Ποιος: Αντρές Μανουέλ Λόπεζ Ομπραδόρ, επονομαζόμενος και AMLO, επικεφαλής του Εθνικού Κινήματος Αναγέννησης και πρόεδρος της Δημοκρατίας του Μεξικού από τις 1/12/2018, έχοντας προτιμηθεί από το 53.19% των ψηφοφόρων.


Πού: Στο Μεξικό των 130 εκ. κατοίκων που εκτός από τις οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες μαστίζεται τα τελευταία χρόνια από ένα διαρκώς διογκούμενο κύμα βίας που οφείλεται στη δράση των πανίσχυρων καρτέλ των μεγαλεμπόρων ναρκωτικών και τις διαρκείς συγκρούσεις είτε μεταξύ τους είτε με τις δυνάμεις ασφαλείας σε ένα σκηνικό που θα "τρόμαζε" και τον Πάμπλο Εσκομπάρ. 


Γιατί: Η συμπλήρωση από τον 66χρονο πολιτικό ενός έτους στο ύπατο αξίωμα του Μεξικού αμαυρώθηκε από ένα ακόμα λουτρό αίματος ύστερα από συγκρούσεις ναρκοσυμμοριών με αστυνομικούς και στρατιώτες στην Πολιτεία Κοαουϊλα στα σύνορα με τις ΗΠΑ που είχαν αποτέλεσμα τον θάνατο 21 ανθρώπων και τον τραυματισμό δεκάδων άλλων – το Μεξικό παραμένει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας ναρκωτικών ουσιών αλλά και φτηνής εργατικής δύναμης στις ΗΠΑ. Αντιδράσεις προκάλεσε και η εν γνώσει του AMLO κίνηση του στρατού να απελευθερώσει τον γιο ενός επιφανούς ναρκοβαρόνου που είχε μόλις συλλάβει ύστερα από τις απειλές ότι θα επακολουθούσε «σφαγή» στην πόλη Κιουλακάν. Οργανώθηκαν μάλιστα συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που απαιτούσαν εδώ και τώρα ουσιαστικά μέτρα. Μέσα σε όλα αυτά οι εμπρηστικές δηλώσεις του προέδρου Τραμπ ότι θα χαρακτηρίσει τα μεξικανικά καρτέλ τρομοκρατικές οργανώσεις, πράγμα που θα δίνει στους Αμερικανούς το πρόσχημα για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον τους οι οποίες εφόσον δρομολογηθούν θα αμφισβητούν ευθέως την εθνική κυριαρχία μιας χώρας που υπήρξε κάποτε αυτοκρατορία αλλά που είδε τη μισή της σχεδόν έκταση να προσαρτάται στις ΗΠΑ στον καταστροφικό αμερικανομεξικανικό πόλεμο του 1846-48. Ο Ομπραδόρ έχει πει επανειλημμένα ότι η λύση δεν είναι η ολοένα αγριότερη καταστολή αλλά η ανακούφιση μέσω μιας σειράς φιλολαϊκών μέτρων εκείνων ακριβώς των κοινωνικών στρωμάτων που «νομιμοποιούν» τις συμμορίες αυτές και τις προμηθεύουν αναλώσιμο έμψυχο υλικό, διακηρύσσοντας ταυτόχρονα ότι η χώρα του δεν θα ανεχθεί κανενός είδους εξωτερική επέμβαση. Άνοιξε έτσι ένα δεύτερο «μέτωπο» με τον Τραμ ύστερα από το μεταναστευτικό το οποίο περιλαμβάνει και το ζήτημα του συνοριακού τείχους, για την αποπεράτωση του οποίου ο Αμερικανός πρόεδρος αξιώνει την εμπλοκή και του Μεξικού.


Διά ταύτα: Ο αριστερών πολιτικών καταβολών (και γι΄αυτό αντιπαθής βορείως του Ρίο Γκράντε) Ομπραδόρ είχε εκλεγεί με «σημαία» του την οικονομική ανάκαμψη αφενός, την αντιμετώπιση της διαφθοράς και της βαριάς εγκληματικότητας αφετέρου. Οι όποιες επιτυχίες επέδειξε όμως στο πρώτο σκέλος με την εφαρμογή κοινωνικών προγραμμάτων, την αύξηση του κατώτερου μισθού και τις δραστικές περικοπές λειτουργικών εξόδων της κυβέρνησης (δίχως όμως και να καταφέρει να «ξορκίσει» τη λιτότητα), αμαυρώνονται από ένα δίχως τέλος μακελειό στο δεύτερο. Τους 35.000 έφτασαν οι νεκροί του «ναρκοπολέμου» φέτος, σημειώνοντας ιστορικό ρεκόρ εικοσαετίας – ένα νούμερο ασύλληπτο όσο και τραγικό που θα ήταν ενδεχομένως ακόμα μεγαλύτερο αν η χώρα δεν είχε αποποινικοποιήσει από το 2009 την κατοχή ουσιών για προσωπική χρήση. Είναι πραγματικά βαρύς ο ετήσιος φόρος αίματος που πληρώνουν οι Μεξικανοί εξαιτίας της δράσης των καρτέλ, θυμίζοντας τις μαζικές ανθρωποθυσίες στις οποίες επιδίδονταν οι Ίνκας και άλλοι ιθαγενείς λαοί της προκολομβιανής Αμερικής. Τα συμφέροντα που παίζονται είναι τεράστια, με τα εμπορικά να διαπλέκονται συχνά με τα πολιτικά σε επίπεδα ασύλληπτα για τον μέσο πολίτη. Ο AMLO παραμένει δημοφιλής σε ποσοστό 60%, θα έχει όμως πολλά να αποδείξει στον δεύτερο χρόνο της θητείας του που μόλις ξεκίνησε.