Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι;

ΤΕΤΑΡΤΗ Παλεύεται καλύτερα αυτή η πόλη με ποδήλατο ή όχι; Facebook Twitter
'Εχω μείνει μάλλον στην εποχή που το ποδήλατο στον μητροπολιτικό ιστό ήταν μια ιδέα εξωτική σχεδόν που ταίριαζε μόνο σε μέρη όπως το Πεκίνο ή το Άμστερνταμ, και μου φαίνεται ακόμα δύσκολο να το συνηθίσω ως μέσο κυκλοφορίας στην βάναυση καρδιά αυτής της πόλης
0



ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ
 οι συνθήκες της καθημερινότητας στην Αθήνα – ασχήμια, ακρίβεια, κυκλοφοριακό χάος, προβληματικά ΜΜΜ – κάνουν την χρήση ποδηλάτου να μοιάζει όλο και πιο λογική, παρότι το κέντρο της πόλης δεν διαθέτει ούτε κατά προσέγγιση τις κατάλληλες προϋποθέσεις και υποδομές για κάτι τέτοιο. Κατά συνέπεια, και οι ίδιοι οι τακτικοί χρήστες του μέσου που στα μάτια των υπολοίπων μοιάζουν να παίζουν καθημερινά κορώνα-γράμματα την σωματική τους ακεραιότητα, είναι σα να βράζουν στο ίδιο καζάνι οργής, άγχους και συμπυκνωμένης επιθετικότητας. Δεν είναι και τόσο σπάνιες οι φορές που συναντά κανείς ποδηλάτες οι οποίοι, είτε από μια στρεβλή αντίληψη ακτιβισμού είτε από καθαρή εχθροπάθεια, εκδηλώνουν μια επιθετική συμπεριφορά τόσο απέναντι στους οδηγούς των μηχανοκίνητων όσο και στους πεζούς που είναι μακράν ο πιο αδύναμος κρίκος σ’ αυτόν τον κυκλοφοριακό αγώνα εξουσίας που διεξάγεται στο πολύπαθο κέντρο.

«Το ποδήλατο είναι ο καλύτερος τρόπος που γνωρίζω για να πετύχεις ένα εναλλακτικό επίπεδο συνείδησης, πιο αποτελεσματικός από την γιόγκα, το κρασί ή την φούντα. Μόνο με το σεξ και τον καφέ μπορεί να συγκριθεί».

Αγαπώ το ποδήλατο ως όχημα και ως αντικείμενο και ως ιδέα και ήταν πάντα απολύτως συνδεδεμένο με τις χαρές, τις βόλτες και τις εξορμήσεις της παιδικής αλλά και της εφηβικής μέχρι ένα σημείο ηλικίας, ειδικά κατά την περίοδο των ατέλειωτων καλοκαιρινών διακοπών. Απλά έχω μείνει μάλλον στην εποχή που το ποδήλατο στον μητροπολιτικό ιστό ήταν μια ιδέα εξωτική σχεδόν που ταίριαζε μόνο σε μέρη όπως το Πεκίνο ή το Άμστερνταμ, και μου φαίνεται ακόμα δύσκολο να το συνηθίσω ως μέσο κυκλοφορίας στην βάναυση καρδιά αυτής της πόλης όπου όλοι ανταγωνίζονται για λίγο παραπάνω χώρο ύπαρξης. Από την άλλη, γνωρίζω αρκετά οικεία πρόσωπα που το έχουν κατοχυρώσει στην ζωή τους όχι μόνο ως μέσο μεταφοράς αλλά ως βασικό εξάρτημα ψυχικής και σωματικής υγείας. Ξέρω ένα τουλάχιστον άτομο (μέσης ηλικίας) που υποστηρίζει ότι το ποδήλατο τού έσωσε την ζωή και το εννοεί απολύτως κυριολεκτικά.  

Όλα αυτά μου ήρθαν στο μυαλό χαζεύοντας αποσπάσματα από ένα πολύ ωραίο βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό στην Αμερική με τίτλο “Two Wheels Good” και υπότιτλο “The History and Mystery of the Bicycle” (Η ιστορία και το μυστήριο του ποδηλάτου). Πρόκειται για ένα πόνημα του Νεοϋορκέζου δημοσιογράφου (‘μουσικογράφου’ κυρίως) Jody Rosen, ο οποίος γράφει κάποια στιγμή στο βιβλίο: «Το ποδήλατο είναι ο καλύτερος τρόπος που γνωρίζω για να πετύχεις ένα εναλλακτικό επίπεδο συνείδησης, πιο αποτελεσματικός από την γιόγκα, το κρασί ή την φούντα. Μόνο με το σεξ και τον καφέ μπορεί να συγκριθεί». 

