10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ

10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
4

  •  Ο Ρίντλεϊ Σκοτ ξεκίνησε σχετικά μεγάλος να σκηνοθετεί ταινίες μεγάλου μήκους: ήταν 40 όταν γύρισε το Duellists.
  • Εδώ και χρόνια, είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία σκηνοθέτης στον οποίο τα στούντιο εμπιστεύονται ταινίες με προϋπολογισμό άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων- ενίοτε και δυο φορές περισσότερο. Το Exodus: Gods and Kings στοιχίζει 125 εκατομμύρια και ο Σκοτ μόλις έκλεισε τα 77 του χρόνια. (Ο Κλιντ Ίστγουντ είναι μεν γηραιότερος, αλλά τα μπάτζετ του είναι σαφώς πιό νοικοκυρεμένα)

  • Απαντώντας στην κριτική για το κυρίως "λευκό" κάστινγκ του Exodus, ο Σκοτ δήλωσε πως προσέλαβε ηθοποιούς διαφορετικών εθνικοτήτων, Άραβες, Ισπανούς και Ιρανούς, για να αποδώσει την ποικιλία της αιγυπτιακής κουλτούρας
  • Αν και δημιουργός δυο από τις πλέον ολοκληρωμένες ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών, το Alien και το Blade Runner, ο Σκοτ δεν είναι φαν του sci-fi.
10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
O σκηνοθέτης, με την Σιγκούρνι Γουίβερ
  • Για το Alien, ήταν η πέμπτη επιλογή της Fox. Ακόμη και ο Ρόμπερτ Άλτμαν προηγείτο στη σχετική λίστα των υποψηφίων.
  • Επέλεξε τη Σιγκούρνι Γουίβερ για το ρόλο της Ρίπλεϊ λίγες ημέρες πριν την έναρξη των γυρισμάτων, κάνοντας ένα τεστ στα ημιτελή σκηνικά.
  • Του ζητήθηκε να αναλάβει το I Am Legend αλλά δεν μπορούσε να υποταχθεί σε προϋπολογισμό κάτω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Αντ' αυτού, σκηνοθέτησε τον Μονομάχο. Θεωρεί πως έκανε την καλύτερη κίνηση της καριέρας του.
10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
Στα γυρίσματα του Μονομάχου
  • Το 2003 χρίσθηκε Sir.
  • Και τα τρία παιδιά του ασχολούνται με το σινεμά και τη διαφήμιση. Αφιέρωσε το Exodus στη μνήμη του αδελφού του, σκηνοθέτη Τόνι Σκοτ, με τον οποίο είχε ιδρύσει την εταιρεία του Scott Free.
  • Κοιμάται σχεδόν πάντα το μεσημέρι, έστω και λίγο, όπου και να είναι, ότι και να κάνει, όσο απαιτητική και να είναι η ταινία που γυρίζει.
10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Οθόνες / Ερρίκος Λίτσης: «Τρώμε ποπκόρν και βλέπουμε να ρίχνουν πυραύλους»

Ο Ερρίκος Λίτσης πρωταγωνιστεί στην «Τελευταία κλήση», ένα αστυνομικό θρίλερ βασισμένο στην υπόθεση του Σορίν Ματέι, τη συγκλονιστική ιστορία ομηρίας με τραγική κατάληξη. Ο αγαπημένος ηθοποιός μιλά για την ταινία αλλά και τους καιρούς που ζούμε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πλαστικό και υπογονιμότητα: Το ντοκιμαντέρ The Plastic Detox στο Netflix μας καλεί να αποτοξινωθούμε άμεσα

Οθόνες / Αν θες να κάνεις παιδί, κόψε τα πλαστικά

Στο ντοκιμαντέρ The Plastic Detox στο Netflix, μια Αμερικανίδα επιδημιολόγος συναντά ζευγάρια που αγωνίζονται να κάνουν παιδί και τους ζητά να περιορίσουν δραστικά την έκθεση τους στα πλαστικά. Τα αποτελέσματα είναι εκπληκτικά.
THE LIFO TEAM
Οι πιο χοτ σειρές που έρχονται αυτή την άνοιξη

Οθόνες / Οι πιο χοτ σειρές που έρχονται αυτή την άνοιξη

Οι πρεμιέρες στη μικρή οθόνη φέρνουν μαζί τους μεγάλα ονόματα και ακόμη μεγαλύτερο hype: από την τρίτη σεζόν του «Euphoria​​​​​​​» με τη Ζεντέγια και τον Τζέικομπ Ελόρντι μέχρι το «Margo’s Got Money Troubles​​​​​​​» με τις Νικόλ Κίντμαν και Μισέλ Φάιφερ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Oscars 2026: Μπηχτή στην αλαζονεία, τιμή σε έναν σπουδαίο δημιουργό

