10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ

10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
4

  •  Ο Ρίντλεϊ Σκοτ ξεκίνησε σχετικά μεγάλος να σκηνοθετεί ταινίες μεγάλου μήκους: ήταν 40 όταν γύρισε το Duellists.
  • Εδώ και χρόνια, είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία σκηνοθέτης στον οποίο τα στούντιο εμπιστεύονται ταινίες με προϋπολογισμό άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων- ενίοτε και δυο φορές περισσότερο. Το Exodus: Gods and Kings στοιχίζει 125 εκατομμύρια και ο Σκοτ μόλις έκλεισε τα 77 του χρόνια. (Ο Κλιντ Ίστγουντ είναι μεν γηραιότερος, αλλά τα μπάτζετ του είναι σαφώς πιό νοικοκυρεμένα)

  • Απαντώντας στην κριτική για το κυρίως "λευκό" κάστινγκ του Exodus, ο Σκοτ δήλωσε πως προσέλαβε ηθοποιούς διαφορετικών εθνικοτήτων, Άραβες, Ισπανούς και Ιρανούς, για να αποδώσει την ποικιλία της αιγυπτιακής κουλτούρας
  • Αν και δημιουργός δυο από τις πλέον ολοκληρωμένες ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών, το Alien και το Blade Runner, ο Σκοτ δεν είναι φαν του sci-fi.
10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
O σκηνοθέτης, με την Σιγκούρνι Γουίβερ
  • Για το Alien, ήταν η πέμπτη επιλογή της Fox. Ακόμη και ο Ρόμπερτ Άλτμαν προηγείτο στη σχετική λίστα των υποψηφίων.
  • Επέλεξε τη Σιγκούρνι Γουίβερ για το ρόλο της Ρίπλεϊ λίγες ημέρες πριν την έναρξη των γυρισμάτων, κάνοντας ένα τεστ στα ημιτελή σκηνικά.
  • Του ζητήθηκε να αναλάβει το I Am Legend αλλά δεν μπορούσε να υποταχθεί σε προϋπολογισμό κάτω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Αντ' αυτού, σκηνοθέτησε τον Μονομάχο. Θεωρεί πως έκανε την καλύτερη κίνηση της καριέρας του.
10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
Στα γυρίσματα του Μονομάχου
  • Το 2003 χρίσθηκε Sir.
  • Και τα τρία παιδιά του ασχολούνται με το σινεμά και τη διαφήμιση. Αφιέρωσε το Exodus στη μνήμη του αδελφού του, σκηνοθέτη Τόνι Σκοτ, με τον οποίο είχε ιδρύσει την εταιρεία του Scott Free.
  • Κοιμάται σχεδόν πάντα το μεσημέρι, έστω και λίγο, όπου και να είναι, ότι και να κάνει, όσο απαιτητική και να είναι η ταινία που γυρίζει.
10 τρίβια για τον σκηνοθέτη Ρίντλεϊ Σκοτ Facebook Twitter
4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

130’ με την Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη

Οθόνες / Για την Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη «οι δυνατές γυναίκες σηκώνουν κύματα»

Λίγο μετά την πρεμιέρα της ταινίας της «Τιτανικός Ωκεανός» στις Κάννες, η σκηνοθέτιδα εξηγεί πώς με αφετηρία τον παράξενο κόσμο μιας γιαπωνέζικης σχολής για γοργόνες έφτιαξε μια ιστορία για την επιθυμία, την ταυτότητα και τη δύναμη της γυναικείας φαντασίας.
M. HULOT
ΜΑΡΖΑΝ ΣΑΤΡΑΠΙ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΛΥΠΗ, ΜΙΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑΡΡΟΥΣ

Απώλειες / Μαρζάν Σατραπί, ένας θάνατος από θλίψη

Η δημιουργός του «Persepolis», σύμβολο ελευθερίας και καλλιτεχνικού θάρρους, πέθανε σήμερα, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του συζύγου της, αφήνοντας ένα έργο που έδωσε φωνή στις γυναίκες και στους καταπιεσμένους του Ιράν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γουίλεμ Νταφόε: «Το να μην παίρνεις ρίσκα, αυτό είναι το ρίσκο»

Συνέντευξη / Γουίλεμ Νταφόε: «Το να μην παίρνεις ρίσκα, αυτό είναι το ρίσκο»

Με αφορμή το «Πάρτι Γενεθλίων», τη νέα ταινία που γυρίστηκε στην Ελλάδα, ο διάσημος ηθοποιός μιλά για την εξουσία, το θέατρο, την υποκριτική ως πράξη απόλυτης παρουσίας και την ανάγκη να παραμένεις ανοιχτός απέναντι στον κόσμο, ακόμη κι όταν αυτό σημαίνει να χάσεις τον έλεγχο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Ο Τόνι Λιούνγκ δεν παίζει τη μελαγχολία· την αφήνει να τον κοιτάζει

