Λουκουμάδες και γυμνά αγόρια στην οδό Αναπαύσεως

Λουκουμάδες και γυμνά αγόρια στην οδό Αναπαύσεως Facebook Twitter
«Για το λουκουμά ήρθαμε ή για τον Γιάννη», ρωτάει ο φίλος που με έφερε. «Τρώνε και τα μάτια», του λέω. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
0

Πάμε Αμερικάνα για «τρύπες»;

— Μπαρντόν. Τι εστί Αμερικάνα; Και για ποιες τρύπες μιλάμε;

Στην οδό Αναπαύσεως στο Μετς, εδώ και λίγες εβδομάδες, έχει ανοίξει ένα μικρό μαγαζάκι που πουλάει ψαγμένους λουκουμάδες, τους οποίους ονομάζει «τρύπες» και «κρόνατ».

Η «Αμερικάνα» είναι ασβεστωμένη και διαθέτει μία φλούο επιγραφή. Το μαγαζί «τρέχουν» δύο ιδιοκτήτες: Ο εστέτ και ψαγμένος Μάριος και ο Γιάννης που είναι μόνο 23 χρονών με καταγωγή από τον Πόντο, όμορφος και με τεράστια γαλανά μάτια.

«Για το λουκουμά ήρθαμε ή για τον Γιάννη», ρωτάει ο φίλος που με έφερε.

«Τρώνε και τα μάτια», του λέω και μπουκώνομαι μια «τρύπα». Ο Γιάννης δοκιμάζει και αυτός ένα λουκουμά και του τρέχουν τα μέλια και χαίρονται και τα Χερουβείμ που 'ναι δίπλα στο Α' Νεκροταφείο.

Υπάρχει αυτή η άμεση πρόσβαση την ώρα που τα φτιάχνει που σε κάνει να νιώθεις ότι έχεις πέσει σε γιαγιά μερακλού στη Κρήτη που τηγανίζει σε καλό λάδι. Και πλάκα- πλάκα αυτό είναι και το δικό τους μυστικό.

«Πως σας ήρθε βρε παιδιά να κάνετε λουκουμάδες;», τους ρωτάω ενώ δηλώνω ότι δεν είμαι φαν του συγκεκριμένου εδέσματος.

Παραδέχομαι, ωστόσο, ότι αυτές οι «τρύπες» είναι μπουκιά και συχώριο. Ο Γιάννης είναι φίλος χρόνια με τον Μάριο. Είχε μαζέψει κάτι οικονομίες από  την οικοδομή που δούλευε από τα δεκατρία και του άρεσε η ιδέα μιας μικρής επιχείρησης.

«Οικοδομή;», ρωτάω και ακούγομαι λίγο σαν τη μαντάμ Σουσού. Η ιδέα ήταν του Μάριου. Ήθελε να ανοίξει ένα μπαρ-εστιατόριο, ένα πολύ μικρό μαγαζί με τη λογική της μπάρας.

«Απ' τη μια μεριά θα μαγειρεύαμε και θα κάθονταν πέντε-έξι το πολύ άνθρωποι και θα τρώγανε ωραία φιλέτα με δικές μου χειροποίητες σάλτσες, φρέσκες τηγανητές πατάτες, μια βασική σαλάτα και ένα γλυκό για το τέλος. Συγκεκριμένο κόνσεπτ και μενού.

Λουκουμάδες και γυμνά αγόρια στην οδό Αναπαύσεως Facebook Twitter
Δεν ήξερα τίποτα για λουκουμάδες. Είχα φάει στην Κρήτη στο χωριό του πατέρα μου, άντε να είχα φάει και στο Αιγαίον αλλά δεν είμαι του λουκουμά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Τον ρωτάω αν είναι μάγειρας και γνέφει «όχι». «Είμαι φωτογράφος άλλα έχω πάθος με την μαγειρική». Το υγειονομικό όμως δεν τους δίνει την πολυπόθητη άδεια που χρειάζονται και ενώ έχουν αγοράσει όλο τον εξοπλισμό ακόμα και τις φριτέζες, τους επιτρέπουν να το λειτουργήσουν σαν αναψυκτήριο και να πουλάνε τυρόπιτες.

«Τους άκουγα να λένε "ξεχάστε το αλμυρό", "ξεχάστε τις σαλάτες", ξεχάστε το ένα και το άλλο και βυθιζόμουν σε απελπισία γιατί είχε γίνει η επένδυση και τότε ένας λέει: "κάντε λουκουμάδες". Αυτό ήταν, άναψε ένα μικρό φως μέσα στο τούνελ».

