ΤΩΡΑ

Η διδασκαλία της Ιστορίας, τα ετοιμόρροπα κτίρια της πόλης και η υπόθεση βιασμού του ταξιτζή

Η διδασκαλία της Ιστορίας, τα ετοιμόρροπα κτίρια της πόλης και η υπόθεση βιασμού του ταξιτζή Facebook Twitter
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

«Πειράζει που το σχολείο μάς μαθαίνει να μισούμε την Iστορία;» αναρωτιόταν στο άρθρο της αναφορικά με τον τρόπο που διδάσκεται το μάθημα της Iστορίας στο σχολείο η Βίβιαν Στεργίου. Ο/Η Cogito ergo sum συμφωνεί: «Δυστυχώς, έτσι είναι. Όσοι μετά το σχολείο ασχολήθηκαν πιο σοβαρά με το θέμα και διάβασαν Iστορία εξωσχολική από αναγνωρισμένους στον χώρο ιστορικούς καταλαβαίνουν πόσο συναρπαστική μπορεί να γίνει. Στην περίπτωσή μας, όμως, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Ο ρόλος της Ιστορίας στο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ξεκάθαρος και μη αμφισβητήσιμος. Είναι ένα εργαλείο για εμπέδωση της εθνικής συνείδησης. Το αντίθετο του "το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό" του Σολωμού δηλαδή».

Ο Ramon Ramone προσθέτει: «To the point. Από την άλλη, το να λέμε ότι έτσι ήταν πάντα, ότι δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει κάτι και ότι είναι και δική μας ευθύνη η μόρφωσή μας (που είναι, φυσικά) δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες τους την πολιτεία και το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα, που, μεταξύ άλλων, παραδίδουν ανιστόρητους πολίτες στην κοινωνία. Σε τέτοιους πολίτες βασίζονται οι λαϊκιστές, οι δημαγωγοί, οι εθνικιστές, οι ακραίοι και όλοι εκείνοι που έχουν κάθε συμφέρον να διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση. Εκεί ψαρεύουν. Στη μεγάλη δεξαμενή».


☛ Για «πέντε ιστορικές κατοικίες της Αθήνας, παραδομένες στη φθορά του χρόνου» έγραψε ο Γιάννης Πανταζόπουλος στο προηγούμενο τεύχος της LiFO. Ο Γράφων σχολιάζει: «Απλώς να προσθέσουμε ότι, πέραν κάποιων εμβληματικών κτιρίων, πρόβλημα υπάρχει με ολόκληρες οικιστικές και άσημες πολυκατοικίες σε ολόκληρο τον δήμο Αθηναίων και όχι μόνο στο κέντρο του. Επί της πλατείας Αμερικής υπάρχουν ολόκληρες πολυκατοικίες κενές – μάλιστα, έχουν φράξει την κεντρική τους είσοδο με λαμαρίνα για να μην μπαινοβγαίνουν άσχετοι. Στη Μάρνη υπάρχουν πολυκατοικίες ολόκληρες που τελούν υπό κατάληψη. Στα Πατήσια υπάρχουν παλιές οικογενειακές διπλοκατοικίες ή τριπλοκατοικίες εγκαταλελειμμένες σχεδόν, αφού τα μεν παιδιά έχουν φύγει for greener pastures, ήτοι τα βόρεια-νότια προάστια, οι δε γονείς πεθαίνουν.

»Κάποια από τα εγγόνια επιστρέφουν, όμως με ρυθμούς βραδύτερους της εκκένωσης και της φυγής. Οι οικονομικοί μετανάστες της δεκαετίας του '90, που γεμίζανε κάποια από αυτά τα κενά, έφυγαν οι περισσότεροι στο ξεκίνημα της κρίσης. Από τη Φυλής μέχρι τον Άγιο Νικόλαο και από την Αττική μέχρι τον Κολωνό σε πιάνει η καρδιά σου. Δεν υπάρχει καμιά κρατική μέριμνα ώστε να αποκτήσει ξανά ζωή ο δήμος Αθηναίων. [...] Το πρόβλημα είναι η υποβάθμιση της πόλης, που φέρνει την εγκατάλειψη, η οποία ανατροφοδοτεί την υποβάθμιση. Υποβάθμιση υπάρχει όπου υπάρχει ανεργία, εγκληματικότητα, προβληματικές και ελλιπείς δομές παιδείας και υγείας, έλλειψη ελεύθερων, αδόμητων χώρων, κακοσχεδιασμένα ΜΜΜ (έβαλε ποτέ κανείς δημοτικά λεωφορεία μέχρι τους σταθμούς του μετρό ή του Ηλεκτρικού;).

»Αν όποιος μένει στην Αθήνα δεν βλέπει ότι όλα τα παραπάνω είναι προβληματικά, εθελοτυφλεί. Είναι σοβαρά θέματα που ξεκινάνε και τελειώνουν στο ότι η πολιτεία έχει αφήσει ανεξέλεγκτη την ιδιωτική πρωτοβουλία, από τον τρόπο που σχεδιάστηκε η πόλη μέχρι τον τρόπο που μετακινούμαστε εντός της. Η Αθήνα δίνει τον τόνο για όλη την Ελλάδα. Οι παθογένειές της εξαπλώνονται σε όλες τις πόλεις της χώρας».


