The Knife - Tomorrow in a year

Οι ειδήσεις ότι το σουηδικό synth-pop ντουέτο των Knife έγραφε τη μουσική για μια electro-opera -και μάλιστα τη διεθνή κολεκτίβα καλλιτεχνών Hotel Pro Forma- είχαν αρχίσει να φτάνουν από πέρσι στα on line περιοδικά. Η electro-opera που βασίζεται στη ζωή και τη θεωρία του Δαρβίνου και έχει τίτλο Tomorrow in a year είναι μια πρωτοποριακή παράσταση, στην οποία ένας τραγουδιστής της όπερας, ένας ποπ τραγουδιστής κι ένας ηθοποιός συνυπάρχουν στη σκηνή με έξι χορευτές που αναπαριστούν την ύλη της ζωής σε μια χορογραφία του Hiroaki Umeda, ο οποίος εμπνέεται από το χιπ χοπ. Όλα όσα συμβαίνουν στη σκηνή αναμειγνύονται με τη μουσική και το λιμπρέτο των Knife, σε ένα υπερθέαμα που είναι αποτέλεσμα συνεργασίας επαγγελματιών performer της μουσικής, του χορού, του κινηματογράφου, αλλά και της επιστήμης, της αρχιτεκτονικής, της λογοτεχνίας και των ψηφιακών μέσων. Οι Hotel Pro Forma που έχουν έδρα τη Δανία και περιοδεύουν σε ολόκληρο τον κόσμο, δίνοντας παραστάσεις σε δημόσια κτίρια και θέατρα στην Ευρώπη, την Ασία, την Αυστραλία, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ, φέρνουν το νέο είδος electro όπερας στην Αθήνα, κάνοντας μια στάση στο Παλλάς στις 8 και 9 Ιανουαρίου.

Οι Knife, που είναι υπεύθυνοι για τη μουσική της ιδιαίτερης αυτής παράστασης, εξηγούν πώς έγινε η εμπλοκή τους στο project:

Γιατί διαλέξατε την ηλεκτρονική μουσική σαν μέσο έκφρασης;

Οι Hotel Pro Forma μας κάλεσαν να γράψουμε τη μουσική για την όπερά τους σχετικά με τον Δαρβίνο και την εξέλιξη, που είναι επικεντρωμένη στη βιολογία και τη γεωλογία. Έθεσαν τον σκελετό και το θέμα. Είχαμε ξαναδουλέψει με μουσική για μοντέρνο χορό και για ταινίες στο παρελθόν και θέλαμε να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση, έτσι ενθουσιαστήκαμε πολύ όταν αναλάβαμε αυτό το project. Η Karin κι εγώ καλέσαμε τους μουσικούς Mt Sims και Planningtorrock να δοκιμάσουμε για πρώτη φορά μια πιο δημιουργική συνεργασία. Κι αυτή κατέληξε να είναι πολύ πετυχημένη. Νομίζω ότι η πιο συναρπαστική μουσική στο έργο προέκυψε εξαιτίας αυτής της συνεργασίας. Είμαι πολύ χαρούμενος που συμμετέχω, κυρίως επειδή μελέτησα τα κείμενα του Δαρβίνου και κατάλαβα ότι αυτό που τονίζει είναι η μη ιεραρχημένη παραλλαγή και ποικιλομορφία παρά η ανάπτυξη και η εξέλιξη. Προηγουμένως, όταν άκουγα τον όρο "δαρβινισμός", απλά σκεφτόμουν μια ανταγωνιστική κοινωνία, αλλά τώρα ξέρω ότι ήταν μια παρερμηνεία εξαιτίας του πολιτικού κλίματος στην αρχή του 19^ου αιώνα. Μας ενδιαφέρει να παίζουμε αυτό που υποτίθεται ότι είναι φυσικό, αλλά προσπαθούμε να βρούμε ήχους που να είναι πέρα από αυτούς που μπορούν να δημιουργήσουν οι άνθρωποι.

Γιατί φοράτε μάσκες όταν παίζετε δημόσια;

Προσπαθούμε να αμφισβητήσουμε την «κανονικότητα» όταν παίζουμε και να επικεντρωθούμε στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, παρά στη μουσική. Μας ενδιαφέρει ο αγώνας που κάνει ο άνθρωπος για να δαμάσει τη φύση και η δημιουργία ιεραρχιών στην ποπ κουλτούρα.

Η παράσταση που είναι εμπνευσμένη από τα ταξίδια του Δαρβίνου με το πλοίο The Beagle την εποχή της νεότητάς του ζωντανεύει την εξελικτική ιστορία των ειδών και συγχρόνως την εξέλιξη της ανθρώπινης φύσης και συμπεριφοράς. Στα πέντε χρόνια που διήρκεσε αυτή η περιήγηση στον κόσμο, τα γράμματα, οι ματιές και οι παρατηρήσεις του γίνονται αφορμή για να αναπτυχθεί το μεγάλο οπτικο-ακουστικό αυτό υπερθέαμα...