Κίνα και Ινδία θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις στα έθνη, που είναι ευάλωτα στο κλίμα, δήλωσε ο πρόεδρος της COP26, Αλόκ Σάρμα καθώς ολοκληρώνεται η σύνοδος κορυφής.
Η δήλωση έρχεται αφού οι δυο χώρες πίεσαν να αλλάξει το «σταδιακή εξάλειψη (phase-out)» του άνθρακα, που την τελευταία στιγμή αντικαταστάθηκε με τον όρο «σταδιακή μείωση (phase-down)».
Μια μικρή, αλλά καθοριστική αλλαγή που απαίτησαν Κίνα και Ινδία, καθώς όπως υποστήριξε ο υπουργός περιβάλλοντος της Ινδίας Μπουπίντερ Γιάνταβ «πώς θα μπορέσουμε να εξαλείψουμε τον άνθρακα όταν πρέπει να αντιμετωπίσουμε την φτώχεια;».
Ο Αλόκ Σάρμα επέμεινε, ωστόσο, πως η «ιστορική» συμφωνία «καθιστά εφικτό» τον στόχο διατήρησης της αύξησης της θερμοκρασίας στους 1,5 βαθμούς Κελσίου, αφού η χρήση άνθρακα ευθύνεται για το 40% των ετήσιων εκπομπών CO2.
Είναι η πρώτη συμφωνία για το κλίμα που σχεδιάζει αναλυτικά τη μείωση άνθρακα- του χειρότερου ορυκτού καυσίμου για τα αέρια του θερμοκηπίου.
Η σύνοδος κορυφής, η οποία αρχικά επρόκειτο να ολοκληρωθεί την Παρασκευή, χρειάστηκε να πάρει παράταση πριν επιτευχθεί τελικά συμφωνία αργά το Σάββατο- μετά την παρέμβαση της Ινδίας προκειμένου να αποδυναμώσει την ορολογία για τον άνθρακα.
Ο πρόεδρος της COP26 είπε ότι η συμφωνία που επετεύχθη στη Γλασκώβη για το κλίμα ήταν μια «εύθραυστη νίκη» και προέτρεψε Κίνα και Ινδία να «δικαιολογήσουν» τις ενέργειές τους σε έθνη που είναι πιο ευάλωτα στις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη.
«Θα ζητήσω σε όλους να κάνουν περισσότερα. Όμως, όπως είπα, σχετικά με αυτό που συνέβη χθες, Κίνα και Ινδία θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις και τι έκαναν στις πιο ευάλωτες στο κλίμα χώρες στον κόσμο», είπε στο BBC One.
Ο Αλόκ Σάρμα, που χρειάστηκε να συγκρατήσει τα δάκρυά τους καθώς έκλεινε τη σύνοδο κορυφής μετά την παρέμβαση, πρόσθεσε: «Δεν θα χαρακτήριζα αυτό που κάναμε χθες ως αποτυχία- είναι ένα ιστορικό επίτευγμα».
Μετά από δύο εβδομάδες σκληρών διαπραγματεύσεων, η πολυαναμενόμενη 26η Διάσκεψη για το Κλίμα στη Γλασκώβη (COP26) έκλεισε με μία αμφιλεγόμενη συμφωνία μεταξύ των 197 χωρών, για την αντιστροφή της κλιματικής αλλαγής.
Ωστόσο, έστω και με ασάφεια, αναγνωρίστηκε επίσης η ανάγκη αύξησης της οικονομικής βοήθειας από τις αναπτυγμένες προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, πέρα από τα 100 δισ. δολάρια που είχαν συμφωνηθεί το 2009, ενώ κλειδί για τη συμφωνία θεωρείται, η δέσμευση των κρατών να παρουσιάζουν ετησίως την πρόοδό τους στη μείωση των εκπομπών ρύπων.
Με πληροφορίες από BBC, Deutsche Welle
