκας κατάθεσε 100 υπογραφές της Κεντρικής Επιτροπής, αλλά δεν κατάθεσε υπογραφές μελών, επειδή είχε αρκετά λιγότερες από εκείνες του Ανδρουλάκη και δεν ήθελε να υστερεί στη μάχη των εντυπώσεων. Υποστηρικτές του ανέφεραν ότι θα συνεχίσουν τη συγκέντρωση υπογραφών μελών και θα τις καταθέσουν αργότερα, αλλά κάτι τέτοιο θα είναι εκτός διαδικασίας αν συμβεί, καθώς η προθεσμία για την έγκυρη κατάθεση έληξε χθες.
Η Επιτροπή Δεοντολογίας Εφαρμογής Καταστατικού και Πιστοποίησης (ΕΔΕΚΑΠ) οφείλει να πραγματοποιήσει κάποιον έλεγχο στις υπογραφές που κατατέθηκαν και στη συνέχεια να προχωρήσει στην ανακήρυξη των υποψηφίων. Όσες υπογραφές δεν κατατέθηκαν χθες δεν μπορούν να ελεγχθούν, άρα δεν θα έχουν εγκυρότητα και ουσιαστικά δεν θα μετράνε.
Εντυπωσιακό αριθμό υπογραφών κατάθεσε και ο Μιχάλης Κατρίνης, ο οποίος, αν και αουτσάιντερ, συγκέντρωσε 14.001 υπογραφές μελών.
Ο Παύλος Γερουλάνος κατέθεσε 7.962 υπογραφές, ξεπερνώντας κι αυτός με άνεση το όριο των 5.000 που απαιτούνταν. Είναι προφανές ότι τα περισσότερα ερείσματα στον κομματικό μηχανισμό τα έχουν ο Νίκος Ανδρουλάκης και ο Χάρης Δούκας. Γι' αυτόν τον λόγο ο Γερουλάνος επέλεξε χθες να παρουσιάσει το πολιτικό του πρόγραμμα, ώστε να στείλει το μήνυμα ότι δεν πρόκειται απλώς για μια μάχη μηχανισμών.
Η Άννα Διαμαντοπούλου τα κατάφερε κι εκείνη, καταθέτοντας 7.000 υπογραφές μελών που υποστηρίζουν την υποψηφιότητά της. Παρά τους χαλαρούς δεσμούς που είχε με το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια, επιχειρεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος, επενδύοντας σημαντικά και στην επικοινωνία μέσω των ΜΜΕ.
Η Νάντια Γιαννακοπούλου τέλος, αν και αουτσάιντερ, γνωρίζει πολύ καλά την κομματική δουλειά και κατέθεσε 8.286 υπογραφές μελών – εντυπωσιακός αριθμός για ένα μεσαίο στέλεχος.
Το ζήτημα του ασυμβίβαστου
Ένα σημαντικό ζήτημα που έχει προκαλέσει αμηχανία στο ΠΑΣΟΚ είναι το θέμα με το ασυμβίβαστο του Χάρη Δούκα, καθώς σε άρθρο του καταστατικού του κόμματος αναφέρεται πως «όσα μέλη του φορέα κατέχουν, κατόπιν διορισμού ή εκλογής, έμμισθη θέση πολιτικού χαρακτήρα στο κράτος ή στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στην αυτοδιοίκηση δεν μπορούν να είναι υποψήφια σε μονοπρόσωπα όργανα».
Παρότι το άρθρο είναι κακοδιατυπωμένο, είναι σαφές ότι αναφέρεται σε δημάρχους, περιφερειάρχες και διορισμένα στελέχη σε σημαντικές θέσεις δημόσιων οργανισμών. Εξίσου σαφής είναι και ο λόγος αυτού του αποκλεισμού, για να μην μπορεί ένας υποψήφιος να χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς, τα μέσα και τους οικονομικούς πόρους π.χ ενός δήμου ή μιας δημόσιας επιχείρησης για τον επηρεασμό των ψηφοφόρων.
