Πέθανε η Ισπανίδα Μαρία Μπράνιας Μορέρα, το γηραιότερο άτομο του κόσμου.
Η Μαρία Μπράνιας Μορέρα τον Μάρτιο είχε γενέθλια και έγινε 117 χρονών. Ήταν ο γηραιότερος άνθρωπος του κόσμου για ένα χρόνο και το πρωί της Δευτέρας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 117 ετών και 168 ημερών.
Η Ισπανίδα συνταξιούχος αποτεφρώθηκε το πρωί της Τρίτης, όπως ενημέρωσε η οικογένειά της. «Πέθανε ενώ κοιμόταν, αυτό που ήθελε και αυτό που όλοι θέλουμε», ανέφερε η 80χρονη κόρη της, Ρόζα Μορέτ.
Η Μαρία Μπράνιας πέθανε σε γηροκομείο της Ζιρόνα στην Καταλονία, όπου ζούσε τα τελευταία είκοσι χρόνια. «Αισθάνομαι αδύναμη. Η ώρα πλησιάζει. Μην κλαίτε, δεν μου αρέσουν τα δάκρυα. Και πάνω απ’ όλα μην υποφέρετε για μένα. Με γνωρίζετε ήδη, όπου κι αν πάω θα είμαι χαρούμενη, γιατί κατά κάποιο τρόπο θα σας κουβαλώ πάντα μαζί μου», υποστήριζε σύμφωνα με την οικογένειά της το τελευταίο διάστημα.
“I quan la meva veu calli amb la mort, el meu cor et seguirà parlant d'amor” (Tagore).
— Super Àvia Catalana (@MariaBranyas112) August 19, 2024
Em sento feble. S’acosta l’hora. No ploreu, no m’agraden les llàgrimes. I sobre tot no patiu per mi. Ja em coneixeu, allà on vagi serè feliç, doncs d'alguna manera us portaré sempre amb mi.
Ποιο ήταν το γηραιότερο άτομο στον κόσμο
Η Μαρία Μπράνιας Μορέρα γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1907, ενώ η πόλη υπέφερε από ένα δεύτερο κύμα της βουβονικής πανώλης.
Η οικογένεια πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην Ισπανία το 1915 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, αφότου ο πατέρας της Γιόσεπ αρρώστησε. Κατέληξε να πεθάνει από φυματίωση στο πλοίο με το οποίο διέσχιζαν τον Ατλαντικό, με την υπεραιωνόβια πλέον κόρη του να τραυματίζεται σε πτώση κατά τη διάρκεια του ίδιου ταξιδιού και αργότερα να ανακαλύπτει ότι είχε χάσει την ακοή της στο ένα αυτί της.
Η Μορέρα συνέχισε τη ζωή της επιζώντας από δύο παγκοσμίους πολέμους, την πανδημία της ισπανικής γρίπης, τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και πιο πρόσφατα την πανδημία Covid-19. Η Μαρία Μορέρα είχε τρία παιδιά, 11 εγγόνια και 13 δισέγγονα, απέδιδε τα γηρατειά της στην «τάξη, την ηρεμία» και στο ότι μένει «μακριά από τοξικούς ανθρώπους».
Είχε δώσει προτεραιότητα σε μια ζωή χωρίς άγχος και ζούσε σε προστατευμένες κατοικίες στην καταλανική πόλη Olot από τα 92 της. Έπαιζε πιάνο, διάβαζε εφημερίδες και γυμναζόταν κάθε πρωί μέχρι τα 105 της.
