Το «Love Me Do» στα 60

beatles Facebook Twitter
Θυμάμαι το «Love Me Do» με την ξεσηκωτική του φυσαρμόνικα ως το κομμάτι που άνοιγε τον γνωστό ως «κόκκινο» διπλό δίσκο των Beatles.
0

ΕΞΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ διαβάζουμε ότι συμπληρώνονται αύριο από την κυκλοφορία του πρώτου επίσημου single των Beatles –Love Me Do– και είναι αδύνατο κάποιος που δεν το άκουσε τότε για πρώτη φορά να διανοηθεί την επίδραση που μπορεί να είχε εκείνη την εποχή αυτό ή κάποιο άλλο από τα πρώιμα κομμάτια του συγκροτήματος που, μέχρι την διάλυσή του. οχτώ χρόνια αργότερα, καθόρισε τα πάντα σχεδόν στο ποπ/ροκ ιδίωμα (στερέωμα) αλλά και σε χιλιάδες άλλες πτυχές της σύγχρονης κουλτούρας.                 

Σκέφτομαι ότι οι Beatles ήταν το μόνο συγκρότημα που ήξεραν οι γονείς μου (κάτι που δεν άλλαξε ποτέ), οι οποίοι είχαν προλάβει ως νέοι τον πανζουρλισμό που συνέβαινε κι εδώ ακόμα μ’ αυτόν τον νέο ήχο και μ’ αυτό το νέο «είδος» νεανικής έκφρασης που το συγκρότημα εκπροσωπούσε με τόση διάθεση ελευθερίας και ευζωίας.

Ακόμα και το όνομα που δεν σήμαινε ακριβώς «τα σκαθάρια» που λέγαμε εδώ, αλλά ήταν ένα λογοπαίγνιο που μπέρδευε το beat με το beetles (που με τη σειρά του ήταν μια αναφορά στους Crickets του λατρεμένου τους Buddy Holly) ήταν μια ένδειξη ότι είχαν δημιουργήσει τη δική τους γλώσσα, ασχέτως αν εδώ μας δυσκόλευε η προφορά. «Μπίτελς» ή «Μπίτλες» ή «Μπίτλις» λέγανε παλιά («Μπίτλις, Μπίτλις!» φώναζε στον Διονύση Παπαγιαννόπουλο η κουτσομπόλα γειτόνισσα στην ταινία «Γαμπρός από το Λονδίνο»), και ακόμα και τώρα ίσως.  

Να είσαι εναντία στους Beatles (από οποιαδήποτε σκοπιά) ήταν σα να είσαι ενάντια στη ζωή. 

Κάπου θα το είχα ακούσει σίγουρα πιο πριν (ειδικά μετά τη δολοφονία του Λένον όταν ο Πετρίδης ξεκίνησε στο ραδιόφωνο μια λιτανεία που κράτησε μήνες), αλλά πιο ξεκάθαρα θυμάμαι το Love Me Do με την ξεσηκωτική του φυσαρμόνικα ως το κομμάτι που άνοιγε τον γνωστό ως «κόκκινο» διπλό δίσκο των Beatles, έναν από τους πρώτους, αν όχι τον πρώτο που μου είχαν κάνει δώρο ποτέ.

Πρόκειται, ως γνωστόν, για την πρώτη από τις δύο ανθολογίες που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1973, τρία χρόνια μετά τη διάλυσή τους, και έκτοτε έχουν γαλουχήσει πολλές γενιές ήδη.

Το «κόκκινο» άλμπουμ κάλυπτε την περίοδο 1962-1966 και το «μπλε» τα τραγούδια από το 1967 ως το 1970. Όλη η εξέλιξη που μπορεί να έχει ιδανικά ένα συγκρότημα βρίσκεται σ’ αυτές τις δύο συλλογές.

Κι αν η «ώριμη», «ψαγμένη» και «πρωτοποριακή» φάση των Beatles που τους οδήγησε στα μονοπάτια του πνευματισμού, του πειραματισμού και της αντικουλτούρας είναι η πιο διαχρονικά σημαντική (μουσικά), αν είχα την επιλογή ανάμεσα στις δύο περιόδους θα ήθελα να βρίσκομαι εκεί όταν τα '60s ήταν ασπρόμαυρα ακόμα και ξαφνικά έσκασε, φαινομενικά από το πουθενά, αυτή η εξωγήινη σχεδόν μορφή νεανικής ύπαρξης που συνδύαζε φρεσκάδα, ιδεαλισμό και εκλεκτική ασέβεια. Και μπόλικη αισιοδοξία – ιδιότητα που φαίνεται να έχει χαθεί οριστικά από το συντακτικό της σύγχρονης ζωής.

Να είσαι εναντία στους Beatles (από οποιαδήποτε σκοπιά) ήταν σα να είσαι ενάντια στη ζωή. 

Σ’ ένα επεισόδιο από τα «Φιλαράκια», η Φοίβη γνωρίζει κάποιον και θέλει να διασφαλίσει πάση θυσία ότι ταιριάζουν, οπότε τον ρωτά αν του αρέσουν τα δύο πιο ασφαλή πράγματα που μπορεί να σκεφτεί. «Η πίτσα σου αρέσει;», τον ρωτά. «Ναι», λέει αυτός. «Αλήθεια; Κι εμένα! Οι Beatles;». «Ναι, φυσικά». «Κι εμένα! Φοβερό, ε;».

