Πριν από περισσότερα από 12.000 χρόνια, οι πρώτοι κάτοικοι του σημερινού ανατολικού Γουαϊόμινγκ συνάντησαν ένα γόνιμο κοίτασμα αιματίτη ή κόκκινης ώχρας και άρχισαν να σκάβουν το πολύτιμο, κατακόκκινο σαν αίμα ορυκτό χρησιμοποιώντας οστά και κέρατα ζώων.
Τώρα, μια νέα έρευνα δείχνει ότι αυτό το προϊστορικό λατομείο είναι το παλαιότερο καταγεγραμμένο ορυχείο του είδους του σε όλη τη Βόρεια και Νότια Αμερική. Η τοποθεσία, που ονομάζεται Powars II, είναι επίσης πιθανότατα το παλαιότερο γνωστό ορυχείο οποιουδήποτε είδους στην ήπειρο, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται αυτόν τον μήνα στο Proceedings of the National Academy of Sciences.
Οι αρχαιολόγοι μελετούν το ορυχείο, που βρίσκεται στην πόλη Sunrise στην κομητεία Platte του Wyoming, από το 1986, αλλά αυτές οι πιο πρόσφατες αποκαλύψεις προέρχονται από μια ανασκαφή της περιόδου 2017-2020, η οποία περιελάμβανε την εκσκαφή μιας τάφρου 6 επί 1 μέτρο που διχοτόμησε ένα προηγουμένως ανεξερεύνητο τμήμα του λατομείου. Στο υπέδαφος, οι ερευνητές αποκάλυψαν περισσότερα από 1.200 αντικείμενα, οστά ζώων και κέρατα που χρησιμοποιούσαν στο ορυχείο οι άνθρωποι που ζούσαν τότε στη Βόρεια Αμερική. Χρησιμοποίησαν τεχνικές ραδιοχρονολόγησης για να αναλύσουν 13 οστά ζώων και να προσδιορίσουν ότι οι άνθρωποι άρχισαν να σκάβουν στην περιοχή πριν από 12.840 χρόνια.
"Πέρα από την ιδιότητά του ως λατομείου, το ίδιο το σύνολο των τεχνουργημάτων Powars II είναι ένα από τα πυκνότερα και πιο ποικιλόμορφα από όλα όσα έχουν ανακαλυφθεί μέχρι στιγμής στα πρώιμα αρχεία της αμερικανικής ηπείρου", αναφέρει σε δήλωσή του ο Spencer Pelton, πολιτειακός αρχαιολόγος του Wyoming και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
Κατά τη διάρκεια της Παλαιοϊνδικής Περιόδου, η οποία διήρκεσε από περίπου 30.000 χρόνια πριν έως περίπου 9.000 χρόνια πριν, ομάδες κυνηγών-συλλεκτών μετανάστευσαν στη Βόρεια και Νότια Αμερική. Αυτοί οι πρώτοι ιθαγενείς της Αμερικής ήταν νομάδες και κυνηγούσαν μεγάλα ζώα χρησιμοποιώντας χειροποίητα δόρατα και άλλα λίθινα εργαλεία.
Εξόρυξαν επίσης κόκκινη ώχρα, η οποία εξυπηρετούσε μια σειρά σημαντικών λειτουργιών σε όλη την αρχαία ιστορία. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν την πλούσια χρωματισμένη ουσία για να απωθούν τα έντομα, να προστατεύονται από τον ήλιο, να θεραπεύουν ασθένειες, να κολλάνε πράγματα μεταξύ τους, να μαυρίζουν δέρματα και να βάφουν τους τοίχους σπηλαίων. Το έντονο χρώμα της και η ικανότητά της να προσκολλάται σε επιφάνειες -συμπεριλαμβανομένου του ανθρώπινου σώματος- την καθιστούν ιδανική βάση για κραγιόν ή μπογιά.
Η τοποθεσία Powars II στο Γουαϊόμινγκ είναι σημαντική επειδή είναι το μόνο γνωστό λατομείο κόκκινης ώχρας που έχουν ανακαλύψει οι αρχαιολόγοι βόρεια της Μεσοαμερικής, ή αυτό που είναι σήμερα το νότιο Μεξικό. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει μόνο άλλα τέσσερα λατομεία σε όλη την Αμερική, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Η έρευνα προσφέρει επίσης ένα παράθυρο στη ζωή των Παλαιοϊνδιάνων κατοίκων της ηπείρου: Οι αρχαιολόγοι συνάντησαν περισσότερα από 30 λίθινα εργαλεία ανά τετραγωνικό μέτρο στο λατομείο και βρήκαν μερικά από τα παλαιότερα λείψανα κυνίδων - ζώων που μοιάζουν με σκύλους - στην Αμερική. Βρήκαν επίσης αιχμές δόρατος που προέρχονταν από τόσο μακρινό μέρος όσο το σημερινό Τέξας, γεγονός που υποδηλώνει ότι η κόκκινη ώχρα που βρέθηκε σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους στις Μεγάλες Πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής μπορεί να προέρχεται από το Powars II και πιστεύουν ότι η κόκκινη μπογιά είναι η αρχαιότερη μορφή συμβολικής έκφρασης.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι Παλαιοϊνδιάνοι χρησιμοποιούσαν το λατομείο κατά τη διάρκεια δύο διαφορετικών περιόδων. Η πρώτη περίοδος, που ονομάζεται κατοχή Clovis και Plainview, ξεκίνησε πριν από 12.840 χρόνια και περιελάμβανε όχι μόνο την εξόρυξη της κόκκινης ώχρας αλλά και την κατασκευή και επισκευή όπλων στην περιοχή. Έναν αιώνα περίπου αργότερα, κατά τη διάρκεια της κατοχής Hell Gap, οι άνθρωποι της Παλαιοϊνδίας επέστρεψαν στην περιοχή και έσκαψαν και πάλι για κόκκινη ώχρα.
Μέχρι σήμερα, η εξόρυξη συνεχίζει να αποτελεί σημαντική βιομηχανία για το Γουαϊόμινγκ, με τα συνεργεία να σκάβουν τα πάντα, από άνθρακα μέχρι ουράνιο και σόδα. Όσον αφορά τα πλούσια γεωλογικά κοιτάσματα της Πολιτείας των Καουμπόι, οι άνθρωποι της Παλαιοϊνδίας που ζούσαν και έκαναν εκεί εξορύξεις είχαν ένα προβάδισμα σχεδόν 13.000 ετών.