Πολιτισμός / Ο Τόνι Λιούνγκ δεν παίζει τη μελαγχολία· την αφήνει να τον κοιτάζει

Με αφορμή το Silent Friend της Ίλντικο Ενιέντι, ο Τόνι Λιούνγκ μιλά για την παιδική εγκατάλειψη, τη σιωπή που έγινε κινηματογραφική γλώσσα, το In the Mood for Love και τη συνεργασία με τον Γουόνγκ Καρ Γουάι που τον έσωσε από την υπαρξιακή πλήξη.
THE LIFO TEAM
Ο Χρυσός Φοίνικας θα προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις στο κοινό

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Ο Χρυσός Φοίνικας θα προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις στο κοινό

Το είχαμε γράψει πως η επιλογή στο φετινό Φεστιβάλ Καννών επικεντρώνεται στον πόλεμο, και τώρα έρχονται οι τιμητικές διακρίσεις και σχεδόν όλες επιβραβεύουν συρράξεις και αναταραχές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Αυτό το καλοκαίρι θα θυμηθούμε τον Γιώργο Λούκο. Επιτέλους, για το καλό που έκανε

Οθόνες / Αυτό το καλοκαίρι θα θυμηθούμε τον Γιώργο Λούκο. Επιτέλους, για το καλό που έκανε

Το αποτύπωμα μιας εποχής μάς παραδίδει στο ντοκιμαντέρ «2005-2015: Στα χρόνια του Λούκου» ο σκηνοθέτης Ηλίας Γιαννακάκης, σε μια απόπειρα να αποκατασταθεί η φήμη ενός ανθρώπου με σπουδαίο έργο που πολεμήθηκε όσο λίγοι.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Kάννες 2026: Gay έρωτες που επιβιώνουν σε καιρούς πολέμου

Aνταπόκριση από τις Κάννες / Kάννες 2026: Gay έρωτες που επιβιώνουν σε καιρούς πολέμου

Το Coward, το Bola Negra και το The Man I Love είναι τρεις ταινίες του επίσημου διαγωνιστικού του Φεστιβάλ Καννών για τον έρωτα και τον πόλεμο, που αναδεικνύουν ιστορικά διλήμματα και απαγορευμένα μυστικά από το παρελθόν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Τιτανικός Ωκεανός: Ένα πολυεπίπεδο στοίχημα pop φαντασίας και ευάλωτου ψυχισμού

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Τιτανικός Ωκεανός: Ένα πολυεπίπεδο στοίχημα pop φαντασίας και ευάλωτου ψυχισμού

Στο ντεμπούτο της στη μεγάλου μήκους μυθοπλασία η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη μας προσκαλεί  στο σαγηνευτκό σύμπαν της, δραπετεύει με χάρη και δύναμη, οργανώνει τα σύμβολα, οργώνει τις θάλασσες και βουτά στην υπέρβαση, απνευστί. 
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ένας «Μινώταυρος» για Χρυσό Φοίνικα

Ανταπόκριση από τις Κάννες / Ένας «Μινώταυρος» για Χρυσό Φοίνικα

Ο σπουδαίος Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ επιστρέφει με ένα υπαινικτικό αριστούργημα για τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενσωματώνοντας σε αυτό ιδιοφυώς την «Άπιστη Σύζυγο» του Κλοντ Σαμπρόλ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Πικρές Γιορτές»: Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ αμφισβητεί τις προθέσεις του

Ανταπόκριση από τις Κάννες / «Πικρές Γιορτές»: Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ αμφισβητεί τις προθέσεις του

Ο σπουδαίος Ισπανός σκηνοθέτης επιστρέφει για 7η φορά στο Φεστιβάλ Καννών με έναν αυτοαναφορικό στοχασμό πάνω στα λανθασμένα κίνητρα και στη δεύτερη ευκαιρία μέσα από την καλλιτεχνική δημιουργία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