«Λέω συχνά στις ομιλίες μου», είχε γράψει κάποτε ο Αμερικανός συγγραφέας Κερτ Βόνεγκατ, «ότι μια αποστολή των καλλιτεχνών είναι να κάνουν τους ανθρώπους να εκτιμούν το ότι είναι ζωντανοί, έστω και λιγάκι. Με ρωτάνε τότε αν ξέρω κάποιους που το κατάφεραν αυτό. "Οι Beatles", τους απαντώ».

Ο Τίμοθι Λίρι, ως γκουρού της υπέρβασης, της αντικουλτούρας και της ψυχεδέλειας το είχε προχωρήσει ακόμα περισσότερο: «Πιστεύω ότι οι Beatles είναι μεταλλαγμένοι. Πρόκειται για πράκτορες της εξέλιξης που τους έστειλε ο Θεός, υπερήρωες με μυστική αποστολή να δημιουργήσουν ένα νέο ανθρώπινο είδος, μια νεανική φυλή γελαστών, ελεύθερων ατόμων». 



 

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο επαναστάτης του ΝΒΑ που καλούσε τον κόσμο να εναντιωθεί στην αμερικανική κυβέρνηση 

Daily / Ο επαναστάτης του ΝΒΑ που καλούσε τον κόσμο να εναντιωθεί στην αμερικανική κυβέρνηση

Ο Μπιλ Γουόλτον που πέθανε χθες στα 71 του και χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του ως τον «πιο τυχερό τύπο στον κόσμο» ενσάρκωσε στα ‘70s τον χίπικο αλλά και τον μαρξιστικό ιδεαλισμό όσο ελάχιστες διασημότητες, όχι μόνο στον χώρο του επαγγελματικού πρωταθλητισμού αλλά οπουδήποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Κι εμείς που νομίζαμε κάποτε ότι οι θρησκείες είχαν τελειώσει

Daily / Κι εμείς που νομίζαμε κάποτε ότι οι θρησκείες είχαν τελειώσει

Μια ματιά στην διαρκώς εύφλεκτη διεθνή επικαιρότητα είναι αρκετή για να πείσει οποιονδήποτε ότι η θρησκευτική αντιπαράθεση, είτε ως αιτία είτε ως πρόσχημα κλιμάκωσης συγκρούσεων, μοιάζει πιο ισχυρή από ποτέ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Daily / Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Στις 3 Ιουνίου συμπληρώνεται ένας αιώνας από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και μια νέα γερμανική σειρά μυθοπλασίας με θέμα το πέρασμά του από τον μάταιο και παράξενο τούτο κόσμο λειτουργεί ως «επετειακή» προβολή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Απώλειες / Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Η απώλεια της σπουδαίας Καναδής διηγηματογράφου έφερε στη μυαλό μια αριστουργηματική ταινία που είχε βασιστεί σε διήγημά της, με θέμα το λυκόφως της άνοιας και πρωταγωνίστρια την Τζούλι Κρίστι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Και οι Bon Jovi έχουν ψυχή

Daily / Και οι Bon Jovi έχουν ψυχή

Πέρα από το νοσταλγικό χρονικό της μετεωρικής ανόδου του συγκροτήματος στα ασυνάρτητα ‘80s, το ντοκιμαντέρ «Thank You, Goodnight: The Bon Jovi Story» εστιάζει δραματικά στον αγώνα του Τζον Μπον Τζόβι να διατηρήσει κάτι από τη νεανική φωνή του.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Conan O’Brien Must Go: Ταξίδι στην άκρη του γέλιου

Daily / Conan O’Brien Must Go: Ταξίδι στην άκρη του γέλιου

Η σειρά των σπαρταριστών περιηγήσεων ανά τον πλανήτη του διάσημου κωμικού, νυν podcaster και πρώην βασιλιά των νυχτερινών talk show, ξεφεύγει με ξεκαρδιστικό τρόπο από τα αβάσταχτα κλισέ των ταξιδιωτικών ντοκιμαντέρ.  
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία  στη μνήμη

Daily / The Sympathizer: Όλοι οι πόλεμοι διεξάγονται δύο φορές, μία στο πεδίο της μάχης και μία στη μνήμη

Σατιρικό δράμα και περιπέτεια κατασκοπίας συγχρόνως, η νέα φιλόδοξη σειρά του HBO διαθέτει, ανάμεσα στα άλλα σημαντικά της ατού, τον Παρκ Τσαν-γουκ στη σκηνοθεσία και τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σε τέσσερις διαφορετικούς ρόλους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Παλαιστίνη, η Αμερική και όλοι εμείς: Το κατά Ράμι Γιούσεφ ευαγγέλιο

Daily / Η Παλαιστίνη, η Αμερική και όλοι εμείς: Το κατά Ράμι Γιούσεφ ευαγγέλιο

Ο νεαρός, πολυσχιδής και εξαιρετικά ταλαντούχος ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης που πολλοί πρωτογνώρισαν στο Poor Things, λέει τα πράγματα με το όνομα τους στο “More Feelings”, το δεύτερο stand up comedy special που γύρισε για λογαριασμό του ΗΒΟ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Baby Reindeer: Ποτέ η φράση “sent from my iPhone” δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Daily / Baby Reindeer: Ποτέ η φράση «sent from my iPhone» δεν έμοιαζε πιο τρομακτική

Ισορροπώντας ανάμεσα στο θρίλερ, το κοινωνικό δράμα και τη μαύρη κωμωδία, η αυτοβιογραφική σειρά του Netflix αφηγείται με συνταρακτικό τρόπο μια αληθινή ιστορία κακοποίησης, μαζοχισμού και τραύματος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