Η Χαβάη χρωστά τον σχηματισμό και την «ανάδυσή» της στη δραστηριότητα πέντε ηφαιστείων. Το 2018 όμως, ένα από αυτά άρχισε να την καταστρέφει. 

 

Το Κιλαουέα, που δίνει συχνά εκρήξεις από το 1983 έως σήμερα, άλλαξε πέρυσι για πάντα το νησί, θάβοντας κατοικημένες περιοχές και καταστρέφοντας δάση που θα χρειαστούν 100 με 150 χρόνια για να ξανασχηματιστούν - αν ποτέ ξανασχηματιστούν. 

 

Η λάβα μεταμόρφωσε εντελώς το τοπίο - ιδίως στην ανατολική πλευρά του νησιού. 


Το πυκνό νέφος της ηφαιστειακής τέφρας που σηκώθηκε στην ατμόσφαιρα, με την χαρακτηριστική μυρωδιά θειαφιού, σκίασε τον ήλιο και έδιωξε αναρίθμητους τουρίστες που πήραν μαζί τους τα περίπου μισό δισεκατομμύριο δολάρια που θα άφηναν στις τοπικές τουριστικές επιχειρήσεις. 

 

Τώρα ο ποταμός λάβας μήκους 13 χιλιομέτρων έχει πλέον παγώσει και οι σεισμοί δεν ταρακουνούν με την ίδια ένταση και συχνότητα το νησί. Το εθνικό πάρκο του νησιού και οι περιφερειακοί δρόμοι έχουν αρχίσει «δειλά-δειλά» να ανοίγουν εκ νέου. 

 

Μαζί με την διαθεσιμότητα δωματίων και τις καλές τιμές αεροπορικών εισιτηρίων, αρχίζουν να κάνουν την εμφάνιση τους και οι πρώτοι επισκέπτες μετά την καταστροφή, που ξεκίνησε στις 30 Απριλίου. Όμως επιστρέφουν σε ένα εντελώς διαφορετικό νησί.

 

Εκείνη την ημέρα, η βάση του κρατήρα Που-Ο κατέρρευσε. Η λίμνη λάβας που σχηματίστηκε, όπως και το μάγμα από τον κρατήρα Χαλεμαουμάου διέρρευσαν στην ανατολική πτέρυγα του ηφαιστείου. Συνολικά 24 τεράστιες ρωγμές άνοιξαν στο νησί, δημιουργώντας καταστροφικές πηγές λάβας.  

 

Από τη ροή της, δημιουργήθηκαν μία σειρά από νέες παραλίες «μαύρης άμμου». Η μεγαλύτερη από αυτές, στο πάρκο Isaac Hale Beach προσελκύει πλέον εκατοντάδες τουρίστες σε καθημερινή βάση. Η στάχτη έχει υποχωρήσει και το νησί απολαμβάνει πεντακάθαρους ουρανούς που παρόμοιους είχε να δει δεκαετίες. 

 

Christine Hitt
Christine Hitt

 

«Για μένα παραμένει ένας εξωπραγματικός προορισμός για τους επισκέπτες», λέει η Τίνα Νιλ, ερευνήτρια στο Παρατηρητήριο Ηφαιστείων της Χαβάης, του USGS.  Το Παρατηρητήριο ιδρύθηκε το 1912, με σκοπό τη μελέτη των ενεργών ηφαιστείων και της σεισμικής δραστηριότητας στη Χαβάη. 

 

Το Εθνικό Πάρκο Ηφαιστείων της Χαβάης, έκτασης 1.307 τετραγωνικών χιλιομέτρων είχε παραμείνει κλειστό από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο αλλά πλέον έχει σχεδόν επιστρέψει στην 24ωρη ρουτίνα του. 


«Είμαστε τόσο ενθουσιασμένοι που ανοίξαμε και πάλι. Υποδεχόμαστε τους επισκέπτες και μοιραζόμαστε αυτό που βασικά είναι ένα καινούργιο πάρκο. Αυτή άλλωστε ήταν η πιο χαρακτηριστική ιδιότητά του από τότε που άνοιξε, 102 χρόνια πριν», σχολιάζει η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του πάρκου, Τζέσικα Φερακάνε. 

 

«Βρισκόμαστε πάνω σε δύο ενεργά ηφαίστεια, το Κιλαουέα και το Μάουνα Λόα, και αυτό επαναπροσδιορίζει διαρκώς όσα κάνουμε και τον τρόπο που αντιδρούμε σε αυτά». 

 

Η πιο δραματική αλλαγή στο τοπίο του νησιού είναι η εξαφάνιση της λίμνης λάβας στον Χαλεμαουμάου και ο τετραπλασιασμός του μεγέθους του κρατήρα. Σε ορισμένα σημεία, είναι 10 φορές πιο βαθύς φτάνοντας ακόμα και τα 660 μέτρα. 

 

Οι περισσότερες εγκαταστάσεις και τα μονοπάτια του πάρκου είναι ανοικτά και πάλι για το κοινό, όπως ο «δρόμος της Αλυσίδας των Κρατήρων» στο Χόλεϊ Σι Αρτς. Πλήρως λειτουργικό είναι, από τον Οκτώβριο, και το ιστορικό ξενοδοχείο Volcano House που υπέστη μόνο μικρές ζημιές. «Ήμασταν πολύ τυχεροί», λέει ο γενικός διευθυντής του ξενοδοχείου, Όριν ΜακΚαν.

 

Οι καμπίνες και οι χώροι κατασκήνωσης του Ναμακανιπέο, έξω από το εθνικό πάρκο αναμένεται να ανοίξουν μέσα στον Ιανουάριο. Παλιοί και νέοι επισκέπτες καλούνται τώρα να ανακαλύψουν εκ νέου την «καινούργια Χαβάη».

 

Για να προσελκύσουν το κοινό, οι υπεύθυνοι προσφέρουν την τελευταία λέξη σε ευκολίες, με ηλεκτρονικές κλειδαριές σε όλες τις καμπίνες. Μπορεί αρκετοί παλιοί δρόμοι και κλασικοί προορισμοί να παραμένουν για την ώρα απροσπέλαστοι, αλλά το νέο τερέν έρχεται να αποζημιώσει, με το παραπάνω, και τους πιο περιπετειώδεις τουρίστες. 


Για παράδειγμα η θέα του διευρυμένου κρατήρα Χαλεμαουμάου, είναι πλέον εξασφαλισμένη από μία διαδρομή έναμισι χιλιομέτρου προς τον κρατήρα Κεανακακόι, μετά τον κρατήρα Ριμ Ντράιβ.

 

«Αυτό είναι ένα νέο αξιοθέατο», λέει η Φερακάνε. «Οι επισκέπτες μας ρωτούν συνέχεια τι καινούργιο υπάρχει και τι αξίζει να δουν τώρα που δεν φαίνεται λάβα. Λοιπόν, μπορείτε να πάρετε τον δρόμο που οδηγεί στο πουθενά». 

 

Christine Hitt
Christine Hitt

 

Christine Hitt
Christine Hitt

 

Christine Hitt
Christine Hitt

 

 

Με πληροφορίες από Los Angeles Times