Αρκετοί υποστηρικτές του Χάρη Δούκα πατούν πάνω στην όντως κακή διατύπωση και ισχυρίζονται ότι το άρθρο είναι παράλογο διότι αποκλείει και τους βουλευτές, παρότι η βουλευτική έδρα δεν θεωρείται κρατική θέση.
Πολλά ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι υπάρχει ασυμβίβαστο μεν, αλλά θα ήταν προτιμότερο να κάνουν τα στραβά μάτια και να ερμηνεύσουν χαλαρά το καταστατικό. Ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε δηλώσει πριν από καιρό, όταν πρωτοαναδείχθηκε το θέμα, ότι για εκείνον δεν είναι πρόβλημα και είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να θέσει θέμα αποκλεισμού της υποψηφιότητας Δούκα λόγω ασυμβίβαστου. Όχι γιατί δεν το λέει το καταστατικό ή γιατί συμφωνεί με την ερμηνεία των συνεργατών του Δούκα αλλά επειδή δεν θέλει να υπάρξουν εντάσεις.
Το άρθρο αυτό, όπως λένε στη Χαριλάου Τρικούπη, προστέθηκε στο καταστατικό επί προεδρίας Γιώργου Παπανδρέου και υπάρχουν αρκετά στελέχη αλλά και υποψήφιοι που επιθυμούν την τήρησή του. Η ΕΔΕΚΑΠ έχει να κάνει μια δύσκολη δουλειά εδώ, καθώς, αν εφαρμόσει το καταστατικό, θα υπάρξουν όντως καταγγελίες και εντάσεις από την πλευρά του Δούκα, και αν κάνει τα στραβά μάτια, θα κατηγορηθεί από ορισμένους, έστω και πιο σιωπηλά, για την παραβίαση των κανόνων του καταστατικού.
Τα «ορφανά» του Τσίπρα
Ένα άλλο ζήτημα που απασχολεί, αν και λιγότερο, κάποιους στο ΠΑΣΟΚ είναι τα «ορφανά του Τσίπρα», όπως αποκαλούν σκωπτικά στη Χαριλάου Τρικούπη στελέχη, πρώην βουλευτές αλλά και κάποιους νυν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι «περιστρέφονται γύρω από κάποιους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ».
Υπάρχουν πράγματι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία έχουν προσεγγίσει υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ, ποντάροντας για την επόμενη μέρα και επιχειρώντας να κρατήσουν μια πόρτα ανοιχτή, καθώς το μέλλον του πολιτικού χώρου της κεντροαριστεράς δεν είναι και πολύ προβλέψιμο αυτήν τη ρευστή περίοδο.
Μπορούν να στελέχη αυτά να επηρεάσουν τις εκλογές ανάδειξης προέδρου του ΠΑΣΟΚ της 6ης Οκτωβρίου; Πολύ δύσκολο, λένε οι ψύχραιμοι παρατηρητές, παρότι ο πολιτικαντισμός και ο οπορτουνισμός οργιάζουν, με ορισμένους ορφανούς κομματάρχες να υπόσχονται υποστήριξη και στρατούς ψηφοφόρων στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν το δικό τους προσωπικό πολιτικό μέλλον.
Μέχρι τώρα τα πράγματα έχουν κυλήσει αρκετά ομαλά και πολιτισμένα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά όσο η μάχη θα κορυφώνεται, τα πράγματα θα ζορίζουν και η διατήρηση ενός υψηλού επιπέδου θα γίνεται πιο δύσκολη.
Κρίσιμης σημασίας θα είναι και η απόφαση για το ντιμπέιτ μεταξύ των υποψηφίων για το οποίο υπάρχει αρκετό παρασκήνιο, με κάποιους να το θέλουν και άλλους να προσπαθούν να το αποφύγουν με κάθε τρόπο, ακόμα και αν δημόσια λένε το αντίθετο. Όλοι συμφωνούν, πάντως, όταν μιλούν δημόσια, ότι ένας ουσιαστικός πολιτικός διάλογος μεταξύ των υποψηφίων θα ήταν πολύ χρήσιμος.
