«Όταν έπεσε από τη σφαίρα του δολοφόνου του, μια ολόκληρη γενιά σημαδεύτηκε για πάντα», γράφει ο Αλέξης Τσίπρας σε ανάρτηση για τη συμπλήρωση 12 χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Τον Δεκέμβρη του 2008, τα παιδιά του '90 γέμισαν τους δρόμους και τις πλατείες. Κάποιοι δεν τους άκουσαν, δεν τους είδαν ποτέ, είδαν μόνο τα θρύψαλα της οργής, γράφει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
«Τα παιδιά αυτής της γενιάς είναι σήμερα εργαζόμενοι με μπλοκάκι, ερευνητές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γιατροί στο ΕΣΥ, δάσκαλοι, καλλιτέχνες, μηχανικοί. Είναι τα παιδιά της κρίσης που μεγάλωσαν σε μια άλλη Ελλάδα από αυτή των γονιών τους», σημειώνει ο κ. Τσίπρας, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι «βάζει απέναντι» τις γενιές του ΄90 και του '00.
«Αλλά η ιστορία δε λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Δε σταματά ούτε με λόγια, ούτε με γκλοπ, ούτε με σφαίρες. Η αναπόδραστη δύναμη της εξέλιξης, στα μυαλά και τα χέρια της γενιάς του Αλέξη και των επόμενων, δε μπορεί να καμφθεί από μια εξουσία κοντόφθαλμη, αλαζονική και αυταρχική. Εκείνες οι μέρες ήταν του Αλέξη. Χρέος μας είναι να χτίσουμε την Ελλάδα της γενιάς του», καταλήγει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Όταν ο Αλέξης Γρηγορόπουλος έπεσε από τη σφαίρα του δολοφόνου του, μια ολόκληρη γενιά σημαδεύτηκε για πάντα. Τον...
Δημοσιεύτηκε από Alexis Tsipras στις Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Όταν ο Αλέξης Γρηγορόπουλος έπεσε από τη σφαίρα του δολοφόνου του, μια ολόκληρη γενιά σημαδεύτηκε για πάντα. Τον Δεκέμβρη του 2008, τα παιδιά του '90 γέμισαν τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας. Τα πρόσωπα τους, οι φωνές τους και η αγωνία τους πλημμύρισαν μια χώρα που κοιτούσε αμήχανη το δυσοίωνο μέλλον της. Κάποιοι δεν τους άκουσαν, δεν τους είδαν ποτέ. Είδαν μόνο τα θρύψαλα της οργής.
Τα παιδιά αυτής της γενιάς είναι σήμερα εργαζόμενοι με μπλοκάκι, ερευνητές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γιατροί στο ΕΣΥ, δάσκαλοι, καλλιτέχνες, μηχανικοί. Είναι τα παιδιά της κρίσης που μεγάλωσαν σε μια άλλη Ελλάδα από αυτή των γονιών τους.
Είναι οι άνθρωποι που μπήκαν στο στόχαστρο στα 15 τους ως ταραξίες, και σήμερα στα 25 τους βαφτίζονται ανεύθυνοι και επικίνδυνοι, από τους ίδιους δήθεν προστάτες της τάξης και της ασφάλειας τότε, της δημόσιας υγείας τώρα.
Υπάρχει κάτι πιο δομικό από τα διαφορετικά πολιτικά σχέδια, που μας χωρίζει με τους συκοφάντες αυτής της γενιάς. Είναι η πίστη μας ότι οι κοινωνίες προχωρούν, βασιζόμενες πάνω στα όνειρα, τις ικανότητες και τις φιλοδοξίες των νεότερων ανθρώπων. Ότι η κοινωνική πρόοδος γεννιέται από την αμφισβήτηση, όχι από την ανακύκλωση της αδικίας.
Το κόμμα που κυβερνά σήμερα τη χώρα, δεν το πίστεψε ποτέ αυτό. Το αντίθετο. Πολιτεύεται για δεκαετίες απέναντι στην πρόοδο, απέναντι τελικά στους ανθρώπους που εκπροσωπούν αυτή την αμφισβήτηση.
Γι' αυτό και σήμερα, τους βάζει ξανά απέναντι. Οι γενιές του '90 και του '00 είναι οι ρίζες του κακού και πρέπει να παταχθούν. Από τα προσβλητικά λόγια ενός πρωθυπουργού, μέχρι τις χειροπέδες ενός αστυνομικού σε ένα κινηματογράφο ή μια πλατεία όπου βρέθηκαν κάποιοι «απείθαρχοι» νέοι. Η Ελλάδα που αρνείται την εξέλιξη της και προσπαθεί να φυλαχτεί από το μέλλον της.
Αλλά η ιστορία δε λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Δε σταματά ούτε με λόγια, ούτε με γκλοπ, ούτε με σφαίρες. Η αναπόδραστη δύναμη της εξέλιξης, στα μυαλά και τα χέρια της γενιάς του Αλέξη και των επόμενων, δε μπορεί να καμφθεί από μια εξουσία κοντόφθαλμη, αλαζονική και αυταρχική.
Εκείνες οι μέρες ήταν του Αλέξη. Χρέος μας είναι να χτίσουμε την Ελλάδα της γενιάς του».
