Ένας ιδεαλιστής μηχανικός, ο Ρόζα, φτιάχνει το δικό του νησί έξω από τις ιταλικές ακτές, το οποίο χαρακτήρισε «ανεξάρτητο κράτος», τραβώντας την προσοχή του κόσμου.
Οι αξίες δοκιμάζονται όταν η ιταλική κυβέρνηση τον χαρακτηρίζει εχθρό του έθνους, και αναλαμβάνει μέτρα. Η ιταλική ταινία του Netflix, «Rose Island», βασίζεται σε αληθινή ιστορία και αφηγείται την πολύκροτη ιστορία του Τζόρτζιο Ρόζα, ο οποίος δημιούργησε το δικό του «έθνος» έξω από τα χωρικά ύδατα της Ιταλίας.
Η εν λόγω ιστορία αποτέλεσε θέμα συζήτησης στην Ευρώπη πριν από δεκαετίες, ωστόσο είχε ξεχαστεί με το πέρασμα των χρόνων.
Η υπόθεση
Ο ευρηματικός μηχανικός έχτισε το «Rose Island» το 1968, σχεδιάζοντας και χρηματοδοτώντας την κατασκευή μιας πλατφόρμας 400 τετραγωνικών μέτρων που υψώθηκε στη Μεσόγειο. H κατασκευή έγινε με πυλώνες που ποντίστηκαν στη θάλασσα και στη συνέχεια με χαλυβδοσωλήνες, που μπήκαν μέσα στους πυλώνες και στερεώθηκαν στον βυθό.
Ο Ρόζα υποστήριξε ότι, επειδή το νησί βρισκόταν σε διεθνή ύδατα, η Ιταλία δεν είχε κυριαρχία σε αυτό. Το νησί είχε τη δική του «κυβέρνηση» και ανθρώπους που συντηρούσαν τις εγκαταστάσεις του. Ο Ρόζα ήταν ο αρχηγός και κήρυξε την ανεξαρτησία στο «Respubliko de la Insulo de la Rozoj», με επίσημη γλώσσα την «Εσπεράντο». Από το νησί δεν έλειπαν εστιατόρια, μπαρ, νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, κατάστημα με σουβενίρ και ταχυδρομείο.
Την ίδια χρονική περίοδο, παγκοσμίως σημειώνονταν διαδηλώσεις για τον πόλεμο του Βιετνάμ, για τα πολιτικά δικαιώματα και την «Άνοιξη της Πράγας», ενώ είχε ήδη ξεσπάσει ο «Μάης του '68» στη Γαλλία.
Το Rose Island προκάλεσε την αντίδραση της κυβέρνησης στην Ιταλία. Σε πρώτη ανάγνωση γιατί προσέλκυε τουρισμό χωρίς να πληρώνει φόρους αλλά και επειδή δεν είχε άδεια κατασκευής. Κάποιοι μάλιστα πολιτικοί της Ιταλίας υποστήριξαν ότι απειλούσε μέχρι και την ασφάλεια του ΝΑΤΟ παρέχοντας ενδεχομένως κάλυψη για τα σοβιετικά πυρηνικά υποβρύχια, ενώ άλλοι υποστήριζαν ότι ο Ρόζα σχεδίαζε να αποσταθεροποιήσει την κατάσταση στην Αδριατική. Ωστόσο, ενδεχομένως αυτό που ενόχλησε περισσότερο ήταν ότι ο Ρόζα είχε το «δικό του όραμα» και έφτασε μέχρι τον ΟΗΕ για να ζητήσει το νησί να αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο κράτος.
Η ιστορία εξελίσσεται ραγδαία και μετά τη αυτο-διακήρυξη ανεξαρτησίας του το «Νησί Ρόουζ», στις 25 Ιουνίου του 1968 στρατιωτικές δυνάμεις των Ιταλών έκαναν απόβαση και το «κατέλαβαν». Στις 11 Φεβρουαρίου του 1969, το ιταλικό ναυτικό έριξε δυναμίτη στην πλατφόρμα και την κατέστρεψε, ενώ δεν υπήρχε κανένας πάνω.
