Είναι αναμφίβολα μια καλή εβδομάδα για σινεμά, με πολλές αξιόλογες επιλογές που, βέβαια, ενδέχεται να ακυρώσουν η μια την άλλη στα ταμεία.
Το Apprentice του Αλί Αμπάσι (Holy Spider) περιγράφει τη «γέννηση του Κακού», ασχολούμενο με τη μαθητεία του Ντόναλντ Τραμπ στο πλευρό του διαβόητου Ρόι Κον – ένας Τζέρεμι Στρονγκ οσκαρικών προδιαγραφών.
Το Kneecap είναι η επίσημη πρόταση της Ιρλανδίας για τα Όσκαρ κι αποτελεί crowdpleaser περιωπής, με οργιαστικούς ρυθμούς και ανεξάντλητα κωμικά ευρήματα, απευθυνόμενη τόσο σε φαν, όσο και σε ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με το συγκρότημα των Kneecap και, γενικότερα, με την hip-hop σκηνή.
Στo Smile 2 ο Πάρκερ Φιν συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο με το υποσχόμενο και επιτυχημένο ντεμπούτο του, αυτήν τη φορά με πιο gory διαθέσεις και εμφανώς μεγαλύτερο προϋπολογισμό.
To We Live In Time του Τζον Κρόουλι (Brooklyn) είναι ένα ρομαντικό μελόδραμα που αναβαθμίζεται από τις ερμηνείες των Άντριου Γκάρφιλντ και Φλόρενς Πιου.
Το My Sunshine θυμίζει αρκετά το σινεμά του Χιροκάζου Κόρε Έντα και ακολουθεί τον υπέροχο χειμώνα ενός δασκάλου καλλιτεχνικού πατινάζ και δυο μαθητών του.
Στο θριλερίζον Brief History of a Family ένας ξένος διεισδύσει στους κόλπους μιας οικογένειας, ξυπνά απωθημένα και φανερώνει τις ρωγμές στις σχέσεις τους.
Το Βeast το συγκρίνουν πολύ (και πολλοί) με το Fountain του Ντάρεν Αρονόφσκι, ως μεγαλεπήβολη ρομαντική φαντασία που αψηφά αιώνες κι εποχές. Πρόκειται για ελεύθερη διασκευή μυθιστορήματος του Χένρι Τζέιμς από τον Μπερτράν Μπονελό.
Το No Other Land που κέρδισε Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο Βερολίνο και Χρυσή Αθηνά Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στις Νύχτες Πρεμιέρας πριν από λίγες μέρες, γεννήθηκε από κοινή προσπάθεια Ισραηλινών και Παλαιστίνιων ακτιβιστών και καταδεικνύει τον εκτοπισμό Αράβων κατοίκων από μια ολόκληρη περιοχή στη Δυτική Όχθη, με πρόσχημα την κήρυξή της ως στρατιωτική ζώνη.
Τέλος, κυκλοφορούν και δυο παιδικά animation, το 200% Λύκος και η Γιούκου και το Λουλούδι των Ιμαλαΐων.
