Ο ΚΑΝΑΔΟΛΙΒΑΝΕΖΟΣ Γκαντ Σάαντ, καθηγητής του Μάρκετινγκ στο πανεπιστήμιο Concordia, διεξήγαγε πρόσφατα μια δημοσκόπηση στον λογαριασμό του στο Χ, η οποία σε ποσοστό 81,2% συμπέρανε ότι η «μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για τη Δύση» είναι η «αυτοκτονική ενσυναίσθηση». Καμιά έκπληξη. Ο Σάαντ δημοσιεύει τον Μάιο ένα νέο βιβλίο με τίτλο «Αυτοκτονική ενσυναίσθηση» και η δημοσκόπησή του ήταν εμφανώς μια κραυγαλέα και ευτράπελη αυτοπροώθηση.
Μηδαμινό ενδιαφέρον θα είχαν αυτά τα μαρκετίστικα, αν δεν σχετίζονταν με την αμερικανική ακροδεξιά. Η «αυτοκτονική ενσυναίσθηση» υποτίθεται πως περιγράφει ένα φαινόμενο σύμφωνα με το οποίο ο παράλογος αλτρουισμός και η παθολογική ενσυναίσθηση μολύνουν παρασιτικά τις κοινωνίες, ανάγοντας τη θυματοποίηση σε αρετή και στρεβλώνοντας την ηθική κρίση και τον ορθολογισμό, με αναπόφευκτη κατάληξη την υπονόμευση του δυτικού πολιτισμού και την παρακμή της Δύσης. Σημειωτέον, όταν οι ακροδεξιοί λένε «ενσυναίσθηση» εννοούν, φύρδην μίγδην, ενσυναίσθηση όπως τη γνωρίζουμε, συμπάθεια, συμπόνια, αλτρουισμό, δηλαδή ακριβώς τα αντίθετα από το μίσος και την απέχθεια προς τον άλλον.
Η εξάχνωση της φιλαλληλίας είναι το πρελούδιο της δικαιολόγησης και νομιμοποίησης της απανθρωποποίησης και της θυματοποίησης των άλλων, συνεπώς της βίας σε μαζική κλίμακα.
Στη δηλητηριώδη πολιτική σαλάτα του τραμπισμού, η αντι-ενσυναίσθηση είναι η βινεγκρέτ την οποία παρέχουν απλόχερα χριστιανοεθνικιστές και κοσμικοί. H «τοξική ενσυναίσθηση» είναι από τις πιο σατανιστικές ιδέες που έχουν δημιουργηθεί, σε πλήρη αντίθεση με τον Λόγο του Θεού (Άλι Μπεθ Στάκι). Η «ενσυναίσθηση είναι αμάρτημα», εάν αποδεσμευτεί από τη βιβλική αλήθεια σε θέματα όπως η ομοφυλοφιλία και το φύλο, οι δε φιλελεύθερες γυναίκες και ιδίως οι φεμινίστριες είναι οι πλέον επιρρεπείς στην αμαρτία, εξαιτίας της υπερβολικής συναισθηματικής τους ταύτισης με μειονεκτούσες κοινωνικές ομάδες (πάστορας Τζο Ρίγκνι). Για να είμαστε δίκαιοι, ο Σάαντ εδράζει την «αυτοκτονική ενσυναίσθηση» στην εξελικτική ψυχολογία, αλλά για να είμαστε και ακριβείς, πρόκειται για ψευδοεπιστημονική έννοια με ανύπαρκτη επιστημονική τεκμηρίωση.
Είτε θρησκευτικής είτε κοσμικής έμπνευσης, για τους πολέμιους της ενσυναίσθησης σε αυτήν αντικατοπτρίζονται ιδεολογικά τα κεντρικά θέματα της τραμπικής ατζέντας: αμβλώσεις, γάμος ομοφυλοφίλων, τρανς άτομα, κοινωνική δικαιοσύνη και, πρωτίστως, το πιο ορατό όλων, η μετανάστευση. Η ταύτισή τους είναι πλήρης, με την πρόσφατα δημοσιευμένη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ που αναφέρει ρητά ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει τον κίνδυνο «εξαφάνισης του πολιτισμού» λόγω της μαζικής μετανάστευσης. Όντως, η «αυτοκτονική ενσυναίσθηση» και η εξόχως συνωμοσιολογική θεωρία της Μεγάλης Αντικατάστασης του Γάλλου Ρενό Καμί είναι ετεροζυγωτικά δίδυμα, συνεπώς πάνε χέρι χέρι. Αμφότερες θεωρούν το μεταναστευτικό τη μείζονα απειλή για τη Δύση, με τη διαφορά ότι ο μεν Καμί τη θεωρεί οργανωμένο σχέδιο των ελίτ, ο δε Σάαντ και οι όμοιοί του απόρροια της παρακμής τους.
Η απήχηση αυτών των ιδεών ήταν εξασφαλισμένη, αφού το τραμπικό ακροατήριο ήταν ήδη προετοιμασμένο να τις καταπιεί αμάσητες. Ωστόσο, η ταχύτητα της διάδοσής τους οφείλεται στην ενθουσιώδη υποστήριξη από τον Ίλον Μασκ, που προωθεί συστηματικά τον Σάαντ. Ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει ότι η θεμελιώδης αδυναμία του δυτικού πολιτισμού είναι η ενσυναίσθηση και ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι καταδικασμένος, εκτός αν αναγνωριστεί η βασική αδυναμία της «αυτοκτονικής ενσυναίσθησης» και ληφθούν μέτρα, σκληρά μεν, αλλά απαραίτητα για την επιβίωση.
Το υποτιθέμενο ιδεοσύστημα της αντι-ενσυναίσθησης και του πολιτισμικού αφανισμού μπορεί να είναι διανοητικές αστειότητες, αλλά δεν παύουν να αποτελούν εύπεπτες ιδέες που υπό ποικίλες μορφές, με αποκορύφωμα το Ολοκαύτωμα, τροφοδότησαν τη μισαλλοδοξία τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα.
Η εξάχνωση της φιλαλληλίας είναι το πρελούδιο της δικαιολόγησης και νομιμοποίησης της απανθρωποποίησης και της θυματοποίησης των άλλων, συνεπώς της βίας σε μαζική κλίμακα. Ανέκαθεν η αδιαφορία μπροστά στα βάσανα άλλων ανθρώπων μετέτρεπε τους αναρίθμητους Άιχμαν σε φονικές μηχανές. Αναντίρρητα, πρόκειται για εκούσια υπονόμευση ενός από τους πυλώνες του ανθρώπινου πολιτισμού. Το γνωρίζουν καλά όσοι μεγάλωσαν με το «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» ή με το βουδιστικό mudita – την ευχαρίστηση που απολαμβάνω από την ευχαρίστηση που προκάλεσα σε κάποιον άλλον· το γνωρίζουν ακόμη και άθεοι ή αγνωστικιστές που θεωρούν τη συμπόνια και τη συμπάθεια φυσικό επακόλουθο της κοινωνικής συμβίωσης.
