Το πλουσιότερο 1% του πλανήτη έχει ήδη εξαντλήσει το μερίδιο που του αναλογεί στον παγκόσμιο προϋπολογισμό άνθρακα, μόλις 10 ημέρες μετά την έναρξη του 2026, σύμφωνα με ανάλυση.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι το πλουσιότερο 0,1% χρειάστηκε μόλις τρεις ημέρες για να καταναλώσει το δικό του, από τον ετήσιο προϋπολογισμό άνθρακα.
Σύμφωνα με την Oxfam, το μεγαλύτερο βάρος των εκπομπών άνθρακα θα το επωμιστούν άνθρωποι που έχουν συμβάλει ελάχιστα στην κλιματική κρίση. Πρόκειται κυρίως για πληθυσμούς χωρών χαμηλού εισοδήματος που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της κλιματικής κατάρρευσης, αλλά και για αυτόχθονες κοινότητες, γυναίκες και κορίτσια.
Οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος συγκαταλέγονται στους πιο ευάλωτους κρίκους απέναντι στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, με την παγκόσμια οικονομική ζημιά να εκτιμάται ότι μπορεί να αγγίξει τα 44 τρισεκατομμύρια λίρες έως το 2050.
Η Oxfam καλεί τη βρετανική κυβέρνηση να αυξήσει τη φορολόγηση του ακραίου πλούτου που ρυπαίνει το κλίμα, τονίζοντας ότι οι πιο εύποροι πολίτες και οι μεγάλες επιχειρήσεις διαθέτουν δυσανάλογη ισχύ και επιρροή. Όπως επισημαίνει, το πλουσιότερο 1% στο Ηνωμένο Βασίλειο παρήγαγε μέσα σε μόλις οκτώ ημέρες περισσότερες εκπομπές άνθρακα από όσες παρήγαγε το φτωχότερο 50% του πληθυσμού σε ολόκληρο έναν χρόνο.
Πέρα από το γεγονός ότι οι υπερπλούσιοι ευθύνονται για το μεγαλύτερο μέρος των εκπομπών, επενδύουν και στους πιο ρυπογόνους κλάδους. Ένας δισεκατομμυριούχος, κατά μέσο όρο, διαθέτει επενδύσεις σε εταιρείες που παράγουν 1,9 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, ποσότητα αντίστοιχη με τις ετήσιες εκπομπές περίπου 400.000 αυτοκινήτων βενζίνης.
Για να τηρηθεί ο στόχος της Συμφωνίας του Παρισιού για περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη στον 1,5°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού θα πρέπει να μειώσει τις εκπομπές του κατά 97% έως το 2030.
Η σύμβουλος κλιματικής δικαιοσύνης της Oxfam, Μπεθ Τζον, τόνισε ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να εστιάσουν στους μεγαλύτερους ρυπαντές.
Όπως ανέφερε, «έχουν χαθεί επανειλημμένα ευκαιρίες να πληρώσουν οι πλουσιότεροι το δίκαιο μερίδιό τους για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης», προσθέτοντας ότι η φορολόγηση των πιο ρυπογόνων δραστηριοτήτων, όπως τα ιδιωτικά τζετ και οι εταιρείες πετρελαίου και φυσικού αερίου, αποτελεί προφανές πρώτο βήμα για μια πιο δίκαιη και πράσινη μετάβαση.
Με πληροφορίες από Guardian
