H Chrysta Bell έχει γίνει περισσότερο γνωστή τα τελευταία χρόνια λόγω της μουσικής της σχέσης με τον Ντέιβιντ Λιντς. Πέρσι, μάλιστα, εμφανίστηκε στο «Twin Peaks», στον ρόλο της Tamara Preston, ειδικής πράκτορα του FBI.
Έχουν μια γόνιμη συνεργασία τα τελευταία 19 χρόνια, απ' όταν συναντήθηκαν πρώτη φορά, το 1999. Πριν από τη γνωριμία τους έκανε τα φωνητικά στο συγκρότημα των 81/2 Souvenirs. Η Bell έγραψε μαζί με τον Λιντς το κομμάτι «Polish Poems» που ακούγεται τα τελευταία λεπτά του «Inland Empire» (2006). Αργότερα, το 2011, της έκανε παραγωγή στο ντεμπούτο σόλο άλμπουμ της «This Train», και πάει λέγοντας.
«Είναι αλήθεια ότι ο τρόπος που ο Ντέιβιντ αντιμετωπίζει τη ζωή με έχει επηρεάσει αρκετά» λέει και δεν κρύβει τον θαυμασμό της όταν μιλάει γι' αυτόν.
«Ζει έτσι ώστε να μπορεί άνετα να πειραματίζεται καλλιτεχνικά με όλα τα μέσα στην καθημερινότητά του. Τα πάντα είναι δυνατά στο περιβάλλον που έχει δημιουργήσει για τον εαυτό του, είτε θέλει να γράψει ένα σενάριο, να ζωγραφίσει, να φτιάξει ένα τραπέζι, ένα τραγούδι, μια μαριονέτα ή να γυρίσει ένα βίντεο.
Ο τρόπος που ζει στόχο έχει να διευκολύνει τη δημιουργικότητά του και είναι ξεκάθαρο πως μέχρι τώρα τον έχει εξυπηρετήσει πολύ. Αυτή η εμπειρία με έχει μάθει πολλά».
Η Αμερική είναι μια χώρα σε κατάσταση εφηβείας και βαθιάς αναταραχής. Είμαστε ασταθείς. Έχουμε μια άσχημη και επαίσχυντη σχέση με τη δημοκρατία. Τη θεωρούμε δεδομένη, ενώ βρίσκεται σε κίνδυνο, αλλά, ευτυχώς, το αντιλαμβανόμαστε σιγά-σιγά.
Η Bell συχνά μοιάζει σαν να έχει βγει από το σύμπαν που έχει δημιουργήσει ο σπουδαίος σκηνοθέτης ή να είναι αναπόσπαστο κομμάτι του. Μεγάλωσε στο Τέξας. Οι γονείς της είχαν ένα στούντιο ηχογράφησης που έφτιαχνε jingles − η μητέρα της ήταν τραγουδίστρια. H Chrysta άρχισε να τραγουδάει στα 13 της.
Μου λέει ότι σήμερα, εκτός από το τραγούδι, τις περιοδείες και τη δική της δισκογραφική, είναι ιδιοκτήτρια ενός νεκροταφείου φυσικής ταφής. Παράλληλα, ασχολείται και με τουριστικά τουρ της περιοχής.
Αν αυτό δεν είναι λιντσικό σενάριο, τότε ισχύει ότι η πραγματικότητα είναι πιο περίεργη από τη ζωή. Περιγράφει την παιδική της ηλικία με έναν ονειρικό τρόπο.
Chrysta Bell & David Lynch - Polish Poem
«Μεγάλωσα στο Σαν Αντόνιο του Τέξας. Βρίσκεται αρκετά νότια και η πιο κοντινή ακτή απέχει πολλές ώρες. Από τις πρώιμες αναμνήσεις μου είναι ένα όνειρο που είχα όταν ήμουν 3 χρονών.
Χελώνες, άλογα, ελέφαντες, στρουθοκάμηλοι, μια ατελείωτη παρέλαση από ζώα, περπατούσαν όλα πάνω στο κρεβάτι μου και περνούσαν από πάνω μου, αλλά δεν με πλάκωναν. Έμοιαζαν να πηγαίνουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση» αναφέρει.