«Δηλαδή τον παντρευτήκατε τον λουκουμά δίχως να τον θέλετε», αναρωτιέμαι εγώ. Ο Γιάννης έπεσε σε κατάθλιψη ο Μάριος όμως  σαν πιο έμπειρος βρήκε τη λύση.

«Πιστεύω ότι στη ζωή μερικές φορές μπορεί κάτι που ξεκίνησε στραβά να βγει σε όφελος σου. Δεν ήξερα τίποτα για λουκουμάδες. Είχα φάει στην Κρήτη στο χωριό του πατέρα μου, άντε να είχα φάει και στο Αιγαίον αλλά δεν είμαι του λουκουμά. Το θεωρώ κάπως παλιό γλυκό. Άρχισα τρελή έρευνα και ανακάλυψα ότι κάθε λαός έχει και το δικό του τηγανητό ζυμάρι. Κάναμε αφρικανικούς με κάρδαμο, Ρουμάνικους με ξύσμα λεμονιού και ρικότα και φτάσαμε στο Κρόνατ» λέει ο Μάριος.

Το Κρόνατ είναι σύλληψη ενός Γάλλου ζαχαροπλάστη στη Νέα Υόρκη. Είναι ζύμη κρουασάν κομμένη με το κουπάτ του ντόνατ.

Έτσι φτάνεις εδώ στην Αναπαύσεως να ζητάς μια μερίδα «τρύπες» που είναι το εν λόγω ζυμάρι σε μικρά στρογγυλά ή ένα κρόνατ που είναι το ίδιο ζυμάρι σε μέγεθος ντόνατ.

«Τις τρύπες τις μοιράζεσαι και με άλλους αν θες» μου λέει ο Γιάννης και γελάει, «ενώ το κρόνατ είναι όλο για πάρτη σου».

Λουκουμάδες και γυμνά αγόρια στην οδό Αναπαύσεως Facebook Twitter
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Μπορείς να φας και αλμυρό με γαλοπούλα, τυρί και λίγη ρόκα και έπεται συνέχεια στον πειραματισμό γιατί ο Μάριος είναι ανήσυχος και δεν σταματάει να το ψάχνει. Τα σιρόπια είναι όλα φτιαγμένα από τον ίδιο, η αλατισμένη καραμέλα, αυτό με το σμέουρο, η πικρή σοκολάτα και η γάλακτος.

Όση ώρα μιλάμε περνάει κόσμος και ο Μάριος ανοίγει τη ζύμη με τον πλάστη.

Υπάρχει αυτή η άμεση πρόσβαση την ώρα που τα φτιάχνει που σε κάνει να νιώθεις ότι έχεις πέσει σε γιαγιά μερακλού στη Κρήτη που τηγανίζει σε καλό λάδι. Και πλάκα- πλάκα αυτό είναι και το δικό τους μυστικό.

Οι λουκουμάδες κάνουν μόνο 1.90 ενώ μπορείς να φας και τρία γλυκά που φτιάχνουν στην ίδια τιμή: Το πολύ σπέσιαλ μπανόφι, τη μους σοκολάτα χωρίς κρέμα γάλακτος και τη πανακότα με σος βατόμουρο.

Και τα τρία είναι του γούστου μου: δεν σε λιγώνουν και έχουν πολύ καλή ισορροπία. Αν πας δε και το σκεύος σου, με 20 ευρώ φεύγεις και με τη τούρτα που θες, και αν σε έχουν πιάσει οι ματαιοδοξίες σου ισχυρίζεσαι ότι την έφτιαξες μόνη σου και παίρνεις τα credits.

Η «Αμερικάνα» φτιάχνει και ωραίο καφέ. Μετά τα γλυκά χτύπησα ένα εσπρέσο πικρό και ήρθα στο ζύγι μου. «Γιατί στην Αναπαύσεως», του λέω, «ήθελες να γλυκάνεις το θάνατο;».

«Μένω κοντά και αγαπώ πολύ αυτή την γειτονιά. Ο δρόμος αυτός έχει ανέβει. Αν θέλει και ο πικραμένος να γλυκαθεί διπλή χαρά μας. Εμείς κλείνουμε αργά το βράδυ και θα βγάλουμε τραπέζια έξω, να μπορείς να έρχεσαι όταν ανοίξει ο καιρός, να αράζεις. Θα βάλουμε και μηχανή με φρέσκο παγωτό».

