Μια τεράστια πύρινη μπάλα εξερράγη στην ατμόσφαιρα της Γης το Δεκέμβριο, σύμφωνα με τη NASA.
Η έκρηξη αυτή ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη του είδους εδώ και 30 χρόνια, και η μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνη πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας πριν από έξι χρόνια.
Ωστόσο, μέχρι τώρα δεν έχει γίνει αντιληπτή καθώς η εν λόγω έκρηξη συνέβη πάνω από τη Θάλασσα του Μπέριγνκ, κοντά στη χερσόνησο της Καμτσάκα της Ρωσίας.
Η έκρηξη του διαστημικού αυτού βράχου είχε δέκα φορές την ενέργεια της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα.
On 18th December 2018 a huge #meteor exploded over the North Pacific: https://t.co/r403SQxicZ
— Simon Proud (@simon_sat) March 18, 2019
The Japanese #Himawari satellite caught the meteor smoke trail, which is almost vertical - the meteor entered the atmosphere very steeply! You can also see the trail's long shadow. pic.twitter.com/juAtCHoUI4
Ο Λιντλεϊ Τζόνσον, αξιωματικός της πλανητικής άμυνας στη Nasa, δήλωσε στο BBC ότι μια τέτοια πύρινη μπάλα παρατηρείται μόνο δύο ή τρεις φορές κάθε 100 χρόνια.
Το μεσημέρι, στις 18 Δεκεμβρίου, ο αστεροειδής βυθίστηκε στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα 32 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, σε απότομη τροχιά επτά μοιρών.
Αρκετά μεγάλος σε μέγεθος, ο διαστημικός βράχος εξερράγη 25,6 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Γης, με ενέργεια κρούσης 173 χιλιοτόνων.
«Αυτό ήταν το 40% της απελευθέρωσης ενέργειας του Τσελιαμπίνσκ, αλλά ήταν πάνω από τη Θάλασσα του Μπέρινγκ, έτσι δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα και δεν εμφανίστηκε στις ειδήσεις», δήλωσε η διευθύντρια προγράμματος Κέλι Φαστ, παρατηρήτρια κοντινών προς τη Γη αντικειμένων στη NASA.
«Ένα άλλο πράγμα που έχουμε στην άμυνά μας στη Γη είναι η ύπαρξη άφθονου νερού στον πλανήτη».
Η Δρ Φαστ μίλησε για το συμβάν στο 50ο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης στο Γουντλαντς, κοντά στο Χιούστον του Τέξας.
Οι στρατιωτικοί δορυφόροι κατέγραψαν την έκρηξη πέρυσι και η Nasa ενημερώθηκε για το συμβάν από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.
Ο Δρ. Τζόνσον είπε ότι η πύρινη μπάλα μπήκε σε μια περιοχή όχι πολύ μακριά από τις διαδρομές που χρησιμοποιούν εμπορικά αεροπλάνα που πετούν μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Ασίας. Έτσι οι ερευνητές ελέγχουν τις αεροπορικές εταιρείες για το αν τυχόν είχαν γίνει αναφορές κατά τη διάρκεια του συμβάντος.
Το 2005, το Κογκρέσο ανέθεσε στην NASA να βρει το 90% των αστεροειδών κοντά σε γη μεγέθους 140 μέτρων ή μεγαλύτερων έως το 2020. Τα διαστημικά πετρώματα αυτού του μεγέθους είναι τα λεγόμενα «προβλήματα χωρίς διαβατήρια» επειδή αναμένεται να επηρεάσουν ολόκληρες περιοχές αν συγκρουστούν με τη Γη.
Αλλά οι επιστήμονες εκτιμούν ότι θα χρειαστούν περισσότερα από 30 χρόνια για να εκπληρώσουν αυτή την οδηγία του Κογκρέσου.
Μόλις εντοπιστεί ένα εισερχόμενο αντικείμενο, η NASA έχει κάποια αξιοσημείωτη επιτυχία στο να υπολογίσει το πού θα πέσει στη Γη με βάση τον ακριβή προσδιορισμό της τροχιάς του.
Τον Ιούνιο του 2018, ο μικρός 3m αστεροειδής 2018 LA ανακαλύφθηκε από ένα παρατηρητήριο εδάφους στην Αριζόνα οκτώ ώρες πριν από την πρόσκρουση. Το Κέντρο για τις μελέτες αντικειμένων πλησίον της Γης στο Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA (JPL) έδωσε έπειτα έναν ακριβή προσδιορισμό της τροχιάς του, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό μιας πιθανής θέσης κρούσης.Αυτό έδειξε ότι ο βράχος ήταν πιθανόν να χτυπήσει τη νότια Αφρική.
Όπως υπέδειξε ο υπολογισμός, μία πύρινη μπάλα καταγράφηκε πάνω από τη Μποτσουάνα μέσω κάμερας ασφαλείας σε ένα αγρόκτημα. Στην περιοχή βρέθηκαν αργότερα θραύσματα του διαστημικού βράχου.
Το τελευταίο συμβάν στη Θάλασσα Μπέρινγκ δείχνει ότι τα μεγαλύτερα αντικείμενα μπορούν να συγκρουστούν με τη Γη χωρίς προειδοποίηση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για ενισχυμένη παρακολούθηση.
Ένα πιο ισχυρό δίκτυο παρακολούθησης θα εξαρτιόταν όχι μόνο από τα τηλεσκόπια εδάφους, αλλά και από παρατηρητήρια με βάση το διάστημα.
Μια ιδέα αποστολής που βρίσκεται προς ανάπτυξη κάνει λόγο για ένα τηλεσκόπιο που ονομάζεται NeoCam και που τοποθετήθηκε σε ένα σημείο βαρυτικής ισορροπίας στο διάστημα με σκοπό να ανακαλύπτει και να χαρακτηρίζει δυνητικά επικίνδυνους αστεροειδείς, μεγαλύτερους από 140m.
Η Δρ Άμι Μάινζερ, επικεφαλής επιστήμων στο NeoCam του JPL, δήλωσε: «Η ιδέα είναι να προσεγγίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο το 90% του στόχου που έχει ανατεθεί από το Κογκρέσο στη Nasa που αφορά στην εξεύρεση των αστεροειδών που βρίσκονται κοντά στην Γη».
Είπε ότι εάν η αποστολή δεν είχε ξεκινήσει, οι υπολογισμοί ολοκλήρωσης του έργου «θα χρειάζονταν πολλές δεκαετίες για να φτάσουμε εκεί με τις υπάρχουσες δομές επίγειων ερευνών» προσθέτωντας επίσης ότι η έρευνα επιταχυνθεί εάν στα εργαλεία προστεθεί ένα τηλεσκόπιο υπέρυθρης ακτινοβολίας.
Με πληροφορίες από BBC
σχόλια