Αναγγέλλοντας θανάτους

Αναγγέλοντας θανάτους Facebook Twitter
Οι νεκρολογίες γίνονται ένας χώρος όπου ανταλλάσσουμε νοσταλγία και κάποιοι βρίσκουν και την ευκαιρία να δείξουν πόσο ελεύθερα πνεύματα είναι, βρίζοντας ή δηλώνοντας την αντιπάθειά τους για τον νεκρό
0



Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΘΑΝΑΤΩΝ
 προσφέρει από παλιά μια ιδιαίτερη πηγή συγκίνησης. Στις μικρές κοινωνίες της περιφέρειας, σε εκείνες τις επαρχίες που δεν επιτρέπεται πια να τις αποκαλούμε έτσι, η γνωστοποίηση ενός θανάτου είχε συχνά μια επίδραση παρόμοια με αυτή μιας δραματικής σκηνής στις κλασικές ελληνικές ταινίες: ένας κόσμος, συνήθως μεγαλύτερων ηλικιών, καταβρόχθιζε το άσχημο νέο με ένα είδος έξαψης που λίγο απείχε από την αληθινή «απόλαυση». 

Όλη αυτή η λίστα των νεκρών που αναρτάται καθημερινά και δίνει ευκαιρία να στηθούν παιάνες, να ξαναακουστούν τραγούδια, να γραφτούν πικρόχολα ή εγκωμιαστικά κείμενα, όλη αυτή η προσωπογραφία των απωλειών, έχει γίνει και ευτέλεια παρα-δημοσιογραφική και μέθοδος έμμεσης δημοσιότητας για διάφορες περσόνες.

Αν πάμε όμως στις διαδικτυακές πλατείες και στα καλντερίμια των «ηλεκτρονικών ιστολογίων», η ανακοίνωση των θανάτων τείνει πια να καταχωριστεί σαν αυτόνομο είδος. Και εκτός από τον θάνατο του επωνύμου, άλλοτε πραγματικά γνωστού κι άλλοτε αφανούς και ξεχασμένου, μια νέα αγορά θανατικών έχει έλθει στο προσκήνιο: αιφνίδιες απώλειες νέων ή μεσήλικων ανθρώπων έχουν αποκτήσει το δικαίωμα στη δημοσιότητα, σε τίτλους που υπαινίσσονται δίχως συχνά να περνούν στο προκείμενο. Η πανδημία γέννησε ένα μεγάλο κύμα θανατο-αναγγελιών που προορίζονται να αυξήσουν το μυστήριο συντηρώντας τη συνωμοσιολογική ατμόσφαιρα. Η αναγγελία αυτών των αποδημιών παίζει έτσι με τους βαθύτερους φόβους πολλών για μυστηριώδη αίτια και ανεξιχνίαστα κακές προθέσεις που μας κυκλώνουν. Κάποιοι εξάλλου έχουν αναλάβει το έργο να συσχετίζουν τους διαφορετικούς θανάτους, να τους μετατρέπουν σε ένα ενιαίο στόρι. Είναι η ιστορία των φόβων μας και μαζί η ιστορία της περιέργειας που μας προκαλεί ο μεγαλύτερος εχθρός μας, αυτός που δεν μπορούμε να τον νικήσουμε, ό,τι και αν επινοούμε καθημερινά για να τον ξεχάσουμε και να τον εξημερώσουμε.

Όλη αυτή η λίστα των νεκρών που αναρτάται καθημερινά και δίνει ευκαιρία να στηθούν παιάνες, να ξαναακουστούν τραγούδια, να γραφτούν πικρόχολα ή εγκωμιαστικά κείμενα, όλη αυτή η προσωπογραφία των απωλειών, έχει γίνει και ευτέλεια παρα-δημοσιογραφική και μέθοδος έμμεσης δημοσιότητας για διάφορες περσόνες. Φυσικά οι θάνατοι των ειδώλων πάντα συναρπάζουν. Να όμως που τώρα έχουμε μια μεγάλη γκάμα θανάτων, διάσπαρτα συμβάντα από μικρές και μεσαίες πόλεις. Οι καλλιτέχνες συνεχίζουν να έχουν την πρωτοκαθεδρία. Ακολουθούν αθλητές, έφηβοι, τραγικοί επιχειρηματίες, άνθρωποι που έτυχε να φύγουν από τη ζωή σε ύποπτα μικρή ηλικία. Σαν αυτός ο χορός των νεκρών να πρέπει να διατηρεί την ταχύτητα, τη ροή του, την παραγωγικότητά του. Και αν δεν έχει πεθάνει πραγματικά κάποιος, μπορεί πια να πέσει νεκρός για χάρη της αναγγελίας, στον βωμό της διαδικτυακής υπερμεταδοτικότητας και της ανάλαφρης αυγουστιάτικης ξαπλώστρας.

