Στη συγγραφέα Ρέα Γαλανάκη απoνεμήθηκε το φετινό βραβείο Balkanika για το μυθιστόρημά της «Η άκρα ταπείνωση».

 

Το βραβείο Balkanika καθιερώθηκε το 1995, απονέμεται ετησίως και αποτελεί θεσμό ιδιαίτερου κύρους στις χώρες των Βαλκανίων. Tο βιβλίο της Ρέας Γαλανάκη «L'Ultime Humilation», κυκλοφορεί στα γαλλικά από τις εκδόσεις Cabourakis σε μετάφραση Loïc Marcou.

 

Το λογοτεχνικό βραβείο αποβλέπει στην προσέγγιση των χωρών της χερσονήσου διαμέσου του πολιτισμού, στη γνωριμία με τη λογοτεχνία τους, στην ανταλλαγή εμπειριών και σκέψεων, καθώς και στη διαμόρφωση ενός πεδίου κοινής δράσης. Προϋπόθεση για να είναι υποψήφιο ένα βιβλίο για το βραβείο, είναι να έχει εκδοθεί στη χώρα του έως πέντε χρόνια νωρίτερα και να έχει μεταφραστεί στα αγγλικά ή τα γαλλικά. Κάθε συμμετέχουσα χώρα εκπροσωπείται από έναν εκδοτικό οίκο. Την Ελλάδα εκπροσωπούν από τη θέσπιση του βραβείου, οι εκδόσεις Κέδρος, που προτείνουν την ελληνική συμμετοχή στον διαγωνισμό.

 

Στο θεσμό συμμετέχουν επτά χώρες: Αλβανία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία, Ρουμανία, Σερβία, Τουρκία. Η φετινή διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στις 23 και 24 Νοεμβρίου 2019 στα Τίρανα. Στη διαβαλκανική κριτική επιτροπή συμμετείχε ως κριτής ο Σπύρος Γιανναράς, συγγραφέας και μεταφραστής. Tο βιβλίο της Γαλανάκη «L'Ultime Humilation», κυκλοφορεί στα γαλλικά από τις εκδόσεις Cabourakis σε μετάφραση Loïc Marcou.

 

Το βιβλίο:


Το μυθιστόρημα εστιάζεται στη νύχτα που πυρπολήθηκε η Αθήνα, την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου του 2012.

 

Μια πρώην φιλόλογος και μια πρώην ζωγράφος, που βρίσκονται να συγκατοικούν σε έναν «ξενώνα» του υποβαθμισμένου κέντρου, βγαίνουν κρυφά στις διαδηλώσεις. Η λοξή ματιά τους εισδύει –με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο– στην αόρατη και συμβολική πλευρά των βίαιων συγκρούσεων. Πανικοβάλλονται, χάνονται μέσα στη δική τους πόλη, εξωθούνται στην επαιτεία, χωρίς να χάσουν την προσωπική τους αίσθηση πραγμάτων. Επιστρέφοντας είναι πιο κοντά στην ανέφικτη Ιθάκη.

 

Ο αναρχικός γιος της μιας, ο χρυσαυγίτης μιας τρίτης που τις φροντίζει, μια νεαρή μετανάστρια και το παιδί της, ο γιατρός και η κοινωνική λειτουργός, τα φαντάσματα ενός ετοιμόρροπου αθηναϊκού σπιτιού και, φυσικά, οι νεοάστεγοι διασταυρώνονται με ποικίλους τρόπους μαζί τους είτε στη σπαρασσόμενη Αθήνα είτε λίγο αργότερα.

 

Σ' αυτό το ανθρωποκεντρικό πολιτικό μυθιστόρημα, η απερχόμενη γενιά του Πολυτεχνείου ανοίγει τον δύσκολο, τον αναγκαίο, αν όχι και μοιραίο διάλογό της με τις σημερινές εξεγέρσεις, με τη μεγάλη ανατροπή της ζωής τα τελευταία χρόνια, με τη μνήμη αλλά και με την «Άκρα Ταπείνωση» του άστεως.