Οθόνες / Oscars 2026: Μπηχτή στην αλαζονεία, τιμή σε έναν σπουδαίο δημιουργό

Φέτος, το Χόλιγουντ υπερασπίστηκε το μεγάλο σινεμά του Πολ Τόμας Άντερσον που αγαπά εξίσου τους χαρακτήρες και την πλοκή, τα genres και την κουλτούρα της αίθουσας, τη σάτιρα και το horror χωρίς αγκυλώσεις, τη συγκίνηση και το θέαμα χωρίς ενοχές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Οι Αθηναίοι / Ναταλία Γερμανού: «Εγώ έτσι είμαι, τα λέω τσεκουράτα»

Έγινε δημοσιογράφος επειδή της το πρότεινε ο πατέρας της. Περιοδικά, ραδιόφωνο, τηλεόραση, πέρασε από όλα όπως πέρασε και από το ελληνικό τραγούδι. Δεν πιστεύει στην αυτοαναφορική τηλεόραση ούτε στις «πεσιματικές» συνεντεύξεις. Η Ναταλία Γερμανού αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
«Ποιος θέλει να δει μια ταινία για έναν κόσμο που φλέγεται;»

Pulp Fiction / «Ποιος θέλει να δει μια ταινία για έναν κόσμο που φλέγεται;»

Η ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον «Μια μάχη μετά την άλλη» αναμένεται να σαρώσει στις σημαντικές κατηγορίες των Όσκαρ. Ποιο είναι το ιδιαίτερο στίγμα των ταινιών του; Με ποια υλικά έφτιαξε ο Άντερσον το νέο (για πολλούς) αριστούργημά του;
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Βιβλίο / Λάιζα Μινέλι: Η εξωφρενική ζωή της μέσα από τη νέα αυτοβιογραφία της

Προτού πεθάνει μόνη της σε ένα μπάνιο ξενοδοχείου σε ηλικία 47 ετών, η Τζούντι Γκάρλαντ κληροδότησε στην κόρη μια διά βίου εξάρτηση από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά και μια τάση να ερωτεύεται γκέι άνδρες.
THE LIFO TEAM
Οι αδελφοί Λιμιέρ ως πρωτοπόροι του σινεμά αλλά και του TikTok

Οθόνες / Οι αδελφοί Λιμιέρ ως πρωτοπόροι του σινεμά αλλά και του TikTok

Ένα νέο ντοκιμαντέρ που κάνει πρεμιέρα στο MoMA της Νέας Υόρκης στο τέλος του μήνα αποκαλύπτει τη συναρπαστική, προφητική και πολυδιάστατη φύση των ταινιών μικρού μήκους των Λιμιέρ στα τέλη του 19ου αιώνα.
THE LIFO TEAM
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά;

Κρίστοφερ Κινγκ / Ένας «ξένος» ξέρει τα ελληνικά χωριά καλύτερα από εμάς

Στο ντοκιμαντέρ «Γιατί ’ναι μαύρα τα βουνά;» ο Αμερικανός συλλέκτης και ερευνητής Κρίστοφερ Κινγκ διασχίζει το ελληνικό τοπίο απ’ άκρη σ’ άκρη και καταγράφει όσα δεν φτάνουν στις μεγάλες πόλεις. Μαζί με την Κατερίνα Καφεντζή, υπεύθυνη για την έρευνα και την αρχισυνταξία του ντοκιμαντέρ, μίλησαν στη LifO.
M. HULOT
ΕΠΕΞ «Ζούμε ανάμεσά σας»

Οθόνες / Ένα ντοκιμαντέρ για να γίνει ορατή μια νόσος “αόρατη”

H Μαρία Κατσικαδάκου (Cyber) μιλά με ζέση αλλά και χιούμορ για το βιωματικό DIY ντοκιμαντέρ της για τον διαβήτη, του οποίου η πρώτη προβολή θα πραγματοποιηθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
10 επιλογές από το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15/3)

Οθόνες / 10 ταινίες που ξεχωρίσαμε από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τιμά με Χρυσό Αλέξανδρο τον Μπιλ Μόρισον και τη Βουβούλα Σκούρα, υποδέχεται τη Ζιλιέτ Μπινός και ξεδιπλώνει ένα πλούσιο πρόγραμμα με αφιερώματα, διεθνείς συμμετοχές και δυνατές ιστορίες.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