«Υπόθεση Γιώργου Καρκά: Βιασμός ταξιτζή ή "άσκηση ομοφοβίας";»: Το άρθρο του Θοδωρή Αντωνόπουλου για την πολύκροτη υπόθεση βιασμού, που φαίνεται να καταρρέει, με τον φερόμενο ως δράστη ωστόσο να παραμένει έγκλειστος, συγκέντρωσε πλήθος σχολίων. Ο Takis γράφει: «Η συγκεκριμένη υπόθεση βρομάει από παντού. [...] Εφόσον υπήρξε καταγγελία για βιασμό, θα πρέπει να διερευνηθεί. Προξενεί, όμως, έκπληξη το γεγονός ότι, ενώ τα στοιχεία του δράστη, όπως και οι φωτογραφίες του, έχουν κοινοποιηθεί δημοσίως, δεν έχει γίνει το ίδιο για τους βιαστές και δολοφόνους της Ρόδου. Το γεγονός ότι οποιοσδήποτε μπορεί να δει τις φωτογραφίες των δραστών της Ρόδου στο Διαδίκτυο δεν αναιρεί το παραπάνω. Προσωπικά, είμαι σχεδόν απόλυτα κατά της δημοσιοποίησης των ονομάτων και των φωτογραφιών οποιουδήποτε κατηγορούμενου πριν τελεσιδικήσει η υπόθεσή του, καθώς έτσι παραβιάζεται το τεκμήριο της αθωότητας. Ποιος θα αποζημιώσει, όχι τόσο υλικά αλλά κυρίως ηθικά, αυτόν που έχει διαπομπευτεί δημοσίως και τελικά κρίνεται αθώος;».

O atman αναρωτιέται: «Αν οι ρόλοι ήταν διαφορετικοί –ταξιτζής ο κατηγορούμενος, ανερχόμενος ηθοποιός ο κατήγορος–, μήπως η αντιμετώπιση θα ήταν διαφορετική; Είδαμε πόσο πολύ θάφτηκε ο δεύτερος βιασμός ανθρώπου με αναπηρία στη Ρόδο, επειδή το προφίλ των δραστών δεν εξυπηρετούσε την αφήγηση διαφόρων. Υποκρισία;»

Στήλες
0

ΤΩΡΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Για την έκφραση «Επάγγελμα ομοφυλόφιλος»

Θοδωρής Αντωνόπουλος / Για την έκφραση «Επάγγελμα ομοφυλόφιλος»

Αν θεωρήσουμε την ομοφυλοφιλία επάγγελμα, αξιότιμε κ. συνήγορε, τότε σίγουρα αυτό θα πρέπει να ενταχθεί στα βαρέα ανθυγιεινά. Τουλάχιστον για όσο μπορούν να δηλητηριάζουν τον δημόσιο λόγο κακοποιητικές απόψεις, αντιλήψεις και πρακτικές, σαν αυτές που είτε εκφέρετε είτε ενθαρρύνετε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί το επίπεδο του δημοσίου διαλόγου είναι τόσο απελπιστικά χαμηλό;

Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος / Γιατί το επίπεδο του δημοσίου διαλόγου είναι τόσο απελπιστικά χαμηλό;

Αντί να διαφωνήσουμε για το ένα ή το άλλο θέμα, όπως και είναι θεμιτό και αναμενόμενο σε μια δημοκρατία διαλόγου, το μόνο που ξέρουμε να κάνουμε είναι να εξευτελιζόμαστε οι ίδιοι και να εξευτελίζουμε τους άλλους, ωσάν να ήταν οι χειρότεροι εχθροί μας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
O βούρκος των ημερών

Στήλες / O βούρκος των ημερών

Σήμερα: Μηνύματα στο αλεξίπτωτο • • • βουλευτική ηπιότητα • • • περιβαλλοντικη καταστροφή στο Ισραήλ • • • δύσκολες μέρες για τον Μακρόν • • • εμβολιαστική ευνοιοκρατία • • • ένας γενναιόδωρος πρώην οδηγός νταλίκας • • • η περιπέτεια της «μυστικής ομιλίας»
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ψάχνοντας τις ευθύνες, ξεχάσαμε τους κακούς

Αρετή Γεωργιλή / Ψάχνοντας τις ευθύνες, ξεχάσαμε τους κακούς

Γιατί όλη αυτή η πολιτική χυδαιότητα που αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από το πραγματικό πρόβλημα και στρέφει τη συζήτηση σε μια στείρα κομματική αντιπαράθεση, στις πλάτες όλων αυτών των παιδιών, που το μόνο που ζητούν είναι δικαίωση και γαλήνη;
ΑΡΕΤΗ ΓΕΩΡΓΙΛΗ
Το δίλλημα με τον Κουφοντίνα

Τι διαβάζουμε σήμερα: / Το δίλλημα με τον Κουφοντίνα

Σήμερα: Τα Ζεν της Βαϊκάλης • • • νίκη μεγαλοψυχίας • • • η βία δεν πτοεί (ακόμη) τους Βιρμανούς • • • μια πρώτη δικαίωση • • • οι επίμονοι Ινδοί αγρότες • • • δημοκρατία και πίτσα • • • ένας τιτάνας
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