Γονιός με το παιδί του μαζί στη συναυλία: Τι μπορεί να είναι λάθος σ’ αυτή την εικόνα;

Γονιός με το παιδί του μαζί στη συναυλία: Τι μπορεί να είναι λάθος σ’ αυτή την εικόνα; Facebook Twitter
Προσγειώνεσαι σ’ ένα νεανικό σύμπαν, αυτοτελές και αυτόνομο, χωρίς το δίχτυ προστασίας και ελέγχου που απλώνει το γονικό ενδιαφέρον τριγύρω σου. Οι συναυλίες μοιάζουν να γεννήθηκαν για να εξυπηρετούν κυρίως αυτή την ανάγκη.
0

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, βέβαια, δεν μου πέφτει λόγος, ως μη γονιός και κατά συνέπεια ισόβια αγκιστρωμένος σε ψευδείς ναρκισσιστικές υπερδυνάμεις, απλώς μου κεντρίζει το ενδιαφέρον το φαινόμενο που παρατηρείται όλο και πιο συχνά, καθώς το ροκ και οι παραφυάδες του γερνάνε μαζί με το κοινό του, να βλέπεις στις συναυλίες γονείς μαζί με τα παιδιά τους.

Συχνά δε φορώντας και το ίδιο μπλουζάκι με το λογότυπο του συγκροτήματος που βρίσκεται στη σκηνή και κατά κανόνα αποτελεί αιώνια αδυναμία του γονιού που έχει καταφέρει (είτε φυσιολογικά είτε με κάποιο ζόρι) να μεταλαμπαδεύσει στο παιδί του ίσως και από τότε που αυτό ήταν ακόμα βρέφος.

Λένε ότι το μόνο πιο δύσκολο από το να είσαι γονιός είναι να είσαι στην εφηβεία, μια κινούμενη ωρολογιακή βόμβα προσμονών και νευρώσεων που μπορεί να σκάσει ανά πάσα στιγμή.

Δεν μιλάμε όμως εδώ για τα πολύ μικρά παιδιά, που έτσι κι αλλιώς δεν έχουν θέση σε νυχτερινές συναυλίες με εκκωφαντικό ήχο και εκτυφλωτικούς φωτισμούς να παριστάνουν τα αξεσουάρ «cool» γονιών. Μιλάμε για νεαρά αγόρια και κορίτσια που συχνά «ξεπαρθενεύονται» συναυλιακώς παρέα με τους γονείς τους ή με κάποιον ενήλικο συνοδό.

Στην εποχή μου κάτι τέτοιο ήταν περίπου ανήκουστο, όπως ανήκουστο ήταν το να μοιράζονται τα ίδια μουσικά γούστα τα παιδιά με τους γονείς, ακόμα και με τους πιο προχωρημένους και τους πιο προοδευτικούς, με κάποιες πολύ σπάνιες και εκκεντρικές εξαιρέσεις. Άλλες εποχές, θα πει κανείς, προτού επέλθει η κουλτούρα της νοσταλγίας και των αέναων επανασυνδέσεων.

Λένε ότι το μόνο πιο δύσκολο από το να είσαι γονιός είναι να είσαι στην εφηβεία, μια κινούμενη ωρολογιακή βόμβα προσμονών και νευρώσεων που μπορεί να σκάσει ανά πάσα στιγμή. Στην εφηβεία νομίζεις ξαφνικά ότι είσαι έτοιμος για όλα και πολύ αθώος για να κατανοήσεις ότι αυτό όχι μόνο δεν μπορεί να ισχύει αλλά και ότι αποτελεί και μια πλάνη που μπορεί να αποδειχτεί πολύ επικίνδυνη.

Κατανοητές συνεπώς εν μέρει οι ανησυχίες (και οι ψευδαισθήσεις) των γονιών που καλλιεργούν στα παιδιά τους την ιδέα ότι μπορεί να έχουν κοινά σημεία αναφοράς και όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου να πηγαίνουν στις ίδιες συναυλίες, που έτσι κι αλλιώς έχουν γίνει πολύ πιο ασφαλείς και πιο προβλέψιμες από παλιά.

Όμως η πρώτη συναυλία ενός ή μιας εφήβου –άνευ κηδεμόνα– ήταν και είναι μια προσωπική τελετουργία μετάβασης κάπου «αλλού» ή μετεξέλιξης σε κάτι «άλλο». Δεν είσαι πια παιδί, αλλά ούτε και μεγάλος. Προσγειώνεσαι σ’ ένα νεανικό σύμπαν, αυτοτελές και αυτόνομο, χωρίς το δίχτυ προστασίας και ελέγχου που απλώνει το γονικό ενδιαφέρον τριγύρω σου.

