Η Marta Llanes Torres, η 62χρονη βιολόγος στο ζωολογικό κήπο της Αβάνας στη Κούβα, πέρασε τον τελευταίο χρόνο της ζωής της μεγαλώνοντας -σαν να είναι παιδιά της- δύο μωρά χιμπατζήδες στο διαμέρισμά της στην Αβάνα. Τώρα τα ενός έτους πλέον, ετεροθαλή αδέρφια Anumá και Ada έχουν μεγαλώσει αρκετά και μπορούν να επιστρέψουν στο ζωολογικό κήπο.
Ο λόγος που η Llanes ανάλαβε την φροντίδα τους σ' αυτόν τον πρώτο κρίσιμο χρόνο της ζωής τους είναι ότι αρκετές μητέρες χιμπατζήδες δεν μπορούν να θηλάσουν ενώ βρίσκονται σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που η Llanes αναλαμβάνει ένα τέτοιου είδους δύσκολο εγχείρημα. Έχει ήδη μεγαλώσει με τον ίδιο τρόπο άλλους 34 χιμπατζήδες. Αυτή τη φορά όμως η Llanes επέτρεψε στον φωτογράφο Enrique de la Osa να καταγράψει την φροντίδα και το μεγάλωμα των χιμπατζήδων κατά τη διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών με τακτικές επισκέψεις στο σπίτι της.
Σε αντίθεση με άλλα κατοικίδια, ο Anumá και η Ada είναι απόλυτα εξαρτημένοι από την Llanes. Αυτή είναι που αλλάζει τις πάνες τους, ετοιμάζει τα γεύματά τους, οργανώνει τη ζωή και τις ώρες του ύπνου τους. Στην ηλικία του ενός έτους οι χιμπατζήδες είναι δυνατοί και μπορούν να ζήσουν ανεξάρτητοι. «Είναι σχετικά εύκολο να μεγαλώσεις ένα βρέφος χιμπατζή, μοιάζει πολύ με το μεγάλωμα ενός ανθρώπινου βρέφους» λέει ο διευθυντής του ζωολογικού κήπου της Αβάνας Ron Magill. «Από τη στιγμή πάντως που ο χιμπατζής αρχίζει να ωριμάζει και να αναπτύσσει τη φυσική του δύναμη (είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή του ανθρώπου) αρχίζει να γίνεται ανεξέλεγκτος και μάλιστα επικίνδυνος.»
Για τη Llanes πάντως, η όλη εμπειρία αν και εξουθενωτική φαίνεται πώς είναι πολύ ευχάριστη. «Είναι ωραία η αίσθηση να τα έχεις γύρω σου γιατί σε ξέρουν, σε αναγνωρίζουν, θέλουν να παίξουν μαζί σου. Ξέρουν την ώρα των γευμάτων τους και σου δείχνουν μεγάλη αγάπη, αν και πολλές φορές αυτό το κάνουν για να γίνει το δικό τους». Είναι πολύ πιο εύκολο να τα φροντίζει στο σπίτι απ' ότι στον ζωολογικό κήπο και να τους μαθαίνει να φροντίζουν τον εαυτό τους γιατί χρειάζονται την απερίσπαστη προσοχή της. Ο ζωολογικός κήπος τους παρέχει γάλα και φρούτα (το αγαπημένο τους φαγητό είναι οι μπανάνες) και εκείνη διαχειρίζεται όλα τα υπόλοιπα όπως το πλύσιμο και το καθάρισμα. Τους βγάζει σπάνια από το διαμέρισμα γιατί φοβάται μήπως αρρωστήσουν και είναι τόσο δειλά που δεν εμπιστεύονται ούτε τον βοηθό της Llanes που τους επισκέπτεται μία φορά την εβδομάδα για να την βοηθήσει με τις εξωτερικές δουλειές. Η ίδια πάντως λέει πώς μετά την επίστροφή τους στο ζωολογικό κήπο τα δύο ζώα θα της λείψουν και ότι ανησυχεί για το μέλλον τους. Σας θυμίζει κάτι αυτό;
Μπορείτε να δείτε περισσότερα για τον φωτογράφο Enrique de la Osa, στον λογαριασμό του στο twitter ή εδώ.
Στοιχεία από το univision.com
