Gogol Bordello

Gogol Bordello Facebook Twitter
0

Ο Eugene Hutz, ηγετική φυσιογνωμία των Gogol Bordello, γεννήθηκε στο Κίεβο από οικογένεια Ρουμάνων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους όταν ήταν έφηβος, εξαιτίας του πυρηνικού ατυχήματος στο Τσερνομπίλ. Για χρόνια περιπλανιόταν στην ανατολική Ευρώπη, μένοντας σε προσφυγικές κατασκηνώσεις και τροχόσπιτα, πριν φτάσει στο Βερμόντ, σε μια περιοχή της Νέας Αγγλίας στη βορειοανατολική Αμερική, ως πολιτικός πρόσφυγας. Τελικά, κατέληξε στη Νέα Υόρκη, εγκαταστάθηκε μόνιμα και άρχισε να ασχολείται με τα καλλιτεχνικά ως μουσικός και ζωγράφος, ενώ έπαιζε σταθερά μουσική στο βουλγάρικο μπαρ Mehanata. Εκεί, κανόνιζε να εμφανίζονται ένα σωρό τσιγγάνικα γκρουπ από τη Ρουμανία που περιόδευαν στην Αμερική, κάνοντας το μέρος «το πιο hot μαγαζί για το τσιγγάνικο πανκ». Στην ουσία, τα αρχικά μέλη των Gogol Bordello γνωρίστηκαν σε έναν ρώσικο γάμο στο Βερμόντ και γρήγορα έγιναν μια χαρακτηριστική ορχήστρα μεταναστών που δεν ήταν εύκολο να βρει μέρος να παίξει, γιατί οι μουσικοί της παραήταν εκκεντρικοί. Οι πιο πολλές εμφανίσεις τους μέχρι να βγει και ο δεύτερος δίσκος απαγορεύονταν, ενώ χρειάστηκε μια τεράστια περιοδεία από τη Μόσχα μέχρι το Βανκούβερ με λεωφορείο για να αρχίσει να ασχολείται μαζί τους ο mainstream Τύπος. Περίπου εκείνη την εποχή άρχισε να πηγαίνει η Mαντόνα στα live τους, και λίγο πριν ολοκληρωθεί το τρίτο άλμπουμ τους τούς άφησε ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή: «Τηλεφωνώ απ' το Λονδίνο, επικοινωνήστε, έχω κάτι σχέδια στο μυαλό μου». Τα σχέδια αυτά περιλάμβαναν μια εμφάνιση του Hutz στη μικρού μήκους ταινία της Filth and Wisdom και την περιβόητη συνεργασία τους επί σκηνής στο «La Isla Bonita» στο κονσέρτο για το Live Earth. «Δεν προέρχομαι από περιβάλλον που λατρεύει την κουλτούρα των διασημοτήτων, οποιουδήποτε είδους», δήλωνε τότε ο Hutz, «που σημαίνει ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν είναι διάσημη ή όχι».

Από τότε η φήμη των Gogol Bordello έχει εκτιναχθεί, από ένα γκρουπ που τους απαγορεύονταν οι εμφανίσεις έγιναν από τα πιο «καυτά» ονόματα στη σύγχρονη μουσική, σχεδόν διασημότητες. «Σαν να παλεύουν οι Clash και οι Pogues κάπου στην ανατολική Ευρώπη», όπως έχουν χαρακτηρίσει την μπάντα, με ζωντανά σετ που κρατάνε δύο και τρεις ώρες και ήχο πολυφυλετικό, όπως και η καταγωγή των μελών τους. Ο Hutz κάνει κανονικό σόου κι είναι εντυπωσιακός, με στοιχεία από περιπλανώμενα μπουλούκια του ανατολικού μπλοκ και Τσιγγάνων καλλιτεχνών του δρόμου, σβήνει τσιγάρα στο στομάχι του, σαρκάζοντας παράλληλα τα χρόνια που ήταν μοντέλο για την Ντόνα Κάραν και τον Μαρκ Τζέικομπς.

«Η οικογένειά μου προέρχεται από Τσιγγάνους», λέει, «και η τσιγγάνικη μουσική είναι αυτή που άκουγα από παιδί, με αυτή μεγάλωσα στην Ουκρανία. Στη Νέα Υόρκη το πανκ με τράβηξε επειδή ήταν πολύ ακραίο. Πολλές φορές με λένε βλαμμένο επειδή διηγούμαι την ιστορία μου, αλλά έχει σημασία το τι κρατάει ο καθένας από αυτή και πώς έχεις διάθεση να ασχοληθείς. Όπως το είχε θέσει κι ο Μπουκόφσκι: "Αυτό που με ενδιαφέρει πιο πολύ είναι το πόσο καλά περπατάς μέσα από τη φωτιά". Δεν πήγα στην Αμερική και άρχισα να φωτογραφίζομαι για να γίνω δικηγόρος ή γιατρός. Δεν άρχισα να απορροφώ μαλακίες για το πώς υποτίθεται ότι έπρεπε να ζήσεις πετυχημένα. Θέλω να πω ότι ήταν μια αναζήτηση αυτού που ονειρευόμουν πραγματικά, του ονείρου της ψυχής μου. Και δεν περιελάμβανε ένα σπίτι ή ένα αυτοκίνητο. Από πολύ μικρός συλλέγω δίσκους και αυτό δεν θα σταματήσει ποτέ. Και με βοηθάει πολύ που ζω στη Νέα Υόρκη, για να έχω τα αυτιά μου ανοιχτά και να επικοινωνώ με DJ από κάθε μέρος του κόσμου. Το να είσαι DJ δεν είναι πραγματικά χόμπι ή επάγγελμα, είναι απλά ένας τρόπος να σκέφτεσαι, με ξεχωριστό στυλ. Γράφεις συνεχώς μουσική με μικρά αποσπάσματα της μουσικής άλλων ανθρώπων, μπορείς να γράψεις τη δικιά σου συμφωνία».

Οι Gogol Bordello έχουν φανατικό κοινό στην Ελλάδα, οι θεατρικές εμφανίσεις τους είναι εκρηκτικές και ξεσηκώνουν, και αυτήν τη φορά έρχονται με υλικό από τον νέο ακυκλοφόρητο δίσκο τους...

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Borderline 2026: Ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της μουσικής

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Argonauts: DJ set σε πρωτότυπα μέρη με ιστορία σε όλη την Ελλάδα

Μουσική / Οι Argonauts κάνουν live sessions στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας

Ο Nicholas Vibes έφτιαξε ένα πρότζεκτ μοναδικό στην Ευρώπη. Στόχος του είναι να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μέσα από την ηλεκτρονική μουσική, και να οργανώσει ένα μεγάλο event στην Ακρόπολη.
M. HULOT
Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