Οι συναυλίες μοιάζουν να γεννήθηκαν για να εξυπηρετούν κυρίως αυτή την ανάγκη. Ειδικά όταν πρόκειται για συναυλίες που το γκρουπ ή ο καλλιτέχνης και το κοινό ανήκουν στην ίδια ή σε κοντινή ηλικιακή ομάδα και μοιράζονται τις αγωνίες, τις προσδοκίες και τα πάθη μιας κοινής νεανικής ύπαρξης.

Γι’ αυτό και ενώ το χαίρομαι αυθόρμητα όταν βλέπω στα προφίλ γνωστών ή άγνωστων «φίλων» φωτογραφίες περήφανων και περιχαρών γονιών μαζί με το παιδί τους σε κάποιο live, μου προκαλεί συγχρόνως και μια αίσθηση αμηχανίας. Και επειδή κατά κανόνα πρόκειται για άντρες, μου θυμίζει και λίγο τον τρόπο με τον οποίο κληροδοτείται από τον πατέρα στον γιο η ομάδα την οποία «σπρώχνεται» από μικρός να υποστηρίζει εφ’ όρου ζωής.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Pistol

Shortcut / Η αλήθεια δεν βρίσκεται στο «Pistol»

Όχι ότι δεν βλέπεται με τίποτα η μίνι δραματική σειρά του Ντάνι Μπόιλ για την άνοδο και την πτώση των Sex Pistols, απλώς μοιάζει κάπως ανάρμοστο και μάταιο να κάνεις κάτι τόσο συμβατικό για το πιο διάσημο αντισυμβατικό γκρουπ όλων των εποχών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Πνεύμα και ηθική: Η κουλτούρα του τραπ και η ανερμάτιστη ελληνική νεολαία

Daily / Πνεύμα και ηθική: Η κουλτούρα του τραπ και η ανερμάτιστη ελληνική νεολαία

Κάποιοι ήταν αδύνατο να κρύψουν ότι δεν μπορούν να ανεχτούν κάτι που μπορεί να μετατρέψει σε είδωλα της ελληνικής νεολαίας Ρομά, Αλβανούς και «ξένους». Κάποιοι άλλοι δεν αντέχουν οτιδήποτε μαζικά δημοφιλές και όπως πάντα υπάρχουν και οι θεματοφύλακες μιας αριστερόστροφης γεροντοκορίστικης ηθικολογίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

Δημήτρης Πολιτάκης / Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

Ακόμα και οι ίδιοι οι ποδηλάτες του κέντρου που στα μάτια των υπολοίπων μοιάζουν να παίζουν καθημερινά κορώνα-γράμματα την σωματική τους ακεραιότητα, είναι σα να βράζουν στο ίδιο καζάνι οργής, άγχους και συμπυκνωμένης επιθετικότητας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πολ Νιούμαν - Τζοάν Γούντγουορντ: Τελικά δεν είχαν τον "τέλειο γάμο", είχαν όμως κάτι πολύ βαθύτερο

Daily / Πολ Νιούμαν - Τζοάν Γούντγουορντ: Τελικά δεν είχαν τον «τέλειο γάμο», είχαν όμως κάτι βαθύτερο

Χωρισμένο σε έξι ωριαία επεισόδια, το «The Last Movie Stars» είναι ένα μεγαλόπνοο και βαθιά αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για τη μακρά και περιπετειώδη διαδρομή του «πιο ιδανικού ζευγαριού» που γνώρισε ποτέ το Χόλιγουντ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Persuasion: Η Τζέιν Όστεν είναι διαχρονική και δεν μαγαρίζεται εύκολα

Daily / «Persuasion»: Η Τζέιν Όστεν είναι διαχρονική και δεν μαγαρίζεται εύκολα

Είναι στιγμές που η αυτή η «σύγχρονη» προσαρμογή του μυθιστορήματος της Τζέιν Όστεν αγγίζει τα όρια μιας αβάσταχτης και ανάρμοστης ελαφρότητας, συνολικά όμως βλέπεται μια χαρά χωρίς να διεκδικεί θέση στις κορυφαίες κινηματογραφικές προσαρμογές των βιβλίων της.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Βούλα Χαριλάου ήταν (από) αλλού

