Ο φανταστικός κόσμος του M. Hulot

Ο φανταστικός κόσμος του M. Hulot Facebook Twitter
Joanna Newsom
0

ΡΑΨΩΔΟΣ ΝΟ 1 (sexy). Τρεις μέρες εθισμένος στην πορτοκαλόπιτα και στην Joanna Newsom (πώς γίνεται μερικοί άνθρωποι να είναι τόσο χαρισματικοί και να τα έχουν όλα, ομορφιά, ταλέντο, κι άλλοι να είναι σαν ανάποδα γαμώτο που πασχίζουν να βρουν δυο λέξεις να βάλουν στη σειρά;). Το νέο τριπλό άλμπουμ της «Have one on me» είναι η συνέχεια
του αριστουργηματικού «Ys», του «Astral Weeks των ’00s», με το οποίο ξέφυγε από τα στενά όρια της free folk και διηγήθηκε «μυθολογικές ιστορίες ηδονισμού και παρακμής» σαν ραψωδός του 21ου αιώνα. «Η βασική ασχολία μου και κύρια πηγή χαράς σε ολόκληρη τη ζωή μου είναι η σύνθεση μουσικής», δήλωνε πριν από κάνα δυο χρόνια, «από τότε που ήμουν οχτώ χρόνων. Τίποτα δεν μπορεί να είναι πιο φυσικό για μένα. Στους περισσότερους τομείς της κοινωνικής συμπεριφοράς είμαι χάλια, κυρίως επειδή πέρασα ολόκληρη την εφηβεία μου παίζοντας άρπα, δεν έκανα τίποτ' άλλο. Ό,τι κι αν συμβεί, όμως, δεν μπορεί κανείς να μου το στερήσει αυτό, θα παίζω άρπα και θα γράφω κομμάτια μέχρι το τέλος, θα πρέπει να μου κόψουν τα χέρια για να με σταματήσουν». Τα χρόνια που μεσολάβησαν από το «Ys» μέχρι το «Have one on me» δεν άλλαξε μόνο η ίδια, άλλαξε παραδόξως και ο τρόπος που επέλεξε να προωθήσει τη νέα δουλειά της -μέσα από φωτογραφίσεις μόδας, διαφημίσεις για σουτιέν, την καμπάνια του Αρμάνι και σχόλια-viral στη «Vogue»- χωρίς promo κόπιες, για να μην υπάρξει διαρροή. Η Joanna Newsom απασχολεί πια τα mainstream μέσα και θα τα απασχολήσει ακόμα περισσότερο τους επόμενους μήνες, ενώ προς το παρόν τραγουδάει «You can take my hand in the darkness darlin' when you need a friend / and it can change in shape, in form, but never change in size / the water runs deep my darlin' / where it don't run wide...» στο «Jackrabbits», ένα από πιο όμορφα κομμάτια του δίωρου έπους της (ανάποδο γαμώτο: www.slang.gr).

ΡΑΨΩΔΟΣ ΝΟ 2 (rap). «Τα κείμενά μου εγώ τα βλέπω σαν αισθητικά γεγονότα. Διαδραματίζονται σε ποιητικά αναλόγια, στην τηλεόραση, σε λογοτεχνικές σκηνές, σε κλαμπ, σε βιβλιοθήκες, σε βιβλία και σε CD». Στον χώρο της σύγχρονης γερμανόφωνης λυρικής ποίησης το όνομα του Bas Böttcher είναι ταυτόσημο με τα λογοτεχνικά happening και το poetry slam, την ποίηση δηλαδή που απαγγέλλεται σε νεανικά στέκια: σε καφενεία, σε δισκάδικα, σε μπαρ, ακόμα και στον δρόμο και, τον τελευταίο καιρό, εξαπλώνεται και στην Αθήνα. Οι στίχοι του Bas Böttcher δημοσιεύονται σε σημαντικές ανθολογίες, ενώ η «Frankfurter Allgemeine Zeitung» (η εφημερίδα) θεωρεί τον νεαρό ποιητή εφάμιλλο ενός Ernst Jandl ή ενός Joachim Ringelnatz. Αυτήν τη στιγμή είναι ο πιο διάσημος slammer εντός κι εκτός Γερμανίας, με εμφανίσεις σε ολόκληρο τον κόσμο, που συνδυάζουν τη video art, τη μουσική και την προκλητική μοντέρνα ποίηση και έναν δίσκο Neonomade») με γλώσσα που ξαφνιάζει. Απόψε (25/2, στις 8 το βράδυ) θα βρεθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο Ινστιτούτο Goethe, ενώ αύριο θα δώσει μια slam poetry παράσταση στον πολυχώρο Dasein στα Εξάρχεια. Οι μέχρι τώρα slam βραδιές της Αθήνας μετά βίας ξεφεύγουν απ' την κουραστική απαγγελία, για να δούμε τι θα κάνει κι ο Bas...