3 σχόλια
Χαίρομαι ιδιαίτερα με σχόλια που προδίδουν σινεφιλικό πάθος και διεκδίκηση με όρους αισθητικής και προσωπικού γούστου.Όντως ο Ρίντλεϊ Σκοτ συνιστά μια ιδιαίτερη περίπτωση: visual παραμυθάς χωρίς την παιδικότητα του Σπίλμπεργκ, αλλά με κάποιο κυνισμό στα σενάρια που σκηνοθετεί, και την ίδια στιγμή, ευαισθησία σε λεπτομέρειες που ισορροπούν την ψυχρότητα του γενικότερου χειρισμού. Ο ίδιος δηλώνει σχεδιαστής ταινιών, και, όντως σε επίπεδο art direction, όλες του οι ταινίες σκίζουν. Έχει δε καταφέρει να χρησιμοποιήσει υπέρ του την ψηφιακή τεχνολογία, εξαργυρώνοντας την οξυδέρκεια του ως διαφημιστής. Οι κακές ταινίες που έχει γυρίσει είνια πράγματι αρκετές- ειδικά για έναν σκηνοθέτη που έχει υπογράψει και αρκετές καλές. Αυτό δείχνει οτι είναι τόσο καλός όσο το υλικό του και πάνω απ' όλα, έχει μια έφεση στη δουλειά, και όχι στην υστεροφημία. Πάντως υπογραφή, δηλαδή προσωπικότητα, διαθέτει
Είναι εκνευριστικά υπερεκτιμημένος! Ένας μπολκμπαστεράς είναι,ρε παιδιά,ο οποίος προσδίδει μία αξιοζήλευτη και παραπλανητική σοβαροφάνεια στις ταινιες του και μας ξεγελά! Περίπου πέντε (απλώς)καλές ταινίες και μετά το χάος της μετριότητας! Τί να πρωτοθυμηθώ; Το προπαγανδιστικό gi jane; Το μιλιταριστκό black hawk down; Ή αυτή η χαζομάρα,ο μονομάχος; Η πιο εξοργιστική ανοησία του χολυγουντ! Γελούσα(για να μην κλάψω) σ' όλη την διάρκεια της προβολής! Το Hannibal; Το ξεχάσατε; 30 επίπεδα κάτω απ΄την σιωπή των αμνών!! Ακόμη και ο Ρατνερ του κόκκινου δράκου τον ξεπέρασε!! Τέτοια κατάντια!! Για να μην αναφέρω τον χοντρό robin hood του Russell Crowe! Πεθύμησα τον Mel Brooks!Δεν έχει κανένα προσωπικό άγγιγμα στις ταινίες του: την μισή του φιλμογραφία θα μπορούσε να την γυρίσει ο οποιοσδήποτε σοβαρός και ικανός επαγγελματίας του είδους. Μπορείς να δεις μία ταινία,χωρίς να γνωρίζεις πως την γύρισε αυτός και να πεις:"Α!Του Ridley Scott είναι!";Όχι,βέβαια! Αυτό που συμβαίνει με δημιουργούς,όπως Gilliam, Burton.Lynch,Cronenberg,Kubrick,Kieslowsky,Tar και τόσους άλλους,τους οποίους αναγνωρίζεις από το στυλ,αλλά και την θεματολογία,δεν ισχύει για τον Riddley Scott.Και η ειρωνεία συνεχίζεται: αυτό που δεν ισχύει για τον ένα αδελφό,ισχύει για τον έτερο,τον Tony Scott!! Αυτός μάλιστα! Αυτός έχει προσωπικό στυλ,μπορείς να δεις ταινία του(χωρίς να το γνωρίζεις) και να πεις:"Α,του Tony Scott είναι!"Επειδή αυτός ΕΧΕΙ προσωπικό στυλ,το οποίο διέπει όλη του την φιλμογραφία και εντοπίζεται κυρίως στους τεχνικούς τομείς,όπως μοντάζ και φωτογραφία,όπου βλέπουμε τους ίδιους φρενήρεις ρυθμούς στις εναλλαγές πλάνων,τα ίδια χρώματα κ.λ.π. Eίναι δε τόσο καλύτερος από τον Ridley σ' αυτό το κομμάτι,ώστε "ανάγκασε" τον τελευταίo να τον αντιγράψει υφολογικά και στυλιστικά σε δυο τουλάχιστον ταινίες,gi jane και black hawk down,όπου,κυριολεκτικά,είναι σαν να βλέπεις Tony κι όχι Ridley!
Εντάξει, γούστα είναι αυτά και κανείς δεν αρνήθηκε ότι ο Σκοτ είναι blockbusterας, αλλά Alien και Blade Runner είναι δύο από τις καλύτερες ταινίες του είδους. Για το Gladiator επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί τόσο κράξιμο. Νομίζω ότι στο είδος του ήταν επίσης πολύ καλό: Πολύ καλή σκηνοθεσία, μουσική υπόκρουση, δυνατές μάχες, πολύ ωραίος Joachin Phoenix. Αρκετά epic, όπως περιμένουμε νομίζω από μια τέτοια ταινία
Παίζει να είναι ο #1 σκηνοθέτης που θα ξεχνούσαμε στην ερώτηση "πες μας πέντε-έξι μεγάλους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ" Σπάνια περίπτωση μπλοκμπαστερά με προσωπική γραφή και ύφος.