Απώλειες / Η Βούλα Χαριλάου ήταν (από) αλλού

Για την ιδιάζουσα κινηματογραφική περίπτωση μιας από τις πιο ιδιαίτερες και ελκυστικές ηθοποιούς που μπορούσε να συναντήσει κανείς μικρός κατά την αδιάκοπη λιτανεία των ελληνικών ταινιών στην τηλεόραση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Αναρωτιέται άραγε το χταπόδι πόσο έξυπνο είναι το καβούρι πριν το φάει;

Daily / Αναρωτιέται άραγε το χταπόδι πόσο έξυπνο είναι το καβούρι πριν το φάει;

Ένα νέο βιβλίο μάς προκαλεί να αποδράσουμε από την ανθρωποκεντρική «φούσκα» μας και να συλλογιστούμε τον ιδιαίτερο και εντελώς διαφορετικό από τον δικό μας τρόπο με τον οποίο άλλα έμβια όντα αντιλαμβάνονται τον κόσμο αλλά και την ίδια τους την ύπαρξη.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
The Bear: Η κουζίνα ως καθαρτήριο των ψυχών

Daily / «The Bear»: Η κουζίνα ως καθαρτήριο των ψυχών

Έχουν καταντήσει μπανάλ οι προσδιορισμοί «αυθεντικό» και «ανθρώπινο», ταιριάζουν όμως απολύτως στους ρυθμούς και στο ύφος αυτής της εξαιρετικής νέας σειράς που προσφέρει μαθήματα ζωής και συντροφικότητας χωρίς ίχνος διδακτισμού.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Να μαζευτούμε όσοι λάβαμε χρησμό από το μαντείο τεχνητής νοημοσύνης στο Πεδίον του Άρεως

Δημήτρης Πολιτάκης / Να μαζευτούμε όσοι λάβαμε χρησμό από το μαντείο τεχνητής νοημοσύνης στο Πεδίον του Άρεως

Το πιο μεγάλο σουξέ ίσως της έκθεσης «Plásmata» ήταν μια οντότητα τεχνητής νοημοσύνης που απαντούσε στα πιο κρίσιμα και αναπάντητα ερωτήματα των περαστικών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Για ένα μπλουζάκι αδειανό, για έναν Κρέοντα

Daily / Για ένα μπλουζάκι αδειανό, για έναν Κρέοντα

Καταιγισμό σκαιών χαρακτηρισμών από διάφορους αυτόκλητους θεματοφύλακες των αρχών και των παραδόσεων του αρχαίου δράματος δέχτηκε ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης μετά το υβριστικό σλόγκαν που μοστράρισε ενάντια στον χαρακτήρα που είχε υποδυθεί σε παράσταση της Αντιγόνης.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
λεοναρντ κοέν

Daily / «Η αγάπη είναι ένα ψυχρό, σπασμένο Αλληλούια»: Η παράξενη διαδρομή του πιο εμβληματικού τραγουδιού του Κοέν

Ένα νέο ντοκιμαντέρ επιχειρεί να καταγράψει την περιπετειώδη πορεία του «Hallelujah», αυτού του εξαίσιου συνδυασμού θρησκευτικής έκστασης και σεξουαλικής προσμονής, από την απαξίωση στην αναγνώριση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
συναυλία lex

Daily / Μην ντρέπεσαι, είναι ok να μην σου αρέσει ή ακόμα και να μην ξέρεις καν ποιος είναι ο ΛΕΞ

Οι εκρηκτικές ανταποκρίσεις από τη θριαμβευτική εμφάνιση του ΛΕΞ στη Νέα Σμύρνη, ακόμα και από άτομα που δεν είχαν πάει, προκάλεσαν συμπλέγματα ανεπάρκειας και FOMO στο καλοπροαίρετο κοινό μιας κάποιας ηλικίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
RRR: Πρέπει να δει κανείς για να το πιστέψει αυτό το ασυγκράτητο Ινδικό έπος του Netflix

Daily / «RRR»: Πρέπει να δει κανείς για να πιστέψει αυτό το ασυγκράτητο ινδικό έπος του Netflix

Πρόκειται για την ακριβότερη παραγωγή στην ιστορία του ινδικού σινεμά και το δείχνει και με το παραπάνω, ειδικά στις απίστευτες σκηνές συμφωνικής και πυροτεχνικής δράσης που δεν κωλώνουν μπροστά σε καμιά υπερβολή και σε καμιά ακρότητα, κάνοντας τις αντίστοιχες του Χόλιγουντ να μοιάζουν επίπεδες, ανέμπνευστες και ψόφιες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