Λουκουμάδες και γυμνά αγόρια στην οδό Αναπαύσεως Facebook Twitter
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Μου αρέσει πολύ το όνομα «Αμερικάνα». Μου κάνει παλιακό και σύγχρονο την ίδια στιγμή. «Ψάχναμε κάτι σε γυναίκειο όνομα. Σκεφτόμασταν «Καρολίνα» και κάτι τέτοια. Τελικά όταν πήγαμε για καταχώρηση ήταν κλεισμένο και έτσι την είπαμε τηγανητή μου αγάπη "Αμερικάνα"», λένε.

Φεύγοντας, ζητάω από τον Μάριο να μου σερβίρει και κανένα γυμνό αγόρι. Έτσι τον ρωτάω και για το άλλο επιτυχημένο πρότζεκτ που τρέχει εδώ και χρόνια, το thewarmproject.gr.

«Ασχολούμαι χρόνια με τη φωτογραφία και το γυμνό ξεκίνησε για ένα εικαστικό πρότζεκτ, μια παλιά μου ιδέα. Το ίδιο το αντρικό σώμα σε λευκό φόντο, κάτι που χρησιμοποιώ πάντα και ο τεράστιος όγκος φωτογραφιών που μάζεψα μου έβαλε την ιδέα να ανεβάσω το υλικό μου σε ένα σάιτ».

«Και που τα βρίσκεις τα γυμνά αγόρια», τον ρωτάω για να τον τσιγκλήσω.


«Ένα σωρό βρίσκω. Βάζω αγγελία στη Χρυσή Ευκαιρία, τα πληρώνω κανονικά και έτσι όλο γίνεται ωραία, νόμιμα και ξεκάθαρα», μου λέει.

Φεύγοντας του προτείνω να δίνει στα γυμνά αγόρια να τρώνε λουκουμάδες και να τα φωτογραφίσει. Ωραία ιδέα ε;

Λουκουμάδες και γυμνά αγόρια στην οδό Αναπαύσεως Facebook Twitter
Η «Αμερικάνα» είναι ασβεστωμένη με μια ωραία φλούο επιγραφή. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Αμερικάνα, Αναπαύσεως 15, τηλ. 210-9242966, Δευτέρες κλειστά.

Γεύση
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η άνοιξη και το καλοκαίρι της ρίγανης

Γεύση / H ρίγανη που δίνει γεύση στα καλοκαίρια μας

Είναι το πιο δημοφιλές μυριστικό της Aνατολικής Μεσογείου και δίνει ιδέες για μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά καλοκαιρινά εδέσματα, όπως η ριγανάδα, ο ντάκος, η χωριάτικη σαλάτα και οι ριγανάτες σαρδέλες.
ΝΙΚΟΣ Γ. ΜΑΣΤΡΟΠΑΥΛΟΣ
Quinn’s: Γιατί όλοι πίνουν Dry Martini «στου Ηλία» Μαρινάκη 

Γεύση / Quinn’s: Γιατί όλοι πίνουν Dry Martini στου Ηλία Μαρινάκη 

Στην πιάτσα των Ιλισίων, σε ένα μέρος όπου όλα είναι μελετημένα, ένας πολύπειρος και προσγειωμένος μπάρμαν μας καλεί να χαθούμε στον «Κήπο των επίγειων απολαύσεων», συζητώντας και πίνοντας κλασικά αλλά αναβαθμισμένα κοκτέιλ.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΜΠΑΚΑΛΙΚΑ, DELI

Γεύση / Ο μεγάλος οδηγός του Αθηναίου καλοφαγά: Τα 51 πιο νόστιμα σημεία της πόλης

Εξειδικευμένα παντοπωλεία, deli με αλλαντικά και τυριά από την Ελλάδα και τον κόσμο, χασάπικα για κρέατα άριστης ποιότητας, κάβες και φούρνοι με ψωμιά παραδοσιακά αλλά και νέας εποχής, σε μια λίστα που μπορεί να είναι ο παράδεισος του foodie.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Είναι η τούρτα αμυγδάλου του Μπόζα η πιο ωραία στην Αθήνα;

Γεύση / Είναι η τούρτα αμυγδάλου του Μπόζα η πιο ωραία τούρτα της Αθήνας;

Όσο και αν η τέχνη της ζαχαροπλαστικής έχει κάνει άλματα στη χώρα μας, δεν έχουμε πάψει ποτέ να αγαπάμε τα «παλιά γλυκά» που μας θυμίζουν παιδικά χρόνια, οικογενειακές συγκεντρώσεις, γενέθλια και γιορτές.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ωδή στην pure σεβεντίλα: Ένα σπίτι που μοιάζει με μικροοργανισμό.

