Καθώς ολοκληρώθηκε το υπουργικό συμβούλιο με θέμα το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που πρέπει να ψηφιστεί πριν τη σύνοδο κορυφής ώστε να εκταμιευτεί το νέο δάνειο, αλλά και τα νέα μέτρα για το 2011, ο πρωθυπουργός έκρινε σκόπιμο να αποκλείσει το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών. Το θέμα βέβαια είναι αν θα τις αποκλείσει το ίδιο κατηγορηματικά και η πραγματικότητα.
Είχαν προηγηθεί εξάλλου, οι δηλώσεις-προειδοποίηση Ραγκούση προς τους επίδοξους «αντάρτες» βουλευτές να μη διανοηθούν να καταψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, γιατί κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με εκλογές κι άρα « την τελευταία σπρωξιά στο γκρεμό».
Ο Παπανδρέου δήλωσε επίσης πως σκέπτεται να χρησιμοποιήσει το χαρτί του δημοψηφίσματος, χωρίς να διευκρινίσει το περιεχόμενο του ερωτήματος του.
Τέλος, μάλλον από συνήθεια ζήτησε από τα υπόλοιπα κόμματα τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, χωρίς όμως να θελήσει να δοκιμάσει έμπρακτα την πιθανότητα αυτής της συναίνεσης, αφού ξεκαθάρισε πως για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, δε θα ζητηθεί ενισχυμένη πλειοψηφία.
Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν σκηνικό κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος, οι «πλατείες» που ασκούν ασφυκτικές πιέσεις στην κυβέρνηση, ένα τμήμα του πνευματικού κόσμου που καταγγέλλει ευθέως την κυβέρνηση ως παράνομη, οι καθημερινές αποδοκιμασίες προς τα κυβερνητικά-κι όχι μόνο- στελέχη, πιστοποιούν πως κάποια αναδιάρθρωση του πολιτικού σκηνικού, απόρροια της κρίσης νομιμοποίησης του είναι υπόθεση εβδομάδων, αν όχι ημερών. Αν θα είναι ήπια αναδιάρθρωση ( γίνεται και κανένα δημοψήφισμα) ή σκληρή με μια εξωθεσμική κυβέρνηση, θα φανεί.
Τώρα φυσικά πόσο αρκεί μια επίκληση των δημοψηφισμάτων ή ακόμα και η χρήση τους, για να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των πολιτών η κυβερνητική πολιτική, όταν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που δεσμεύει τη χώρα ως το 2015 ( όταν η τετραετία τελειώνει το 2013) θα ψηφιστεί σε ένα άρθρο, απονεκρώνοντας ακόμα περισσότερο το Κοινοβούλιο είναι ένα ερώτημα που δε χρειάζεται να είναι κανείς συνταγματολόγος για να το απαντήσει.
σχόλια