Εξομολογείται επίσης ότι ο ίδιος σπανίως φοράει προστατευτικό κράνος – παρότι η Νέα Υόρκη δεν είναι και τόσο θεαματικά καλύτερη από την Αθήνα στο θέμα της ασφάλειας των ποδηλατών που κι εκεί εμπλέκονται συχνά σε καταστάσεις υψηλού ρίσκου – αποζητώντας μια αίσθηση άγνοιας κινδύνου που χάνεται μαζί με τη νεότητα. Προσθέτει όμως: «Δεν ξέρω αν είναι πραγματικά πιο τρελή η κατάσταση εκεί έξω ή απλά έχω μεγαλώσει, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι τώρα επικρατεί μια πιο επιθετική ενέργεια στην πόλη». Παντού τα ίδια.   


 

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Υπήρξε ποτέ πιο αναπάντεχος, πιο ιδιαίτερος και πιο αγαπητός σταρ από τον Ντόναλντ Σάδερλαντ;

Απώλειες / Υπήρξε ποτέ πιο αναπάντεχος, πιο ιδιαίτερος και πιο αγαπητός σταρ από τον Ντόναλντ Σάδερλαντ;

Ό,τι κι αν έπαιζε ο Καναδός ηθοποιός, που πέθανε χθες στα 88 του, φιλτραριζόταν μέσα από κάτι βαθιά δικό του, σαν να απολαμβάνει ένα ιδιωτικό αστείο ή σαν να κρύβει επιτυχώς την υποψία ή τη βεβαιότητά του ότι κάτι έχει πάει πολύ στραβά (στον κόσμο).
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Φρανσουάζ Αρντί από εδώ στην αιωνιότητα 

Απώλειες / Η Φρανσουάζ Αρντί από εδώ στην αιωνιότητα 

«Θέλω να πιστεύω ότι οι ισχυρότεροι δεσμοί διατηρούνται για πάντα, ό,τι κι αν συμβεί και όπου κι αν βρισκόμαστε», είχε πει μερικούς μήνες πριν από τον θάνατό της η γυναίκα που υπήρξε αιώνιο κι απαράμιλλο σύμβολο ομορφιάς, έκφρασης, ερμηνείας, ελευθερίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Στη μνήμη της αγαπημένης μου καθηγήτριας στο Γυμνάσιο 

Daily / Στη μνήμη της αγαπημένης μου καθηγήτριας στο Γυμνάσιο

Ένας καλός δάσκαλος –ειδικά στο εφηβικό ναρκοπέδιο της μέσης εκπαίδευσης– μεταδίδει γνώση, αλλά κυρίως μεταδίδει αντίληψη, ακόμα και στάση ζωής. Οι καλύτεροι όμως έχουν το σπάνιο και ανεξιχνίαστο χάρισμα να μεταδίδουν τον ίδιο τους τον εαυτό.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Eric» στο Netflix: Τα παιδιά που χάθηκαν στα παραμύθια

Daily / «Eric» στο Netflix: Τα παιδιά που χάθηκαν στα παραμύθια

Ακροβατώντας ανάμεσα στο αστυνομικό θρίλερ και στο κοινωνικό / οικογενειακό δράμα, η μίνι σειρά εκμεταλλεύεται ιδανικά το ιστορικό της πλαίσιο: τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’80, την πόλη των χαμένων παιδιών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο επαναστάτης του ΝΒΑ που καλούσε τον κόσμο να εναντιωθεί στην αμερικανική κυβέρνηση 

Daily / Ο επαναστάτης του ΝΒΑ που καλούσε τον κόσμο να εναντιωθεί στην αμερικανική κυβέρνηση

Ο Μπιλ Γουόλτον που πέθανε χθες στα 71 του και χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του ως τον «πιο τυχερό τύπο στον κόσμο» ενσάρκωσε στα ‘70s τον χίπικο αλλά και τον μαρξιστικό ιδεαλισμό όσο ελάχιστες διασημότητες, όχι μόνο στον χώρο του επαγγελματικού πρωταθλητισμού αλλά οπουδήποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Κι εμείς που νομίζαμε κάποτε ότι οι θρησκείες είχαν τελειώσει

Daily / Κι εμείς που νομίζαμε κάποτε ότι οι θρησκείες είχαν τελειώσει

Μια ματιά στην διαρκώς εύφλεκτη διεθνή επικαιρότητα είναι αρκετή για να πείσει οποιονδήποτε ότι η θρησκευτική αντιπαράθεση, είτε ως αιτία είτε ως πρόσχημα κλιμάκωσης συγκρούσεων, μοιάζει πιο ισχυρή από ποτέ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Daily / Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Στις 3 Ιουνίου συμπληρώνεται ένας αιώνας από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και μια νέα γερμανική σειρά μυθοπλασίας με θέμα το πέρασμά του από τον μάταιο και παράξενο τούτο κόσμο λειτουργεί ως «επετειακή» προβολή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