Γεύση / Ένα σπίτι στο Παλαιό Φάληρο που αποθεώνει τα απίθανα '70s

Το σπίτι του Γιώργου Κελέφη, εκδότη του περιοδικού ΟΖΟΝ, στο Παλαιό Φάληρο ‒σχεδιασμένο από τους σπουδαίους αρχιτέκτονες Δημήτρη και Σουζάνα Αντωνακάκη‒ μοιάζει με χρονοκάψουλα που σε μεταφέρει στη δεκαετία του ’70.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Τα κρασιά της Κεφαλονιάς: Ρομπόλα, Μαυροδάφνη και άλλες εξαιρετικές ποικιλίες

Το κρασί με απλά λόγια / Τα κρασιά της Κεφαλονιάς: Ρομπόλα, Μαυροδάφνη και άλλες εξαιρετικές ποικιλίες

Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης ταξιδεύουν στους αμπελώνες της Κεφαλονιάς, με οδηγό τον οινοποιό Ευρυβιάδη Σκλάβο. Μαθαίνουμε για τις γνωστές, αλλά και τις πιο σπάνιες ποικιλίες του νησιού, καθώς και για τον ρόλο που παίζει το βουνό Αίνος στην αμπελουργία του.
THE LIFO TEAM
Στο ΚΙΝΩΝΩ στο Κουκάκι που περνάει την πιο νόστιμη φάση του

Γεύση / Στο ΚΙΝΩΝΩ στο Κουκάκι που περνάει την πιο νόστιμη φάση του

Ο Βαγγέλης από το «Σπιρτόκουτο» –δηλαδή ο Γιάννης Βουλγαράκης– άφησε τα Κύθηρα για την Αθήνα και ανανέωσε, με τις λιτές του γεύσεις, έναν χώρο όπου κάποτε αράζαμε για ποτά και τώρα πηγαίνουμε για φρέσκες παπαρδέλες και σφακιανόπιτα.
ΖΩΗ ΠΑΡΑΣΙΔΗ
Γιαννούδι, Μαραθέφτικο, Μαύρο: Οι άγνωστες δυνάμεις του κυπριακού αμπελώνα

Το κρασί με απλά λόγια / Γιαννούδι, Μαραθεύτικο, Μαύρο: Οι ερυθρές δυνάμεις του κυπριακού αμπελώνα

Σε τι ξεχωρίζουν οι γηγενείς κόκκινες ποικιλίες της Κύπρου; Η Υρώ Κολιακουδάκη Dip WSET και ο Παναγιώτης Ορφανίδης φιλοξενούν τον οινολόγο και οινοποιό Σοφοκλή Βλασίδη και συζητούν μαζί του για τα αυτόριζα αμπέλια του νησιού.
THE LIFO TEAM
Ronin: Ένα καταφύγιο ιαπωνικής κομψότητας και γεύσης στο Κολωνάκι/ Στο Ronin στο Κολωνάκι θα ανακαλύψεις το νόημα της ιαπωνικής απλότητας/ Ronin: Η ιαπωνική απλότητα που συγκινεί σε κάθε πιάτο

Γεύση / Ronin: Ιαπωνέζικη κουζίνα με ακρίβεια, λιγότερο fusion, περισσότερο zen

Το εστιατόριο Ronin φέρνει στο Κολωνάκι τη δύναμη της απλότητας της ιαπωνικής κουλτούρας και την αποθέωση της γευστικής λεπτομέρειας σε έναν απολαυστικό διάλογο μεταξύ παράδοσης και μοντέρνας δημιουργίας.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
Καπάνι Μάρκετ: Ένα οινορεστοράν που παντρεύει Βορρά, Βαλκάνια και Ανατολή

Γεύση / Καπάνι Μάρκετ: Ένα οινορεστοράν που παντρεύει Βορρά, Βαλκάνια και Ανατολή

Ο σεφ Δημήτρης Μπαλάκας σιγομαγειρεύει σχεδόν τα πάντα στον ξυλόφουρνο, «ψήθηκε» με τις παραδοσιακές γεύσεις στον φούρνο του παππού και της γιαγιάς του, και μοιράστηκε μαζί μας τρεις αυθεντικές συνταγές από τη Φλώρινα.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