3 σχόλια
Χαίρομαι ιδιαίτερα με σχόλια που προδίδουν σινεφιλικό πάθος και διεκδίκηση με όρους αισθητικής και προσωπικού γούστου.Όντως ο Ρίντλεϊ Σκοτ συνιστά μια ιδιαίτερη περίπτωση: visual παραμυθάς χωρίς την παιδικότητα του Σπίλμπεργκ, αλλά με κάποιο κυνισμό στα σενάρια που σκηνοθετεί, και την ίδια στιγμή, ευαισθησία σε λεπτομέρειες που ισορροπούν την ψυχρότητα του γενικότερου χειρισμού. Ο ίδιος δηλώνει σχεδιαστής ταινιών, και, όντως σε επίπεδο art direction, όλες του οι ταινίες σκίζουν. Έχει δε καταφέρει να χρησιμοποιήσει υπέρ του την ψηφιακή τεχνολογία, εξαργυρώνοντας την οξυδέρκεια του ως διαφημιστής. Οι κακές ταινίες που έχει γυρίσει είνια πράγματι αρκετές- ειδικά για έναν σκηνοθέτη που έχει υπογράψει και αρκετές καλές. Αυτό δείχνει οτι είναι τόσο καλός όσο το υλικό του και πάνω απ' όλα, έχει μια έφεση στη δουλειά, και όχι στην υστεροφημία. Πάντως υπογραφή, δηλαδή προσωπικότητα, διαθέτει
Είναι εκνευριστικά υπερεκτιμημένος! Ένας μπολκμπαστεράς είναι,ρε παιδιά,ο οποίος προσδίδει μία αξιοζήλευτη και παραπλανητική σοβαροφάνεια στις ταινιες του και μας ξεγελά! Περίπου πέντε (απλώς)καλές ταινίες και μετά το χάος της μετριότητας! Τί να πρωτοθυμηθώ; Το προπαγανδιστικό gi jane; Το μιλιταριστκό black hawk down; Ή αυτή η χαζομάρα,ο μονομάχος; Η πιο εξοργιστική ανοησία του χολυγουντ! Γελούσα(για να μην κλάψω) σ' όλη την διάρκεια της προβολής! Το Hannibal; Το ξεχάσατε; 30 επίπεδα κάτω απ΄την σιωπή των αμνών!! Ακόμη και ο Ρατνερ του κόκκινου δράκου τον ξεπέρασε!! Τέτοια κατάντια!! Για να μην αναφέρω τον χοντρό robin hood του Russell Crowe! Πεθύμησα τον Mel Brooks!Δεν έχει κανένα προσωπικό άγγιγμα στις ταινίες του: την μισή του φιλμογραφία θα μπορούσε να την γυρίσει ο οποιοσδήποτε σοβαρός και ικανός επαγγελματίας του είδους. Μπορείς να δεις μία ταινία,χωρίς να γνωρίζεις πως την γύρισε αυτός και να πεις:"Α!Του Ridley Scott είναι!";Όχι,βέβαια! Αυτό που συμβαίνει με δημιουργούς,όπως Gilliam, Burton.Lynch,Cronenberg,Kubrick,Kieslowsky,Tar και τόσους άλλους,τους οποίους αναγνωρίζεις από το στυλ,αλλά και την θεματολογία,δεν ισχύει για τον Riddley Scott.Και η ειρωνεία συνεχίζεται: αυτό που δεν ισχύει για τον ένα αδελφό,ισχύει για τον έτερο,τον Tony Scott!! Αυτός μάλιστα! Αυτός έχει προσωπικό στυλ,μπορείς να δεις ταινία του(χωρίς να το γνωρίζεις) και να πεις:"Α,του Tony Scott είναι!"Επειδή αυτός ΕΧΕΙ προσωπικό στυλ,το οποίο διέπει όλη του την φιλμογραφία και εντοπίζεται κυρίως στους τεχνικούς τομείς,όπως μοντάζ και φωτογραφία,όπου βλέπουμε τους ίδιους φρενήρεις ρυθμούς στις εναλλαγές πλάνων,τα ίδια χρώματα κ.λ.π. Eίναι δε τόσο καλύτερος από τον Ridley σ' αυτό το κομμάτι,ώστε "ανάγκασε" τον τελευταίo να τον αντιγράψει υφολογικά και στυλιστικά σε δυο τουλάχιστον ταινίες,gi jane και black hawk down,όπου,κυριολεκτικά,είναι σαν να βλέπεις Tony κι όχι Ridley!
Εντάξει, γούστα είναι αυτά και κανείς δεν αρνήθηκε ότι ο Σκοτ είναι blockbusterας, αλλά Alien και Blade Runner είναι δύο από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Για το Gladiator επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί τόσο κράξιμο. Νομίζω ότι στο είδος του ήταν επίσης πολύ καλό: Πολύ καλή σκηνοθεσία, μουσική υπόκρουση, δυνατές μάχες, πολύ ωραίος Joachin Phoenix. Αρκετά epic, όπως περιμένουμε νομίζω από μια τέτοια ταινία
Παίζει να είναι ο #1 σκηνοθέτης που θα ξεχνούσαμε στην ερώτηση "πες μας πέντε-έξι μεγάλους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ" Σπάνια περίπτωση μπλοκμπαστερά με προσωπική γραφή και ύφος.