(η φωτογραφία είναι από ένα τυχαίο περιστατικό)
"Η περίπτωση μου δεν είναι μοναδική"
Το απόγευμα της Τετάρτης 29/6 έφυγα από το γραφείο στο οποίο εργάζομαι, στην οδό Φιλελλήνων, με κατεύθυνση προς το σπίτι μου, στο Κουκάκι. Όπως κάθε μέρα, σκαρφάλωσα στο ποδήλατο μου, ακολουθώντας τη διαδρομή που κάνω κάθε μέρα μέσα από τα στενά της Πλάκας. Για κακή μου τύχη, φτάνοντας στη διασταύρωση της Διον. Αρεοπαγίτου με Μακρυγιάννη, πέτυχα σε ταυτόχρονη έφοδο δικυκλιστών της ΔΙΑΣ και δυνάμεων των ΜΑΤ.
Τη στιγμή που προσπαθούσα να διασχίσω το δρόμο και να βρεθώ ανάμεσα στους πελάτες και στο προσωπικό μιας παρακείμενης ταβέρνας, τα ΜΑΤ, που είχαν περιλάβει όποιον βρισκόταν δεξιά κι αριστερά της οδού, κατευθύνθηκαν προς το μέρος μου. Παρά τις επίμονες προσπάθειες του κόσμου που παρακολουθούσε να τους πείσει ότι μόλις είχα εμφανιστεί στο σημείο, βρέθηκα φαρδύς πλατύς ξαπλωμένος στο οδόστρωμα με τη γαλότσα ενός εκ των ΜΑΤατζήδων να με πατάει στο κεφάλι. Παρά την πλήρη συμμόρφωση μου με όσα μου έλεγαν κι ενώ ήμουν δεμένος, επέμεναν να με χτυπάνε με ότι μέσο είχαν. Κάθε φορά μου τολμούσα να ψελλίσω πως «δεν έχω κάνει τίποτα» έπαιρνα ως απάντηση μια μπουνιά.
Στη ΓΑΔΑ διάβασα για πρώτη φορά το εκπληκτικό κείμενο με το οποίο μου απήγγειλε τις κατηγορίες ένας εκ των ανδρών της διμοιρίας. Με κατηγορούσε πως μετείχα σε ομάδα 50 ατόμων που του είχε επιτεθεί με πέτρες και μπουκάλια. Ακόμα πιο εντυπωσιακό, κατήγγειλε πως αντιστάθηκα κατά τη σύλληψη μου με μπουνιές και κλωτσιές - φανταστείτε έναν άνθρωπο μόνο του να κλωτσάει και να χτυπάει τους άντρες μια ολόκληρης διμοιρίας. Εδώ ένιωσα σαν τον Σούπερμαν.
Την ημέρα που εμφανίστηκα στην ανακρίτρια ο δικηγόρος μου με ενημέρωσε πως το αρχικό κατηγορητήριο είχε πλαστογραφηθεί ώστε να μου αποδοθούν κακουργηματικές πράξεις. Αφού γνωστοποιήθηκε στην ανακρίτρια το συμβάν, προχωρήσαμε με τους δικηγόρους μου σε μήνυση.
Η περίπτωση μου δεν είναι μοναδική – και δυστυχώς υπάρχουν πολύ χειρότερες. Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές γιατί συνέβη σε μένα αυτή η «ατυχία». Αφού πέρασαν από το μυαλό μου διάφορες μεταφυσικές εξηγήσεις, κατέληξα σε πολύ απλά συμπεράσματα. Κόψτε τα μαλλιά σας, προκαλούν. Μη φοράτε σακίδιο πλάτης, μόνο πέτρες μπορεί να κρύβονται εκεί μέσα. Και προς Θεού, μην είστε νέος με βερμούδα."
Πως αντιδρούμε στην αστυνομική αυθαιρεσία;
Μετά τα τελευταία γεγονότα, ρωτήσαμε τον δικηγόρο Βασίλη Σωτηρόπουλο ( e-lawyer), ο οποίος διατηρεί το elawyer.blogspot.com, να μας δώσει συμβουλές σχετικά με το πώς μπορεί να αντιδράσει ένας πολίτης απέναντι στη βία των αστυνομικών. Και πιο συγκεκριμένα τι ενδείκνυται για κάθε διαφορετική περίπτωση που έχει καταγραφεί. Δηλαδή: 1) στην περίπτωση ξυλοδαρμού, 2) στην περίπτωση λεκτικής βίας, 3) στην περίπτωση πρόκλησης προβλημάτων υγείας από δακρυγόνα και κροτίδες κρότου-λάμψης και 4) στην περίπτωση κλοπής
προσωπικών αντικειμένων;
« Η περίπτωση του ξυλοδαρμού αντιστοιχεί στο ποινικό αδίκημα της
σωματικής βλάβης. Ο πολίτης μπορεί να κάνει μήνυση για αυτό το αδίκημα
και να ζητήσει ιατροδικαστική εξέταση ή γνωμάτευση από ένα δημόσιο
νοσοκομείο. Μετά μπορεί να ασκήσει έγκληση στο αστυνομικό τμήμα ή στη
γραμματεία της εισαγγελίας που τελέστηκε το αδίκημα.