«Καμιά φορά αναρωτιέμαι πόσο με επηρέασε η αγάπη της μητέρας μου για τη μουσική. Δυσκολεύομαι να πω, αλλά σίγουρα έχει παίξει ρόλο, επειδή από μικρή με συγκινούσε το πόσο χαρούμενη φαινόταν όταν τραγουδούσε. Τα προβλήματά της φάνταζαν τόσο μακρινά εκείνη τη στιγμή.
Και οι δυο παίρνουμε μεγάλη ικανοποίηση από το τραγούδι και θεωρούμε δώρο την ικανότητα να τραγουδάς και να εκφράζεσαι με αυτό τον τρόπο. Η μουσική μάς συγκινεί.
Αν και η μητέρα μου πάντοτε υποστήριζε την καριέρα μου, δεν μπορώ πω ότι θα με πίεζε ή θα με ενθάρρυνε να ακολουθήσω αυτή την πορεία, αν το πάθος μου για τη μουσική δεν ήταν τόσο δυνατό. Ως μητέρα είμαι σίγουρη ότι θα ήθελε να έχω ακολουθήσει ένα πιο σταθερό επάγγελμα».
Είναι η δεύτερη φορά που έρχεται στην Ελλάδα. Η προηγούμενη ήταν το 2012. Τότε είχε επισκεφτεί την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Μου περιγράφει την ατμόσφαιρα στα live της: «Είναι δραματική, σκοτεινή, αισθησιακή, ιδιαίτερη, μελαγχολική».
Η μουσική είναι το πάθος και η παρηγοριά της. Όπως τονίζει συχνά: «Μια φωνή μπορεί να με γιατρέψει. Με σκλαβώνουν φωνές όπως αυτές των Al Green, Julie London, Jeff Buckley, Otis Redding, Marvin Gaye, και πιο πρόσφατα της Aldous Harding».
«Τι σε εμπνέει;»
«Πράγματα που στατιστικά είναι απίθανο να συμβούν: το να συναντήσεις κάποιον από την πόλη σου ενώ επισκέπτεσαι μια άλλη χώρα ή το να ανακαλύπτεις ότι με τον καλύτερό σου φίλο, που μένει σε άλλη Πολιτεία, έχετε εμμονή με τον ίδιο άγνωστο καλλιτέχνη, και μάλιστα την ίδια περίοδο.
Το να βλέπεις στο όνειρό σου κάποιον που έχεις να του μιλήσεις καιρό και, ξαφνικά, την επόμενη μέρα σε παίρνει τηλέφωνο. Αυτά τα μικρά μυστήρια με εμπνέουν».
Δεν είναι όμως συνέχεια στα σύννεφα, όπως φαίνεται. Της ζητάω να μου σχολιάσει την κατάσταση με το #metoo και όσα συμβαίνουν στην Αμερική.
«Το #metoo είναι μια αρχή. Είναι αρκετά ενθαρρυντικό. Αν και θεωρώ δυσάρεστο το ότι είμαστε τόσο πίσω στο θέμα της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, για να διορθωθεί η κατάσταση πρέπει να γίνει από κάπου η αρχή.
Ακόμα και η καθυστέρηση είναι οδυνηρή. Παρακολουθώ όσα συμβαίνουν στη χώρα και μερικές φορές σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερα να μην το έκανα.
Η Αμερική είναι μια χώρα σε κατάσταση εφηβείας και βαθιάς αναταραχής. Είμαστε ασταθείς. Έχουμε μια άσχημη και επαίσχυντη σχέση με τη δημοκρατία. Τη θεωρούμε δεδομένη, ενώ βρίσκεται σε κίνδυνο, αλλά, ευτυχώς, το αντιλαμβανόμαστε σιγά-σιγά.
Πρέπει να κοιτάξουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Πρέπει να απαιτήσουμε να αλλάξουν τα πράγματα και, φυσικά, πρέπει να είμαστε δίκαιοι».
Chrysta Bell - Heaven
Η Chrysta Bell θα εμφανιστεί στο Gagarin205 την Τετάρτη 4 Απριλίου, με είσοδο 17-23 ευρώ.
