Εν όψει της δεύτερης εκλογικής αναμέτρησης στις 25 Ιουνίου, η γερμανική έκδοση της Le Monde diplomatique αναφέρεται στο «συγκλονιστικό», όπως το χαρακτηρίζει, αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών.
Σχολιάζοντας συγκεκριμένα τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, η Le Monde diplomatique γράφει:
«Δύο ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης, ο Τσίπρας προσγειώθηκε από τον έβδομο ουρανό στη σκληρή πραγματικότητα και οι πολιτικοί του αντίπαλοι χλεύαζαν τη "χειρότερη αντιπολίτευση όλων των εποχών" και τη "μοναδική περίπτωση ενός πολιτικού ηγέτη που όχι μόνο παρανοεί από τις ίδιες τις προβλέψεις του, αλλά ζει ακόμη και σε μια διαφορετική πραγματικότητα".
[…] Τώρα, αυτό που θέλει να πετύχει ο ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιουνίου δεν είναι μόνο να μειώσει τη διαφορά με τη ΝΔ, πράγμα αρκετά απίθανο, αλλά επιπλέον να κρατήσει σε απόσταση το ΠΑΣΟΚ, κάτι που φαντάζει εξίσου δύσκολο.
[…] Εδώ εντάσσεται και μία δυσάρεστη αλήθεια, την οποία ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν αποσιωπήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα: η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ βασίστηκε σε μια σταθερή βάση ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι αποτελούσαν τα 2/3 των οπαδών του. Σε περίπτωση επιτυχίας του ΠΑΣΟΚ, που έχει πλέον πάρει πίσω ένα μέρος αυτού του εκλογικού σώματος και φυσικά θέλει και το υπόλοιπο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα συρρικνωθεί και πάλι στο 5% που ήταν πριν από την έναρξη της κρίσης».
Le Monde diplomatique: «"Σταθερότητα ή χάος" η μαγική συνταγή του Μητσοτάκη»
Η Le Monde diplomatique επισημαίνει ακόμη ότι «προεκλογικά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναφέρθηκε σχεδόν καθόλου στο "θετικό" πρόγραμμά του, δηλαδή στις οικονομικές και κοινωνικές προτάσεις του. Αντιθέτως, επικεντρώθηκε στο "αρνητικό”, δηλαδή τη λίστα των σκανδάλων στα οποία έχουν επιδοθεί ο Μητσοτάκης και η Ν.Δ. την τελευταία τετραετία. […] Σχεδόν όλα τα στοιχεία αυτού του αρνητικού καταλόγου είναι πραγματικά σκάνδαλα, όμως δεν ενδιαφέρουν το εκλογικό σώμα. Εξάλλου, ο "ισολογισμός” των σκανδάλων έχει πλέον περιορισμένο αντίκτυπο, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβερνών κόμμα κατά το 2015-2019, θεωρείται από πολλούς ως μέρος του "συστήματος" που προκαλεί διαρκώς νέες καταστροφές.
[…] Η μαγική συνταγή του Μητσοτάκη ήταν, τελικά, το "Σταθερότητα ή χάος", όμως οι μη ρεαλιστικές προτάσεις του Τσίπρα ήταν αυτές που προσέδωσαν σε αυτό το σύνθημα τη σχεδόν απόλυτη πειστικότητά του. […] Ο καθοριστικός παράγοντας ήταν μάλλον ψυχολογικός, δηλαδή παράλογος: η ανάγκη μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας να επιστρέψει σε κάποιου είδους "κανονικότητα" μετά το τέλος του "κύκλου της κρατικής χρεοκοπίας". Όμως η ομαλότητα μπορεί να είναι πλέον διαφορετική, ίσως και προσχηματική. Πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να πιστέψουν την αφήγηση ότι οι οικονομικές συνθήκες βελτιώνονται και πάλι, […] παρ' όλο που η αγοραστική δύναμη είναι από τις χαμηλότερες στην ευρωζώνη. Και όλα αυτά με γαρνιτούρα τη νεοφιλελεύθερη αφήγηση ότι όλα τελικά θα πάνε καλύτερα, επειδή η κυβέρνηση θα προσελκύσει ξένες επενδύσεις με τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές της».
Πηγή: Deutsche Welle