Η λεκτική βία είναι εξύβριση για την οποία επίσης μπορεί να υποβληθεί
έγκληση. Απαραίτητο να υπάρχει και μάρτυρας που θα δηλωθεί και θα
καταθέσει. Και στις δύο περιπτώσεις ο πολίτης πρέπει να καταβάλει
παράβολο 100¤ και να ζητήσει την χρηματική του ικανοποίηση δηλώνοντας
παράσταση πολιτικής αγωγής, ώστε αν ακολουθήσει δίκη να μπορεί να
εκπροσωπηθεί και από δικηγόρο. Αυτό ενέχει το κόστος παραβόλου άλλων
50€.
Ένα ζήτημα είναι η αναγνώριση του δράστη αστυνομικού. Μπορεί να
ζητηθεί κατάσταση των εν υπηρεσία και φωτογραφίες τους ώστε να
αναγνωριστεί ο δράστης.
Για τη χρήση δακρυγόνων ακολουθούμε τη διαδικασία της σωματικής βλάβης
και ασκείται αγωγή αποζημίωσης κατά Ελληνικού Δημοσίου. Για όλες τις
ενέργειες ενδείκνυται η εξατομικευμένη παροχή νομικών συμβουλών από
δικηγόρο που θα εξετάσει τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε ατομικής
περίπτωσης.»
Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο elawyer.blogspot.com
Τα γεγονότα που καταγγέλλονται εις βάρος αστυνομικών είναι πέραν κάθε φαντασίας: εκτός από απρόκλητες επιθέσεις σε πολίτες, υπάρχουν και καταγγελίες ακόμα και για εν ψυχρώ κλοπές αντικειμένων μεγάλης αξίας (λ.χ. κοσμήματα, συσκευές) από πολίτες κατά τη διάρκεια ερευνών.
Δεν θα πρέπει να μείνει κανένα στέλεχος της αστυνομίας ατιμώρητο για τέτοιες παραβιάσεις. Ας μην περιμένουμε φυσικά από τις άχρηστες πολιτικές ηγεσίες να αναλάβουν κάποιο ρόλο: οι πολίτες πρέπει να αυτενεργήσουν και να χρησιμοποιήσουν τα δικαιώματα που παρέχει ο νόμος. Τα θύματα κλοπών και άλλων παράνομων πράξεων θα πρέπει να καταθέτουν αμέσως αναφορές στο Τμήμα Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας (βλ. εδώ), αλλά και μηνύσεις - εγκλήσεις (στα αστυνομικά τμήματα που έγινε το αδίκημα ή στις υπηρεσίες της Εισαγγελίας με τη συνδρομή δικηγόρου).
Επειδή οι αστυνομικοί καλύπτονται πίσω από την ανωνυμία που ενδεχομένως να αποτελέσει κι ένα λόγο για τους εισαγγελείς να θέσουν τις υποθέσεις στο αρχείο, οι καταγγελίες θα πρέπει να συνοδεύονται από ακριβή μνεία της ώρας και τόπου που έγινε το αδίκημα καθώς και της ομάδας στην οποία υπάγεται ο αστυνομικός (λ.χ. ΜΑΤ). Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων θα πρέπει να υποβάλλει αίτηση για χορήγηση αναλυτικής κατάστασης των αστυνομικών που ήταν σε υπηρεσία κατά την ως άνω ώρα και τόπο, με διαβίβαση και φωτογραφιών τους προκειμένου να αναγνωρίσει το πρόσωπο του αστυνομικού - δράστη. Κανονικά αυτό θα έπρεπε να είναι έργο του διενεργούντος την προανακριτική έρευνα ή την διοικητική εξέταση, αλλά ας μην περιμένουμε πλέον τέτοια ετοιμότητα από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς κι ας διεκδικήσει κάθε πολίτης μόνος του το δικαίωμα στην ολοκληρωμένη έρευνα (που κατοχυρώνεται και από το Σύνταγμα στα άρθρα 10 παρ. 3 και 16 παρ. 1). Τα εν λόγω έγγραφα με τα στοιχεία των αστυνομικών πρέπει να χορηγούνται από το αρμόδιο αστυνομικό τμήμα εντός 20 ημερών το αργότερο (άρθρο 5 Ν.2690/1999), ενώ σε περίπτωση άρνησης του αστυνομικού τμήματος ή σιωπηρής απόρριψης της αίτησης θα πρέπει να ζητείται εισαγγελική παραγγελία επίδειξης εγγράφων, αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη και προσφυγή στην Επιτροπή Αποζημιώσεων του άρθρου 5 του Ν.1943/1991 του Υπουργείου Εσωτερικών.
Στη συνέχεια, εάν ο πολίτης αναγνωρίσει τον δράστη - αστυνομικό, θα πρέπει να προσέρχεται στον αρμόδιο προανακριτικό υπάλληλο που έχει το φάκελο της αρχικής μήνυσης και να δίδει πρόσθετη εξέταση μηνυτή, ώστε να γνωστοποιεί και το ονομα του δράστη, για να προσωποποιηθεί η κατηγορία. Λάβετε υπόψη ότι ουδείς πρόκειται να καταδικαστεί εάν δεν έχετε κι έναν αυτόπτη μάρτυρα που θα δώσει κατάθεση στο προανακριτικό στάδιο για το συγκεκριμένο συμβάν.
