Οι άνθρωποι «στολίζουν» το σώμα τους με τατουάζ για έναν σωρό λόγους εδώ και αιώνες: Για να προστατευθούν από τη μαγεία, να διεκδικήσουν και να υπογραμμίσουν τη συμμετοχή τους σε μια πληθυσμιακή ομάδα ή μια συμμορία, να τιμήσουν τους αγαπημένους τους, να δείξουν την πίστη τους ή τα πιστεύω τους, ή απλά να διακοσμήσουν τον εαυτό τους.
Το βιβλίο ενός εμβληματικού καλλιτέχνη του τατουάζ, με τίτλο «Tattoo: 1730s-1970s. Henk Schiffmacher’s Private Collection», εκδίδεται από την Taschen. 10.000 αριθμημένα αντίγραφα της πρώτης έκδοσης του βιβλίου των 440 σελίδων, με σκληρό εξώφυλλο, θα κυκλοφορήσουν στην τιμή των 175 δολαρίων.
Ο γνωστός παγκοσμίως καλλιτέχνης του τατουάζ και κάτοχος αυτής της συλλογής που περιλαμβάνει περισσότερες από 700 εικόνες τατουάζ και τους ανθρώπους που τα έχουν στο σώμα τους, καταγράφει την ιστορία της δερματοστιξίας από τον 18ο μέχρι τον 20ό αιώνα.
Ο Schiffmacher μοιράζεται επίσης τις δικές του αναμνήσεις από το διάσημο στούντιό του και τις συναντήσεις του με διασημότητες πελάτες του όπως ο Kurt Cobain και η Lady Gaga. Η παρατήρηση που έχει να κάνει σήμερα είναι ότι τα τατουάζ γίνονται όλο και περισσότερο mainstream στην Ευρώπη και παγκοσμίως.
Ο Schiffmacher μετακόμισε στο Άμστερνταμ τη δεκαετία του 1970, μια εποχή που περιγράφει στο βιβλίο του ως την αναγέννηση του τατουάζ στη Δύση. Εμπνεύστηκε από την Αμερικανίδα φωτογράφο Diane Arbus, ξεκίνησε να τεκμηριώνει τη ζωή των ναυτικών και των ανθρώπων που ήταν πελάτες στα καταστήματα τατουάζ της πόλης και «ερωτεύτηκε» τα ειλικρινή και αυθόρμητα τατουάζ που έκαναν, χωρίς να φοβούνται την κριτική.
Ο Schiffmacher άρχισε να δημιουργεί τατουάζ ο ίδιος, αρχικά χρησιμοποιώντας το σώμα του ως καμβά. Είχε μια πολύ ρομαντική εικόνα στο μυαλό του για τα τατουάζ και πίστευε ότι τα χρήματα που έβγαζε έπρεπε με κάποιο τρόπο να τα δώσει πίσω στην κοινότητα των ανθρώπων που ασχολούνταν με τη δερματοστιξία. Έτσι άρχισε να αγοράζει αναμνηστικά τατουάζ και να τα βάζει σε μια συλλογή, ώστε η τέχνη να διατηρηθεί και να γίνει ορατή και προσβάσιμη στο κοινό.
Αυτή η συλλογή αποτελεί τη βάση για το βιβλίο, το οποίο χωρίζεται σε διάφορες ενότητες που εντοπίζουν τις παραδόσεις των τατουάζ. Το κείμενο ξεκινά με τους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας, των οποίων τα περίπλοκα τατουάζ προσώπου με μαύρο μελάνι φανερώνουν κοινωνική τάξη, καταγωγή, γνώση και δεξιότητες. Παρά τις αποικιακές προσπάθειες για την καταστολή της πρακτικής, οι αυτόχθονες την έχουν κρατήσει ζωντανή για αιώνες.
«Η συλλογή μου είναι ένα μνημείο του παλιού κόσμου», λέει ο Schiffmacher, «είτε πρόκειται για έναν δράκο στο παλιό ιαπωνικό στιλ, είτε για τατουάζ της Florence Nightingale, ή για ένα "Homeward Bound" σε έναν ναύτη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι εικόνες, καθώς και οι άνθρωποι με τατουάζ, έχουν τη δική τους ιστορία».
Άλλα κεφάλαια του βιβλίου επικεντρώνονται στις παραδόσεις τατουάζ της Ιαπωνίας, της Ευρώπης και της Αμερικής. Το τατουάζ έγινε όλο και πιο αποδεκτό στην Αγγλία ήδη από τη βικτοριανή εποχή. Στα τέλη του 20ού αιώνα, με τατουάζ στολίστηκαν όχι μόνο κατάδικοι και ναυτικοί, αλλά και μέλη της βασιλικής οικογένειας και σεβαστοί επαγγελματίες.
