Με αφορμή την 27η επέτειο του θανάτου του τραγουδιστή των Nirvana, Kurt Cobain, ήρθε στην επιφάνεια ένα κομμάτι που ονομάζεται «Drowned in the Sun» και μοιάζει σαν να έχει γραφτεί σήμερα ή να είναι μια ξεχασμένη κυκλοφορία που τώρα ανακαλύφθηκε. 

 

Στην πραγματικότητα, δεν είναι τίποτα από αυτά τα δύο. Το κομμάτι έχει γραφτεί με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

 

Το «Drowned in the Sun» είναι μόνο ένα από τα κομμάτια που έχουν δημιουργηθεί με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Κυκλοφόρησε επίσημα τον Ιανουάριο του 2021. Το πρότζεκτ «Lost Tapes of the 27 Club» που ίδρυσε η Over the Bridge έχει ως σκοπό να βοηθά τα μέλη της μουσικής βιομηχανίας που πάσχουν από ψυχικά νοσήματα.

 

Τι έχουν κάνει; Έχουν χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα Google AI Magenta για να αναλύσουν την δουλειά καλλιτεχνών όπως οι Amy Winehouse, Jim Morrison, Jimi Hendrix, κ.ά. για να προσπαθήσουν να μαντέψουν πώς θα ακούγεται ένα σύγχρονο κομμάτι από τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες.

 

Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί 30 κομμάτια από κάθε μουσικό, εμβαθύνοντας στις φωνητικές μελωδίες, τις αλλαγές στις χορδές, τα κιθαριστικά ριφ και τα σόλο, τα πάτερν των ντραμς και τους στίχους. Με βάση όλα αυτά τα στοιχεία δημιουργεί ένα νέο τραγούδι. Το Magenta αναλύει τα τραγούδια σαν φάκελους MIDI και μεταφράζει τη μουσική σαν έναν ψηφιακό κωδικό που συνδέεται με ένα συνθεσάιζερ για να φτιάξει μουσική εκ νέου. Το αποτέλεσμα είναι κάτι σαν το «Drowned in the Sun» που θα ταιριάζει απόλυτα στο έργο του Kurt Cobain.

 

«I don't care / I feel as one / Drowned in the sun» είναι το ρεφρέν του συγκεκριμένου κομματιού και σίγουρα ακούγεται γνώριμο σε έναν φαν του γκρουπ. Ο Eric Hogan που είναι τραγουδιστής μιας tribute μπάντας των Nirvana, δάνεισε τα φωνητικά για το τραγούδι αλλά με τις οδηγίες που του έδωσε η τεχνητή νοημοσύνη. 

 

Ο Ηοgan ξαφνιάστηκε όταν του ζήτησαν να τραγουδήσει για το συγκεκριμένο πρότζεκτ. «Δεν πίστευα ότι ήταν κάτι αληθινό όταν με προσέγγισαν. Ήμουν σε φάση "δεν ξέρω πώς να το τραγουδήσω αυτό" και έπρεπε ο τύπος που σκέφτηκε το πρότζεκτ να μου μουρμουρίσει τον ρυθμό».

 

Ένας από τους υπεύθυνους του πρότζεκτ, ο Sean O’ Connor, είπε: «Τι θα γινόταν αν όλοι αυτοί οι μουσικοί που αγαπάμε είχαν ψυχολογική υποστήριξη; Με κάποιο τρόπο η μουσική βιομηχανία ρομαντικοποιεί και κανονικοποιεί την κατάθλιψη. Η μουσική τους μοιάζει αυθεντική, μόνο αν υποφέρουν».