Αποκαλυπτική έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature Climate Change τεκμηριώνει τον δυσανάλογο ρόλο των πλουσιότερων στρωμάτων στην κλιματική καταστροφή και ενισχύει το αίτημα για φορολόγηση πλούτου και δίκαιη χρηματοδότηση για το κλίμα.
Το πλουσιότερο 10% του παγκόσμιου πληθυσμού ευθύνεται για περίπου το 65% της ανόδου της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας μεταξύ 1990 και 2019, σύμφωνα με νέα μελέτη που φιλοξενείται στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό Nature Climate Change. Η μελέτη καταδεικνύει με αριθμούς ότι η παγκόσμια κλιματική κατάρρευση δεν είναι αποτέλεσμα αφηρημένων εκπομπών, αλλά συνδέεται άμεσα με τις καταναλωτικές και επενδυτικές επιλογές των πιο εύπορων.
Η επικεφαλής της έρευνας, αναλύτρια μοντέλων κλίματος Σάρα Σένγκαρτ, δήλωσε: «Η μελέτη μας δείχνει ότι τα ακραία κλιματικά φαινόμενα δεν είναι αφηρημένα. Μπορούμε να τα συνδέσουμε ευθέως με επιλογές τρόπου ζωής και επενδύσεων, που σχετίζονται άμεσα με τον πλούτο».
Οι ερευνητές εισήγαγαν δεδομένα για την ανισότητα εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου ανάλογα με τα επίπεδα πλούτου σε κλιματικά μοντέλα, επιχειρώντας να αποδώσουν ποσοτικά την ευθύνη για την αύξηση της θερμοκρασίας και την εμφάνιση ακραίων καιρικών φαινομένων.
Συγκεκριμένα, το 2020 η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ήταν 0,61°C υψηλότερη από το 1990. Το 65% αυτής της αύξησης οφείλεται στις εκπομπές του πλουσιότερου 10% του παγκόσμιου πληθυσμού – όσων έχουν ετήσιο εισόδημα άνω των €42.980, δηλαδή ακόμη και στον μέσο εργαζόμενο πλήρους απασχόλησης στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η ανάλυση κατέγραψε και πιο συγκεντρωμένες ευθύνες:
- Το πλουσιότερο 1% (εισόδημα άνω των €147.200) ευθύνεται για το 20% της υπερθέρμανσης.
- Το πλουσιότερο 0,1% (περίπου 800.000 άτομα παγκοσμίως με ετήσιο εισόδημα άνω των €537.770) ευθύνεται για 8% της υπερθέρμανσης.
«Το 10% των πιο πλούσιων συνέβαλε 6,5 φορές περισσότερο στην υπερθέρμανση από τον μέσο όρο. Το 1% και το 0,1% συνέβαλαν 20 και 76 φορές περισσότερο, αντίστοιχα», αναφέρεται στη μελέτη.
Ο συν-συγγραφέας της έρευνας Καρλ-Φρίντριχ Σλούσνερ σχολίασε: «Αν ολόκληρη η ανθρωπότητα παρήγαγε εκπομπές όπως το φτωχότερο 50%, η υπερθέρμανση θα ήταν αμελητέα. Αν όμως όλοι εξέπεμπαν όπως το κορυφαίο 10%, 1% ή 0,1%, η θερμοκρασία θα είχε αυξηθεί κατά 2,9°C, 6,7°C ή ακόμη και 12,2°C – μια εντελώς αβίωτη συνθήκη».
Η ομάδα ελπίζει πως τα ευρήματα θα συμβάλουν στην κοινωνική νομιμοποίηση πολιτικών όπως η φορολόγηση του πλούτου, η χρηματοδότηση των φτωχότερων χωρών και η στοχευμένη μείωση εκπομπών από εύπορες ομάδες.
Η έρευνα δημοσιοποιείται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αντίστασης στην κλιματική χρηματοδότηση – από τις ΗΠΑ και ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες περικόπτουν τη στήριξη προς φτωχές περιοχές που ήδη βιώνουν τις πιο σκληρές συνέπειες της κρίσης.
«Δεν μιλάμε για μια θεωρητική συζήτηση», σημειώνει ο Σλούσνερ. «Αν η κλιματική πολιτική δεν αντιμετωπίσει την υπέρμετρη ευθύνη των πλουσιότερων, θα χάσουμε ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα για τη μείωση της καταστροφής που έρχεται».
Με πληροφορίες από Guardian
