Μια συγκλονιστική νέα έκθεση αποκαλύπτει πως εκατοντάδες επαγγελματίες υγείας στην περιφέρεια Τιγκράι της Αιθιοπίας κατέγραψαν μαζικούς βιασμούς, σεξουαλική σκλαβιά, εγκυμοσύνες υπό εξαναγκασμό και βασανιστικά σεξουαλικά εγκλήματα που διέπραξαν στρατιώτες από την Αιθιοπία και την Ερυθραία, σε συστηματικές επιθέσεις που θεωρούνται εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Η έρευνα, από τους Physicians for Human Rights και την Οργάνωση Δικαιοσύνης για τη Χερσόνησο του Κέρατος της Αφρικής (OJAH), βασίστηκε σε ιατρικά αρχεία άνω των 500 ασθενών, σε έρευνες σε 600 εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και σε ενδελεχείς συνεντεύξεις με γιατρούς, ψυχιάτρους και τοπικούς ηγέτες.
Τα στοιχεία αποκαλύπτουν επιθέσεις σχεδιασμένες να καταστρέψουν τη γονιμότητα των γυναικών της Τιγκράι, ενώ οι συγγραφείς της έκθεσης ζητούν διεθνή διερεύνηση για το έγκλημα της γενοκτονίας.
Οι αναφορές είναι σοκαριστικές: βιασμοί από ομάδες ατόμων, εισαγωγή ξένων αντικειμένων στο γυναικείο αναπαραγωγικό σύστημα (συμπεριλαμβανομένων βιδών, πετρών ή σημειώσεων που εξηγούσαν πρόθεση «εξόντωσης» του πληθυσμού του Τιγκράι), και ακόμη και σκόπιμη μετάδοση HIV, στοιχεία που δείχνουν πως η σεξουαλική βία χρησιμοποιούνταν ως όπλο πολέμου.
Σύμφωνα με την έκθεση, θύματα ήταν βρέφη έως ηλικιωμένοι∙ το 63% των παιδιών που χρειάστηκαν περίθαλψη ήταν κάτω των 17 ετών, ενώ πάνω από 20% ήταν ηλικίας 1–12 ετών.
Ένας ψυχολόγος μοιράστηκε πως σε περίπτωση μιας έφηβης που οι δράστες προσπάθησαν να αφαιρέσουν την αντισύλληψη (Norplant) και την κατέστησαν εσκεμμένα έγκυο, λέγοντάς της πως «το Τιγκράι θα εξαλειφόταν μέσω των παιδιών τους».
Πολλές γυναίκες κρατήθηκαν σε στρατόπεδα για μήνες και γέννησαν τα παιδιά των βιαστών τους ενόσω ήταν αιχμάλωτες.
Η ψυχική βλάβη είναι ανυπολόγιστη: πολλοί εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας περιγράφουν τραύμα, εφιάλτες και κοινωνικό στίγμα για τα θύματα· διαζύγια, αποξένωση ή κοινωνικό αποκλεισμό ήταν συχνά φαινόμενα.
Θύματα και επαγγελματίες αναφέρουν ότι η σεξουαλική βία είχε σχεδιαστεί για να προκαλεί «τραύμα, ταπείνωση και διάσπαση κοινοτήτων», με συνέπειες που θα επηρεάσουν γενιές.
Πολλά από τα θύματα εξακολουθούν να ζουν σε προσφυγικούς καταυλισμούς∙ με την απώλεια χρηματοδότησης από το USAID, πολλές κλινικές έκλεισαν, αυξάνοντας την ανασφάλεια για την περίθαλψη.
Η έλλειψη λογοδοσίας είναι χαρακτηριστική: «Κανείς δεν τιμωρήθηκε», λέει ένας ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ατιμωρησία επιτρέπει τη συνέχιση των φόνων στις γειτονικές περιοχές Amhara και Afar. Η έκθεση καλεί την διεθνή κοινότητα να ωθήσει τους δράστες στη Δικαιοσύνη. Όπως λέει ένας εργαζόμενος στον τομέα της υγείας: «Η πραγματική θεραπεία απαιτεί δικαιοσύνη».
Με πληροφορίες από Guardian