Είναι ίσως ένας τρόπος να γεμίζουν κενά. Να παραμερίζονται στιγμιαία οι έριδες και τα μίση της πολιτικής. Να αποδίδουμε τιμές ή να ξαναθυμόμαστε φωτογραφίες, μουσικές και λόγια εκλιπόντων. Οι νεκρολογίες γίνονται ένας χώρος όπου ανταλλάσσουμε νοσταλγία και κάποιοι βρίσκουν και την ευκαιρία να δείξουν πόσο ελεύθερα πνεύματα είναι, βρίζοντας ή δηλώνοντας την αντιπάθειά τους για τον νεκρό. Μόνο που αυτή η σκηνή μεγάλωσε απότομα και σέρνει μαζί της μια παράλληλη αγορά καχυποψίας και προφητικής αγυρτείας. Πολλοί θάνατοι «δεν εξηγούνται» ή είναι τόσο άδικοι που πρέπει να εξηγούνται μόνο ως δολοφονίες, ως πλάγια εγκλήματα και απειλές από τις αόρατες δυνάμεις που επιβουλεύονται τη ζωή μας.

Έχει όρια αυτή η πένθιμη ανθοφορία; Γίνεται όλο και πιο βιαστική και χοντροκομμένη, όλο και πιο επιπόλαιη και φτηνή; Ναι. Το είδαμε με τον ψεύτικο θάνατο του Γιώργου Μάγκα, το έχουμε διαπιστώσει και με άλλους, αληθινούς αυτήν τη φορά θανάτους. Οτιδήποτε περνάει στη δικαιοδοσία της ευκολίας –είτε είναι η εύκολη αισθηματολογία είτε η άκοπη διασημότητα– μετατρέπεται σε τοξικό προϊόν. Είχαμε θεωρήσει πως μόνο η χαρά μπορεί να εκχυδαϊστεί και να ξεπέσει σε εκείνο το «περνάμε καλά» της επίδειξης, Όλα όμως μπορεί πια να γίνουν φτηνά, ακόμα και η θλίψη και η αρρώστια και ο χαμός των ανθρώπων. 

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί τώρα η τοποθέτηση της οικογένειας Τσιάρτα εναντίον του;

Οπτική Γωνία / Βασίλης Τσιάρτας: Γιατί ήρθε τώρα η τοποθέτηση της οικογένειάς του εναντίον του;

Στη σύγχρονη πολιτική ζωή του τόπου δεν έχει σημειωθεί ξανά κάτι παρόμοιο, το θέμα είναι γιατί η οικογένεια του πρώην ποδοσφαιριστή δεν επέλεξε να πάρει αποστάσεις τον καιρό που εκείνος κακοποιούσε λεκτικά αγρίως συνανθρώπους μας και μάλιστα καταδικαζόταν γι’ αυτό.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Ο ουρανός των πιλότων

Νικόλας Σεβαστάκης / Ο ουρανός των πιλότων

Αν μας συντρίβει η απώλειά του Μάριου Μιχαήλ Τουρούτσικα και του Στάθη Τσιτλακίδη είναι γιατί βλέπουμε πως ο δικός τους ουρανός εγγυάται τη δική μας γη, το δικό μας ταπεινό έδαφος με όλες τις πράξεις και τα λόγια με τα οποία το γεμίζουμε.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Explainer: Γιατί πολλοί επιμένουν ότι η τροπολογία για τον Κασιδιάρη είναι πονοκέφαλος για τη Δημοκρατία;

Explainer / Τελικά, η τροπολογία για τον Κασιδιάρη έχει κενά;

Πώς γίνεται ακόμα και δημοκρατικές φωνές του τόπου να πιστεύουν ότι υπάρχουν παγίδες και παράδοξα στην προσπάθεια να αποτραπεί η δημιουργία μίας Χρυσής Αυγής Νο2; Οι πραγματικοί φόβοι και μερικές χρήσιμες διευκρινίσεις νομικών κύκλων στη LIFO.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Είναι δυνατόν το 2023 να γίνεται πρώτο θέμα και πεδίο πολιτικής διαμάχης μια σύλληψη για λίγα γραμμάρια κάνναβης;

Οπτική Γωνία / Είναι δυνατόν το 2023 να γίνεται πρώτο θέμα μια σύλληψη για λίγα γραμμάρια κάνναβης;

Είθε το «πάθημα» του κ. υπουργού ΠροΠο να γίνει «μάθημα» με την ευρεία έννοια, ασχέτως του αν στέκει ή όχι η καταγγελία που αφορά τον γιο του και τρεις ακόμα νεαρούς φίλους του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Explainer: Γιατί ο Μπάλντουιν κατηγορείται για ανθρωποκτονία 18 μήνες μετά;

Explainer / Explainer: Γιατί ο Μπάλντουιν κατηγορείται για ανθρωποκτονία 18 μήνες μετά;

Αυτό που συνέβη τον Οκτώβριο του ’21 με τον θάνατο της κινηματογραφίστριας Χαλίνα Χάτσινς από αληθινά πυρά, θεωρείται από πολλούς κάτι που έτσι κι αλλιώς θα συνέβαινε. Το θέμα είναι «γιατί» -όπως αποκαλύπτεται από mail παραίτησης μέλους του συνεργείου- και πόση ευθύνη έχουν γι’ αυτό οι πλατφόρμες streaming.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΣΙΠΡΑΣ

Πολιτικό επταήμερο / Συγκρούσεις στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο

Η κυβέρνηση παραμένει στριμωγμένη με το θέμα των παρακολουθήσεων, καθώς δεν έχει δώσει ακόμα πειστικές απαντήσεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να εκνευρίσει το ΠΑΣΟΚ που τον κατηγορεί τώρα για «γκεμπελικές πρακτικές».
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