THIS FILTHY EARTH. Δεν ξέρω με τι τίτλο παίχτηκε στην Ελλάδα (ούτε αν παίχτηκε καν). Το This filthy earth -που ελάχιστοι θυμήθηκαν να συμπεριλάβουν στη λίστα με τα καλύτερα της προηγούμενης δεκαετίας- είναι μια συγκλονιστική ταινία του Andrew Kötting με μια εντελώς δική της αισθητική, εμπνευσμένη από τη Γη του Ζολά και το Pig Earth απ' την τριλογία του John Berger. Όπως γράφει κι η Σοφία Φωκά στο βιβλιαράκι που συνοδεύει το DVD της Masters of Cinema: «Στην εναρκτήρια σκηνή της hardcore ταινίας του Kötting εμφανίζονται όλα μαζί: πέος, σπέρμα, γκόμενες και ούρα, με την κάμερα να μεταπηδάει από τη μια εικόνα στην άλλη» (καλύτερα να μην τις περιγράψω πιο λεπτομερώς), με σκηνές που θυμίζουν μεσαιωνικό πίνακα του Bruegel - στη σκηνή του γάμου ζωντανεύει ο Γάμος στην εξοχή με τη συνοδεία ενός ρέγγε κομματιού». Στη συνέχεια η Φωκά χρησιμοποιεί τη λέξη «τσόντα» για να περιγράψει τις σκηνές σεξ της ταινίας, η οποία διαδραματίζεται στο κλειστοφοβικό, αγροτικό και βάναυσο περιβάλλον της αγγλικής επαρχίας, γεμάτο από αγράμματους, στενόμυαλους χωριάτες που βλέπουν καθετί ξένο ως εχθρικό (επίσης επεξηγεί τι εστί «τσόντα» στους ανίδεους Άγγλους). Το κτήμα που κληρονομούν δυο αδελφές γίνεται η αφορμή για βρόμικα (κυριολεκτικά) παιχνίδια και ο γάμος της μιας από τις δυο με τον αδίστακτο ξάδερφό τους βάζει σε δοκιμασία οικογενειακούς δεσμούς και αισθήματα. Σκληρό, με σιχαμερούς χαρακτήρες, αλλά αξίζει να το ψάξει κανείς.

SONIC SHOOTERS. Απ' τις «χαμηλών τόνων» περιπτώσεις που στην Ελλάδα περνούν απαρατήρητες αλλά στο εξωτερικό ξεχωρίζουν, η Ελένη Αδαμοπούλου σε μεγάλη συνέντευξη στο «Fact» (www.factmag.com) δηλώνει «Μου αρέσουν πράγματα που δεν γνωρίζω στ' αλήθεια», μιλάει ως Manekinekod για τη συμμετοχή της στο Alpha-ville Festival και για τον τρόπο που την εμπνέει η πόλη της (η Αθήνα): «Μπορείς να δεις τις ατέλειες γύρω σου, αλλά αυτή είναι η ομορφιά της», λέει. «Είναι το κλουβί που με κάνει να νιώθω ασφάλεια και χρειάζεται να το ξαναβάφεις κάποιες φορές». Στο μεταξύ, αναρωτιέμαι αν οι Bazooka δεν ήταν Έλληνες και δεν ήταν απ' τον Βόλο πόσες αναφορές θα τους είχε κάνει το ΝΜE και πόσο ψηλά θα βρίσκονταν στη λίστα με τις «μεγάλες ελπίδες» της «Guardian». To άτιτλο EP τους με το ακατέργαστο garage που κυκλοφορεί χέρι με χέρι τελευταία (και σε συγκεκριμένα μικρά δισκάδικα) είναι από τις πολύ ευχάριστες ντόπιες εκπλήξεις -το «Youth epic disaster» θα μπορούσε να ήταν ροκ ύμνος σε ένα ιδανικό ραδιόφωνο (αν υπήρχε). Το τριμελές γκρουπ, που έχει δυο ντράμερ να συνοδεύουν τον κιθαρίστα για περισσότερη ενέργεια, είναι ακόμα πιο συναρπαστικό live και αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα στην Ελλάδα θα μπορούσαμε να μιλάμε για ένα ελπιδοφόρο μέλλον (αν η λέξη «ελπιδοφόρο» στην Ελλάδα δεν είχε καταντήσει κακό αστείο). Η επόμενη εμφάνισή τους είναι στις 29 Μαρτίου στο Velvet Festival.

ROCK & ROLL SALE. Επειδή οι εποχές είναι δύσκολες και το «δεν υπάρχει σάλιο» αρχίζεις να το αισθάνεσαι όλο και περισσότερο, ορίστε μια ευκαιρία για βινύλια και CD σε προσφορά: το Rock & Roll Circus γιορτάζει τα 10 χρόνια του με ένα super διήμερο Dynamic Sale την Παρασκευή 5 και το Σάββατο 6 Μαρτίου. Τα CD μισοτιμής και τα βινύλια με έκπτωση 30%. Στη Σίνα 21.

TEN FOR MY I-POD: daedelus-righteous fists of harmony, gonjasufi-a sufi and a killer, kuedo-dream sequence ep, u.s. girls-go grey, freeway & jake one-the stimulus package, yellow swans-going places, rosebleed-white balloons, joanna newsom-have one on me, various-soft sounds for gentle people 5, burzum-belus

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT
Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Μουσική / Όταν οι σημαντικότεροι djs της εποχής μας μίλησαν στη LifO

Είχαμε προβλέψει before it was cool το τεράστιο κύμα της techno μουσικής που βιώνουμε τώρα γι' αυτό και δώσαμε χώρο και φωνή στους καλλιτέχνες που καθόρισαν με τη δουλειά τους το είδος. Η dj Φώφη Τσεσμελή ήταν ο καταλληλότερος άνθρωπος για να τους μιλήσει.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT